Słowa, tożsamość, emocje
Archiwum
łemkowskiego radia
O kulturze, ludziach i miejscach Łemkowyny.
Podkasty, rozmowy, wspomnienia, muzyka.
Odc. 364
70% #364 - Спомины о Богдані Корвачу з Синявы (2 част)
Opis odcinka
Покаль другы дискутуют, хто належыт до творців лемківской культуры, а хто не належыт, кого можна принимати за лемківского поету, а кого – нияк не пасує, бо писал не так, і не о тым, і не в такым языку, мы тымчасом просто робиме свою роботу. Просто інформуєме о вшыткых тыкаючых лемківской землі і культуры творцях, канонічных і неканонічных.
Automatyczna transkrypcja
Видам Вас моі слухайце при мікрофоні Анна Кырпан Днеск маме другу Передачу про Богдана Кырваця поету і маляря в Калушы міста в Івано Франківской области Долгу думали єм же вартат зробити якійси материял про Богдана Корваця якій одышыл односно Крону І ту оказало ся же ідати приспіли вродил ся поета в селі Синяла коло Рымонова в <unk> році <unk> марця То в ден звучаня першой попередньой передачы Сполнило ся <unk> років од дня Народжыня Богдана Корватця За пару дни до того мали сме неокруглу річницю його смерти Богдан Корвац вмер в Іванофранківскым шпиталю <unk> марця <unk> рока Родина його мамы походила з Східньой Голичыны то коли Лемків ссиняли в літів <unk> высельоли на схід і Корваців высадили в Тернопільской области ім было може кус леґшый як комуси але лем кус Спочатку як ся не милю они замешкали в селі Моловоды же в тербовляньскым реґіоні В Лесні ту найстаршы діти Корваців Двінята Богдан і Даниіла пішли до школы В <unk> році родина переіхала небарз далеко в село Білокрениця в сусіднім реґіоні то <unk> кілометрів од містучка Підгайті Ту выданку іданя скінчыли осмуклясу бівше в селі не было і будучий поета поіхал до місточка Будзіць вчыти ся на ветеринаря Вступил Буцяцкій Зоветеринарный Технікум Но наперед Вам повім же ветеринаря з Богдана не вышло Але з тоже хотіл сой выбрати такий потрібний благородний фах але не лем з того роблю высновок же барз любил і звірів і птахів і вшытку природу Вєднім зо своіх версів він Ґанецловяка якый здумал цвіт ку лем для того жебы себе прикрасити квітку сонячну розсквітлю Ты вчепил до Піджака Та невже на радіст Світлю здінят твоя рукы Щастьом полний ідеш по пулю дзвінку тішыш ся усім і не бачиш суму бую тій поламній кысі Любов до природы буде проростати пак во вшыткых краєвидах якы він малювал Переважні то были івды зроблены в Карпатах Але Богдан Корвач такый більше писал як малювал Зато я прочытам Вам єден з краєвидів якій він намалювал словом груди наполнює запах жывийці і прохолода Місяц госеру впол і втупил ся Школа хлюпнуло Рыбы хвилі розбігли ся легку шыроку Ліс казку ноці в гущавині крыє глибокій В небі розвіял сотні горосін зоряний выхор Падают зрідкы шышкы із сосен што задрімали тихо тихо Давне і барз цікаве місточко Будяч зробило вражіня но молодого хлопця і єдно за другым родят ся вершы Але переважні то твори ученика шкулі поезиі Коли перейде тот етап кус пізнійше напише пробуцят так дрімают берегы старуі рідкє стрипы В вікнах вугникы згысоют Тут і том Задумі мулця з ній стоят столітні липы Я віддаю пошану іх літам же спать пора Далекій шум з воду згнурюєт ся в ноці глибину І місяц з голубого небозводу В спокійных плясах стьокє сполоснул Тривожат дрімоту нічноі тисі Тюнкє нетерпляці у саду Вітрец гілок заснулых не коли ся І я замыслений Іду В тот час Богданю спішол служыти до війска а зато же в Рыяньскым Союзі переважні хлопців давали служыти де си дальше оддумут він трафил до Латвіі Деякы з вершів того часу підписаны місто Рыга напр Дуся моя мулг клуба а на ній Ростут