Archiwum
łemkowskiego radia

Дзвянкєм трумбіты інструменту котрый <unk> лят тому был повшены на Лемковщыні в Бескідженівскій Сондецкій Інструментем не тым пастерскым але інструментем котры символизувал важне выдажыня розпочали сме мысле барзо важне выдажыня в жытю сполечности лемковскій Леґніцы на дошльовску але мышль же также в жытю мешканців Леґліци Кычеряде над качалом Чытали панства Славко Стажыньскій і Пьотр Дузявскій Дай вам Боже добрий вечер стрітили сме ся на подіі котру овязуєме першый раз в Ліґниці в Кычеряді над Катшавом неска Перший ден нашой стрічы Дер думам вынятковий бо зачынаме од жывого лемківского слова од вечеру лемківской поезиі Дісяй першы тій Кычевяме над качамом і зачынаме од того чо ідентифікує народ з повечносетнічном мяновіце язык І не можна собі поградить лепшой промоциі мови як поезия І дісяй будеме приховати паньства языкєм поезиі Пезі Лемковскій выконаню найвыбітнійшого выслед сучасного поеты лемковского Пьотра Трохановского о псевдонімы літератскій Муряник Вітале Санку Дзякуєме нашым музыком нашым поважня ґразлят музыку преоци на тербіта Дотше Тропітери наш тромітером Оні бено єщы ґрать в другій престшені тей престшені тру покажели Паньству місяц аколодзіне раз ним дякуєме А я запрашам до мікрофону Северина Косовского котрий бесподаже яко пили чловик зо сколу але тераз также редактор дзіліка радия ЛЕМ м яко провадуцего т спанялы Мама діє спанялы котры зостає на дуго в паньства памяті Тот вечер попровадит для вас ділом нашого вызначного лемківского поеты Петра Троновского Морянкы молодий представник молодого поколіня Лемків Севериян Козкій Найвычер іщы раз вшыткым котры пришли на днешню стрічу так признам ся щыро коли сме ся рыхтували з паном Бертом до днешнього вечера Выдували сме ся в якым языку маме ниска бесідувати Но Але як смо тіл просали то здає м ся же лемківскє лем будут тыма котры найліше роситых перемовы дошытых вас трафит тіж так выпадало бы од Думам же неє то так подібне представити на шолднешнього Вості так із ближе пана Петра Трохановского пана Петра Мурянку Більш з вас напевно знає знає же вроду ся на чужыні вос Як сам высель почати был дому почати был рішерелі на Лемковині вдало ся му вернути на Лемковину Рыжыва Крениці тото вшытко што зробил през тоты долгы рокы нашого істнуваня нашого бытуваня было описане медже іныма в його творах його книгах Так лем напомну што може не бесідує того тото некаждий знає пан Петро Трохановскій в своій авторскій бібліоґрафіі має близко тисяч творів котры Протягом років публикуваны были в <unk> часописах періодиках та книжках Был нагромадженый верократно розмаітыма оцінами ту бы треба спомянути на тоты котры Нам як на Лемків сут іж якы доказал на тото же пан Петро Язысом Занятковом были то нагороды од польского Середовиска был нагороджаный розваітыма літературныма нагородныма выріжнінями Найчастійше людній нагороджаным был Серед самым Лемків до Лемкому дякували за тот його труд жытя труд творіня нового Народа Пане Петре хтіл бым Вас просити бо думам же тота стріча в якысий спосіб представит і Вашого самого Вашу глубоку душу душу лемківского поеты Запрошу на середину а будеме пролужати Дай боже довечер і од мене Повіє з Севериян што сме досливо до переконаня означат чыты сут то переконаня предхильом же будеме бесідувати е по лемківскым Но але Але тото што наго я ся сподівал же рацній буде одворотний же мы вшыткы знаме епольскій язык А може сут серед нас і Полякы котры не знают лемківского социялізде же же лемківскій мус зрозуміти каже славян лемківскій язык зрозумі лемківскій язык было называны славяньскым есперальном Так земте