Archiwum
łemkowskiego radia

Витам вас сым моі слухаче при мікрофоніі Анна Кырпан Не знам як тот єст у Вас бо маме слухачів по цілим світі а у нас вшытко квітне доколя Приходят мі одраз нагадку тоты слова Антониця Весна неначе карусель Злана євангелия сна неначе карусель на каруселі білі коні гірскє село в садах морель і місяць мов кюльпан червоний Стіл ясновий на столі словяньскій дзбан выдзбані сонце Ты поклоняй ся лиш землі землі стобарвній наче сон цей Но так выло в ориґіналі а тепер прочытам тот сам верш в тлумачіню Петра Мурянкы Зелена Євангелия уж яр як карузелі гін на карузели куні біли селичко садовины кін і місяц як той пан цілий стіл ясиньовий на ним Дзбан славяньскій а в Дзбані сунце Єдній лем земли пуклін дам Зосну мы його як з ліконця Хоцю гнеска дашто повісти про Антониця Певне найбільше версів Бугдан Ігор Антонич і гуртовін сам себе так одтил Богдан Ігор Антонич написал про весну Яр Антонич писал поезиі о каждій пурі але очывидні його дуся найбільше одкликала ся на яр Вшыткы знате же Богдан Антонич вродил ся <unk> жолтня <unk> р в селі Новиця Але поета Яры не міг ся вродити Глосений є Зато в своіх вершах Антонич написал сой інакшу метрыку Поворот Вернул ся я де вількє і рыбы де мята івы де квітцясті стіни і знов цілюю чорні скєбы припавшы перед сонцем на коліна Ой похылили с надо мною Як мати понад сином поломяне І знов мне земля напуіть Мов квіт росою поцілунком тьмяным І чорні і сині плавні На плоті хмары наче пляхты висят Тут я у кычерявим травні під Вільхами і Сонцем народил ся Но і зас тото саме в тлумачыню Петра Мурянкы поворот Пришол єм зас де вільхы рыбы демята вербы де квіткасты стіни і зас цілюю чорны скыбы припавшы пред сунцьом на коліна Як мати тепли ся схылило над о мном як над своім сыном спрагу мі буде зас гасила Як роса квітю земля уст дітхніньом І чорны скыбы ся звиджают на плюті гейбы пляхты вісят хмары Ту мене в велихайтім маю під свынцем і вільхами повывали Повіли єм же Антонич вродил ся в жолтню <unk> р в селі Новийця же недалеко Ґорлиц але так любил Яр же пише в вершах што ся вродил маю Ну і кєд він ся вродил маю то не в Новици а в цілком інчым селі якым хутіл гнеска побесідувати Хто з вас был в селі Новиця тут виділ невеликій памятник поставлений на місце де колиси стояла плепанія Власні ту мешкала родина Антониців Єґомысть отец Василь Гімысь його жена Ульґа Ну і ту вродил ся іх єдинак будучый поета Богдан Антониць В Новици отец Василь Антонич служыл цілком недолго меньше як два рокы Юж в <unk> р был скєруваный на схід до смутно гнеска споминаной полкоми Колодинова В <unk> році молодого священникы выслали зас на захід недалеко Ґорлиц село Мацина а в <unk> р служыл в храмі села Липовец Долго служыл ту няню його жены Ольґы отец Миколей Волошынович Але власні в <unk> р вмер А Зят пришол на його місце і так родина Антониців на якій сий час замешкала Липівци Візджали з Липівця в часі війны вертали зас но а пак уж выіхали на все о тім тепер не будеме оповідати Коли пришли єм до Новийці то переносили єм кривиды з версів Антоницю на реальны краєвиды і знате як оси не вшытку мі ся сходило Но наприклад послухайте верс село Село коровы мулят ся До сонця што полумяным сходит маком струнка то пуля тонь ся і тонь ся мов дерево ставало птахом Від воза місяц відпрягают шырокє конопляне небо Обвієна далінь без края і в сивім димі лісу гребінь з гір яворове листя лине кузіль і півнь і колиска вливают ся ден до долины мов свіже молоко домискє Но тепер тото само прозвучыт в тлумачыню Петра Мурянкы куру муят ся до сунця што пляменистым сходит маком то пуля шмытка тунь ся тунься гейбы ся яла быти птахом Удвоза місяц выпрігают під конопляным велькым небом чесана вітром даль без края і в сивім димі ліса гребін Згір яворуве лістя плине куділь і кулуд і