такій выгненно ясні квіти Уй пісні Мойого серця діти Што мені іх хотіт ся зрывати дарувати і незнайому і тварсю і брату усім хорошым людям на землі Прочытам іщы єден з вершів про тот край Ту споминат дайну дайны то такы зовут ся Литовскы народны співанкы Здаля луйною дайны до літа Переплыває над сосновым буром під лагідній гармоніі перебуры пригадуют ся Милиі уста так хотіт ся пініти і кохать брать о чей другоцінну ласку тієй ночі фантастичну казку цілунками палкєми дописати Привізку хоц єст дост богато і вчыня і мудры але єн даколи час і надуманя коли наприклад приде твоя черга заступати на варту Богдан Курвац думал думал і рішыл же такой не буде ветеринарийом же хотіл ся робити зо словом змовом бо власні ту привізку зачал писати не просто вершы а правдиву поезию зрозуміл же то його доля Товды Руяньскым Союзі тоты хто приходил вступати в інституты університеты уж плутім як одслужыл арміі мали ульгы ім было леґше вступити як інчым абітуриєнтом і так в <unk> році Богдан Курвич вступил Львівскій Університет на словяньску Філолоґію Певне то найліпше му пасувало Студентскы рокы для Богдана то студиюваня не лем словяньской філолоґіі то вчіня не лем університеті окрем одкрываня великого глубокого шырокого світа красного писменства літературы словяньскых і несловяньскых народів вчыня чуджых языків чытаня в ориґіналі ріжных творів світовой літературы было іщы і інче Влехні во Львові Давнім Центрі Культурного Жытя вера было чого ся вчыти докола выставы концерты вшелеякы театральны спектаклі І власні товды радяньскій режім кус ослабнул захрущола і зачал ся в Союзі но і кусі в Украіні особливо вкулі кыівской і львівской інтеліґенциі ріжных творців такє невеликє але бодеякєси нацийональне одроджыня Тотых як іх называли <unk>никы не было богато але они зробили великій вплыв на барз реґламентувану і зідеолоґізувану за Сталіны і в каждым разі до Хрустьова радяньску культуру Але коли інтеліґенция особливо в республіках зачала за дуже сой позволяти як си мысліли в центрі то пришли репресиі Як свідчыт Ярослав Шондуро знаємий Корваця зо студентскых часів і його сусід Богдан Курлиць они мешкали разом в гуртожытку академіку На дверях свого покою малювал запорожского козака Хлопец власні товды ял ся малюваня не лем писаня то был іщы єден талант Корваця Одраз хтоси донюс же Корвац єст хыба украіньскым буржуазным нацийоналістом бо намалювал козака в синім жупані опасаного жолтым поясом а тоты барвы сполучают Лем украіньскы буржуазны нацийоналісты бо то іх фана Номаляря прилетіло начальство і дало розказ замалювати запорозкого козака червеным Гоноровый Мальор пішол на принцип і повіл же уж нич не змінит Ну і начальству тото цілком ся не сподабало Другій раз написал верш такий барз короткій але такий Послухайте ле Рідно моло Я люблю Тебе за музику і звучніст якє тепло і гостру влучніст Твою епічніст і могутніст Я умру коли Тебе згублю народу велиць і майбудніст Зато тверж як повіл мі його сын Андрий даленого справу і оч видні ціле жытя слідило за ним К Пак по Інституті жыл в Колюшы в <unk> році пришол там поженым ся з Мирославом напевне полюбил єй за прекрасний голос співала она в хвирі хоц была як бы повісти простом робітницьом Але душа єй была творця Но і мали трьох сынів Тараса Андрия Петро Уж тыжден тому бесідували сме про рокы якы прожыл Хороваць в Калушы Іванофранківской области з його колеґами то такы Маяре то два товаришы Ігор Гуломчок і Петро Карпенко Петро Карпенко зробил і рисункы до посмертной Єдной на разі книжкы Корваця якы зови ся Горнятку воды Вылі бы як были друзі плуток Або іху страну м