The archive of
Lemko radio

село звіздом і звіздою се По часы приправы Рождественьского посту може меднешній ден повісти Рождество Рождество Господа Нашого Ісуса Христа Є ту Прекрасний великой праздник коли ся то церков прославлят Рождество Божого сына Владыка неба і зембли Сходит на ансамблів Стават ся чоловіком Кєд посмотриме на ікону Рождества Мушеме том видіти Інтересний момент І суз там неє зображеной як царска дітина Што бы му налишало по правді Як Божому сынови Але што там витиме є уложеной як бы утруні і завінутой Ям вола Над ним Видиме звірятка Чом є такій образ Такы выображіня на іконі Рождества Бо нам подават То теолоґічний вызнам же чоловік был сотворений на то жебы перебывалий з Богом приял дар розуму і свободной волі жебы пановам на цілу природу Але выбрал собі не слухня нос або слухня нос Божому противникови І на слідком того зышол не на рівен звірят Але Пидрів ен звірят А прото Бог сходит пониже звірят жебы з той безсловеского безсловесиі з той нерозумности Бо кажде звірятко робіт то што мат записане Божым законом а чоловік як єдиний Може выберати А так выберать собі сло Не цинил собі То познаня Бога то належаня до райского жывота А так сходит пониже Тых безсловесных то звірят прото Христу сходит понише жебы найти там чловіка і жебы выстригнути через свою смерт воскресіня уж нена у тоту рівень Лем розумного чловіка Але Божества А тото є тым посольством праздника Рождества Бог ся стават чоловіком жебы чоловіка зробити богом нишнє Євангелиє Описує нам уж самотний факт Рождества Коли говорит о приході трьох волхвів людей котры Нашы тексты назвают ся мудерци Ну насправды были немудрым чом Бо тропар праздник Рождества нам говорит такы слова Рождество твоє Хріст Табошынош Воси Ямірові з світра сума В нем Бо зріздам служащы Звістою чахуси тебі кляняти ся о сонцу правды думаме одповід Бо они кляняли ся зріздам Тото служыня звізом значыт оддавати тоту божественну чест Кланяли ся як Божеству А прото Бог выхоснувал звізду жебы іх притягнут і кусобі Жебы через зрізду іх притягнути і ку сонцу правдивому сонцу Сонцу справедливости А они ідут з отом звіздом та іскерка Коли увиділи ту незвычайну звізду Коли порозуміли што ся што з незвычайне Народиш ся незвычайны юдейскій цар о котрым Ущулий од його передника Валама Выйде звіздо од Якова Чловік од Ізраіля І так они выдавают ся на дорогу Та іскерка той віры котрой увірили же што звычайне стало ся Берут і дорогоцінны дары не смотряці на небезпеченствах выдавают ся на дорогу жебы увидіти Того надзвычайного царя А так приходят до Аж до Єрусалима Бо де інде Бо мал ся народити Но як не в центрі ізраільского народа прецівцарскым палаци А так приходят Они до царского палаца а звідуют ся де є то на новонароджений ізраільскій цар котрого звізу сме виділи на Востоку а пришли ся му поклонити А вшыткы сочудово зарегакуют як і цар Єрусалим жыл в собі з своім жывотом цар і рот з непокоєной реаґує Давац кликати собі знателю писмы де ся мат народити Христос не говорит ізраільскій цар Але Христос Они одповідают увіфляємі Бо так пише пророк Бо пророк Міхы написал такы слова А той віфлеєм земли Ютова Нияк найменшы медже інчыма містами Юды Поз тебе выйде тот котрый буде вести ізраільскій народ А так собі то втайну закликат його ворім Ідте довіфляєма повізвідуйте ся на дітину А як і найдете Дайте мі знати Жебы і я си ішыл поклонити А коли вышли з Єрусаліма звіде се ім появі они нагадуваны приходят аж на місце до Богатіны яко радостю были наполнены іх серце Коли спознаваю тепер того котрого так дужовно очыкували увидіти І складают своі дары з лато Кадило і Міро Злато як царьови Каділо як Богу міро як мертвецу безсмертному Авертают ся Ґмерноміріня Вернути з ся насадку і ротові Анго ся ім появлят А іх напомінат Не вертайте тися Ґуіро той Але по інчій то роси верніте си до свойой самли А та тоты котры пишут о коваликом Славу до Єрусалима Тепер як розбійникы Як выгнанци утікают по долинах по горах по лісах скрываютсіс ся перед войском і рода Але в іх серці є радости уж не сут самы Бо то над новонароджена дітина Зродила ся в єй серці і они не сут його у своім серци А подациі вшыткы трьома прияли на скірше за Христа мученицку смерть А оцо ле церкви говорят образ і рода є образ Діявола котрый старат ся убівати убівати дітину убити Христа котрий старат ся убити Христа нас Зато коли приходиме ку Христови Коли Христо зродит ся в нас через тото очыщінь через покаяня Коли уж ме з радости оповісти Христо зраждаєт ся то хто тія вол Як то духовний род Старат ся убити дитину Прото сосніват голос Не вертайте си яку іродови Але по інчій дорозий Бо уж маме інчу дорогу не ку діяволу Але ку небу Приход Христа отворят нам тоту нову дорогу А є про нас то вызвал котров Дорогом мы ся видами ґухрістовий або ку тому духовному іротови Ґухристови котрой приношат покій приношат радос або ку тому котрай приношат завісливос убівство непокій нещастя Бо Христо знам охаплят свободну волю Він пришол з любві з той філантропіі Стал ся чоловіком А хоч бы сме добровольні выбрали І так і тот празник на снеска позыват Кого я выперу Хріста або того духовного ірода Христос рождаєт ся скылос