двінята і ден ся оливат до долины гейби молоко до мыцяте Но і так мі выглядало же в Новици ден ся не вливат до долины як то молоко домцяте было там вся дальшырокой Неє такой узкой долины а в селі Липовиц єст Учвидніл власні з липівця же не далеко Яслиск а не з Новийці ци навет мацины походят тоты лемківскы образы дітучы вражіня кольоровы спомины же пак ся трансформували в поезию бо тото што ся одбыло з дітином до трьох років переважні пак уж ся не памятат в дорозлім жытів І кєд бы выбералам місце для памятника Антоницьови то поставилам бы тот монумент власні ту в Липівци Бо то липовиц был місцьом формуваня поеты То уж ту на малого Богданка барз вплынула дівучка яку взяли жебы бавила синучка Єґомустя Часто она оповідала дітині казкы співала при чудовій співанкы чытала вершы Думам сой же приз ню перенял поета тоты скарбы лемківского фольклору якы тиж пак проросли в його творах Мы ємо тому спо Антонич не ходил до школы вчіла го ту в липівци приватні місцева учітелька же барз полюбила здібного хлопця Уна і прирыхтувала го до ґімназиі Але товды він уж ту не жыл родины Антониців перебрали ся ближый до сянука бо Богдан Антонич вчыл ся в ґімназиі власні Сянуку як і його отец Василь Вартат припомнути же його тато ґімназиі потоваришувал з Александром Волишыновичом а през него познакомил ся з його братом Владком і сестром Ольґом власні єй Ульґу Василь Пак выбрал сой на жену няньо Антониця Выходил з лемківского села Черкіж оно лежыт якых <unk> кілометры на захід од Сянока Нераз было в густях уродины Селі Чертіж і маленькій Богданко і з того тиж могли ся лишыти вразіня і спомины Тато Антониця Василь доправды писал ся А товды была така мода же священникы зміняли сой прізвиска як они кусгарді звучали ци могли быти заціпком до высміваня Василь Кот подумал сой як його отец Антон Ной він буде Антонич і остал Антоницьом Ігор Голонец в книжці Знане і незнане про Антониця пише кус о тотых котах Люди же ся писали кот в Чертежі было богато Цікаве же аж три Коты з Чертежа остали священниками єден тато нашого поеты Василь Кот же змінил сой призвиско на Антониц а были іщы два Єґомусті Антон Кот і Андрий Кот Андрий так і лишыл ся котом а Антон Кот тиж змінил сой призвиско на Тарнович Певне більше знате не про него а про його сына діяча писменника редактора часопису Наш Лемко же звал ся Юлиян Тарнович Бескєд але вернеме до Липівця де жыла родина отця Миколая Влошеновиця то давний священниці рід а іх родинне гніздо то село Королик Волоскій на пілніч од Яслиск Отец Микулий в молоды рокы вчыл ся в відні і были то не лем бохословскы студиі але тиж студиі хіміі пак выкладал хімію в львівскым університеті Професор Вулушынович робил ріжны експерименты і вказало ся пак же даякы з них шкодят му на очы Товды лишыл выкладаня університеті і захтіл ся высвятити Но і был рукоположений і пак уж знате же отец Миколий Волошынович служыл на рименівщыні в селі Липовиц сянуцкого повіту в церкви святого Миколая На жаль його жена Анастазия з дому Криницка Скоро помер Вдовиц сам выховувал троє діти ну і выховувал іх тыж і в патріотичнім дусі Найстарший Александер вчыл ся на юридичнім факультеті у львівскім університеті А пак робил в тім фаху але тиж цікавил ся покус і політыком Был в Талергуфі одкаль щастливо вернул пак был мобілізуваний воювал а по завершыню І світовой війны брало активну участ в змаганях за Лемківску Республику яка мала бы злучыти і пілнічну і полудньову стороны Карпат Як знаме же з того нич не вышло а за такы справы Богданового Уіко в Кракові зосудили на кару смерти І зато не вернул він уж до Липівця а ціле жытя прожыл в Чехословациі но а за його діяльніст переслідувано тиж і отця Василя Антонича Тым часом брат Ольґы і Александра Володимир замешкал во Львові Был высокым урядником на Головній Пучді