працували Нє Я працувал в філиялі ноку дослідну Інституту Філярту нас буду Бякаліну том Кудок мі пам працувал а Бодано є працувал Спочатку так Я працювал бюроестетикы а тр і бюроестетикы від хіміі буду в Юносці Та бюростеткы в віті хіміі осіб там находило бюроестетыкы працува Ну проєкт на сьогоднішній <unk> часту так бы дизайнер оформліньом займали А я працювал там Але потім деси приблизну дести час Бодан просила директором кінотеатру Тепершє відручыня Як бы выставити кропти на іс ник він приіхал сюди в Калуш <unk> кому і учал де в початку бо тут вговорило ся сві тотам працювал то там де ярду было цьому працювал в <unk> моді <unk> то відразу працювал художником о Хор <unk> я памятаю так уже позначы <unk> рів приблизно Ось А то быж рік Він в початку был тым художом охлану оцінюват был власных тому гуртожытку Малу Та гуртожку Юмайстерня был малмайстерню а потім всю был директором кінотеатру Та видо шу після того він был директором кінотеатру А напена після всє після того він пішол фонд прицюжы фонды і в худольному фонді робил цу там на Загірі де радийо зовут коли было мыцен як там там і той будинок залишыл ся Косвіный дале художникам там мистеня блоскажы на ґраны та І це были його останні місце воды На памшы такы Тут от оце флоту ту сташ і котлоґіру кідате Вы його тикєм не памятайте Вы вже выстаршым памятаєте доктор Засінікій сом студент студентскых років Молодий тикій отут отут дес є оддес в Кыєві іпевно Першотерунала демонстрация то у характерні знімоты будівом докордо до <unk> не то же машыны робили но порабило я Корго тото ми робили Но травнаві жутнами Требо было дуж богато той упови вельой рублоты Леж він взял ся до того якыс так анібы мал інфую світу і нібы цей о так і му якыс видно іму то такіла давали скоро Нижно мож му крошый будовы Подювальны але Нє то ани В версі для нього вылицил ся Сендный ден ночі ходил з ним Не найбом Дудити вставал Бо но дідутникєто плачу то хто горит тыж не ся млює Івалишаю скоро там пішол записав уж пришло мы з ним зустрічали Волокнижкы Здорє там архітеків Лазыків Войны тікє пусю десціпуватю поділ єм ні кажену давай розкажым де то знаєш ішу шыроку інформу Вас іґел взємний уладмін кюіз цікавы інформациі цікавыма книжками цікавым і кємістикєми взаєму збогатю вольный якій я вже зрозуміла з чого вы могли дати пануй Богданови Було такєстю він вам міг дати докто бы вы были трохи різні так а то втю він вєл менікє однюшікє однюршы непристайне питаню кого выроку Вы буде мосі ріжнізували Янайде з лозыку Ям прави Яж старшы выдам кєв два трьо рокы будистикы в руках тото кого питає <unk> років сів той час моді та Я в <unk> році я поступил ціти ся а то вес <unk> рік ци кублю Я познаюме ціти ся куда Вижницкє усілища прикладного мистецтво художник скажім так тамтожкы тоткій перхінный період тото м кажем так нас был і дизайн і декоративно прикладне нас поєдну <unk> і вы подімкали стю вы были убни гарні роздивляли ся якій річы Літературу поли стерк і пурхі тами там того ся ви Тако тамы якраз там як раз першыми познайомили ся були то м і розговорили ся Розговорили ся познайомили ся там уже і вже майбутньому коли зустрічали ся то мы вже завды вітали ся і спількували ся Але од неділю коли познаюмили ся о книгарні вулиці Але потім то вже перейшло в і кій Бісю і кіснівзи єм оту це ся казу це лучы сташыя Уже якраз закінцівам на вчыня ос і я зустріл ся з ним коли мі о сын родил ся отоді мы в тым выпадку зустріли ся бо хвал той ден як раз він мене запросил кемо мене Він душе был такій щерий дужелюбний любил поспілкувати си любил Вказати якіси своі справы од місцього такы спесибо