по лемківскы но ситуация така же вшытко єдно Сподіва ми ся апаратні нашых сусідів вятиси може вексом чыслі і дуже творів ма приготовлене апат по польскы Але не мде ся затурят Але сіли сме си І так на початок на початок штоси вынят голово бо треба іти тіж хронолоґійом треба зачаток з того што зачало ся такой іщы Далеко далеко за часів комуни Коли так направду лемківского языка не было коли не могли сме свобідно істнувати Зачниме од Петра Мурянкы як сокіл воды на камени як соку водым з каміна То є такє выданя з <unk> р котре в якій спосіб одкрыло Душу того поеты хоц так повідам то є третє выданя Петра Трохановского Петра Мурянкы Ту так хотіл єм додати сам од себе хоц може на початку пан бетве ся зоновників зводити пойде жыти непотрібне же музуют сценарий в тій звіріці находит ся манятковый верс Снил ся мі діду тото той ночы Хто знає ансамбльковина хто з тым а самом выступувал того чул та може собі припомнути же Петро Мурянка як солиста того ансамблю выступувал бачно зо свойом поемом зо своім вершом Сним ся дідой бо дідо той ночы І то было штоси выняткове на долго запамятали сме тото своій памяти памяти народа Так кєд вернете дохис мате награня старой Лемковины Лемковины Сбіданкы той Лемковины той великой Лемковины котра м ін на турне в Америці Тотір выконувала та собі вздумнийте м іннишнього гостя пане Петре Так як зачали сме од того як сот воды на камени то ся вас звідал бо може не каждий знає історию Вашого псевдоніму Чом мурянка Чом мурянка Думам думам же не за то Еже м маленькій Е тіж не зато же м чудолюбил єй працувіти по польску Е з того ся взяло псевдо же написал єм давно давно тому е таку байку не байку Радце байку для старшых для діти Мурянчыско І од того пішол псевдонім же єм Мурянком сідного Мурянчыска великого Мурянчыска Смотрил на того пана што ту стоіт при домном сідит при домном або пан розуміє по лемківскы Та везити зрозуміє то ліпше іщы для нас урядциско мурянка з муряночком доріжком стизичком серед свойого світа діганяючы жытя Пуж стрічко куж дротчыку со не прину тоту ігу Оту ногочку о ту крылици збудуєме хыжку Спокійну тихітько будеме сой жыти од червів хроваків рідный ліс хорнити Двігай ся хыжку міряй інжынію жебы ся не схозло у Янчыско Бороту пнячкы боля гножкы цілый ден хводилам аж тамту сосну Зато серце моє од радости мліє уж на вершечку вічык зовині Спочывай си стрічку спочывай братчыку ліса шу несе сохы коро одпочы ху гу іде з руль цілу горду аж по уха вштурила радицями молотила вітла злізно тырвосила цілым лісом цілым світом вносила Ге гыстріч гой горий братчыку сама не прийму тоту ігу А ту на горбочку А ту Пиялици збудуєме хыжні дякуєме за тот перший твір Но якы же маме продолжати нашу днешню стрічу в двох языках дак позволю собі прочытати єй короткій фраґмент рецензиі Барбары Догнальника тіж тоты вершы по лемківскы переловано польскій язык властиміку як сохру водом з каміня Єко поезия то містика дознань народу містика скомплікуваных осуд по вечых Затопляна в пейзажы безліскій Єст то поезия буру але такого в роді надію ані мам ненавіст чывоюч Шесть разом з Мурянком Олондроґом позначыт зрозуміти стратеґію поетицвом познать іх людмів обороны і выкрон самоокрисліня На скрижываню епок і культур помідзы повинност обывателя повинностьом артисты і заховам свідомости народовий Мурянка заховує рівноваґом повіл є же поезия єст прубом привесаня нарушеной гармоніі народу Томі поезы Мурянкій як соку у водом з каменя то пякна і модра лекция Лемковины І добре же по Ловщызні Харасимовича чытальник без міл можливый запозат ся з Лемковином Мурянкій Єго вірше сон прецийны ниґы є выконципуване