Леснів Кавлятка замешкал Богдан Антонич коли скінчыл ґімназию Сянуку і вписал ся до Львівского Університета днеска близко того дому стоіт памятник на чест поеты Не мам точной інформациі о мамі Богдана Ульзі Вушыновича але деси гей бы ся писало же до того як она вышла заміж робила яку учітелькы Єдну можу повісти твердо Волошыновици то была інтеліґєнтна патріотична лемківска родина А якій же знак лишыл ся по них же жыли в селі Липовиц Певні знате же того села тепер не є Неє праві нич на тім місци од лемківскых старых часів лем на цмонтери чудом ся лишыл над гробок утця Миколая Волошыновича Ой неє неє нич неє ани липівця ани сусідньой черемхы тоты села мертвы Зато іх в Польщы реклямуют туристам яку прекрасну дику част низкого Бескіду де можна добрі оддыхнути од цивілізациі Околиси при ступі села ішол знаний мадярскій тракт быта дорога по якій фурт іхали купці і переважні такы же гандлювали вином Болото липовиц а за ним одраз село Чєремха і уж граница уж Просмик Бескід за ним уж по словацкій стороні видите жывы русиньскы села одраз за просмиком Чертіжне далий Габура то долина річкы Лабурец а дорога яка іде том долином провадит до місточка Медже Лабірці Дорога з польской стороны од Яслиск до Просмику выглядат як конец цивілізациі а за словацком границьом ту цілком жыва околиця А ти была А ты была што сдумала Ґєд зоіх вечер ґєд соіх вечер зо мном спаля Тота єдна думка моя же ти немія я не твоя тота єдна думка моя же ти немія я не твоя душко моя Чого єш ся чого єш ся погнівала Коєш шыро коєш шыро не думала Забудзми до гніваня то было на прощаня душко моя Забудмила до гніваня тото было на прощаня Одных думо котых думок дерневали Тона двоє то на двоє лювадили Моя любов натлям теба Находку блитна душко моє Моя любов тотлям теба Наход кудвом літна дуской ля но Моя любов пам нема ходвом приямна находя Славно дорога яка лучыла медже собом два місточка Яслиска і Меджелабірці стратило своє важне значыня іщы на початку ХХ столітя Бог австрийска держава вызначыла яку пріоритетну дорогу през сусідній кус низший може выгіднійший про смик дукляньскій Тоту дорогу през бавінок было поліпшену зремонтувану а дорога през Бескід выглядала яко другорядна Йом ся не занимали забарз А зато же не было ту уж такого руху не было ту такого гандлю То давне місточко Яслиско зачало занепадати покалі вкінци не остало селом А тепер вертам зас до поезиі Антониця В його вершах знаходжют ся то образы звязаны з трактом гандльовым путьом купцями з буями придорожньом корчмом Вшытко тото навязує до липівця же стоял на такым тракті але цілком надо розреклямуваний яко село Антониця Новийці Но послухайте поезию Курцьма спечатку в ориґіналі а пак тлумацяну Петром Мурянком по лемківскы Корцьма Про дівчат і прокупців оповідає давня повіст Крылята чарка у руці жага і трунок гусне в крові червінці дзвонят на столі і місят найхмільнійший кєлих Схылил ся вецір до землі і срібным сяйвом рікє Стелить Курцьма О дівках і о купцьох ту бесіда буде стародавна Не час штоб погар в руці стух жажда і трунок кырви дана червінців дзвінкых полний стіл і місяц найхмыльнійший кєлюх на землю вечер тихій сіл яснином срібном рікы Стелит Чом тілько того Антониця внешній передаці Бо Антонец мій барз суголосний з днешнім дньом Сквітнут сіма деревами з теплым вітром же розносит докола тот дух запах того цвіту но і так все вертам до Антониця і зас до села Липовец Повідают же тото село так назвали бо там докола росли липы Но сусідне село Черемха Як юж сте ся здогадали так окстили бо там повыростали сядиль Черемхы Пропоную послухати верст ємхы з початку в ориґіналі а пак в перекладі Черемхы мол свічка курит ся черемха в побложній вечера руці Вертают ся з вечірні Лемкє до хат задумано ідучы Моя краіно верховинна Ні не забудь твоіх черемх Коли над