на тему жывопису мистецтва літературы тому ж він часту всякому раз деклямувал Най коли до мене приходит ту дикру своі віршы мож вказати про Богдану Корочанбу людину яка людкувала за новинками літературы мистецтва щю цікало ся задумовити на пульсі часу на пульсі часу тримал луку Так він мал значы дешы з літературы по мистецтву чешскых художників Ци також він мені знайомил меди разом роздивляли ся смы моти мене якраз знайомі з цим мистецтвом кажут Мушу тоді молюбрі в краіні хой то техні котры скажімува социялістычны краіны а лем вони трошкы мистецтвів недашой нациі маю богато позволяны то социялістичны ероізмі в Радяньскому Союзі оховни Фісітом Та в них же можна было порізно умалювати і нормально них проходило то само наступє соцреалізм і бесідніст особливых То тут мусіл быти тілько соцреалізм як має быти Він сє людина была щыра зважают ся на тешы котру коли він єздил окрим підлікуват ся там і звітеля приіхал і в рахуваючі теж його скажімо о можливости ге материяльні так і все ж такы попри це все просийскій складности він сирівнул Купил книжку про художника там колиткы художный были І він старал ся якось відячыти з якут Ну просто від щерой душі сис подарувати любил Серед цих книжок він якраз был подарувал єсетка Невелича книжка для осецєльского художника і ся она дуже цікава в горску художника кєд в Горсі дуже відомий художник был то він тоже мені подарувал книжку тото він не має тіо такых особливых можливости Попри попри все все все такє всено він старал ся шыс такє принясти кусь приємніст своім друзям Це Колис така добра книжка то ы не так легко было і купити і дістати але коли то было гарний дуже важний цінний будунок Театрокій народ хто все сприймає ті были художникы то і власти тітой части выпам референді угорсків на Радыку О <unk> Ну вызераєш специфічні художник там займал ся оптечным мацтвом то цікаве є то цікаве Я думаю шытрекує Тавриці про його такы дубрзисливіс якыс він такы хотіл оце проявити повагу до своіх товаришів штось зробити добре ну і зрозуміло што дуже богато яска Він богато розповідал мі про те коли імпресювал Крыму Якы тамы гарно были мі о стосункы з тыми туристами што приізджали покрем туда Ле а туристы приізджали сы Чехословаци і кєм тардовы єд мене цімове шо він знал Він якраз А в Югославіі єст він термо хорвацкой люди смитілоґіі черска по Словацка так оці він сме перекладати тото І він спілкувал ся з тыма туристами а якій тоді был част Мы знаєм шула празка высна і потім як рад єй здушыли і це як раз це было ци было цибы після то після празкой высници было А це было як раз після празкой весни Ось він говорил з тыми туристами су поіхали у Крым і в не напевно што з троштє Розповідали якту буду якту танкы по празі єхали Ну так проте про іхнє ставляня самых скыму людей цифли ці туристичні поіз іхнє ставленя до всякых такых моментів я так він мі ні цю не розказувал але просто єгу по тешы такы хороші стосункы були з цыма людми і ці самі люди таку дку доброзышли і такі хороші приізджали сюди Нок шу Бо то це о такому пляні він говорил Алже іхнєы Переконаня ти біш політичні вся тыкі ньосы но політичні там выговорили коли не буды ся м даратуры Основному всеткым бы ся звычано про мистецтво будили про літературу там яс ділил ся показу свою літературу цві мені показу своі літературу книжкы вы показу роботы Но і своі роботы показувал звычайно так своі роботу і буду якы угуваня Ну восуноме Я м на той час писажы молювал Одно ся за писаж молювал єстому Але шказати маю на дуже комуністичных поліжа не выґулістычных поліджы впроси тот зрозуміл Зобла жытя выді Кы пішол діда зо