пульсуюнце як жыворґанізм прецизийне і неовічальне Такє як жытя столо По інтернеті мож прочытати ріжны вічы Тадіі на такій як то повідают днес енциклопедиі вікіпедиі там мож найти інформацию што мурянька ікона ЛыoК Бодеме ся в тым вас шофуют тым понятьом ікон Думам же Екона най понятя ікона остане для іконом Не рішаме ся Дуже Дорогенкы моі завдячыю моім коханым родицям Е мамі Яньови джере Завдячом вікови Владимірьови такому нашому патріярхови е Роди єм ся мамі пізно Е мали уж <unk> якы ся народил А коли они ся народили в <unk> році то іх няньо мало уж <unk> Отже мій дідок по мами гротил ся слухайте добрі в <unk> році Так бы так давто бы дума жеж мож мати зо стоків Ногы тілько не мам а вышло іщы ні Е Выходит на то же може бы мі до книгы ґлинеса трафил вод дідо внук молодшы од діда од <unk> років рідко ся такє стрічат Але зато єст поколіньова памят барз далека барз долга І хтіл м заспівати Мамусі пісню Ерскухали е Свою Пілцереву Барскы кохали місце де мешкали звало ся воєнне Пілцелеві кєд спришли на захід то м вышли ім вшыткы волосы былоси выхіли на коліно з той духы спережывами чудови лікар Німец котрый ся высіл улічы гіст же одросли ім волос Малисі хтоси таньку то раз лі Везме Но мы сме так змаршу змаршы коли сме разом не грали не співали Нова співе То як бы мама тото співала Іду по слово іх стишко по своіх стискот будого дня віціст ґа Хоц мілж бжывы не єден Хоц мі ту добрий вбога заєдено гля до ів дороговы од переліска з єду путиком на воєнне І будува за Завітні завыгі стежкы дітинства мовы стискы мойого літа на зарусины ен А так повиты зорослы пото были То был перший фір але напевно не остатній остатній музичні аднесні вечери Треба спомянути на тото што Петро Трохановскій написал свою біоґрафію автоґіоґрафію Описал єй в книжці А Вісла дале плує Першыхнадцет росивского софого жытя на чужыні Ци буде друга час Цу буде третя час Не знам якым дозвол тото выкликане ст років тому з Книжка котра ямила ся в польскым языку ниє мож быти ся чудило очону Петро Трохановскій не творил по лемківскы чом творил по польскы в книжці тій находит ся тіж декация по мойому барз важна Вказуючы на тото чого таківска вышла а вышла она на <unk> річницю беззаконного переселіня лемків в рамках Акциі Вісла Ікниці мож чытати сонсятом наш Поляком Зявам же зем перечытам і спробуєм зрозуміти посвянци Пане Петре знам же то духнушку цінне бо заучы тіли Знам але вказали сте нам в тій місці не лем на на себе на своє жытя на свою біоґрафію але вказали сте нам проблемы з якыма моідо Вашы видиче і высане мусли сте ся стічати тут на чужыні в роках тых такой хыбо найтяжы Лемків Прочытайте такій вимок звісли тіж у тычучы ся ма Мама теж ня і є самта Не спомялам о тым вчесній понімуєм до ней поіміню В одружніню од цьоток матка ма ся тілько єдну він не ма потребы ужыват імєня Выстарчы по просту повідит ма Матка кохала нас барзо вшыткы маткы кохают може за маєтком тых котры не кохаю А поза тым вшыткє і вшыткє розусы з серцем і вшыткє серце маю кобіты мобу німец серця маткі є маю Наша матка мала барзо віркє серце бы мала віркє жытя адцеси залежне од жытя Кєд бы нас уроділа втеди кєд мала на то час може бы нас чыто попросту кохала Але матра здолжыла нас порозінц кохана То был на Лемканоц Властівєна великден На першы великден на тей зіні А же великын Женті єст велькій чыс зато ся так і называ Пошла мама з кошем до церкви до Міхалова До той церкви зробєной з карчны та дзяківзом арматньом дзвоніли Пословама до церкви потреба было посвячіть што перше віргомоцне ядло Але бардій хыба єщы за то же честніла за церкв за тым сєвым Еркіст котры выдопил выдобенті ся з