Archiwum
łemkowskiego radia

Ретрансмісия в радию Лем фмі лемківскоязычна зато буду Но і так і так бесідувала по части жебы тоты особы якы не розуміют але здеклярували одважні же будут ся старати розуміти так же буду хыба вшости по лемківскы Проше не чуть хаосу чы якого замішаня зо взгляду на то же беде вікротні выстепуват понімаж так ся зложыло же мушу выстемпуват в кільку ролях Але бенде выразні ділиш ты роли і в тым моменті найпер выступє яко застем чыні Преводничо Стоваришыня Лемку ґлавного орґанізатора того выдажыня выдажыня котре уж лічыт собі <unk> рочнику вчырі од Спотками ся з потыками по раз <unk> перши іцялам власне яко ґлавный орґанізатор Чывішы Співпаньства сердечне Красні вшыткых витам тішу ся же нас ся гідні зобрало ту в нашым курортным місті Высова і одразу додам же другій чы спулорґанізаторем ци выдажыня од кількуж добрых гляди Стоваришыня Руска Бурса в Ґорлитах і барзер міло єст привітат панім Наталия Малецком Шыродні Жонфор Стоваришыня Руска Бурса ник хыба нас не защытіл з офіцияльных влад уряду натомяст офіцияльне теж хце поінформувать же наше нашом інтерес спонсорує чий дотує Міністерство Справ Вевнетній Адміністрациі од себі уж особісти додат скромным до скромных дотаций але Але єстесме дотовані Із такых формальных справ поза привітаньом в тей мойой функциі віцепеводничочой Стоваришыня Лемкових то хыба вшытко одемнє очывісті вітам вшыстх Панства бардо сердечні вшыткых нас вшыткых назвых нам нас Лемкоска і сінь творча Выдажыня котре ма на целю показать Но то ся діє то значы і желі сповешынь єст жыва то значыт воже в звязку з чым творча єсє ма показати актуальне цо в тій хвілі постає в закресі ґлун языка Лемковского хотяж также іных формами часом выставы маме очыстє выстепы музичны але жевістє домінує єзык доміную формы языкове поетицкє літератскє Наша формула очывістя называ ся Ламковска Єнь Творча але розшырена єст на цалы реґіон русиньскій Ефунґуєме выступуєме все в нас выступуючі шкортіж інчых реґіоных Васлова речу высповіла же ім ґазда Выважат мі нашто повісти вела може єй Знати єй добрі знати єй добрі вшыткы пані професор Університету Яваряньского Олена Дуць Файфер І буду просил яко ґазда пані професор жебы вас коротко бесідувала Машы выголосити доповід дакус розповісти не доповід університетску лем дакус оповісти о нашым герою нашой <unk>BBa я ся барз тішу же так ся травило Я забыл о річници припомнула нам о ній Е тота котра ничым николи не забыла Наталия Малецка дякуєме Красні а тішу ся зато же Матрия Астрява пришло мі одкрытий Пред цетьома кількома роками сідуєм в Торонто на тамтыстим університеті а там были доступны вшыткы материялы на мікрофільмах з часу Звіденьской Штатбібліотекы і Зато ся тішу же тому геройови єст низко посвячено писа І передаю ґаздыни Но тым разом як єс уж ня свититувати то радше выступую в функциі <unk>eoko моя функция Добрі Веручыл єс ня з бесідуваня того што то як раз ти єст од проматвія Астряба то хтіл вам повісти на початку але тіж зазначыня для особ власне котры сут земнотр же каждом єсінь творчом дотыкуєме комужы з нашых чотку пошытнику Власнітворцу по то жебы но целебруват тзв память ритуальном чым ритуа припоминаня те постать жебы жыли жебы они чонгле были мідзи нами і першы дінь о єсені єст звыкле в місцовости в стрічы особа якій дитикуєме даном єсень уроджіла такого стесме высовы І дінь чы ютро быдеме в Рускій Бурсі дужыти наше стале місце То так доповєдзеня і і єщы другє доповєдзынє тото же жычы о Матрію Астря є з пункту віда біоґрафіі віле буде мут поніваж Пінкне розшырила нам одкрыла Памятник Матрия Астряба і власне одволала до него в тым року Спомяна Наталия Малецка для того вельо фактів як бы біоґрафічных і можеме зналез на порталю Лем фм на порталю <unk>ra<unk> Інтернет Радия Руской Бурсы Добре То уж о самы Матвію Астря І повіделі сме же ся уроджыл чысове і певні можеме ся до місяця в якым в <unk> року а то был тисяч о <unk> рок бо звыкле рочницово чи рочниця оддати уроджыня Матрия Астряба жебы не звожыть вражыня же на власні то єст така постать котра якович о выєнтковости Астряба Але в тым року припадат вельо розшынь звясні особ котры мают в концут шычы зачынают од вудітеля Русі Карпатскя Александра Духновича котрый ся родил в <unk> року нашого Будітеля хотя щыро познаных на цалій Русі Владиміра Хыляка котрый ся в тым самым року вроділ цо Матвій Ас Антович <unk> Два слова вспомне о поеті Миколаю Буряку котрый ся уроджыл в <unk> року Маме рочы очывісти теж творче в тым року о котрий памятаме проф Жеґа Новосільского также Лемка з походжыня з Жезбяжа але Григория Пецуха Но і теж о жепеле вспомнім може пару слов Петро То додає ажебы ульохувать Матвія страва певным тыж ґрунтє культуровым не были сме Сполечностьом о котрий ся пише же была неписменна же была вылочні сполечносом хлопском як сме свойом інтеліґенций то была інтеліґенция є духовна мовіло ся ґенеральне же рускє сповеченства то сум сполеченства хлопа і попа длят же варствы мєщаньскы зостали засимілюваны варствы бывшы зостали заасимілюваны Наша сполечніст опірала ся на базі хлопскій а леварства інтеліґенциівка была досит обшырна І чым єст ту тай специфічны Матвій Астряп жебы того не розвіять барз шыроко отуж на тле інтеліґенциі духовной чым того жысловьового попа Матрі Астря был інтеліґентлем свєцкій І то теж барзо мышль вплывало на його спосіб мысленя длятого же духовінство мяло певне певно такомнійше мислиня традицийоналистичного