The archive of
Lemko radio

Таргын радийослухачый перешыламе святу пасхалну добу В нашых богослужынях засніва тото радосне Христос Воскриз і змертвых Здравка Месия При нашых стрічах Христос Воскриз одповідаме во істину Воскриз Церков нас позывать до той великой радости радости з того же Христос перешолший через тото людскы терпіня тоты мукы котры приготовіл чоловік як бы одплату за добродійства котрий су зробил І перешол си через то вшытко приходит воскрес не рано Коли же нам зо знімат голос чом глядати жывого медже мертвыма Воскрес не є ту А коли чытаме нишнє євангелиє котре як бы Говорит нам Одачым інчым як бы одхылює ся о той темы воскресіня чом нам ся ту церков дават Цітати Євангелиє О подіі коли Ісус стрічат єдну жену і то жену Самаріганку То значыт котра не належала ку жыдівскому народу Коли заставіл ся коли Якововой студні ученикы одышли до міста жебы накупити єдла Аісус як бы лем так при нагодні заставіл ся о там Але коли чітаме Боже слово Як ситі Василином говорит не чітайме поверхово не слухайме поверхово Але ідме на глубину Бо як він говорит кажде єдно слово кажде єдно діло Не было зроблене лем так Але вшытко є напряме не Лемку єдному Як той сут зговорит ґужы там тото говоріл жебы сте были спасены Так і тота нижна подія котра на перший погляд як бы одхылює ся о темы воскресіня Але насправды то так не єкбы Ісус лем так заставил ся коло студні Яка то подія што нам хоцут оповісти Але приходит єдна жена начырпаті воды Жена Сомарянка Айсус Ослал ся І ку ній навязує діалоґ Кіса глубше задумаме ся на тым Коли ся то стало Часий обіду Нашы тексты літурґічно говорят в <unk> часі коло нашой <unk> То значы толи сонце найвеце палило І тота жена приходит начерпати воды Айсу сі говорит дай ся мі напити І соступує до діалоґу зо столжену І она зачудувано реаґує Як же ты жыд Просиш воды од мене сомариянской жены Бо в тым часі Жыде погорджували сомарияном Коли хто з о кого означыли ты сомариян то значыло якєс понижыня ображыня Коли Жыда означыли ти єст Сомарийон Та коли хотіли Ісуса понижыти Говорят йому Ці недобрі говориме же ти сомарийон Божыда не сходиі затісу на многых місиях выздвігує праві сомариянів Так як того чловіка котрий допоміг тому котрий пал до рух розбійників Так і тепер нам євангелиє указує му сомарияньску жену Скоровісу зацінит бесіду Дай ся мі напити Но она не розумит Як же жыт Озор ся куніі Же была звытнута на то жеде єй частували як саманку може різно ма Ображыня мі як і інчых Самарянів І зато зачудувана Як то якійс незнамий Жыд просит од мене воды Чудує си я тому Алейсус переходит в тым діалоґу І помиленькы тоту жену веде де зінде А говорит єк бы ты познал Тарбожый І хто є тот Хто кутобі говорит дай ся мі напити кєбы ты познала хто перед тобом находит ся З кым Ты бесідуєш кому то одповідаш Кабы то знала дар Божий То дар Божый є сам Христос рі тоты бы просила А він бы дал ті жыву воду І она говорит собі То што він бесідує Яку жевы воду І так одповідат Та двятерко не маш Од мене просиш воды А то мі хочеш подати воду А по тым Я бы мі штос зачоло грыстий в його Освітуєш ся Ци то може векший Як наш отец Яков котрий коли здавно давно давном тоту студию з котре пил сам і його стада А з котрой можеме хоснувати імы Отуд і суд сі говорит Вірмішыно Каждого Хто пє тоту воду з той студні знова буде тлоіти Але хто буде пити воду котру дам я Того ник не буде твоіти І тота вода стане ся ним жрідлом Што тече до вічного Шывота дороградийо слухачый Відме тот процес ту педаґоґіку Христа Як ведет помаленькы тоту жену ґу высоті Як єй указує на інчу воду Але она остават іщы приземлий А говорит додаймі такой воды Жебы я уж не была затліта жебы єм не мусіла ту ходити черпати жебы єм раз ся напила той воды а уж бы не треба мі ходити і в тій справоті ті поляві сонце Черпати воду Отоди сус і говорит Ід заклиц свого мужа Ту собі повіме Чом і Сус нараз як бы мінит тему а говорит жебы закликала свого мужа Што маті До діла з тым Коли говориті о тій воді Бой сусі помаленькы веде указує што было причыном же тоталітос Волкашня є лем образом чого з інчого І она говорит не ма мужа А то Ісус Йорі правду є сповіла єст мала пять мужів А то з котрым тепер жыєш ниє твоі мужом Ісус одкрыват єй є внутро Одкрыл одкрыват єй Што было причыном Того же была за атліта Аже то же она говорит тоты слова іщы не знаючы о тым жебы я уж не была за атліта Якы выражат то што находит ся вє внутрі та затліто з гріха пожадливости тілесной розкошы Айси з і помаленькы веде Ґутіорозі Спасиня Як она реаґує не образила ся Не повіла што ты говориш як ти собі доволюєш Говорити о моім жывоті Што знаш чым я собі перешла Она так не повіла Господивіджы же ты пророк єме ден поступ В єдуховным жывоті Якій суз і помаленькы веде як бы за руку Выше і высше І зачынат говорити о тым де треба кляняти сія Богу Аж на конец она приходит у познаню раз прийдеме сія котрий буде звати Сія Христос А він нам пові шытко А сусі говорит то єм я котрий з тобо бесідую А тото она охабіла Ведерко там автіка до міста а оголошат Боте посмотрит є на чоловіка котрий мі повіл вшытко што я поробіла в жывоті Ці то не є Христос Она не твердит Але кличе поте Поте посмотрити До радиослухачів відмеш то стало ся до чого і сузідовіл Указує Двоякій образ воды Вода котра попро котру она пришла є образом той земной І тых земных страсти Хто буде пити тоту воду Знова буде його тлоіти знова буде затлітий Хто напис я З той воды розкошы гріха Зонова буде затлітой Не заспокоіт го Але хто напєс ся той жывой воды Того ниґде не буде тлоіти Хто має покій зо схы з Богом у своім внутрі Тот не чує Тоту затлітос того уж не твоіт Хто перебыват в тым споіню з Господом Богом Тота котру Ісус подават і нам волскы зі змертвых Ізныма образами нам свято церков говорит о тым самым Христосном Лукат Спасиня Так як той жені она прияла тото позваня І нам говорит Христос Так як той жені Каждого хто буде пити тоту воду знова буде тлоіти Але хто напє ся воды котру дам я Хто прийме Тото моє запрошыня То понуко мого воскресіня то дару Я єм воскы зі змертвых нукам тобі вічний жывот приймеш його Як тота жена котра напила с я той новой воды а утікать А звістує Пойдьте посмотрити на чоловіка котрий мі повіл вшытко цітуней Христус або останеме при тій земній воді котра высушує душу тій воді гріха страсти розкошей господам давай тоту понуку але охаплят свободну волю Христос Воскрес