людскых туж і поклиніґурами Нє не ґурамі Але тіс поплиє і привола напевно привола надійом же вшытко може ся одробити Христус зманти стал І кєд зубати Кєди уж злыш же навет ту на тій далекій єдовій землі не запомяли сме о ній Напевно там надію Ужові Ведьме зґловы ден гількій шум як шум сухова в часі вількій кушы До Міхалова было добре <unk> кілометрів Пошла там мама з тьотком Сандром і з кожами Люковицими Пошли Пєшол бо тато єщы не купіл кубы Ани Лук Штефан Ґнядеґом запшынґлі бы може довозли сала Християнем хоц пшенигды до такій дрогій єй не запчыналі тыко до поля Але высала іж была хора завіла і ґди бы уміла мовід повідала бы на певно же бльона мавыє тенкій шум Пошли робі Сандра Лісними другами через Нову Бєсь чезнє тут в полові другій витяла матка же спотка брата Владиміля Єст дужо своіх з кожыні Але уж по пару кілометра Буды оказали ся бардій часны ніж былы і кожірка муз оказал ся бардій тяжкій ніж был І до того єстеякій шум І застал юж Сандрич Мєлян я то таку диґресию зроблю бо професор Сятковскій котры писал ты книжці написал также е то єст язык польскій ти з язык польского ламба Цільово стилізуваны Тадже зато непосутыня же моя Польщызна єст мала І заставы уж самичнилян оні не дочекали ся іх пошлі придни до Міхолова Бо преціж якы ся зустріт вітат Кристуса Сантиставого Шы самты самы крок по кроку цераз крутшы крок по цераз крутшым кроку Здорова модше од <unk> лят тьотка Сандра помагала мамі Брала потай на час маме кош наш кош Але і так зоставали цораз тіснійшы бути найтеншым Боже мы сме особиті зі чем быле м єщы так мале Чем улям доперо осінніс язык чему не моглам кричеть чый велькій малы ханскій звєтє Чему так меджеш мою маткы Чем заправлась выдала ся єй єй ціпло древняну церкви і конюжю то врапаний зімый камінний качмен ґонізпутой далекій обциі в стрезний зі Ґбул Ты вертій мароґанскій світє ґмы моє рочкы не были такі немоцны Выдрафал бы м ці очы жебы сую за невідял выдер бы ці язык жебы з нім є клапол Уж уж бы ті зоставіл жебы слышал ци ті повіді мушыл Жебы слышал то тяжкы як глас вестніє мойой мат Пане Петре То спрозы може повернеме ту поезиі і так перед собом мам выданя з <unk> р під наголовком Планетникы Є то выданя котрым пишете же там находят ся давны і новы вершы новы творы То з якых там років можеме найти в тых планетниках Вашы творы Было вы пару старшых А висот акуратні з тых років <unk> деси Хтіл бы м вам прочытати Єд без скорочу бо то ся здає мі ся же ся нам буде барз то жыло мусины кусцю присписати Мам приятеля на Украіні Чут і поісти приятеля бо николи в жытю сме ся не виділи Але він писал і я писал Ковици Написал так короткій вежы для мя тепу до Петра Морянка Не пукай отвор двері в поезию шыроку днес І твор натхнену поезиі ґану лемківску траґічну Згір Світ далекій єй нестиг оддячыти ся за жытя бо вмер за часу вмер за скоро Змучений шт років был на засланых на білых медведях як то гварят Деси там на далекій пілночы Брато желемови на Могылий спіль Воду прожерт яко сушу єгыпетского цла із біжах то з парастасу єст похороном Притіл тирма сім пісен припіл і <unk> писен процытаном лем початок і конец то так повіда мусиме бус писати То ничы поете то нич Така смерт не смерт Хоц жаль же єс ішол домів не дішол за жытя того світіты То ничы поете то нич твоя смерт не смерт Хоц жаль же ты не встиг оддати чести за жытя того світітым пісні села За часу пришла зима панібіла Завчасу туша в нашым і нейоділа Лем яличкы як свічкы зеленістю грівт лем смеречкы пахнут котилом І місячок ходит по небі по нашым слітя ґутари зганят думкы пасе Скоро буде дніло Выйде сонце з ліса Спи поете Твою славу жытя пише І на