Архів
лемківского радия

запрашам слухати реліґійний проґрам слово якій прирыхтувал єромонах Маркян з монастыря отців Василиянів в Пряшові св Дорогы радийо слухачы Євангелия нижнього прасника Преображеный господнього Нам говорит о тім як Ісус зял трьох своіх учеників Петра Якова Йоана і вышол з нима на высоку гору подля традициі Церкви Гору Тавор де переобразів сє перед нима Його твары засвітіла як сонце його облечыня побіліло як світло было як сніг І тоты появили ся і моі сиілий а бесідували сний І Петру тоды говорит єси сові господи добрі ном ту Кєд хочеш Зробиме три шатры Тобі єдно Мойсейови єдно Ілийови єдно Акі тото говоріл Затінила іх світла хмара з котры было чути голос тоты мій любий сон в котрым я мам залюбліня його слухайте ученикы одчули тоты слова і виділи Світлю хмару Пали на землю Наполно невеликым страхом поялис ся Но іс приходит ку ним говорит ім не бійти з ся А коли заступували єй з горы Повіл ім Никому не бесідуйте о тім Што сте виділи аж покы сын чловіка не воскресне і смертвых Кєду вами сія Нат слова минешнього Євангелия на то подію преобра жыня Чом называт ся тот праздник преображеныє Войсус змінил свою потобу не змінил свою сушност як бог Але Лембо Кайшок указал ім зо свойой небесной славы І то способом Як то они могли прияти Поодхылил ім як бы спід плящы што было закрыте його людску природу І там появлюют ся Мойсе і Лія Чом правітово допрі тій подіі Приходят Мойсей і Ілія Они сут такыма репрезентантоми Старого Савіта І сусе часто обінювали в тым же він неє од Бога же є Божый противник же йому діявол помагат выганяти діяволів Ото відме двох людей Старого Севіта котры были великыма ревнительом за Божу славу Моісей котрый был основоположником котрый приял десят божых заповідей на горі Сінай котрий провадил выбраний народ із еґіпского рабства котрого мали вшыткы чести на котрого одкликували си Жыды часто говорили мы з нами же з Моісеом говорил Бог а о тім не знаме одкыє О Моісей Як рапто бесідує Ісим О його В одході в Єрусалимі значыт о його смерти Другым із них є Ілія котрый был великым равнительом в севернім царстві за царя Ахава котрий через свою жену є Савел запровадил Поганскій курт і до Лавала і тым культом заплавил ціле соверне царство і я бы великым равнительом За Божуславу Ай ви якротко бесідує Ізисусом Як бы были правдивы тоты слова котры говорили отсу собі Ілія бы так не поступил Як бы был Ісус Божый противник Але він Бесідує як рап зо своім владыком Ілія котрый был взятий на огняным возі як бы на небо Представлят жывых а мой сей котрий умер наповісти граници обіцяной землі представлят мертвых же і сут владны над жывыма і мертвыма же піде судити жывых і мертвых же він єст правды богом а на конец зазніват голос зо світлой хмары Коли сам отец знова досвідчує Сынівство Христа Так як было над Йорґаном Колисус вышол із заводы засні в голос тото мій прелюбий сын в котрым я мам залюбліня то тепер знова Колисус переобразив сі Указал трохы з небесной славы Тоты мій прелюбий сын в котрым я мам залюбліня Носі дотават його слухайте Тото што він вам говорит тото є вам на спасиню А ученикы были перестрашены Пали на землю бояли ся коли тото вшытко виділи Коли у старым Савіті коли бок зышол на гору Коли бесідувал і смо і сейом Коли гора Трясла си од огня і дыму І народным і вынести най Бог з нами не бесідує прямо Але через тебе жебы сме не померли То што тоты ученикы могли пережывати Коли были свідками того вшыткого Ноісус приходит ку ним говорит ім Не бійте си А коли сходят із горы не бесідуйте іщы о тім Тепер бы то не принесло хосну Покы сын чоловіка не воскресне і змертвых А так той слова відме причыну того чом і сустат поступил Чом указал Як бы такой кусочок зо свойой славы поодгалил трохы свій плящ І указал ім хто він є Жебы коли увидят його пониженого збічованого розпятого покладеного до гропа Жебы памятали на то же він сам добровольно тото приял же нихто його не силувал ани нихто його не міг присилувати ку тому Але же він добровольні приял мукы Ці жебы тота подія была апосилов про апостолів А з другой стороны праздний преображын Я і нам указує велику правду його цоле церкви говорят Жеісус коли переобразил ся його твар засвітила як сонце Бо си тотусти говорит Євангелиста не знам ку чому прирівнати ту велику шару Прирівнуват ку сонцу котре є по порівнаню з тым темнотом А потім додавать Але і тот найменший святий в небесній Славі найвекшу славу Як тоту котру Христос указал на таворі Бо преця то была лем земны Бо іх очы не были способны увидіти полні небесны А кедж тото маленькє што они виділи Іх наполнил о такым великым страхом То што толи он тотустий говорит Коли Христос прийде друг раз в своій славі Коли тоты справедливы Буду чарити як сонце коли уж не буде того перешкоджіня тілесных очей котры обмечуют Тото духовне видіня А так єсу знат на пряму яку тому жебы смотрити на тоту славу до котрой нас покликал Славу котра буде вічно котра ниґде не перестане жебы коли Засноваме різны тяжкости різны проблемы різноутискуваня пронаслідуваня Коли видиме же як віра є понишувана высмівана Як сам Христос є понижуваний як є предметом высміху Як гріх ставит ся На перше місце як даяко добродітель А то і нарівен закона Подумайме тоды на гору тавор І сус том указал смутте Не бійте ся то лем куртой час А потім Приде ту слава Тоты єм вам приготовіл О вельо векшый в мірі Тепер лем маленько вам указую Бо бы сте то не были способны прияти Та як співаме в тропарі Показал ей учеником славу свою яко же можаху Ачи на кілько они могли На кілько были способны жебы увидіти Такы мы смо дме на тоту небесну славу котру Бог нам приготовіл А товды вшытко тото земне тоты земны трапліня станут ся про нас легкыма бо сут лем куртыма Скоро переходят А слава котру Богнам приготовил є вічно Она ниґда не скончыт ся слава Ісусу Христу проси одскы ш сорок