The archive of
Lemko radio

Видам вас милислухайце в Рофоні Анна Кырпан ґнецка сме зас в Тырнопільской области в Тырнопільскым рейоні в селі Соборне Оно лежыт на схід Тирнупуля і цікаве тым же нараз зміняло своі імени Колисли был то Чернелів Мазовецкій а ріжнил ся од сусіднього Чернелева руского тым жыло ту дос дуже Поляків По ІІ Світовій війні вшытко ся змінило Полякы мусіли выіхати до Польщы а одтама і привезли новых мешканців до того села а медже нима дос дуже Лемків Тымчасом село уж перекстили на Жукуло Ніт не зато же ту было аж кільку Жуків а зато жі війны маршал Жуку коротку молту свій штаб Але політыка ся зміняла і одношыня до того маршала Жуку Латыж Зато в <unk> р село видали тыж совітску але більше уж нейтральну назву жолтневе До гріха было сел з таком назвом в совітскій державі жебы припоминали о великой жолтневой социялістичной революциі Значыт о більшовицкым воєннім переуруті в Росиі в <unk> р Недавно мешканці села захтіли тоту назву змінити і голосуваньом з трьох вариянтів выбрали назву Соборне Проминут юж <unk> руків як в селі Соборне зорґанізувано Лемківскій Хор Спочатку він нияк ся не называл аж покыль не прошол в <unk> році днешній його кєрівник заслужений протівник культуры Украіны пан Михайло Рапіта Він запропонувал назвати колектив Конар Лемківщыны Конар лемківщыны но фай ні назва людям ся сподабала і новий дириґент Тыж бог был і професийоналом і добрым чловеком Перше дириґенты того хору часто ся зміняли а коли пришол пан Михайло Рапєта ното вял ся до той роботы серіозні і скоро ся вказали результаты Хто слухал тыжден тому нашу передачу тот вшытко памятат а для інчых переповім тото зас но то уж за рік Путім як пришол пан Михал значыт в <unk> році конар Лемківщыны на концерті в зборівскым реґіоні Юз выступил зо знаным на співаком Михалом Сливоцкым і з гостями з Америкы з Лемківскым Ансамбльом Карпаты з Ню Йорка Іщы за рік Хур Барз Дубрі выступил на областным конкурсі ім Соломіі Крушільницкой в Тернополі Тепер уж Сельскій Аматорскый Хор достал званя Народний самодіяльний Зас за рік в <unk> р конар Лемківщыны уж поіхал до Польщы і барз успішні выступил в місті Перемышль барз ся запамятала хористам подорож на Лемківску землю і выступ на Лемківскій Ватрі в Ждыні у <unk> році а тиж выступ якій одбил ся за пілрока в січни р в Кыйові Они там брали участ в великым концерті же звал ся Горы Нашы Карпаты В тім же році конар Лемківщыны співал на фестівалі од Русаль до Яна в селі Дзындронова но і зас на Лемківскій Ватрі в селі Ждыня запасом <unk> запросува написану служну книжку та зна єґарко де моєм чавер тайді жабой моломи сописи запам пана словесло Тай то як раз за співанса раденоч Переграци Васпір амстраєда нары єдна на проєр то не єдна фрой пасой на єдна выса як задачом колять А што было далей По руках активной дільности пришла криза Не было то дивне прийці в середині девятдесятых років ціла Украіна пережывала економічну кризу То вплынуло неґативні на вшыткы сферы жытя а особливо на культуру Зато і Хор Конарківщыны уж не міг так діяти а і выізджати всядиль на выступы як перше Мусіло промнути о скілько років покыль зас одновила ся діяльніст колективу В <unk> році в ґм культуры села Жолневе зас пришол Михайло Репіта і зачал репетициі Зачал і зо старшыма участниками і з молодыма же тепер долучыли ся до хуру куламківщыны Я тиж пришла в тот будинок культуры жебы видіти як одбывают ся тоты репетициі і барз мі было приємні же акурат товды пришли новы участникы хуру якы в тот ден першій раз брали участ в репетициі Мали єм барз цікову бесіду з дириґентом Толухуру з паном Михалом Репітом Але стало ся мі якысы технічны проблемы і вшытко з мого диктофона деси пропало І не мам того І барз о тім шкодую але мам надію же іщы буду бесідувати І з паном Михалом же не походит з Лемків але барз любит лемківску культуру і з участниками Хуру Конар Лемківщыны і з мешканцями села Соборне гнеска зас будут