Стовляєта того вірмоз руботым не выгнул з роботы до Купряві а єм портів скінові запізнювати ся пустіну між руп і вкладити єхопровою під Пєтровий підішол Пєтрова з ослобы то Руман Іванович вшыт нам на нього Бодку Кож То было простійше простійше врубувай простій ся може навіт кількіс намовині дістати ци головно одержати квартиру Я думаю жебы зо квартиры дівколо приіхал Він міні розказал што одколи він пришол працювати в фунд коли там для того шприняти фунт на ци там ци процес відбыва ся його три іщы його приймали І він там говорил інтам Не знаня але ну так было як він казал Коли він рішыл вінтар сказал шя є Лемку кажу тамто тамту народил ся ну але ж він зрозуміл інку поєст был так І напевне цінил цю ту комуністичну спілку іхню на пемульці нусякому разі там коли єю приймало роботу то він такій хвори потеж він Лемку він рід приіхал з Лемківс Дорогы слухаче припоминам же гнаска бесідуєме про Богдана Корваця поеты родом зо східньолемківского села Синяла коля Рымонова і хочу іщы кус прочытати його версів Я падаю в обіймы через шын той ласкы набераю сили Даскы зіть выбачыли лишень што бы одного так гідну любили Них збагнує Світлю щастя суть Як до сутвітя палко пригорну ся чересні пахнут пест бы цвітут Я з ними усіма перезиню ся роґюро Стоят віолонцеі дерев розквітлі круни наче сиві гулви музикантів Схилили ся над тремтячыма струнами віт і смичками вітру Грают невымовну симфонію жытя весни кохань Осінню ніч Ден рыбую выслизнул з рук По темных стежках блукают надописні вірші Шарпає вітер заплутані кроны дерев і на лови в руді кужюсі Крадат ся волчыця розпатлоны усі і блимают хыжы хыжу Освітленій вікна ніч Стокєрю синіх очей своіх прорубиш у кризі серцям мого ополонкє вудкю ласкє ма злобливий гацюк ніжності полку моханя успошуєш богатство плес мій дусі прорубучы сокірю синіх оцеі своіх Ополонкє на кризі серцю Я видал Тобі ци найбільшу свою таємницющу купую го А ты так щыро чынно зелеючы запевнила мене што це зайвий клопіт і аж ніяк не выід і нерваскіш і нарешті што ты не хочеш почути што я розбив ствін немудрий ліхтар Об якусь придружню через Це вже серйозно Однак заспокій ся адже я і досі не маю гроші згідні з ґрупаном Мирославу давно працували ци давно нашол новы золозы з Новыкы ци давно петро зворщыком В нам то новы зовникы толо Зінкє то куж буду дварювальны і ясіст не думал што зінкє могли быти зварвальны кометка А выявляєте моли Тахімі богато впрацували Але все тако на думны стез бы тому жы на мало голосно мало дужого є нарознові сілі бо наш підєздиків вудружні богато молоділо і всі сусіди шли навістіли і высіляли знай і вокя вынав тражнут кєзоводилю і надноразово В нашому ковскому Заслужну Хорівали акор называли Михайло злы і выно было дним з туліст хвороны дним із першых ухорів Рупівно То каждым стревто мало вєдножньов Він приіхал кауші зустрів і зрозумівшу він сам знаймає далі будувати своє жытя і носити <unk> ґазеток на чызло Підгіря Новін тожет быска буцяток поцятків ні не фиґурувал но прикарпатскій правє вызнаєш два разы його ввазів Но і нотому скінчылю се віз за залипал не буду його сюди Алезю А Две а вжыл ну в носі чысивжы в меджеті кугутмыков крызнат фірном горіл Дойте Ґорличызной же кордати доры бы мож мі дати ґрантів там лес ні зо пляну і севу Два підтримайш як артист доєк давай му з рому грудя на того будинку Яґару і так ми пукмали це вручы пляшати дал Япітрям тамы двоє опротиснули си все і ормок О є в ся він осоже чытавчы подібны мудным подібны доси подібницкій як він был Також низкого Розвикцетро Ну трошкы більшів про Трошкін был полнійшы Овдял же останній діты Жыдскій вуєк і якы