The archive of
Lemko radio

сва друг торгы радийослухачы Вчерайшій ден сме празднували праздник святого Василия великого Великій столп великій світовник нашой церкви Так його виділ преподобной Єфрем Сирійской Коли виділ подобі оняного столпа І чує слова Такый є Василий Тут огняний столп Был такым знаком великой огняной любви котра горила у серці Василия Кухрістови і кубличні Хто был тоды свят Василий Великой Походил з кысарі Капедокільской його отец Тослав Сє Василий был адвокатом Мати Емілия Своі найменьшы рокы пережыл у свойой бабкы Макрины старшой не окрисали єй Там приймат Перше сімя Божого слова там чує великы подвігы котры пережыла його бабка вєдну зо своім мужом В часы пронослідуваня Коли блукали ся по горі лісок сем років А коли підростать тот його отец сам його учыт а потом посыла до школ до Кысарі царіграду і догатен котры был такым центром науковости але тож і розпущености і поганства Там ситі Василий Спознават святого Григория Назіганского З котрым єдно міряют дорогы єдну до церкви а другу купоганскым учытелям Ци Ті Василий уж часі штути єй обдаруваний великом мудростю од Бога перевышувал своіх учытелів А коли вернул ся до Кападокі то слава його спередила А чекала його бызначна карєра Был вызначным філософом ретором адвокатом і дальшы наукы котры в тым часі далі ся набыти Но його сестра Свято Макрина Видячы як тот світ втягує святого Василия до себе говорит йому слова Напомянутя і великолюб То єст покликаной проте што бысше А він не похордил Словами свойой сестры котра не мала школы але котра была выхована свойом материю на святым Пісмі А так іды до Пустыні Еґіпту Мезопотами Палестины І там спознават жывот пустыників а зберат як бы основы про будучі монашыстскій жывот А коли вертат ся зачынут жыти над річком Різ монашыцкым жывотом Коли приходят ко ньому дальшы пише про них правіла Коты стали ся таком основом такым фундаментом Про монархіі выходу Але котры Натхли і основоположників монашыцкого жывота на Западі бо бы поставлены на св Писмі ІВасилий задумувал свій жывот засятит Господу Богу жыти в Одокремлиню Але воля Божа была інча Ту його науку його мудрост Господ хоче выхосновати на опрану ся той церкви Коли товды были різны блюдны наукы і рисы головно ариянізму котрай не прізнавал Божество Христа І тота наука была баз розшырена і ся ті Василиі приймат тото закликаня церкви а приймат высячыня на священика а потім не скільше стават ся єпископом і архієпископом Кысарі Капокійской і старал ся наполнювати найголовнійшу заповід заповід любику Богу а кубличньому В своіх правилах уж піше слова постарайме ся дбати о своі безсмертны душы Не одкладайме початок роботы на завтра Бо тот котрий од нас буде пожадувати рахунку міг бы нас застати неприготовленых Вридлюбовку Богу є то першом заповідьол Але мать в собі Вшыткы інчы то любіна треба учыти ся бо каждому є вложена до серце бо каждий тужіт по красі Бо добрі а Бог є найкраснійший Бог є найдобрійший І такыма словами напоминал своіх учеників І старал ся ці в своіх писмах ці в проповідях напрямувати людей ку вічности жебы памятати на такы два основны принципы А то рікаш то наша думка ней буде таков Якє бы Бог на ню смотрил А вшытко што робите робте на славу Божів Наслідуючы так Апостоля Павла котрый пише тоты слова в писмі курінтяном А туж дбал І о поміч ближным Коли была велика сухота і голод Тоты ся ты васили Некомпромісно у своіх проповідях вызыват ку тому жебы отворити своі серця А говорит такы слова Якой кари є достойний тот Хто легко важно Переходит коло слабого і голодного Ци бы такий чоловик не заслужыл собі Быти зарахуваний кудикым звірям названий злодійом і чоловікоубівцом Хто може полегшыти нужду інчых а не робит то Того справедливо Можно порівнати зубівцоми Такы тверды слова котры пише ся ті Василиі жебы розбудити серце а сам дават приклад будує притулок пробидных Про хворых і сам допомагат Сам старат ся Оты котры терпіли Оты котры потребували помочы Є першым таком основа сновательом шпіталів де і сам не бридит ся чыстити раны Хворым і терплячым А так наполню є слова Господа котры я вам дал приклад А так тот великій світовник указує нам приклад Велико любнику Богу а кублишньому А коли імператор Валент посылат свого епарху модеста Жебы схылити Василия Ці уж обіцянками або грозбам і на свою сторону то яку ариянізму А коли грозит йому муками выгнанством конфіскацийом маєтку Святій Василий засміял ся говорит повіст дашто інче бо ні з того што єс повіл мене не занепокоює І тото чудувано говорит якто А на то сєты Василий говорит Тот хто ніч не мат того не з непокою є страта маєтку Мам подерте облечіня і пару книжок выгнанцтво То мене не трапит ціла земля господня А гроси смі муками Той моє тіло є так высохнуте од посту Жестачыт єдна рана друга не буде потрібна А щы буду то піддячный Бо ня пошли ж ку тому Про котрого жыю І товды Тот мотис одповідат Никто зо мном нихто так не говорил О ситі Восливаль Ботищы не говорил з єпископом Кєд уйде о людскы діла там сме милосердны Але кєд іде о Божу славу там сме без компромісу Лем яка велика была любов святого Василь Великого ку Богу і кублишньому А то є тот одказ котрай давай і про нас Янише тексты говорят тепер коли переходиш ся Утых шырота грає Спомян собі на нос же поймы сме Наслідуючы твій приклад выполнили тоту головну заповід будеш любити свого Бога цілым своім серцьом душом силами думками а свого ближнього як самого себе слава Ісусу Кристу нецы зразу звазві зразу сказкы