звучати пісні выконанів того хору Натепер прозвучыт друга част нашой бесіды з подрузям Шултисяків участників Хору Конар Лемківщыны Тыден тому бесідували сме з нима про лемківску пісню і традицию в іх жытю про тот хор про іх участ в діяльности Хорового колективу якохорістів і якомеценатів Є ге пані Віра і пан Володимір Шолтисякы не лем долголітны участникы хору Пан Володимір єст фермером і тота фермерска ґаздівка давала можливіст тиж впомагати тот лемківскій хор Они запросили ня дохыж почастували і при стулі побесідували сме кусцьок і його хворі тоту чули сте тыжден тому і оповіли кус о собі а тоту част бесіды прозвучыт гнеска Пан Володимір вродил ся в грудню <unk> рока на заході Лемківской земли в селі Щавник же лежыт недалеко Крениці і Мушыни Його жена Віро Кузміч родила ся в <unk> році одраз по приізді єй родины в радяньску Украіну Єй тато походил з Ганчулы а мама зо Ставишы Родину Кузміців скєрували до кєроградского района Кєроградской области село а колиси перше іщы містучко А Дзямка же лижало на берегах річкы Адзямкы До Кєлградской области але уж до долиньского района завезли і родину Шультисяків І єдны і другы скоро од тамаль выіхали Шультисякы спинили ся ту в Суборнім а Кузмічы в Крениці коло монастыриск Власні там і стріли ся покохали ся і пак побрали ся нашы днешні Густі Днеска юж ся тішат і дітьми і внуками Для жылтисяків родина то барз важне Але ґазда захтіл вказати яку цінніст представлят для него родина в научний спосіб зато замовил сой зробити таблицю де змістил цілу свою родину родину Шультисяків зо Щявника Окрем того пан Владик скомпонувал в двох фиґурно выробленых рамах стары і новы фотоґрафіі свойой родины і завісил тото в світлиці Ду зсальону пан Владик замовил іщы таку як повісти шафку не шафку а на тім в выгляді З крижалів правда не камяных як муйсея а деревяных написаны десят божых заповідий О такы ріжны ідеі зреалізувал наш ґазда а іщы за його проєктом зробили му зо світлиці до В спальні особливы двері цілком такы низкы і кусподібны до царскых двері в церкві де ґазда тыж вклеіл знимкы свойой родины Панівіра Шолтисяк же з дому ма празвиско Кузміч На разі не зробило сой такой самой таблиці з родином Кузміців але тиж шанує свою родину свій рід бесіду віця і матери но принаймні як мі выглядало ґаздыня бесідує по лемківскы ліпше од ґазды І ґазда і ґаздыня одвідували лемківскы села одколь походят іх родины Пані Віра приходила до Маминой Ставышы і няньовой Ганчувы Пан Володимир был в ріднім штявнику Но тепер до нашой бесіды так не буде то найбільш корысны за моє жытя шкоты люди на тоты помагало коли було притискає мене дуже то і я посмотрил ся ту не одпустит Заран буде ліпше Заран буде іщы ліпше А і ту маме цілу вашу родину Мария і Анна то хто то ял куліня То є Якова і Анны діти Тимко Маря Маря і Анна А як ся пишут прошу мі одраз є тисяк зойте сяк шолтисяк солтисяк ту родина і вашой вашой жены Ні то лем же тримує рід солтисяків то і я Володимір то мій батько Василь То мій дід Тимофій то прадід Як і каждого жена Ту жена Анна то Юлия значыт Анна як в дому была Та ни не знаю Не зуміля не добре ту Юлия Стєвіньска ту Емілия Граб а туюсь пані Віра Кузміч Куз Кузміч А чом не пише пані віра з якого рока Пан владик <unk> а пані віра писали Не написали бом ся не пише Дамам ся не пише пише што таж провды з того што А то вашы діти рі Ярослав О Оксана І значыт сын Ярослав і Кжевалентина так Валентины Є то єй мужы Миполек пол морозник і іти Юрий і Марта Шобы вас вразити як шувеше сь то хочу вразити як получыло ся Щанник і поворозник майже притул села і поворозник так іх ну і вышла замуж за поворозник фамілия і село в Польщы відповідає А оттута Міхал та То што вашы бра є брат рідный Ваш брат Михал то што сестра Ольга Сестра Ольга сестра Юля І братяте рокету поставленийшы помер брат Ярослав то ого а ту якє А ту йой тото зас ціла родина але в знимках такых І што сы тиш такы цікавы такы двері ге Ну