в котрым на поставы революцийне тяжко было ся бы тяжко было як бы таком поставе собі выпрацувать Натом Матрі Азна вроджыл ся высо в роджні Хлопскій і был в засаді самоукєм як Наталия Малецка з памятника в ласінтук привовала же першы буквы познал одяка ді мают взгляд подальже дівчы наветio І он самоістні барзы джыл до того жебы кшталціть ся по тым кшталтіл ся в Ґорлицях зауважано його велькє замилуваня власне до єдзы і таком детермінациє ст узыскал вспартє бы пред вшыткым барво трудно материяльні Я пришла на язык польскій боєднак собі помішлялам о панях же інформациє те інформациі сут досит істотны При вспартю особ котры як бы были порушены його дужом детермінацийом Подобно на пірхоты так як переказуют зрюдла і памятників дотар до Кійова Ной то власне доходжіли до того моменту для нас вшыткых єст ґульмінацийный то значы уж битє Матвія Астряба студентем Університету Тыйовского Студентом выділу філолоґічного Ф наславянорускій власні одділ діяко філолоґічна філолоґія в была шыроко розвінюта займувал ся языками літературами был мілосникєм гісториі і думє же то є кульмінацийным пункт для того же в <unk> року Опубликувал тото для нас для нашой культуры для нашого Універсум символичного позостане завше ключовым і проґовым выдажыньом мяновіте його в оціня публикуваных в льмовскым учытелю часописмо Учытель Еы Хы Артикул рачый артикул полемічны шыроко розвінюты Кілька слів о лемківскій бесіді Кілька слов о языку лемковскій Цо єст революцийне то в такым артику Отуж революцийне єст то же то єст полеміка вопец досыт повшехного мысляня на вельдодіс єпадуючого же сом языкі дуже розвіняте і сон горше языків те малы котры не мают цалого потенциялу І Матрі Астря вувчас кєди вшыты писали язычєм А Алексій Тороньскій в <unk> р опубликувал дужы такы шкідетноґрафічны русины Лемкы котрем писал же тото не єст можна так повіде стандардове видяне з пункту видся інтеліґенциі рускє єст зепсутом рускостьом і мовил о языку лемковскій о бесіді лемківскій яко зепсутий зепсутей през опцы вплывы І Матрі А <unk> поділ полеміка і то барзо можна повісти мериторичном полеміка але так емоцийонально того кілька слів о лемківскій бесіді по перше записаных языку лемковскій Же Паньст вєку ґтим язык вогулені істне яко так навет воражыня же в такым языку мож написат то было выдажыня огромне два писал для чого Пісал же власні хце ся такійому мышленню якым мысльо інтеліґенті Бо кєд уж стало ся інтеліґенці тым як опише пшытял Ноґавіце дістал ся уж власні переше до той інной варствы то ту уж ці вара повіт же ти Лемко котрый уж не почула ся до той культуры а я хто бы написати в такым языку як німатка до Повискій співала і не можна ганьбіть чы ґаніть ци поніжать лемковскых хлопів поніваж оні утримуют син язык рускі розмавлянци з собом правлят з Поле Заховали тон язык мало ти бонь заховали для нас культуры для нас інтеліґенту котры нам ся выдают же єстеме чымсь бысшым і лепшым То єст власні барзо революцийне міщляня поніваж іде зарво в Пшекрою горизонтальным де су ружны культуры і одмуві язык лемковскій то показує тороньскє абозеп Сутя то сон стары цехы котры власні тен язык заховал Воказує на добрым позьомі выботу языкознавчого заховал і то сут архаізмы а не пожычкій і наш язык єст одрембый зарво од велькоруского як і малоруского він в контексті мішляня общеруского огульноруского же то єст огульнарускос Його выотремліню Лемків было ту направды революцийне то была мешні спотыкана і на другій позомі його революцийност єст така же он інтеліґент уж вухчас так же повіл о тым же хлопі ту сом як бы носітелями чилі тен людовий як бы елемент єст носітелями той найбардей ценной варсти культуровий І в засаді очывісті ж перетівставляют ся стереотипови ходроньского котрий барто при поглебні о Лемках але на засаді надут нам вспулплемєнничний одношон до неґодистанс чыт утримуюч до неґодистан а Астріяновил власні о тым же Лемко тага свойой зєм коха свойой жґры чымстя моют то пінкым языків лем послід знач барзы атракцийным для нас спілчен до обсервуваня як он ся яко ся в засаді утримал тын ден языковы он ся невіле змірівнастим віку астрепові як дісяй Вобец тего то ж єст ценне але мувіл о тым же онгоха он бел за хлебем іс свят але завше враца заробльоны хлеб зізді на свойой жбери разом зо свойом жонум зо свойом родіном зо своімі дітьми підкрислял власні тото привязаня Лемку до зімі Ойчысти зарвно і патріотичны о чым решом был огромным на чытом Зємі Лемковскій Но і прошоно мі о то жебым друго не мовила было Матвію Астрялігця бардомовить натомяст Покрислилам Подписувам том выньотковос підписилам то же жевісті Матвійові Астрявови завдячаме барз вспілчасне мышленя і такє мисленя котре чекрача мож так повіть граници клясове і ґраници деоґрафічне выодрем барз моцно і концентруюч ся на Лемковині напише по лемковску длятого жеталам в ґазеті же єдна єсінячка Селянха написала фы фучытелю по лемковску не в Сизон ся хотяж повтажа слова Торомского Муяц же назк єст скорше зепсуты Він як теж напише по лемковску але не подайме тым тезы зыпсути власні же отримал то найбарді архаічны і стары цехы Той темынтови чловік з Высовой корый на університеті Кіовскым студиювал пізній замішана вщызні стал ся зємяні лем поніва же жона вносла майонток його жытя але дале ся займувал Міял пасию науковом займувал ся гісторийом працувал в археолоґічной Комісиі в Полтаві змар в Лубнях і єст ценьоны в сотовиску украіньскым єстценьоны яко знаны