ними місяц лине вівсяным клечем Черемхы як свідка ся курит черемха вечера по бужній руці Звечырні вертают ся Лемкы до хыж задумано ідучы Забиты в мі краю не годен цвіт чермг в мыслях болячых кєд місяц над нима выходит гейби вівсяний колячык Внеска чыталам тоты вершы вшыткы в ориґіналі і в тлумачыню по лемківскы Укладати вершы Антонич Зацьол ґімназиі і писал іх в рідній бесіді принаймні так твердил його ґімназийный товариш Рома Нинцюк Украіньску літературну муву Антонич вывчыл сам уж в студеньскы рокы і то не тоту ґалицку літературну муву а літературну му як то повідали великой Украіны яка выросла з кыєво полтовского діалекта і зачал уж том мовом писати своі вершы Хоц Богдан Антонич был здібным до ріжных мов але літературну украіньску муву вчыти му было дост трудно і о тім свідчат нотесы якы ся лишыли по нім там выпи писаны ріжны слова а і вершы поетів зо сходу і всядиль вказано акцент З тым наголосом поета мал найбільшы проблемы Хочу повісти при тім же барз дуже Лемків якых пак выселили в радяньску Украіну а особливо іх діти прекрасні опанували тоту Кыєво полтавску літературну украіньску мову І то нераз і ліпше од місцевых мешканців Розміся лемківскы діти мусіли давати сой раду в Новым середовиску а іщы переважні были они дос здібны Але была іщы єдна причына же так добрі того ся навчыли Не всядиль але часто барз часто ся трафляло же Лемків за іх мулу і выму попросту высмівали А они хотіли вшыткым вказати же потрафлят опанувати літературну муву І потрафлят тото зробити барз добрі І гіпотрофіли Може дашто подібне было і з Антоницьом Може не знам Але в каждым разі дуже Лемків з того такой Липівця Переучали ся переучали ся і так покус покус і забыли рідну бесіду В місці зо Луці львівской области стріля єм Лемків з Липівця і прошу жебы дашто мі оповіли о тім селі Але по лемківскы бесіда юж не іде А жаль Но то кус побесідуєме юж як ся даст у нас в густях Іван Ференц з липівця ноле най нам кус оповіст о своім жытю Вы Іван Ференс Ференс оповідали Іван Іван Ваньо Ланіку Ваньо Ванієк Як до малого хлопця то окликали Ваніку пу оддати і купо де вий А ваш тато тото был флицьо Фицьо товды І правда же вы з <unk> р серпня <unk> рік Там міні тяжку буде горит з вами бо я вже тут уженил ся не з Лемчыхою до змісцевою І вже так о ме перешли розуміти на Украі Тепер Вашня Теодор Теодор Теодорович А мама была євка євка Демон євка Фамілия єй была демон Лівоця Демон Євла Теодорівна Ну а все гворли євка І мама была з того селе і тато был то же з того села Дві сестры мене будут старшый за мене бы є был самый наймолодший і ся был брат денали він правда помер хлопців тритенує Старша сестра была Мария одна жвена і тут на Ворняках На Ворняках там де мы приіхали розуміти <unk> році нас было троє нас четверо але мій братик помер ся лем во остали ся нас троє Я сырдуся сестра Булята значет естарша США старша сестра Анастасия аклика Ленатка Наскареня середня Марися А середня Марися яка тепер жыє на Вороня А та Марися тепер жыє на Вороня Іма і помер Гантяків не ся называли Она ся оддала за гандя Загандяка родом той Гандяк был в Зволі Выснює Не Марийся з <unk> рука <unk> анацка а нацка была ж з р Нацка вже померла Ференс ференс фактичні то мадярскє Мадярскє імя Певне же якысы были контакты з Мадярами бо границі колиси не было до Австриі тож не была границ то мож быти граничышне евне якыси пришол ференс ци як О одкіль тото ся взяло бы деси барвінку ше ви нася фамілия Феденска найдна ся фамілия далеко Ваша родина зыпівця І вы певне тото село іщы Кусцюк памятате бо то село юж неє Оно може быти жыве лем в споминах лем в споминах люди можут оповісти якє оно было На жаль неє липівця ани черемхы а то были колисы Села може навет славны бо през тоты села ішол такій тракт на мадярску сторону поніме Так даковий торговий