а як же любила Іту в тотых дверях хто тиш ваша родин ся родили мно лем кажте хто там де Хто ту родина тут є сімя сынів в одному оці Тут є сімя дочкы А ту іщы батьку мій мама моя сестра одна сестра друга сестра То зяті то мы звіри А то все діти якій то ціла фотоґрафія Был то такі ефіцарскі в урота Но веце бесідували і ті ґадали по лемківскы веце але І школа выправляла нас Ном выправляла але родина тиж выправляла Але родины в родині бесідували Мы ґадали і бесідували бо єден од другу вчены з мы ту з <unk> села села терас а перше було веце ся выз але розіхало ся люде ся зіхали Я писмотю де пщовник ту крениця ту тилич ту поворозник О ту мушыны щавникальника То щавлик і дали милик Мушыны так да барз близко словацкой границі так да коло сявника Коло Мушыны то попрад то була границя Нобре сідайме і ввідне в обі Вы тепер вказали мі цілу Вашу родину там а я бы м хтіла жебы сте поділи два слова про Вашогоня про вашу маму бо там на таблиці написано лем імена але не написано нич більше о людях То я бы просила вас коротку повісти про но бодай про няня про маму і в них было кількы діти Было нас пятеро на дві дівчата і найстарші міхы І наймолодші народил ся ту в тым селі а я то єщы ткій Я іщы в доме я іщы народил ся там то грудня <unk> року ря <unk> чого стало ся <unk> року Бо хрестили в <unk> Похрестили но то В <unk> році уж після свят похрестили і так записали <unk> а было <unk> першого написано з <unk> року а я знал же то <unk> грудня А і те я питал мамы Ну дак жебы сни мал добавелений рік Жебы с был такій як бы з того року мамы Є такій гыщавник Тіж зо щавника і зо сусідства недалеко ня был з багато єй родины Мали шол тихій ґрунт тосит великых кусок землі мали його матька батькы Е я но знаюш ци девят гектарів лісу І мы мали поділину по <unk> і <unk> гектара На кажду На кажду Але то батькы іх іше більше думніше мали бы поділили то я думаю што бы сиділи в першій лавці в церкви то в церкви была пошана та пошана до тых богатшых ґаздів же Дали на церкву грошы то была м пошана Про діда шо знаю про Прадіда про Прадіда што він не з чавника Яцко Яків або Яцко То він знам же як дурунка вели дорогу не підходила школа там і треба было на дорозі І там підходило жебы посунути школу то дід іше зут ним чоловіком посиділи розмовляли жыни посунут люди треба і посунут То высунут школу і посунули школу так на місце приготовили Як єст в <unk> ци <unk> році выпамятай в Польщы Жыв ше такій жытель з того села куча І каже моте мы підішли до тых мілянич жыв Іван мы в нього жели і куча то два того то я нуж за гоняня Василя хочу сказати Ну тиху ці вызнаєте такого питає ся до кучы зшути ся каваска А віну гурек Та ту был такій коняр він мол таляркового коня А яркову а кінь в яблуках Ага Дуже такы А таляркового коня то він туйо туй выслів є запамятал ум бы м не знал Да чом бы м не знал то він мал такого таляркового коня ґм то я не знала на конях ну то такы такы біліте кольцануты може не білі Є єст двохстороный є єй такы тейти То ваш няньо такы любилку і такы Няню кінчыл сім класів гімназиі валі зо школы бы то ріжни в мужыну ходил Три три рокы шекрем того о <unk> рокы ходил в себе в школу в щавнику то три рокы ходил до Мушыны ду Я уж не знам бо ям маленьке дітинча було я было пізня дитина мали мине так бы сказати в <unk> років <unk> аню был з третього розня дітина і я дуже балюваний Всі пішли а я лишыл ся вдомы А Ваша мама з Яку руком <unk> Баба Для мене баба Юля называла ся Анівны была з богатого роду Не были якісь одпрескы якыхос графів колись давных Ци хто там такого роду бойовых люди А дід Тимофій был своєрідно багатий так мал землю і баба была з верхомлі Вышли Я не мом Два ток але я не можу сказати з котрого верхомлі Така баба була така міла тримати господарство дід померм в розквіті сил діды Тимофіі і баба заправляла всім господарством Тримала всіх покорі дітей в порядку Старала ся шоб кождий знал як повідали науку бо не вшыткы ходили