Archiwum
łemkowskiego radia

сере серо Дорогы радию слухачы Ісус Христос перед своім вознесеньом на небо говорит своім учеником Остантым місті Єрусалимі Покы не будете обличыны до сіли із набез І они вернули ся з Олівной Горы з великоврадостю перебываючый єдну на молитвах і очыкуючий сполниня той обіцянкы Они не знали коли то нас стане Ци перейде ден два три І перешло <unk> днів на <unk> ден бо на <unk> од Воскресіня Христового коли были ученикы вєдну з пресвяту богородит сол в верхнім обыстю і молили ся настал великій гук як бы зорвала ся велика бухря На што народ збігнул ся што то діє ся І то десятый дух зышол в подобі огняных языків і розділил ся над вшыткыма ученийками І вниз зачали товды говорити розмаітыма бесідами Бісідами тых народів котры находили ся або жыте котры жыли в тых народах і находили ся в Ірусалимі І они тоды сміло голосият Петро котрий острашыл ся звычайной служниций коли она йому говорит і то был з Ісусом на Серияном А він говорит не знам што горіш тепер сміла выступує перед великым множеством народа І голосит єм о Христові о покаяню о одпущыню гріхів О тым жебы увірили і пригалидарся того духа Чом ся той дух сходит такым способом подобы огняных і языків Єднак зато коли посмотриме на ту символику в Старым Завіті По потопі світа коли был єден народ і єден язык коли люде не мали проблем ся догварити Не мусили учыти ся Як тепер на школах уж маленькы діти учыт ся чуджы языкы жебы порозуміти сусідови з інчой краіны Но тоды бесідували єдным языком І они собі тоды повіли поставме вежу котра буде аж до неба і выбудуйме собі імя Выхоснували тот єден язык на то жебы не Богу будувати імя не шырити його славу не говорили выхоснуйме то же сме єдным народом єдным языком шырме славу нашого бога Най поколіня по нас знают же то жыл народ котрый был вдячний Богу Но они си повіли Выбудуйме вежу котра буде до неба а собі збудуйме імя А якы был того наслідок Дошло ку поміщыню языків ку розділінів Перестали розуміти єдны другых І так і перестали будувати тоту вешу І порозходили ся по цілій землі А тепер на <unk> ден сходит Святый Дух як огняний язык єден котрый розділил ся над вшыткыма І они вшыткы зачынают говорити тым єдным языком святого Духа А вшыткы єй розумлят кєбы Апостолы котры достали наказаня од Господа Ід до цілого світа А робте мі учеників зо вшыткых народів Кыбы они тепер мали жребом собі поділити де підут голосити а зачали учыти ся Языкы тых народів Як долго бы ім то забрало часу І не зробили бы вельо прошыріня Євангелия І так Святий Дух то зробил за них Они в єдным моменті тоты котры были науками котры не знали інчы языкы як свій власний Нараз могли говорити языками інчых народів і вшыткы ім розуміли І чудували ся Што діє з ся Як є тото можливе А не лем то Але Святий Дух наполнил іх і великомудростю Знова верніме ся до Старого Завіта Поцарьовий Давидовій наступил На царскій трон цар Соломон І Бог йому говорит на початку його царствуваня Жадай собі Што хочеш Ци славу богатство злато стрібро А сомо тото говорит господи Я не хочу ани злату ани стрібро ани богатства ани славу Але прошу лему єдно дай мі мудрост мудро жебы м добрі знал справувати тот великой народ котрий єс мі зваріл котрий смі дал до справуваня А тот бок єму говорит Зато же ты собы не просил Ани богатство ани злату ани стрібру ани славу Але мудрост Будеш мати мудрост якой не было на тій землі Але окрем того будеш мати і богатство і славу і вшыткы респектували ізраільского царя Соломона В тым часі не было неприятельства з Ізраільом не было воєн коли будувал єрусалимскій храм зо вшыткых народів Посылали або майстрів котры помагали при будуваню або материялы вшыткы респектували ту велику мудрост царя Соломона І чы сходит Святый Дух на Апостолів наполнюл є іх мудростю Жебы говорили не своі слова То ньони были звычайны робарі Яку они мали мудрос не мали кєд оддумаме собі найскіршого апостуля Павла котрий выросо при нога Ґамалия котрий познал і світску і теолоґічну мудрост Старого Савіта інчы апостолы были науками Были рыбарями Не мали теолоґічной школы не чудовали в Єрусалимі Але Святий Дух іх наполнил а они можут рівнати з ся великым теолоґам старозавітным Фарисиям учытелям закона котры занимали ся тым студийом одмала в ріжных бібличных теолоґічных школах говорили со себе але говоріл через них Святый Дух А окрем того были жывыма свідками Сміло без страху Стоят перед множеством народа і голосят о великых большых ділах дороградию слухачы Нижний праздник не є лем Припомянутьом того што одбыло ся в Єрусалимі Але є то і нашым праздником Святий дух і на нас зышол При святым крещын міропомазаню При словах ся не капечат дарас святого духа уж не тым видимым способом як на Апостолів Але невідимым І нас наполнил жебы сме были жывыма свідками Воскресшого Господа І нас наполнил свою мудростю Але так як Апостолы Не лем раз были наполнены Але як сідаме діяня апостольскых О декілько сторінок дальше знова коли молили ся на были наполнены і сміло голосили Боже слово Так і мы потребуєме Ден о денні просити о тото наполняваня Святым духом жебы нас наполнял взаємно вєдно ту медже собом Жебы сме говорили тым языком Святого Духа языком любви єдно ку другым жебы нас наполнял свойом мудростю жебы сме знали што і як говорити Коли видиме як тот світ наставлений є проти Христові протіхристиянству як многораз Старат ся о то жебы перекручувати а то і саме Боже слово Якой мудрости нам треба Жебы остати на стороні правды Ажбы нас напомял І тым даром свідчыня Жебы сме так як Апостолы без страху могли свічыти О нашым жывоті зо схристом Же справды він є Бог же є спасітель світа же не прийде інчий одкупитель інший спаситель інчой мисиі же лем Христові єст спасіня Желем він лем одворів брану до неба А так і мы просме ото на наполніня ту прекрасну молитву котру в тім часі молимисия Царю непесной утішыте людушой істины І же везді сой і вся і сполня єй Сокровищы благых і жызні подателів Прийди в селивну і очыстину о всякі а скверны і спас і блаже дольше нашы слава Ісусу Христу сос