власня археолоґ вельо як чесвіла мрю біоґрафічне посвячоному спороц власні такых котры мов о заслугах для комісарихолоґічных дізричнов трудачый в специяльным писмі тій комісиі нял свойом стало Рубрик в котрій мог своі працы публикувать очы памятано і мила выповід Зєнкі Петрові корий го привручыл нашой памяті бо не істнял в нашых так званых ружных выписах нашых Коли феушы нашых єлькых творцу Фторых знали сме рідні істнял а в тій хлішы ся і тішыме ся же можеме о нім быти посвятоным Лемковской скурчом Тотлер Дзякує барзо А два слова Миколай Буряк понімял повідіт поета спілчасний ґлувні байко писаж з барже всходнього обшару Лемковины уроджоны в Смеречнем похованы в Зындрановей мали внізняшой літературы власнічны байкы так з кольоритом Лемком зыдрів Лемковскій Но і понімаж он єст як бы тым споминали тераз тілько телепо вікує Донно дякую а я маміть о чым О чым А хтіл єм но то повім тіж барз коротко то длятого хтям жытеле уродженым чысльом <unk> р длятого же походіл з мойого родового ґнязда з Білцеревой з Ґанчаровой Але ні для того єст важный для нас он першы То был першы одважный голос з Украіны там ді нас высетлили Зналяз ся остаточні на Донбасі З початку на насудковой Украіні кырвоґрад а пізні на тонбаціn стантонт од <unk> року я писалам моноґрафіі Всі родіный І далем таку одезве до свята Васнєців втеды одезвал і зачал Присылать і присылать лісты ліст за лістом мачкєм за писане навет вірше жебы мній місце займувало віточні папіру там бракувало він мачкєм писал віршы навет віршы Але найціннійшы сон його е оповяданя тоты приказы як там ся дяло Бо Бо о тым і виділи сме я чы волам же м ся ні розгадал але то може повідить писал до нас Міли сме теж шыроко родіне на Украіні там де выіхали чы мусіли єхать Е уйко Мико Миколай пісал до нас так дотати памятом тыкліст же Нє мим як тераз беде бо купіл лем собі два новы пути а мама мові якы так купю піше но ні купує ґопуча нє ані ани по єдным не спшедаю а о моі бабо ты ты не мысліш чытіж выпралі Бріжніва і Козвіна Юж конец Дост достілько Іщы цу спомнутий о чым сме не заповідали маме іщы єдну річнице Ей Владиміра Щаліньскійо І Уродзеня і Смерті <unk> в Уродзоны перепрашам змару Як обычні каткы єм чул Ага В роді ся на Я і то бы да уж трактувал жебы пізні як бенды выступувал жебы мній выстемпувал такій кавалечок ом прочытам з його репортажу он был кореспондентем в часі турецкоы Сербскій войны З Владимір Ставиньскій з записок сербского воєнного лікаря чыєст на часі такій кавальчык як він видит войну для державы Война є пробом як бы повісти вшыткых видимых державных сил незалежні од материяльных наступств для державы Кєд скуточній Знесе держава таку Пробу своіх сил товды взрастат в народі не лем віра в самых себе але і в великій мірі значыняродным в медженародных унузинах Нематерияльний успіх войны підносит значыня державы а засвідчыня народом здоровых його сил згоды і быдрости духа Заложыня што будучности нарід тот способний є до більшого іщы здвігу і при дальшым здецидуваным труді зверненым ґу потужыню своіх сил до більшого іщы успіху То так при нагоді же же мы о войні знаме тепер дуже І тілько ощавиньскым І тілько ощалиньскым Дякую о Одухновичу пару слів А юж єс буділа Засували сме принаймні такє дво в котрым видиме як діяла наша нашы попередникы як діяли А тепер час на нас Для на нас і бо то єст як бы головна час нашой подіі Коли єм думала кому першому оддати голос то думала же найбарже радо то бым Фалко оддала же першый раз то не буду го в тот спосіб як бы досвідчала зато подумала в собі о Павли котрый не єст першый раз і по тым о Павли Як раз алко буде мі выступити в барзы сміли парт прошу Павлю Павло Коробчак паруслів о собі і творчі Русило Совіт на чы єм ся не нарыхтувал Ямешком в Вруцлавію там працюю на університеті як професор на філософіі і так на штоден то вчул студентів просто Творчіст то таке занятя Побіч інеска жыстачыт в жомі інеска прочытам пару творів практичні собісяду бо міл далекше як будувату карточку на настолі Але дам раду А тіж мі часом треба такых запасовых жебы чытати незґатом разом Пару вершів данекотры мают дві версиі і лемківску і польску денекотры сут лем полемківскы єден з лем по лемківскы єден єст лем по польскы і но бекшіст уж была доколи чытана але єст снащонова Зачну од такого Ходит за мном гмло густа гейбы гріх біла гейбы ошалілы очы Не виджу єй она не лединит ся Лем чую як примізвільна ходит плыне долов попід зеленіст горячу дорогу пахнячу блянче палучыном ліс Часом лем выходит зчерав ночы розпостерат ся мурит Існит сіль пальців што в небо скор чому бити гейбы вознесены очы Мырчыт молебен молоком пяний мож речы навпілспячий ліневый старий кіт І по польску Ході за мном мгла ґеста нічым ґжех біла нічым ошаляле очы не віджы єй Она не видя мі ся тылько чує як пшым не з вольна кроче Плыне долем попод зеленост горонцом другє пахнунцом льомче паєнчыном ляс Часом тыко выході з тше віноци розпустєра ся мружы і сній сєден пальцу в небо курчово вбіта нічым поднесєны очы Мручы модлітвем лекым піяном мож нажец на впул спіонци ленівы старый котер така проба котра лем по лемківскы не даєм рады перевезти на польскій думка з дорогы хыжа під команичку Під команичком хыжу мал під стеблом травы Над травом кряк розпостер звізд зелений ряд Мышбергач тін знад горы крал нічку синялу в кубя звинену кудинь сфер на комин клал Што рано дощ притирал твар выглядам цмалым крапельком слів замітал візд і качал дах