до школы як ходили як ходили то рік два рокы три максимум а <unk> то же было дуже штырі рокы так а од няню уходил <unk> років до школы бо три рокы ся ходил Чому дальше не пішол батьку бо він приходил помагавку батькові в лісі робити іх пало дерево на ногу роздрудили ногу і дуже долгу хворів бо підщепила ся якась кісточка і ну нагниєніє гусло няня данюй То і няньо ты тых сім років шоходил Ту він был він был грамотний навіт тут по том в колозбі то він так не міг хто был вагарем Розрахункы там проводил завжды што такє більше рубів тяжко Але він він він працювал в плотні но його з плотні заберали На той період як треба зермоно приймати і насіня засыпати то занімал ся він То так Народна пізня Ой ты горо кремінна іса Але дальше як жеж мі няньок женил ся то там написано верху шо Ганя е Мария Ганя і Тимофіі Ну то Ганя была в Лелюхові І тета Ганя його тета оддала ту оддала ся до Лелюхова і в Лілюхові жыля І часом в гості там єхали на бричці На бричці єхали в гості Ну і десь познайомил ся Няню там з дівчыною тоже называла ся Ань ну тей він часто єздил до Люховы і нарешті каже што він хоче ся женити до Люхо Юв та де до кого там та там догынь А баба поіхала до родины взнала а она не має ничого ні ґрунту ни ничого Е Васю так не буде З голом дупом міту не треба невісткы Не будеш ся женил там ту ємілька грабова На она має землю то будеш жыв І няню вперал ся бо мамі было тілько но <unk> років дуже мало палешы Выдали і всє і оженили ся так моі А з того горя та Ганя з Лілюхова фамілиі не знаю поіхала в спулучым штаты Америкы Выіхала бо всі знали шо хлодил хлодил на тепер лишыл то як дак Хто буде ся там женил Поіхала в Америку І уже я не памятаю в <unk> другому році Як вона вышла на пенсию в Сполученых Штатах Америкы вона попереселяла ся сюди посылкы няньой з Америкы хусткы американьскій шуб продавали шубыти і так дальше Іше як кажут робила більше шбы більше бо єй чловік же там помер сімя была все як полагає ся все файно І помер і рішыла приіхати до коханого Приіхати в путьовка була Москва Ленінград Тернопіль Рим і там де з Риму чы з Парижу не знаю летіла назад в Плучым штати Ну і няню каже до мамышол Поіду до Тернопоє благаня приіхала ну ну та гід то мама вдягала бать і каже нус ну видиш муш іхати А хто бы не казал Тато уж шрокы тато видіти ся треба бо тоді забороняло ся дальше як кілометер за місто выіжати то він єздил два дні бо на три дні буде два дні єздил в Тернопіл до Ней І ото я памятаю мене то не дуже там цікавило кожному з нас з тых сімі привезла подаркы Батько І надумала што то є велиць не сто долярів В той час подарувала в <unk> рокы так тихенько што не знали І вкінці як вона поіхала приіхал І обидвоє як мамы так батько розплакали ся Же не ті рокы не той час не то жытя То я аж тепер пізнійше в рокы задумали ся мы сиділи так туды за стутолом діти вже задумали ся Далеко ромелой Джюльєтті яка любов специяльну працювати помагати приіхати до коханого сюди шоб ся останній раз побачыти Я вас попрошу кусцьюк мі повісти в кусцьюк простеры бо ту неє такой таблиці жебы была ваша родина ге ге так мама была зо Ставишы а няню з Ганчове тотам знате же там недалеко было но то выни ходили там і поженили ся І няня то было семеро іх тоже багато было а в мамы были лист лем єдна сестра Оля называла ся мама Анна ань был Баню мал сестры і братет А іщы там они тепер потім приіхали то мы приіхали до Кыргорадской Области приіхали Яну родила ся там по дорозі дес там там же та як в вагоні і там де вони почали та як тоді жыти а потім іх переселяли вже туло Та як і його батьків так і моіх але моє пішли до Крениці а товди был коростятом ся называло А тото село Крениця то переминувал нам брат того бо він был в районі браты Венгриновича того тепер нам Микерує Лемками то він переминувал на Креницю тото село Бо там богато є переселенцю монасты то одразу туды де моє село там Він там мене нашол бо він пришол до нас направт РТС ремонті