Явослова скомпонувал єм тіж пісню Зачну вшыткы вшыткы пісні чернеска співа то акурат Е Мой соспільний кар піснінь і співанкы Петра Муряк уж ся гы слит рів над бутолку І Русины і дерлы ґору цивы уж ся міне знят то го і золоты над ґызом мойом ци і робото Лелів уж ся не гысят камінны ульвиста і гысты зле гы уцы уж ся мі не снят дале ге ге ге ге ге гысты гы вкарпатскы замрияны Уж ся мі не слит жебы в ней заперат до хмары высоку ведсыбу І та як отец за згы гом лзгы а заму пасту в Украіну уж ся мі неснит щестливу годиву рідний край што звідзял го о Боже уж ся мі не снит войовым Поспатит уж проюлем богом уж ся мі незыт моя Лемко виспати уж бровю Єдно зо сфер творчости Петра Морянкы є сфера творіня про діти про наймолодше про будуче народу Так тіж свого часу Петро Трохановскій Выдал бухвар бухвар котрий до внеска служыт школярям котры служыт учытелям якы чат лемківского языка не з кым ся звідувало пана Петра Як тот буквар ся повело зробити бо то не такє просте такє просты выдати штоси про діти треба знати вратливіст треба знати підхід до каждой дітине Так пан Петро повіл што зрувал ся на выданях подібных бухварів в інчых языках пару собі языків взял і глядал спільной методикы котра могла бы перемовити до діти Тот бухвар котрый конескінцьом вышол як книжка як выданя початково был в такій сондажовій формі ущений до лемківскых шкіл А барже до лемківскых кляс лучків не мали сме оне пункты вчыня Ідіти на нем ся вчыли на ним працували І так постепенно постепенно кус по кус дішол до того што пан Петро буквар а я знам а з буку видал Пане Петре Тайте такі твіры про наймолодшых родіточкы котрых на жаль не скату не виджу або виджу але мало єст на кінци єдна осова То так Захотити мож старшых мужеродиців жебы приказували тоту душу тот язык тоту красу нашой Лемковины для наймолодшых Мам приятеля тепша Поляка Але добрый приятель направду добрый приятель Антоні Крог вышла така його книжка о Лемковині о його стрічах з Лемковином Він взял тот буква прочытал бо навчу ся лемківского долі і бою домя Не сомят Це є твоє вірже Але воруваню ы збуква лем то віржы о тилек розбіці не коль тото до досадній зистю бы він был такій досадний Цы том мам єдну цитаночку Очывидні так структура покланя то єст окрема буква і на тоту букву сут тепы Нагромаджены в ексым цислі тоты буква урадніцтвом тоты слова з том буквом На букуци ціла Ламковина Марта з родичами і збератчыком ідут до церви Марта порчує малого ланця ланцюм як будеме в церкви треба поцюпати бозя І негардій цупкати черевічком І не треба ся роззерати лем смотріти придскы двері І стоіщы треба треба ходити до церкви ір жебы тигреч О Еб не ходит до циркви бо ходит до пустала А мацеп не водит ани там ани там То чом мы мусиме хотити Не мусиме ланцю лем цеме так як хтіли традіду І дідо і ціла Лемковина Етовідос ціла Лемковина до церкви бы ся ани не змістила Но іц Матриґіток із Лемкіто іщы Заспівам для діті для діти дуже дуже єм писал ставлінь співанок писничок оклишете кусітся пожелде Позерам на зыґаром із Лодину але тым колысаньом може мам нашы І так а осправ Але але рахуйме тото же кусцюк трубіли до часу звысло кусцюк ся на долі Буде то калиная Е Лебідієва Кумача Василия Лебідева Кумача переведена на лемківскій і і з музыком осудині мойом кузаны Су приходит перед спий уж за спий побо Тілько стілько друг Чыткы бартво тілько сте зоткы парады Цілий світ уж одпочынут дрімла змарка сила Небо спи солце спит уж і мі сочым зівы Спи драгоцінно сы моя ты богатий вшытко твоого є вызко твого звізду Йорту Твій дне личка заран раном сунецку кофаны Молодійскій і Златійцкій Новиты на сто Але жебы за ван стати