трак так А пак побудували ліпшу дорогу през Дуклю Барвіну Ктильову І уж більше там зачали гарюва там навіт плянували кулисю зміси за Австрий желізницю часу як пробце Лемха Яслиска і так дальше Е была а то окаже зробите желізник А пак же лізниця нас робил а потім барвінок зрозуміте там і це ешросно і тек дальше через то кісля а залізницю знову побудували тут блише розуміти ці так серед любків і тот так оно висло Е што то занепало тото село А незало а тепер взагалі його неє Я был на тому місці недалеко від нашой хаты там де мы были де мы жели розуміти ну хати ясно ся вже не має хоц будували долгу мудну де стайня разом схыжу выізха чут бы і быіскы і сіни далі ся іде стайня далі ся іде цей Ліловец цали ліповец Ліповец ци ліповец як оповідали Тали липовиц казали бо выдали ся ліповиць на єнцикыва ішлеґа вівця до Липівця Всти вісі бан не хоц зараз до Липівця бо підеме за ван Мож же сведу буду розуміти Ну да бы я писал знайте Як прийде то до Ливец Як наприклад мы даме до Липівця До Липівця Ци до Липівце До Лепівця Ішла Зыменова до Лепівце Не значыт село Ліповид находит ся на колишньому торговому тракті угорского Шяху від Яслиск до Гуменного і косіц між яслисками і черамхую розтошумны з обох столін річкє Бынця быльця Быльця быйця складали ся быльця і там Там зрозуміти навіть тыкуло з нашого де кінчали ся наше село і черемха то за нашу хату ішла як реста більця і в оддальшы у нас ходила ся нашому густаку Гацківня з колона буди Як ваш густак звал ся Гацківня Гацківня мо то было Гацківня Мацівня Бреківня Ну шым ці вісім іх то гущ таків селі густаків тунде было пят хатів розуміти якось і так дальше там чыре сісі так видно від того сподареты як ся звы звало то был гацко колесі Гацківня Гацківня Буреківня вырат сівня бомац Мат маттівня Коло нашой хаты рядом з нашою хатою жыл мат ту якій Федьо Він выіхал звітам і його батьківы Выселили рітом подібно він ся маленькій был там ці тут же в родивце є то ся не знаю тых дальше він жыве а його мама була Стильове стильове но як фамілия то єм Я вам по ім так же тилюва кус дальше была і треба было як бы не было такой простой дорогы треба было перейти през гору як бы на просто то през гору през Зындронову На Зындронову і пакаш так або докола през цілы тоты села іти або крез словацку сторону то не было напросто Тотельови Дотильови не просто а вот як раз його розуміте мама была з тильовым бы його тато женил ся з нею і право тому шне на той час дуже багато єздили фірме І знайомили ся і тым більше шо там яка зі слав зміти свого родургівля і господарюваня бо я знаю што нас навіт сиди лену дуже богато і огросювали жывла і потім той лен дискали спецятку ткале в другых селах Во авже як я вродил ся то правда мы все был дома десмаро кросно было крусно біля вікнал хаті дрівляне і там вони повиці рахыт ту прали воннеткы і потім до того кросна і так ткале А потім была річка з Лобельця а ішо єм хотіл сказати То тота былься в роді той петіцьок колом нашого гуштака і дай ся сходил ся розуміти з другою рідкою невелику ютося але більше білься була з сєлемхы вона ішла І вызнайте як ся знали Я не знаю Я знаю што я паценом был то ходил там тотовше а был знов гуштакым Цємсяньскій называли його берег або шолтиством сутиством і вот за тым Гуштаком то то же была глибока вир такій бул і глубока вода была тым все ходили купати ся то я знаю што ті дві річкы якось вони сходили ся а дальшы іх разом называют більця І не знаю то другєй як воно называли ся ці тоже більця тіж бо обоє вони ішли з більці З Гури і та черемшаньска зоры ципли як збыльці і з каменем бо і камином называли тамту гуру Пани вливали ся в Яслку Село Липловец лежало в долині в долині долині власні той рікы З обох сторін были ты горы де были зарощеным ся лісом В початку було поля а уже на горбоцках были