та технічна станция там беля і віны його послали з Бережанів Ага мы так знакомили ся то а виду Кірградской области іхали токаны Село Аджы Ці долиньскій районці якій А моє вашы А на требнікуво долинскій район Вашы на требнікуво Вашы были выселены Етато село Ага воєджанкы были Вяджанці А потім отамель нас туда до Крениці до того Розтятена А іх сю ту не тулишыли ся Лемківска Народна Пісня Выпрацюванє Михайла Рапіта у горах Карпата Моя до нейвадив має особил єсня Для тотых слухачів же лем тепер зачали нас слухати підповім же сме в селі Соборне жележы ти десят кілометрів на схід од Тырнополя і замышкали ту Лемкы з Ганчувы Далювы Злоцкого Дзындранувы Камянкы Липу Лемысцулы Мылика Шклярів посади Яслиской і зо Сявника Власніст того остатнього села походит днешній наш гізд пан Володимир Шолтийсяк вродил ся в Стьовнику грудню <unk> рока Його жена Віра Кузміч тыж мала бы народити ся на рідній Лемковині певне в Мамній Ставишы ци в Няньовій Ганчуві Криці нихто не плянувал деси выізджати з рідной землі але стало ся інакше і панівіра вродила ся уж в Радяньскій Украіні Тепер власні хотіла бы м побесідувати о тім як іх родины лишали рідну землю як іхали на схід як зачынали жыти на новім місци в новых умовах Тоты дорогы і першый рік жытя в совітскым раю то было найтяжче Барз дуже Лемків вмерло уж по дорозі переважні хворы а тыж стары люде а і ми тідкы діти Но не лем Пан Володимір оповіл мі же в його родині притрафило ся такє нещестя Коли путяг стал і люде вышли <unk>літня дівуцька не мало кули глядати выходка і пішла під ваґун Нараз Путьох рушыл І дітина не встигла выскучіти спід выґона Там нашла свою смерт і такє было Но то вертаме зас до нашой бесіды В моєі бабы жыли комісаре тіжу переселяли Переселеня робили Як переселию якы тоты же ходили аґітувата агітува тіж бы выіжджати то а і батько каже ім слуга Вас ім селі повідали Нє ні Таку отец табыні хыжі замешкали тоты аґітатуры Ек комісаре казари казали бо то ґди несправедливы добре добре комісаре так іх было трьох І батько більше говорил з ними там баба меньше батько каже на што мі іхати мі ту добрі Я мам землю мам добрий ґрунт в добрым місцю ну што мі нашо Як вышли Ті хлопці дис тамци надвірці вони там што думали і каже Вася уіжжай буют хто мене має забивати Зашто яму хорошо Ты більше не говори каже не нада жебы му хто знал так він говорил трохы так з рускым акцентом бо батько говори Но то жеш час покажет Каже я тіж сказал ти до смотрі туда переселяй ся де єст вода ріка Но так де єст вода Ну тайшо Батько тым не звернул увагы Каже на четвертий ден там така місце казали з Міківского ввечер Вечер як темніло постріл і попали в хату там в якой луйка вони всі бы там были розмову вели собі луйка І хтось там стоял навпроти вікна Навпроти куля прошыла і всє Ізабило Запиле на смерт і каже Ідут выни тій дотвівсю там Вася є Тебе што говоріл Вася уєжджай бубют Потом не возмєш ничого а щас што хотят вынышы З бабою і з суцію сімєю порадили ся між собою і кажут пора іти як таке може быти І вони взяли они были майстры в сіте і мій батьку был якій ну майстер але не мал тут ниякого як кажут народі начыня штоб робити він і так вікном ставлял людями поправлялшы там дах ци шешесь то такево робил І в плотні робил ну кажу ту плотня плотня то там де дерево Майстерня така вите глупу іхы так говорили то і я то говорю А чому казали послухайте мы тут ніхто де бы і іду до плотні Ты мі бо міні там мі треба зробити най бы бригадір записал кілько там треба але мі треба штылі до як долопате так доы каже мотыкы ну І выіхали Приіхали ту Анну Трєбнікову Іхали знаєм точно што по тій самій зжелізній дорозі тут і там в Кєроградскій області <unk> днів в долинску были выселены з вагонів выселили іх і там стояли і потом не шли батькові де буде жыти Того господаря дідас з трьома дочками він і вона він на Біломорканалі чоботы бы прорізали ся тішы там і він як там копалы получыл асму за дишку І відправили з