на стрічу сунечку Треба спати міцно спати Малекі Треба спати міцно спа ти Марикій цловы гыме дальсе Являт ся тіж в обшыри Петра Трохановского Петра Морянкы кусіся есеістикы якыси інтеря і так мал перед собом старе выданя реґіонів Квартальника Соспільно Культурного з <unk> рока В тым же квартальнику Петро Трохановскій дає слово Лемка о собі і своім народі Так тіж подібном форбом формом інтервю яка не так давно ся явила было в <unk> році наш гіст брал участ в <unk> світовым дни поезиі І на ті престіжні подіі зімали теси пана Петра і звідали покус о лемківскы справы о його душу о його жытя Пане Петре та задріме до тых старшых реґіонів а пак до поезиі з <unk> рока і прочытайте прошу выімкы Найперше прочытайте выімок власні з реґіонів де будете тлумачыти чом пишете по лемківскы а пак фраґмент і териже плаковско Вбарді єчно свойом римованком надписала му польсу Вправдже льос єсі приписат єму том рольом ани собі так зжонділ же научым ся росийского і украіньского І в тых власні языках стружыме першы же умовні назвать можна віршами Вчестіє єднак зрозуміла м же вшыткє те учоне і єркє языкі замале со бы попрез ній оддать выповіди Лемковскій буль Тыскноте і вшытко ін По рокорсту писано од барз давна заховали ся шестнасторічны тексты писаны жывым языкєм Лемкових істнує і істняла і істніє вселе богата як наліченост і варункы розвойови народу література лемковска скуйо стіва звайті Йонциґ Йонцик суб зробил ґоєй як і цику шы сього сиру в тоску гын <unk> піду вочку о я Янчык мі одповідал коханий же ґди бы го здраділа зробил бы стос недоброго єй єму ци може собі Снутком ліричного смутку візі сєдє приміняного сівето співаючого птаха Як не кохать такіх пісні Як не кохать співаючого силым смуткым мойого народу пишы лемковску бо по кажденным языку лемковскы символы синонімы і цалообразовіст стают ся дзивнями Пішем по лемковску бо в моім одчутю ци по лемковску соту натрате церпізгодностьом Йодла шумів тыскнотом а десінь чуваня єст неповтажальна Пішем по лемковску бо в жмі он для нейти І для того єще А може предешытым пишем по ломпоску же єст то язык мойой маткі і мойого ойца Бо єст то язык муй і моіх діті А тепер інтервю власі переведене з Петром Трохановскым такой три рокы тому буде лем фактор полне можете найти в часописі Бесіда бо тіж власі алез два рокы тому было опубликуване Заду мі пам такє звіданя Яка єст пришлост писаня по Ламковску в часах ґди ґде праве цо дже тіє якій язык Чловек Гомосапєнс в облічу згіня Зємі єст немовленців Немовленцім туде дісій ню загладнело але може допровит до того же спотка голос дінозаврів Рувні тобже може ся то стати зупел незалежні од нього Шак же натурыма таком же святом такій евентуальности <unk> і Птошы Доля вшыткых нас люді народу тых вертіх і тых малючків може быти подобна ружніт ся може часом притваня Але час тым выспомняным сенсі єст мґніє Недалеце нам територияльнє трусовє Яцінковє выдінелі в Узріжным середньовічы Але по зосталі в гісториі вывальчыли меншні обшытрваня в той остатнім пату здає ся в <unk> віку позостал в памяті бо был тин кни кєди жыл і смачны на полуміско Затым треба сось зробить Треба цось єти жебы позостать в памяті людскости бодай в архівах докінь архівам істную Іту припущу Кавальцик был фактичні теапостель посписати ци помняло мі ся Передсятю ляты той пред <unk> Сміжне Боже народзенє подолжала ос на пастерне на пастерном з Гуйкым Владимірем братам мамы патріархом роду до левой о <unk> кілометрів в центрі В богатій розмові на кором было тыле затішного часу в Ліґжет рекул Знаш Петру зі добрі же єс пішол до той семінариі іщы ся ім перед очами таку споклачене В музею