а в хыжы мешкал спомин чар мрій дзбанок малий В білій постели оддых снил памяти смак Любовы горнец в пецу жармі сил діравий сыпанци діти звучний сміх повытло крал І полно было в ізбі там збытку забавы рябатий час кучери плю приладістал То што минуле гушлям дал смутком доправил Оно будуче в пісню вкрыл Што в ухах грат лем ґаздиніт край небо впал час го зохабил І в хыжы тій презерат ся не містит ся Та душа гын посмоттале гаушкы гарит замітат сіны чыстит пец і мрід кат Не так ся мірят душу тон як світа справы Ад зымком дни зас пахне рай під стеблом трав Дотераз для дня не тілько по польску Пори року серебристє біялы смертні розіскшоны поспіх безсенні розбіґаных стежок розгжебуючых блкітне пополы змарлых весельных руснацкых приспівок котре уносі засніжена віст одтам ґдесь Зразу несмяле бронзово зелене дреще ґвалтовні скрываных унесень же встає з гробу со было страцоне слепых патєжыц крешане оддыхом котре уносі кєлкуючы сміх одтам діс мдляюця серпньом од жару пахнонца битльом тленівым обухнята рыкєм мхем зароснята і нецо мільчо лемковска хыжа подля сем заніка котром жегнаю в мыслі старых джев одтам діс Рудаво злоте червеньом мазане ґурскє чуприны шепчонце поноце в очываню народжыня пана рускым іконом заглядают в очы котре розшыр здумінь слодкій ґжех Одтам ґєсь І може уж остатній тіж двоязычний і чыстоновий ісповіданя Написал єм до Тебе ікону посеред гір нідж іщы тяжкы хмары заперли выгляды неба листя зажолтіло ся першом думком зимі Слів пару што станут ся способом смотріня помедже нашыма серцями очами споминами Лем Не знам до кого оно писмо тягне ся нога за ногом хай бы дрож студеной краплі по спеченым карку Не знам бо імене адресанта не знам такой авторя остал єм самой я Еду і по польску вызнаю Написалем до цібе ікону посеред ґур нім іщы тяжкы хмуры замкнулы окна неба а лістя зажулціли ся першом мысльом зімі Слов кілька ци станут ся способом патрыня помідзы нашыми серцями очами спомнінями Тілько не вим до кого ово писмо тягне ся ноґа за ноґом і чым дрещ зімной кроплі по спичоным карку Не знам быня адресатом не знам теж автора зосталам сам Іде Петра Медведя радо з оповідам Петра медвідя кыр нє заповідам Бы ся барзо шануєме любиме і барз дужо пише і барзо дужо нам помоґа Често выкорыстує є публицистикы віршы мі не хцы дать тыко Циле маме щестя же як ся чыта як єстесме разом а до публикациі хци довать як выдаль збєрет то вчеты ніх іді в свят а приватне приватне вельк з моцными плецями пшеми президент Словацкой Республикы єст дорадцом в справах мішостьовых Петро Медлиц Дку Прошытом до што мова прожытоми дошту Старше Выбер згрозна пізной збер выбер згрозна пізной збер а на языку смакота квітя Осіння ніч є за облаком В голові спомину з літа Кєд крає наминула свою твар Точно як ты кєд ідеш до роботы Днес уночі выкрал єм з тобов пар Спомины з літа дотыкы доботы Перехылил ся час Дішол до остатньой фазы Што виділо ся злым шызло Не спасили сме нас не стрету любов надразі Чутя си вам як дым без слову Смоть єст аврело не мож хопити тя до руб смоть єст авре не мож хопити Тяту слову смоть єст Аврело полна стражданя і мук Стою за тобу де помагают твоі пути найкрасшы крокы на землі А притім то так просте спомалити крок на улици в парку в кавярні може раз кєд спомалеш свій крок а сонце знова доч заблудит Признам же то я тя пишу по стінах же то єм же єм тот хто любит Зима єст внутра Зима єст нутра в тоты не мож загрити студен перст на руках Одложу тіло до горячой воды горячка дальше ступит Можу і скору з печі а зима єст внутра Домы днес не рушают ся лем тихо смотрят як поза твій двір іде страх сніжыт Віспіла м Ты і твоя мачка і серст турция єднако як сніґ у землі Так барз бы схотіл обнати сніг на твоій мачці так барз бы с хотіл обнати Малем рослину і колоньові положе на річы Щезли одышли зазджавили збуднили Думал єм же мал єм же любил єм Як легко єщезнути одыйти заджалити збудніти рішом без серця А даколи кєд ся ніч влече омиме собі своє лице кажде так само позбераме своі серця і выйдеме на путь На кінцу той бутиє море говориш холодне носиня як небо і кораблі што не сут тых котры не вытримали землю Падают звізды авочак маш страх Жалаш собі штос што зісто не на воді Море має сині рукы точно як слидит на тілах тых котрых здобыло собі уж на все Може буде вітер дутий до плахыт бідных рыбарскых шыф што вытягнут з воды тіло пусты втопил єм ся в Ніжній піні Кєдрукы моря Былисині З приємністю заповім славка Янка Віная походит з такой части нашой русиньской Великой спільноты де найвеце література Ся розвиват од років уж мают барз добре выпрацуваны варштатово осягніня мают вельописа і поетів вельописатели бо то уж є долга традиция писаня яко належыт до Но гыгы Я го памятам яко того што нажыт молодшы ґенерациі творців і памятам таку подію коли разом зо своіма твома колеґами за таку збірку антиґрантову поетычну были барз высоко выріжнены Може о тым сам Славко уж повіст жебы м за долго о ним не бесідувала але тяжко нам просити з так далека творців але ся бартіш уже ся повело уж вони мал приіхати е но і прошу славку представ ся і прочытай нам дащы Мілій сестрі і браца міло мыдзілами Міло мі бо шакєт приземту чувствуєм ся як думам то є фраза Наісти ся так чувствуєм бо прихозил ту од <unk> року зо з театром зо здівальным Рускій Народным Театром Петро Різній Дзядя пізнійший зо сцену в Новім Садзе І вшыкє презентуюше сой поставьом од першыраз кєд сум ту пришол см шту діроже роздумувало