тюрмы додому же І батько бідкал ся він такого чуда не бачу шбы выселили єй того з хаты од ноі А там было так пристроєно ну як бы сказати колись мали бы м мати а там было всякє така комірка начыня То то ту він робил з той коміркы для себе жытло тых <unk> днів ше єму колхост помагал і його переселили туда а нас ту хату То батько каже ой Боже то што жы я не хочу то Ничого ся не пережывай все уладит ся нас всє буде хорошо тілько не зачепай ся держа та най го Бог скаретам Батько не годен был вытримати ту біду От і шо не було можливости шафу скручували ці лужка шебы поставити дохыж бо не входило навіт тоту хату не входило то на гору на під поскладали Поскладали на під ну а баба послала Мою маму там вдумовінє фасоль Возьмі фасоль одтуда Мама выйшле ню ни николи не бачла шобы труна была на горі Думовині каже ам на думовина так Ны того слова не знали І она взяла і то думовині вына взяті Подівила ся ты труна назад а впале перестрашыла ся Вот тобі маєш Ну то я маю на увазішові так і взвіти Втікли моі батькы і я імени взяли Один брат лишыл ся чул одну корову продали бы дві мали одну коруву продали а втікали назад до Плоі близых юда То на поіз сіли мы Я мал зашыті документы тій евакуацийні линст назвали дукументы в такому лапсердачку дитині мылі На плечах ми несла сестра бо то пішкы ішли до поізда досит далеко А брат лишыл ся чого другу корову привести тут бы тут баба поселила ся і казала шуше іхати Тут поселила ся тому то называла ся Чернелів мазовецкій же не було Жуково а Чернил Мазовецкій і він як я в кінці він был хворентій же сліпий в кінці брат брат він на <unk> років старший з <unk> року Та я кажу Міхал Ну скажы як то було ладе Пілтера місяця зо страхом могли як бы знали відіврати круг хто хотіл што то Но він звычайно шолже был дорослий він же мало з <unk> р цис реснові пев Пілтора місяця ішол і тількы знал шол ден він ішол на Львів Питає ся на Львів нихто не знає А куда Цютільне Каже то знал як в яку сторону приблизной типу сонці Каже через річку знаш де загрузне ті корова шобу дры істи не машло з збанок в руці буду єл корову і каже ако як там жінкы то каже з діти дайте хоча бы картоплину чий ці хліба кавалок рятували каже люде дали ба де тало жену там до батьків купили коровы Каже ладе хыба можна то розказати то треба тілько пройти пережыти пілтора місяця спати коло коровы привязал руку ш не підійшла десь привязал дуркы і так дрімают дзьорнула мене было нагод любит пізно пласти ся або рану стає лягала тот і притулил ся за гріх коли не Ты горя зазнали дуже багато А все рувно люди раділи людина радіє кожному раділи мені раділи ш вывязала тьотка з кусокы і якой свердра старого шобулю подертий То міні выздя зала бы більше нічы не вышло мушкарпеткы А дай буде ладику Тоты ту бачете в чому раді Уж карпеткы плучыл Є блосий прибіг до школы в першій клас Блосий Каже аж черевиків не маєш маю Маю але черевикы плотім будут носил То дитина вже думала плотім будут носив не дуж коли треба в черевиках приходи Квак Михайл Епен же будеме Ціково мі было притил будинок культуры села Соборне на репетицию Хуру Конар Лемківщыны Буду того не раз уж виділам тот хор на сцені чулам го на ріжных фестівалях кєрмешах але репетиция то дашто цілком інакше Ціково мі было близі ся познакомити і з долголітнім дириґєнтом і кєрівником того хору а то пан Михайло Рапіта Але цікаво і цілком несподівано было мі тиж трафити до гостинной хыжы хорістів і меценаків долголітніх участників Хору подрузя Шолтисяків з якыма гнеска сме бесідували Вера добрі выдумали пані Віра і пан Володимир же взяли ня дохыж по репетициі Щыро ім дякую за частуваня за крас бесіду жыцю ім а тиж вшыткым участникам Хуру Кынар Лемківщыны щастливых і долгых літ і долго іщы выступати на ріжных сценах Но то тепер уж прасім ся з вами дорогы слухаче до села Соборне Тернопільского рейона і Тырнопільской области запровадила вас Анна Кырпан Оставайте здоровы до стрічы за тыжден