Słowa, tożsamość, emocje
Archiwum
łemkowskiego radia
O kulturze, ludziach i miejscach Łemkowyny.
Podkasty, rozmowy, wspomnienia, muzyka.
Слово - markian
Opis odcinka
Слово - markian
Streszczenie po polsku (automatyczne)
Audycja poświęcona jest świętu Podwyższenia Czcigodnego i Życiodajnego Krzyża oraz jego znaczeniu w chrześcijaństwie. Prowadzący wyjaśnia początek święta, odnosi się do obrzędu wyniesienia krzyża i podkreśla, że krzyż nie jest tylko znakiem cierpienia, lecz także zwycięstwa, nadziei i życia dzięki Chrystusowi. W rozważaniu zestawia krzyż z biblijnym obrazem miedzianego węża na pustyni, wskazując, że zwrócenie się z wiarą ku krzyżowi ma prowadzić do życia duchowego.
Automatyczna transkrypcja
запрашам слухати реліґійний проґрам слово якій прирыхтувал єромонах Маркян з монастыря отців Василиянів в Пряшові св Дорогы радийослухачы В по празднику Рождество Пресвятой Богородицы дальшым великым празднико місиі септембра є праздник возвішения воздрегнутя честного і жывотворящого креста Кє спомянеме слово Крест Може нам перше што нападе Означыня на Христовы страсти терпіня болез або уносиню ку нашому жывоту крест означує якыс тяжкости проблемы хвороты І так з крестом якус нам асоциює все лем што з неґативне Но праздник воздрыгнут я возвышения честного креста Нам указує што з позитивне В якым смыслі Кы сме іс до істориі Того праздника і як полстал праздник во звігнутя честного Креста коли мати святого Константина великого римского імператора котрый дал <unk> року свободу християнам І она ішла на десятой землі І там зо Божой помочы нашло святой Крест А патріярха єрусалимской Макарі вєдно з дальшыма єпископами священниками і множеством народа торжественно Выздвіхує тот крест і благословит вшыткы світовы стороны І тоту дало початку Початок празднику Воздвігнутя креста Кєд возме нашых літурґічных текстах Обряд На праздник воздвігнутя креста По утреній священик в невеликым словословіі переношыт крест зо святилища перецарскы двері на спілспас Господи спілтропаря выношат кутетра поду Де заспівуєте ні схылює ся з крестунку землі і снова возносит ся і благословит вшыткы світовы стороны Тото указує велику правду указує нам то трюмф Креста Побіду І так праздник воздвигнут як Христа Не є чымс неґативным але є радостным праздником Є праздником побіды праздником котрый указує же посліднє слово належыт Христові Йому належыт побіда Він єдиний спаситель В Старым Завіті Коли выбраний народ выходил із Еґіпту был выставлений многым выпробуваням А коли приходила якыска тяжкост якій недостаток народ забывал на опереднє добродійство І зачал скаржыти ся зачал надавати Зачал розігати ся На што єс нас вывіл Жебы сме ту погынули Ту попадали нашы тіла на пустоні Тат в Еґіпті Мали сме вшыткого достаток а ту не маме ничого тоты чытаме В старосавітных книгах І Бог послам на нихітоваты годы котры іх кусали авний умерали громадно І тото мой сей Коли народ обернул ся ку ньому мы согрішыли Зробимяного гадо на Божый приказ і выставил його на палици жебы каждий хто посмотрит жебы остал жытий Пойме собі як Бог пустил на них єдуваты годы Бог то волил Коли сме то зобрали такым лоґічным приступом істо на пустыні Находят ся місто де може і реци годіл Обраный народ може переходил правил такым місцом А Бог не однял Тоту єдувату силу котру мат тот гад собі але зохабил зохабыно выпробуваня Бо на празднік Успини я в Кефалониі такє місце де храму де сходят ся на праздник тисячі о тисяч люде І там находят ся многы з маікі А людей берут до рук ани єдно не ушкодит Бо хлодни мат Тот єд у них І маленькы діти можут грати з ся Но коли закончыт ся праздник священику позорнюют уж то не сут тоты приємны сутворіня але знова тоты небезпечны єтуваты годы А коли народ переходил через тоту землю Пустоні Бог не однял Тоту силу тым годом жебы іх могли покусати але сохапил Значыт же Не Бог з прицінил зло Але он і свойом не вірил постойом не віры Не вірили Богу же бог іх запровадит же хоче про них добро На нього обертали то же у не мают якій остаток што сподобне стало ся і з чоловіком по гріху Кєд Бог дал заповід Но чловік Послухал слого вступил до того терену До того простору Димат владу тот пекальний год Діявол Сотон Ідал ся ним покусатий А наслідком того приходит смерт Єднак тілесна Але єднак духовна А Бог посылат свойого сына жебы выступіл на крест Коли был перед образом то мідяном гадом в Старым Савіті Як передобраз котрый наполнює ся на Христовій Жебы каждий хто посмотрит на крест жебы остал жыти Нетілесно Бо тілесной смерти підлігаме так ци так Але она уж перестала мати ладу уж лем то часно А по тым куртым часи приходит воскресіня Але то іде о духовну смерть о смерт душы о вічну погыбель А ситирігорий Назяньскій говорит же мідяний гад не был перед образом Христа але протів образом Бо він ожывлял тым же выжато ввіру же тот Гарє мертвий То значыт же не мат цілу же то дє то гадил є безсильной протіпогляду на тоц на Кресты О тото і образ нашой віры Коли мы посмотриме на крест відмеро з Пятого Христа котрий є мертвый но котрий умерт в того пекельного хата Што утвердит і в тым же утратил свою силу же хоц нас покусат через покушыня через гріх до котрого нас тягне Але слова не на силу але рішыньом нашой свободной волі Але коли посмотриме коли увіриме коли приходиме ку кресту коли зложіме тот тягар перед крест тоды оставаме жыти а єдночасно Крес нам указує же і коли видиме тото зло у світі котре нас окружує і оточує Уж тот символ Того выставляня креста коли священик знишує крест схілює ся знимку земли основа його выслігує його празом того же крес є многораз пониншуваной на тым світі высміваной але выслівує ся высоко А раз укажеш ся великій Славі знак сына чоловіка Перед його приходом І товды Заплатю вшыткы поколіня Тоды спознают з правды Тото был спаситель світа Він з Любікуном пришол на тоту землю Тоты котры увірили будут радувати ся Радуй ся крести знак нашой побіды Тотры котры не увірили біда на Бо нам сонце справедливости не світіло його листоросавітна книга А мы сме не познали то світло О тепер нашыкат вічно темнуты А та видме же праздник возмігнут якреста кілько нам дава тых думок думок надіі думок радости Проставляйме приступуйме ку тому кресту цілюйме його Столшыво вірул з яко в Старым Савіті посмотрили на тот предобраз мідяного Жебы і мы Коли Пронашу слабост пронашу недбалост пронашу легковажнос Коли даме ся покусати пекловном годом жебы посмотря на крест остали сме жыти жыти жывотом вічным слава Ісусу Христо іжесино світит ся імя твоє То буде дульо твойой уновыз случны і оставі нам другы нови Якожы оставляєм і не выведи на завоі <unk>