себе Чом нашы старі пришли там до того блята зо стей красоты якуві тумаци І дзем мєш камінясты і Петрові Сомоздицові дзен приповідал якы красне якы красны наша церква я і ту ворі ту ту ту ту ту ту леси нашовала нашы люде чом мі мушели пойстам до той мутянкі до того блата до тій коля до тій сунюґ Не знам але цожка сме ся пам потрудзыли та сме робили на себе і чували тот свой язык і тоту свою віру і культуру дошли сме до того же можеме писат за сучасну поезию і прозу Гольом я думам же то сучасне тото ци пише я і моі дерны приятеля то припознали люде уж веце та в медалія шкы награбіт Ном ся я хвалит за он пред А доста награду гей Александра Духновича <unk> року за найлепшу книжку обявену на Рускій языку то была тріолоґія Мак оф Шыволяла Попріму тій книжкы обявили своі творі тедищы Мацю до ней Іван Медєсі котрого може ци Чудс і по словацкій пониж он прикладно своі творі ажі на ом же і на чешкым приложеныма даякі творі аж і на русийскій ноднійшы єй одом нє і вірат тота награда гей Александра Духновича му дала моци жебы далі прилушыл творіц так як творил бо Інтересантне было припаткати <unk> року тото цо мі писали Яй тато ганьба тато не треба то не руснацкє то не рускє то але Люди з Швеци зос польскій словацкій зы Канады думали іншак Підзикуєм ім на тым і дале нам моци жебы сме і дале робили дале нам яксі потверджены же тото робіме гей то поезия на рускым языку Може бы свона не так обрабя а тоті рускій русиньскій лемковскій темі Але є поезия на рускым языку Ну то я Вам прочытам А тішым бач не то уж особна ствар Іщы раз дем з жадом поеже мі барз мило же сте ме волали дух жебы сом был меді вами і кєд буд презенту я ся ту чустуєм як дома Два слова для тых то рых хтры ні з арытувані то єст еміґрация спред <unk> <unk> лят За малій через было оголошене же по войнах турецкых были такы пусткы і там ся переседліло нашых Руснаку як втенды называли Там през виделят жыли так пилько яко налюдово але од початку дві зачали орґанізоват ся і в <unk> рочніця з третім року вышла ґраматика языка ых он ні назывань Давно о нас сте смули же мориме по руску Не по росийску але по руску і оні заховали тот так на ясності жебы для Вас є было дівне і о німе по руску То тілько навец з нашых історів был тотос далеко але гей так так Коло церкви ся наш народ зберал з початку і тримал віри і языка і писма а пізнійше то веце і школа і т міні маме терастом Може быти зна може быт не од оводи на ци од Яшелькох оводи основной школи Средній школи ґімназиі і факультету на рускым языку на нашым руснацкым языку Мами школи уводил так як сим аро Маме свою редакцию радия на рускым языку каждий день проґраму телевізиі своі новины відаятельство Трузиме ся кєду можеме єст нас пшемені Уж мене як вас бо чул см же вас попописує з уж веций як нас ту у польскым Окреме міло же у словацкы єст тель вельо знасу і же з рока народ іх єст Шымици нас на же пшемені Но уйзме як то буде дале тераз ом ся представил свою поізію То ІІ книжка Вашы уровні свідомости відало ів рускє слово зо сну осаду У Сміх Круцінох Ниґда сом не думал же слово моє розсипуше по швеци шірим і же прикладец іх буду ічітец непознатимі люде А не думал сом же шы у них і принайце дахто окреме неузышыцкым погрішным контексту сут не писаны прето Цо мам ци думам каждому доч вісипим без поезіі Вісі пем якмі ся нацувідзі в хвилькій як і цо чустуєм ци треба ци не а головно не бо часы тераз такі Але тото ту Пред вами то лем поезия Моя особна маґія Швети мойо хторис правил я у мігельох своіх на способі свойо у сміх круцінох Лобовіка мойого шветі ухторих ніт никого од вас А заж то шветіл хтор Хшіцкій і жыві і мертві і тоти на полі Але мойо Живі мертві тоты на полі Єстла люде по творі і звірі у тых шветых яй Себе сам любим і забівам Мучім і нас ззівам часто і прємно несподівам бо ту нас єст на Езрі І ріжні сме і грішні святі горді пішні а ту сме бо тошыт лем моі Слово єбо два о тым швецирім і самому себе хоц зем найзем хоц якій хоц кєди кєдня мом папер і пенкало або даци зачітані убіламе добітост і монотонія каждодньовосци звычайно з людскій брідкости глубосци і общы прилапіло щыцкого того векшыні подобом котрий крачаю жівкаю дебілнушы шмию або ярмаю на цалий лас Цмоты густийші По тым як щезли Ангели зо звалялу гаснут почала светло з улицох і цілі вшыцмейші цмоті густейші глупші і злейші лес моі родимі поліґали Валял вымераню воляме приходників злучайний шпацир огляданя глаз чынєчу убаваня хібу чы невідно з очы най спадне Змерк як склоніско од попатрункох од посміху од себе самого од приціску од свідла лепша цмота ціхост цвечкі Ранші сувіти На раншы дурканя дзвері не отверай Образ главу на другій бок ліпше до піря до ґріньох і сну волійше враз з ноцному кошмару як з подобом споза другого боку шпіумкі синильному сушедови хторому завали жы до полтре ци рано пейгля шмати поштаром котрі до дня рано ноша водливісткі або поволанкы на суд жебраком циґаном пораячком котри праве отци пітают кабы цеплі воды тлустым придавачком тобшоплеховых продуктох дідові Маразові в <unk> здогад з <unk> років запложніня зачер гавы залавку боня одлуга полоботу забранка і телефон Машына ме любит Лем дзыпоєдны пенкала і кайваси з цузаписац лем на дзыпоєнных бокух утеків паперох видартых слово мойо сни Іщышыме машына не любі Не приморі імпульсі трепециня і одлукі душі моі Іщышыє мертва подомну под лопуцыньом штільох пальців моіх не пустя ся як маселко ніж є пудомну Розпяце Розпятсе