Космосу вшых нас може любить Але докєст Пустиме тото што вымали написати підеме дале бо во во люде в цут выставу обзерати Но ідеме дале Паєсме сте зопонувале перед остатньом частю нашой днешньой стрічы Є польска поезия але не лем польска поезияк знате Петро Трохановскій і Петро Мурянка не лем сам творит але тіж заням ся од шумных років переводжыньом на лемківскій язык власні творіл з ріжных інчых языків Ту можете видіти польску поезию так направду остатню публикацию Петро Трохановского яка явила ся місяц тому два місяц тому премєра была в Креници Можете єй очывидні приклати пам зозаду в Польскій Поезиі Пізвірці Петро Трохановскій находит вшыткы такой найважнійшы творы польской поезиі котры каждой злазды ом в школі ци пізнійше в жытю деси стрітил де си чул де си прочытал тіж Важным выданьом є одатомолодости в прикладах на языкі словяньскы В тій власній збірці мож найти тоту же од до молодости од домладости медже інчыма в лемківскым языку што ті засвідчат О тым же наш языкє наріне з інчыма Пане Петре та прочытайте дашто з той польской поезиі нашто што по лемківскы звучыт так само і так сильно бере за серце Вшыткы але то вшыткы здає ся знате е інлокаций пана Тотуша Літвовітчызно моя Литво Вітчызно моя зарю Тя люнатий Як ворожыти томом тот лем хто Тя втратил знати годин Днес твою описую красу бо ся цне бо заєдно очы тотом пас Квацком прочытаме хотіл ом прочытати лісоси інче бас те кохам е Колопніцку Ото мос до малости не н не будучы токто заповім гом Ці кете твом Ямці не зазначыл А Конобніцку нираз не шануют А она єй єй поезию барз барзкым Написала тоту поему В ріку Ян Гус зна знаме же Ян Гус великій гуманіста в Середньовіча был спаленый в <unk> році на <unk> с Е і Велька Польта польска поетка написала Екрасну по CО Тяжко было найти тоту поперу Нех по єй выданях не друкувала ани Червена Польща ани чорна Ян Гус тіж лем Ковальцик прочытал фраґменты зато же же той здоє вті по польскы прочытамы іну світку люди Стонул придвами і нільчем о сенді не єсте для несонты Боґа Вєм Юж ся стослуй ди ав прога юж тій тунтель сомє віздіт найде І завды за мном не станє о рендже і одложена уж єст вирка дроґа чез котру лецом скрвавянула бенді до свого Бога Стоюм при того і молчы о суде Тыдла ня не єст правосудьом Бога під мій зертвенник Каты кладут овен Уж кыпит гурма што мя вела бы і нихто замяне нас палет груди і отворена уж велика дорога в котром журавлі летят на полудне до свого Бога і кінцівочку можы Кізріде птахы летят кублокітом Свобідны вільны крыл цми волі пиют Народе землю стане ден заслитат Прото вытігам рукы то вас пию остатню чашу Кін вас іщы крыє та што сміт римет Ци єс сидий Я дух Я жыю І кєд сме ліміцкє вічу были і написал єм то Будей це перетлумачу окрем одымарині знаных веж гм Боґтате нте вшыткы тіжы баляте літерском Чехбудрислом То не буде переклад варафраза трьох урячців Чекайте найміту погє не буду співал вшыткого онь фраґменты Сторы урьох сынів кроі скырви Русинів предоввіяли сбуе за возлы Сом буру суйстоны тухютчы з поґоны І словали же тыма одозме Кєд Кєд нам браку ломате нашы дни і вечеры уж заєдно лем зивны і піздны Час до світа ся брати і тій же сой градати Час і тохы привести невісту післи лісы Світі далек як знаме міцны вітовы будрисы тот сыных будриса привели прекрасны своі своі ляжкы доґів яньо занелісты Нашы лісы пішли до світа у Єден пісу на нашу Лемковину другій пісол на пряси в Сдыну а третій на Русь під Підкарпас Ісли дни миняли дни миняли рокы у лісі як неі Іде осінь смотала ужі слі задуяла а одвізя нема там нема Стали во писарчека Ци гын здалі далеко не ся міче Луйце Так те ся допало ни од