лізны та было тут якы горы як называли дусянка кыцюрка камарка камінь не дуже высокы были але лісом за Росинь ну я знаю ну трошкы высі Во але не такій высокій шоб нас было Бо я опамятаю нераз я пас коровы там біля кремянцит і од баців сонце все зішли і здалека баціл горе блистяде і лот питал Маме шото такє авномі ся кысаля і тата кажу шоту там такє а то ушости а то говорит каже горе татре Даляко были під снігу татры талипівця тале филипівце Як сонце гарно світило і освіцюло то сніг блистял і є нераз коли і з бесатку цікави ся свят Але ту володле котле розуміти зірбу сильни мени і я виділ іх не раз то водив кєто красиве тамты о чорны чорны Мадясы Мадя майшы Лемпиона Лемпиона лем ци підайте під <unk> Ліповид паралельно є Зандановый через гору і дальше з другю гуркою не дуже высокою Євже барвінок і в мене Ел Занданові моі маме цьотка Была замужом Розуміти Михал Войцьо а в нам мариця была А він Михал Войцьо О ну і не раз ны там была лже такы шофіри єздили з Еты його І мама мне можно было так фіром перейти проз волно Но а як же ж Аяк же так была така друга ну та яка Но там дорога не для машын была но так а для фіры бы сякы з гору дозендроновы од липівця можна было ет можна ети восом наві Але возом там рідко там більше піскы ходили І Мене мама посыла лопі де до те Марисі каже там што смає ся передати ци принести ці туди ці сюди ті як бы сіти через ліс то уважає науків пацанны девять років ся ты бли ів накаже дикє выжей на волків Но справо тому што волкы там нападали тілько на ловец на козів На людей нас волкы не нападали Єдине ся могли напасти тілько зимою коли не было посвискы коли єсти не было цілко мо Тоді они могли зрозуміти напасти на людину бо я навіт знаю што перед фронтом памятаю як вечером выходит джы на двір і так виют волкы в лісі бы тож недалекодис піл три кілометры кілометр ліже той верх горы Так виют грудина мило невели ну то ясно што В такій момек была блідена по палато не были вруздерли а так то і Цей такє так ся оходили піскы і я навіт тепер же слипівце до Александранови не ішол Піскы бо там вази звіціля як выіхал якыіхал Польщы То зандранола я і сол то же піскы до Барвінкы шукати ферт за того то піскы тоже через гору і так дальше і там можна было прийти беска Ну і я хочу сказати што там Полякы як тияк але вони розуміти той ліс дуже пінуют Він тоты лем гарний єдан ніцьо не вырубано такє в нашых Карпатах а все прекрасно як де і сухі дерева были то позрізуваны по складаны коло дорогы што осило Выйчали якы горы были дуку о село Як ся звали Выпливіли жеб камін Достянка Дустянса так Дусянка Дистянка Карка гамарка Кіцюрка кіцюжкаюка і Кремянец Кремянеци то вже была ты селена там і поля были лже і курці тиківо єдлівці та Моросли але я всіх не памятаю є тем якє оно было тото село Оно было якєси середне Там як жыло деси більше як <unk> люде то то было і як было може зо <unk> хыж <unk> нумерів ци кілку то было середне зо <unk> номерів насували <unk> наш был останній На краю села будемо на краю бо рядом наша хата а тут бильця протікала там маленька той маленькій петіцьок і далься вже берег шолтыство тамтоже Лемха Лушо <unk> Наша хата была останя перед останя хата ся была розуміти рядом з нашою тото матци были Памятай насю суному гуж так Памятаю як я до школы ходил В вашім селі школу поставили в <unk> році Ну я си страшусь ходила там настація Нада В найклясы Але як пришли Німці на Ційны тоді там постала украіньска школа де полністю по украіньскій выглядали І ве до такой школы пісны і я до такой школы пішол пішол на рік Якос так получыли ся што там была війна і Німці воювали з Поляками з початку то <unk> рік буто запамятавшы перший раз В камні в полсамольоты німецкы і Полякы ризбыли з яслисках де його выбили і він розмітил в палуци В каміні в лісі самольот І во дітиска в