лу першых удолі уґенох ном уткане Кажды з нас пука зчіпаше жем нас цага не будовує роздражє єдно з владац нелігко Стеблю крижу з мертвих устух Адамових Рошнів і Куляришы Сошідскій Наз Дзякуєм Борскосні Жебы Петра пові попросити о заповіды наступных особы то Петро най заповіст Петра Криницкого є в собі подумажы єст на штырьох Петрів в тым ехтивролі <unk>e Павло Так же саме Петре Петре заповід Петра вельком радістю Е а повім так з того з Сінкєвіча як ся як ся за ґлоба хвалем Володыйовскій То муй уче Так же єстіл был барз добрым ученником мі Не было му николи втовды пятка была найвысше лен нияк інчого супеня не могло не можна было інчой оціны йому дати Е Прислужыл ся мій остатня тым іщы ня барз уяво барзня уяво Робил єм антолоґів моіх драматів і малых сценічных форм до выданя і Петро мі прислал спрез кілько тых ротів минуло выдс більше Тілько носятцет років минуло а він шкільне зожыти вшыткы заховал в тым што сме ся вчыли Медже інчыма як сме робили представліня і сценізаций то розписувал єм начастий давал І до гнеска тіст не стратил мі прислал Мож же выне матеме же ся вам затратило Дякуюти Петер Стро та єс мня уяв тым же англеска Ем Тя іщы втовды вджу не сподіваєм ся же так устанеш при лемківстві же з таком любовю Його лемківскій єст так так гардий так чыстий так прекрасний лем він цілий час глядат він хце жебы то было красне жебы то было наше Дякую Петре перекладат зо світовой літературы творы такы шедевры як малы ксьонжы дайме начоля лемківскій приложын І уж тидаю мікрофон Дулен дякую пане Петре Ты смючытель з великой буквы учытель Особіом чым ся здає не мам што повісти о собі як добрю Дотепер мам выдане шіст книжок было выданых З моіма перекладами Перше то Малы прінс потім был Бомбель Мірка на Гача Дві книжкы словацкых авторів Панковчіна Трижены Піторіхом і остатня моя книжка то калето панкы Вітьо Ставиды так Вітост Ставярскій І окрем того іщы Звіряча Фарма Іщы вініпу по польскы Шіст книжок Дотепер Звіряча фарма Джордж Орваль Джордж Орваль ся вродил в <unk> році тіж якє там річниця єст Прочытам выймок з початку Промову Промову такого вепра майора Його промова была причыном вшыткых наступных подій в тій книжці Честна громадо товарише вы уж чули же снил ся мій сон той ночы чудний сон верну але до нього аж потім Наперед рекул Вам дашто інче Моі товарише не думам же буду іщы долгы місяці медже вами та нич смерт приде ґумі мушу Вам передати мудріст яку м познал Я мал долгє жытя і до згідні часу на розмышляня кєд єм лежал сам в своій кучы і по мойому понял єм істоту жытя на тій земли не гірше ниж хоц котре звіря жыюче тепер на світі І сам раз о тым хусвами гварити Товарише што є основом нашого жытя Признайме ся правді наше жытя є нужденне тяжкє і короткє приходиме на світ і стаєме корму лем тілько жебы сме не здохли а тых суцих примушают до роботы аж покля не схаліют А кєд уж з А кєд уж з нас неє гісна товды нас одраз без неякого смилуваня окрутні і мерзені забивают Неє в Анґлиі такой жывины котра бы мала веце як рік і знала што то щестя і одпочынок неє в Анґліі свобідной жывины Звіряче жытя то лем неволя і принижыня вера така правда Хыба є то природній порядок Ци може тота держава є так бідна же не годна обезпечыти і выкормити вшыткых котры в ній жыют Ніт Товаришы тисяч раз ніт Анґлицка земля є родяча климат богодатный она годна выкормити вельократ веце звірят нич на ній пружыват Сама єдна наша фарма могла бы жывити парунадцет кони да з <unk> коров соткы овец і вшыткы бы жыли гідні і спокійні ани сме си тепер не годны представити Чом товды дале терпиме таку біду Прото же праві вшытко што нашом роботом вытвориме крадут нам люде Ту чест нагромадо і одповід на вшыткы нашы проблемы можна єзмістити в єдным слові Чловек Чловек то наш єдиний правдивий ворог Забереме чловека зо сцены і навікы щезне причына голодуй притяжкой роботы Чловек то єдина створа котра лем консумує а не продукує Не дає молока не не се яєц Ани пуг не потягне послабий ани крылика не хопит бо не годен го догнати Він але владат над цілом жывином же не до роботы дає корму лем тілько жебы не попадала з воду а решту тримат собі Мы обрабляме землю наш гній і учынит родячом та нич з того не маме лем скоро розтягнену на хрибеті Вы коровы Што Вас виджу при домном кілько тисячы літрів молока сте оддали в тым році А што ся стало з молоком якым сте мали плекати вашы телята Потекло і щезло до послідньой краплі в горлах вашых ворогів А вы куркы кілько сте яєц несли вони а кілько куряток сте з них высідили векшыну однесено на ярмак жебы чонсови і його парибкам зачеберчал дукат в кышени А ты команечко де же твоіх четверогачат што єс іх породила і котры мали ти быти полиготом і радістю на твоі стары коліна Вшыткых продано лем ся ім рочок довершыл Не увидиш іх уж николи штырі раз єс родила в муках мозолиш ся в поли а дале ти хоц зато дашто веце нич та кус віса сіна і місце в стайни Аним ани нам не дозволят того нещестливого жытя дожыти до кінця Не гварю о собі не нарічу бо м єден з тых нечысленных щестливців Мам дванадцет років і більше як соткы нащадків Нияка лежывина не втече од смертельного ножа Вы молоды патцята што сідите придомном кажде з вас до рока буде віргало на різницкым гаку Така доля призначена вшыткым коровам свиньом курам уцьом Ба як вшыткым аж і коням і псам буксере най лем твоі великым язык спланіют в тот же самый ден Джонстя поведу до різника котрий ти переріже ґарло і спорядит псячу