саме в Очтале ходит дохыж найменьший сыночо Выду єсту Украіку цільчысту Буде кому заперти ва очы Скому де насвитану пробудил бы ціняну В двері туркат ужы середущый Як жыєте мітатку лему слецну словачку На вас споті на сон ваш рядущый Не винул як летит од заходу ций ци найстарший тот цикль переворотний Няню веду вам ляску ци громадят мложы в рою вам буде як выдре урішы трьох Русин Кров і скырий Русинів пред облича закрый це і реце Хоци в старий звіти іду сам ся жыти і до Северия Я думам зем достал тійше штоси повісти Так Моє пересвідчыня до внескы же Мурянка верше пише штоден же сідут на мі пише Но а сіде сме собі неска з паном Петром І так єм ся дознал же остатній версий Петро Мурянка написал десят років тому Был єм зчудуваний бы дут може В примірі пана Петра Тотай повіл штодені штоси ся творит Але пан Петро повіл же на тото мусит быти хвиля мусит быти натхіня то неє так же сяде ся і ся дашто напише то мусит прити якоси з горы Так тіж Маме то на сторі видите веце творів лецых книжок куссіся часу може бракує жы вшытко представити Я бы хтів іщы зареклямувати зарекомендувати книгу Ґільцаревы монументальну книгу Моноґрафію села рідного села Петра Трохановского Так направду Відсаряне вын быти ясны же таку кригу мают бо з того што ся орієнтуют з того што знам жаде село лемківскє село не діждало ся так обшырного выданя в котрым мож найти історию ож найти культуру того села Мож найти церков вшелякы описы як тіж выдатных люди котры з Вольцарьовы вышли Книга явила ся в лони так тіж мож повісти што є то свіже выданя барз грубле барз великє і напевно цінне Петре Дякую Вам красні дякую Вам за можніст того же міг єм гнеска попровадити з вами ту стрічу што доброго най ся вам дарит і вели дописа Я дякую тобі Севериян ціле жытя з роками як єм силіл мия єм од м же одродила ся Лемковина молоде поколіня і і тото ся спомят і барз ся тіжнут То є примір акуратній цудори журналіста в нашой страны інтернетовой Панайорка кыцера Молова кыцеляка кыцерята кыцера і кыцерята мадідкы е лем ся тісо тимал же істи ся та як уйко моі рекли же іщы ся поприт одцыпываны Для кого класний ситых каприз Дихам і пане Петре за васті лекциі Затом сме Жоном Юрків Банко Юрків Свияком паніо дякуюты Антома хто свій красний ани Не дві вечер бо то для вас тоты люди думам за тото же пстоіте то з найкрасшого діваня на вас бом за Ту фатаподіі знаме барже Петра Трохановского яко діяча яколь може хористу може Тішы якы діяча реліґійного цикуного але до той поры так направдо не мали сме нагоды познати Петра Трохановского Мояты поеты бо дум же такой ґрупы люди тілько люди буде тіль быти з вами і слухати о же поезиі вами вітря было Был были не быв такє вами де сте пришли Офіний півак ватіл подякувати Севериянові бо без його красной бесіды без його впроваджыня без його баз мудры звіянь того вечера в такій красоті не было І Я знам же пан Петро не бан коли ся вечеры поезиі лучыт з выставом але думам же тота выстава буде дополніньом той фрасоты за яку смету тепер чуди пан Петро варют за слід котрый одходит котрый одышол котрый прябує віі свойой поезиі привернути ме тіж кцеме тот слід котрый одышол привернути І думам же ту се чули жыле слово форму грвало того сліда але тіж пас фажлива єст сфера візуальна котру хю ся видіти котра одышла одышла дуже років тому І мегцеме тепер Вас запросити вшыткых на тоту другу час днеснього вечера вечера котрый зачынат тих то тижден з лемківском культуром в рідиці на ту салю де обзріте выставу Там кєд буде бесідувати так же просиме красне превшыткы разом на тоту другу салю і сме могли обзріти тото што наш парік через <unk> в битв заперше