сірі і моя сестра одна і друга побігли там <unk> тисячі ся до той самольот Я тоже дуже хотіл на смерт напевно забыл ся там тото был воєнний Я знаю може той розвідник або є кєй тос <unk> році од цього ціє автор кєд сам памятал же бо цьо Бо я хотіл чуде піти бо всі дітиска бігли то недалеко від нас було го ты камині бігли ту дай принесли якусь єдізяцьку так скудвож мене не пустили а мене та старша сестра не пустила і все не мож на тобі і все мой І я шкудувал от зато я од з тых пір памятаю но а потім пішол через якій час уже в <unk> році ці до школы пішол до першой клясы і я же ся рік в році затримал бо што же не было порядку в школі но што ся ся затримал і на рік пізній ся пішол А там же были дві клясы але справом в тому што ті дві клясы были вному в одній кімнаті Тут навчытель кев з украіньской мовы вона выкладала і украіньску мову і математику і так дальше в другій клясі я ся побувшыли ци надходил Я ся трошкы розуміти по был і пскулю закрыли бы лже началь се бомбетер москалі з самольотами там стріляти там Німці появляли си же приходили честеней Якы з фронтів міняли іх навіт песіннок приходили до нас Зато москальскій самольоты взяли іх і школу закрыли толотыкевот получыл але выпадок НАСте принесли як я пришол до першого класу сєти під час уроку солтис приніс портрет Гітлера З рамкую паперовый зуміт ткє бы завісити влясі шобы повісти в класі Ну і він пришол сказалчытельці і забрал ся і пішол І тут прирыв і в прирыві всі побігли дивити сяміти од Весидни ся дця Гітлір білиці голо Дивите ся як він там выглядаєт і уден хлопец Оу кажете і його треба высмалькати бы він бо він зосмалькал ся і бертыло руками пальцеми хватану і видно стріни ціме Зацепил папір і взял і вербо з мід То было стрихітє всі так бояли ся же дай во прилітіла вчытелька пришли Адам дірка Хто то зробил і давай питат Хлопці молцят дівцята молчат Я вас доволо є вас не выпусю єла студия весю А ни дівчатам же плачут хлопці якы могли такы бо бы бы бы неперу порозбігали ся ну і потім урок знову начал ся товже но урок практиці Розпустили вчытелька урока каже Ага і дівцят уставила каже ми дівця повинны сказати є вас не пущу до тых пір пока Вы не скажете тото зробило Ну і на хесті дівця плакали ну і всетиків сказали знали дівут Ну і што І тому хлопців сказали ти не іде додому і до школы більше не іде приведе тата і з татом тикє прихватя Но а той глупцена татові то все розказал Ты што він злюбил признал ся Ну та і нічыте пришол з татом раз урокы на цялицієм він приходит за пізнитці свій сынокій і з татом приходит в іх Інає там розказы но він там просит ся умляє батько просит за нього Так жебы выпростили ту бідуй і в кінці кінці вбере тыли лемінця на купіна ставит малого і тым лімінцем лупит коло нас Тато так зробил Лупит по тім позаді Ну і вцетика так побаця ой та шо выробит та шкода дитине та дудоди то ся бєд Е наці выпустила Він його выпустил Она його відпустила додому а хлопец зыстал сім ну і потім хлопец сміял ся на перерві другій висіл Оу знайте Тодату ми одягнул ци <unk>eorы буде Ны одным словом насміял ся на тым ґінці Леті і принесли другій портрет отш той ся ны Деймо такі всякы там выпадкы буде Но але што скоро знову школу закрыли і так є ту другу клясу незакінців О по тому што закрыли школу школу як нас сказали цкулю закрыли тай на чел сєп маленьку фронту На тім гнаска запершуєме дорогы слухаці бесідували сме про Антониця про село Липовиц де він жыл в дітячы рокы То в першій части передачы а в другій части мали сме глустя Ним гнеско был Іван Ференс же походит з Липівця а тепер жыє на сході Львівской области в давнім місточку Золицеві Тота наша бесіда іщы буде мати продолжыня але не тепер оцівинюж за тыжден Но а тепер пращем ся з вами до Зуличева запровадила вас Анны Кырпан Оставайте здови до стрічы за тыжден