жыв та Ну і в сой заклали по грудя і тудиі Тамже видали книли книжку семроз дружено жыо одкож приходило до мене шукажы Може типіструвал Я не памятаю як том было Якорну я звертала ся до Петра Якорну і де звертала ся до котрый рови малює А скажіту з Лемко Лот бы стем гворили і вы напевно в туресті в тю розмову зустрічали ся гурили Гуворило ся і впевно і про мистецтву і про політику і про різні реці і тым далі а його родина як зрозуміла жыло в загали тым децин пуцяту Тернобым з інчым Ятву Два разы в Мирозным Фіпрі єкали яєко машыною і так при світлі поплаців старий клуб якій спамятникує з комуністы чыглує по возву а потім якы вертали єґо прицей памятах же крашы буде погрудя бы невысокє побілене вогно што то было зроб а потім в мы я заіхал до іхнього доі до його сусідів До хлопців такых Єми дом ноцували лютом моя змочували гравы тыків ся а потім на рот мы поіфли гетьм уж Треба мушіст привести відаса не почуже горяти Но так єс Я єхал сюди на Галиц і там дальше Єду недальшырнопольскы Новорускє то біло крениця під гаєдкому рейону Може буде загід дальше медиці лемує ся різмето Ра На тему писені я был там де кажте тужей мене бладка нагода де батькы єхожыли да на той ся был Бодан Запорожс ся мо Іту я і голубя по мойму ішы місисі разом єхали з ним прямо туди Та мы де сте так приіхали на обід пообідали нас потім мы по дорозі поіхали ся малювали Карпаты і потім буду поіхали му І тых баків памятаєте Трошкы памятаю памятаю і окрем того він ся говорил што його батьку ся выдержут Укравце так кровцену Там зупиняли себілякы не сипили воду там як раз і потім Карпатыми поіхали шымалювати Вія волю Я кождо одня тышу і кождо одня я гуляю ні в голові єда жы вірсіє рішыл нього жыла просто і тым жыв Інтым жывел векар наш наш пиков Аня Вітял писал ім він том шызям роблю нішы знайшло Я собі можу записати кіску плеты слухайте А оце ж выден в тій книжці мні выглядає што є напало ще більше де з того ци було біса языка є третіс А як так выйшну блокнула не один бльокым великы выто і там папірцями верафной блокнуты коли він буде міняту вырыжным нього кольору <unk>эник то як робит каталоґ Не всі роботы не поміщає Ну так але менздє малеткє вражыня шубыло богато більше ніж ніжы Все што туты што тут ы так у мене малеткє вражы але вимуце Едружына видувало я знаю може пуклала ці вершык якій гіду будовы были Може як раз кожна людина має свіслок можом маєх росів і пуклала ці віршы ті віршы новожало што не гіна будовет мож і сіны будовет Ну так бы воно было упорядником збіркє Як же то серіону цель не спринял ромні урядів заявили Я ва едуку і вшыну єст І книжці на поетну што Богдан Корват любил богато перекладів словацкой і Щедкі але невідомо де он є і як де он є то прошу нібы дати іх хто має з тебе і я знаю же він говорил же спере Але што конкретно єшы Я не Я хотіл згадати один епізод такій был куди працувал на тіху до Лемку Філиялі Ні ні іх так называ В нас проспілька вырішыла зробити факту Музелі зробити выступку худужників калуша і запроситих поетів штоб вони продеклямували своі віршы Це было паралельно скажу в авту музалі были выставлены запрошены художникы выставлены роботу художників і запрошены были на поеты калуша якій деклямували сує Одтуди як раз Богдан серед них також был і він також там деклямувал своі віршы там <unk>a Ну він не працювал тоді і в кінотеатрі працювалы рекламу робил фішы робил і на хіміі робил будкі період ташу Вдало ся ту трохи ексак Ну це было найбільш Дсяла машыны найменьше і тыкашы го з неі трухо сміяли ся Были рідні анеґдоты про заположыт і хто йому роблят ішо потім выходит і гідні буле деякє