корму а псам кєд ся постаріют і останут без зубів Джонс одраз привяже камін до шыі і потопит іх в найблизшым рибнику Ци то найяснійше як сонце же вшеякє зло в нашым жытю бере ся з чловечой тираніі стачыт лем позбыти ся чловека і вытворы нашой роботы будут нам приданы в очы мім станеме ся болаты і свобідны Што маме але товды чынити Мусиме водне і в ночы тілом і душом перти до падіня рода людского Адде мій заклик до Вас товаришы бунт Не знам коли приде тут бунт може на другу неділю може треба буде ждати <unk> років Але так як виджу гевсу солому під моіма ногами так знам вера справедливіст побідит скорше або пізнійше Майте на то позір товарише в тым же короткым часі Вашого бытя жытя і предовшыткым передавайте мі заклик Вашым наступникам най будучы поколіня тоту борбу доведут до побіды То єст така мала перерва бо ся штоси стало можут скінчыти так добрі В тот спосіб наш безпетролем заохотил тых котры чытали двірячы панны по лемківскы жебы єднак прочытати Бо варты Дякуєме Петре но і з правдівом приємностьом Заповім тераз так ся зложыло же наш ґош котры питає єст дня з лемковскій до языка з Лемковскым Жды о Чыщрені Єст остатнє але тотеж єст як бы добры такій момент жебы власні Пьотру Вєнти о собіоповіді представити останні по Ясєґіот і Петра Нічали в тожкы поза Спотикаме ся на стребіталізациі малых языків в слабых языку загроженых языкув од лят Но і то ревітализує Сьотер в ріжный спосіб своім жытьом своім заанґажуваньом представі нам за анґія Ятко додам жебец того цо было ту повідяне навет доповід Е славо же бицьо медже ружныма языками єст для нас важне єзыґ значыт нашы лемковскій вішы был тлумачены нам перетлумачены на Влоскій то є в тамтым року был презентуваны власня та антолоґія поезію Лемковскій по Воску Вєтра был перетлумачене на Шльозкій Єст то як бы така бардо для нас важна стера жебы сме ружник языка потрафіли выражат Сєбє і Пьотр Важне єст ту знаны по то жебы нам показати як выглядат вражливост мазурска язык мазурскій Навет на мою просьбы так якто звыкле робіл насі костє приложыл ци Маркоскє мазурскій жебы сме могли теж попанта Сертец не <unk>earoміє та Вількє Дзякі за то запрошыня очывісти на початку выпадало бы повідеть кілька словек впровадзаня бо мазурисом ген ген далеко <unk>onta Іде як для мє в якым защытем але тіж новостьо єст познават Лемковины так певні Мазурити жом краіном може не до конця одкрытом з перспектывы Вашой приймі так подзновни культуровой бо о тым ся жытко ві Памято сєрачывы єзьорах і на ся бущах Підных Для мето з подруж тожсамостьова я вшесткій займую ся Тлумачынями трансляториком Она ме найбарде інтересує так же од страны теоретичной Але уважам же ма то тіж аспект практичні в припадку языку малых ревіталізуваных поніва тлумачыня діл святовых текту напкіми Маме тиж має принца по мазурску Маменца ліґуц принцис по старопруску То на свій спосіб шамує такє переконанє же же ся не да в малых языках повідит чогось дужого з дужого языка Єс хоці о творчост барді ужытково Єдным з моіх такых малых зєвек єст мазурскє фибель або мазурска фібляч і елементашмови мазурскій але тот же барзі ужыткова Алем Мысль же варто теж вспомнути Пані професор Дешрачыла Набєм зас одій традициі тлумачыня з Лемковского інісити безпесіню з Лемковского не могли мусям робити з опасінством Польщызны хотяж стара лем ся хотяж прочытать ориґінал на прециі Знам якось то пошло Але єст ту певне ризико муві ся така старавлоска сентенция традуторе традиторе тлумачдрайца Завше єст ризико же не претлумачы ся того што єст трудне альбо непретлумачальне Налет зобачыме постанові єм два бірше круткє ач трестіве переложыч на мазурскій на Прускій Перше Пише што автор єст пан Петро Мурянка мисли же нектуже розпознают тым одпор Зєльґе беркі Казоні Псісаць і слазєць моцзыця поніраня буль А я не могли Бо цо я зєм бо цом я зідял Бо сом я пшезл А то з псісе то Ло Лемковина вшісла до Микедай дотхнула моє серце повидзяла псіс Іщы попросил то самы Діаванс тива тести Л а дераз нимазкай нуказ Відає <unk>atinaну <unk>r<unk>ar<unk>enin<unk>e<unk> І Утвор ІУтвур З наш шановний панів професор творця на Піпмазурску Взяли свят над вятані царных мышлів За пшонзуны злоте слунка єрмо на Виссому над чмо розпсінтому ненафрайно вимазями творцу скремост світом Кірса <unk>em Кірсом Памірс <unk>atintiм ром Нюму приметі маєс Проєкт одтвожыня языка старопруского зачол ся в лятах оты найвецей кєди ґлуны з Біл Звязку Радіцкє лінґвісти забрали жюдла маюце по <unk> пінцет лят І постановили то видать в формі сконтенсуваний спроваджений до певной певновыспільного мяновника так же быту спійный систем языковий Адме пізні в <unk> лятах показало ся же зарвно по строні воду Паноґрадского як і унас на Варю Мазурах сут людє кры в якій спосіб ся почувают на доведітства чы то зємі чы нікты мают навет родіны леґенды о тым же походным утвомшып Русув або яцвінґу якы ся інтересуют тым языків вырнаю з мазурскым пям ви же то єст завше язык барзі жывотный поневе єст Труйка чкурка діті котры мут тым языком якого першым думов По мазурску не муві нікт поніжет <unk> року жытя Інсист така ріжниця в тій жывотності Жебы може іщы показать стежы Тен варштат тлумачыньови повіт смітын трансляторичны часами тлумаче утворил знаных польскых поетів поніваж іншыст одбірцив р знаты віршы і мислит же до знає такого малого аха можна можна роблісту в польскій на переложыть на Мазурскій Никторых перечні забавне але мисли жем так варто поєпешы