Archiwum
łemkowskiego radia

Оповім ти байку дик під дубом Было осінь По горах плянтали ся дикы Єден затримал ся під Старым Дубом де было дуже жолудя Як ся порядні наів Положыл ся і твердо снул Пот свіжаючым одпочынку набрал охоту на спорт зачал од ґімнастыкы рыло Копал ним і розмітувал около себе землю То не єст хосенне для дерева сусіде крикнул на него здуба Ґавран одкрыєш коріня і дерево змарніє і зсохне Ной собі сох не аж і зараз одрюк Дик Прецін не буду над ним плакал І так не є з него жадного хосну Мі старчат лем жолуді А тых як видиш мам під достатком Я том ся жывлю Што мі по дубі Дерево уж не могло вытримати той бесіды ціле одкореня повершок захвіяло ся Ту невдячнику зашуміло Што ту повідаш Як бы с лем міг піднести своє рыло горі то взріл бы солуді роснут як раз на мітер котрий рушал голузками перестал дути і зас зробило ся тихо Направду вельо добра родит наша земля Як бы сме лем знали одорвати хоц на хвильку од них очы поняли бы сме же треба за вшытко добро дякувати або бодай не нищыту того з чого жуєме