называли од попросту Коротяну зоплор він там і недраду зовлады сін тыків сякє Но был захід пересуманя і куда він єздимти в Запорожцы До Бельків До батьків єзд Карпаты єзди малювати супой бром отоді я іх із вас будут кєту гориту швидно прикор єздил разу найтуди отяту блус ся з правотом што на той час поріняно з тепершнім ся су То кожний хто як собі кому як довало ся так єздил де на Карпаты помалювати вшыткым Нові є май на умазі відміну від теперішнього часу тому што нас є по перше є выстовкові засі высокому залі мы один одного роботы баціму добре бо выставляют ся так Насить мы вже по кожду один про другу знаємо хто як малює што малює ну так скажимо є можливіст побачти то все так то єж не было выставково зал не буду тут но датод є не было высокым хало на той період І од роботы кі были выдана были ішых художників Но так дома лежали зна ци деколи при потраві там пришол зусо не теш подивити ся тото І якшу мы зараз кожный рік нам дают автобус авбус невеликы і мы єдему на плеер всі малювати художкы зберазню же товариствы художникы є то на той час кожый сам по собі художню буду токо вєдно товариства як зараз не было і найщосленнійше скаж му было той часну так скаж му хто мал свою машыну То це справы вырішували спостіж І як раз Богдан куроват лал і він міг подольників посудити в свою машыну і поверти малювати тот а в ним могли токлосі Муків зпідсубити хто шым іх возил так І можливо выни могли гронтати то што він бач не працюют Антуж з собой бравый чудник Такы але він особливо коли голубєв манювал так ту звычаншы він голюбів примал дешы Як двис як з натуры мойой є саму і само так Імуци видно це і давало за допом ниго розпомагало стеску міто Бачте мытялі своды якоі тотькє і загоршыли ся так різко і так несподівано А цілком може быти в ты бо Бдан Корваць як людина яка просто заклоплювала ся жывописом бо я батіско перважно лювопис было неґрафіком Верхло бы до людины яка было бы а то в жывописі можлив він выріз бы до поступову Цей як бы были приятелі умови бы це было кажем так хлобі Коли бы стрічало носе часу то был відпочену ци буду хлобі Од алерфесийну займати віддавати тому час він не міг то было дес од выпадку до выпадку хто блуса скоріше то А як што од ну было мят гіму відпусткы шо не робили відпустку Я так думаю што коли він малсі машын то напам што він єздил і до батьків жінкы Напевне і до свойой батьків єди я так Ну оце ся навіть коли він написал Свою вірш написал так то як раз так він такыме під настроєм од цього написаного шого якось він пришол до мене І ми зразу цю послухай і каже Я одтількіш недавно ка написал осібіш послухай какцию як є написал і сам же так і буду поділити ся хотіл так та спілкувати з кым поділити ся од яка творця удача Ну севла людина дуже порядна честна добра він дуже богато і знов про літературу про мистецтво богато знов завжды є з ними было спілкуваня таке гмя сказал бышо Ете Поспілкувавшы ся з ним якусь сам настроіл ся навіт на творчу роботу тому што він такій был любив ся пожартувати дуже Ну веселий весело людино было щіро добро відзывців ну просто цуду людину Но і што на тім пращам ся Гнеска бесідували сме про поета Богдана Корваця же вродил ся в селі Синьово І лем <unk> років прожыл в тім східньолемківскым селі в літі в <unk> його родину выселили до Тырнепільской области кус більшы як <unk> років поета і Маляр прожыл в місті Калуш Іванофранківской области днескых были сме власні в калюшы про свого коляґу товариша приятеля оповідали Ігор Головцяк і Петро Карпенко То на райзі Прасям ся з вами доколи ся запровадила вас Анна Кырпан оставайте здравы до стрічы за тыжден