О часом і здаже ся же видже в Зыбочах люди кры мазу несуся <unk> лят іщы з часу вґрузку чы звятку о <unk> Першы з двох потым уж обіцує запшестать то віршы Клясичны Віславшымборскій Напевно Паньско розпознали помжець того не робже ся тотозів Бы цу сма зроб жіт кот в прузным нісканю Кєтроват ся на щани осохіват сєдзі плясані навжеци шоєф ніст ні а на куф поніняме Навжеци ніпшеунє а на кув порозсуване Ізєцорані лямбаусні Швеці свій хусліти на трепах то але не овты Римка цокла рібе на тадежык так зысни офта цокладла цуж ся айф не поцина о своі звыцайны пожы цуж ся айф не става як брак Хто ся айвы был і был а потем ураз зникнул на берці ґоніма До вшых сафуф было заіжано Без реґале было лицяно одтеп іх было ся вкантувано і посукано Навет пристомшано фербот і рознютано папсєри цузєнци є дозробзєня спать і цекать Нехто он был зад в руці Нех нон ся показал єс он ся дозєл цо так з котым ні можно Беджы хоцунул в його струне анібы ся вцале мягчало помалюхну на фест белейдуваных лапах і задных скоку в пшіску на поцунти другій остатній чысловам Юша Тых Краса В дінь кунце свята псова крузы над Кшетускым Креси рібак на жунза і сонцонец кацо в можу весове до сіни Модет рубле ципся о ся рінны і вонсы злоту скуре як позінєці В дінь кунця свята Дзялецкій ідо полен скліте под шырмані Зеран засып ся на кразі травніка На ґасах підую шыдавацева жыда І бата золтым зелем од острів потпліва Дзвінк ґейкі дурує в лювці і ноц зєзді сподумка А хтур не цикалів і скажіцув Кжыньотув со неспокойны а хтур не цикалі знакув і архангельскых трум Нижезор состала ся Лус І в поконт слунко і нєсонс сут ґуже і в поконт чнивы назєдза Розы І в поконт багі рызове ся родзо ніхт не жежа Состала ся Лус Єносі бы стрісек котрен бы был пророкем але за ньо неє бо то не єґыпзєда Позірда шевязуючы то мати інскунца свята то єда інс ґомса свята тоєда Но то єж суткы знате при тіж хто тото сідит тота наша прекрасна дама посередині хто є знате то што не буду нич тото діве це бесідувал лем заповім же тепер ты прочыташ своі творы оста Я єм така осінна поетка осінна то значыт на осінь Дальшто нове напишу зато же єм видала сте сурму жебы на осін не приізджали тоты што нич нового не створили Яску з чым мушу сама ся і тово тримати Але такє власінь писаня як ходит о поезию лем жебы была Осінно і осінне кустіця єм собі подумала настрою уж ся зачынат творити коротко єден або два новы вершы а же не мам іх польскых версий бо тошо новы той щы польской версиі нема то для тых котры по польскы сут прислухал Єден зо старшых Мушу повісти як як я побесідувал нас тує троє з Натом Духновича я тіж таку нагороду єм достала і Фетро достат в русиньскым світізм Еліта поетицка желе як ходит до тлумачыня на то бесідуваны італияньскій на французскій на анґлийскій тих будавти цевейскій так в анґлийскым языку Наріжны языкы нашы вершы сут тлумачены тостижцінны бо то розшырят Адже новый осінній верш Запізно то было колиси Днес уж вертати неє одкаль Гребені почысляли вшыткы душы нич ся не іжыт Дорогы гей писут але без пути Хтоси зазерат Ідеме і другій Мрял ся мі білий вітер невиніс прагнений дотику бракленом стриманий деси геу де ріка з потоком ся витат без крику І двері заперты пред публиком Выгонаме на нон на пашу рештом Чловечой Отары то нове А старе жебы был польска версия іщы то єм собі выбрала зознаной вшыткым на вшыткым што сут збіркы но власні жебы не мойобене рядущым то короткы о росне камін Росне камін вколошений в недра землі росне вжмены біль на сущит скаменілий Стіл а на ним слід пізблений хлібом мягкым його тіню неістніньом Росні камінь в косістості внетша зімі росні в дло в длоні буль повшені скамєнялы стул а на нім шляд жезбьоны Хлебем мєнкым єґоцінєм неістнієм І єщы єден віж остатній Колесами світа вітер крутит студит і гріє білы париі што стали по выгнаным жытю рекуд не вернути Але то не так бо колесо все заперти ся мусит і вернути там де ся зачало Коламі свята в іхеркренці зємлі ґжеє білы выкроты зостали поведаны в жытю Мул не вруці А то не так бо коло завше замхан ся мусі і вруціть там де ся зачыло Дякую дякує ца і чермі по тряску Та грає жем мі іщы раз бонстрати лаче рем на руялка другій раз пачко явір погыли Зіли на ним пташом перепили Слухай ми як той Шокспі же зробе нич до же за любов не ждо пренест ба Ци лем може гетря пошерта Коцбы зна діют тоты мусиш любити Хоц бы споті прото мал терпіти го хоц бы споті Хоцбы спотім про дого мал терпіти циґанка давно Ворожы женя з дурит дівка Чорногобри же не буду вил за ньом свій то аж пронедут моі Младинут моі провеміны Моя типы кусуй Любив Ци світа вас дія Ся напишыва не як на ст зеленій Посмотрили ва Може з корив моя што до ми моя чу місом побід горли і шындем деным місцом побіт горли і син дембы ден дів точка недів тав <unk>оном прав волен дів <unk>or<unk>o недів та ном волен добре щастя можеш мойом без вітал му добре щастя можеш мойом дец Лем мемятя зато лем девят Зато лецям же де знаш робит лем мемятя Зато не ся метя зато не цял чеде знаш робит Ци то єдна робота што єглен ци то єдна робота што верлен Лачеме моі мама лежаме моі мама нов чыриден Лачеме моі мама леджеме моі мама нов чылен матсо і загор зайдут лем Вадич Лем совій за гор Най доєкы полит задалечком замолит Лесо обізано арґузайду та со обізаіря зайду та со обіцало арґузайду гузацові пляіря Пераі Лем сові за гор ґзайду там сові дай і ріанайду на солобі загорку зайду там собові фля іря Ретрансмісия в радию Лем фм