Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слово - markian 221

Слово - markian 221

•

Episode description

Слово - markian 221

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja omawia niedzielę kobiet niosących wonności i ich postawę po śmierci Chrystusa: mimo strachu, przeszkód i pozornej beznadziei poszły do grobu, gdzie usłyszały wieść o zmartwychwstaniu. Prowadzący przeciwstawia ich miłość i wierność ucieczce apostołów oraz wyciąga wniosek, że przed Bogiem liczy się serce, intencje i miłość okazywana w codziennych czynach.

Automatic transcript

Гісто з оскра з Вос Крістос Боскра І ва Дорогы радию слухачы пережываме Пасхальну Радос Воскресінях Христового котрыва <unk> сотнів Ничтоді называт ся недільом мироносиц минушой неділі Нам ся то церков ставила перед очый приклад Апостоля Томы То недро называла ся недільом антипаскы або неділо обновліня Неділол то минул Через тотоневірство Томы Могли увірити многы Могли ся пересвідчыти Через тото свідчыня о тому Я єм си ототулил його ребра Я єм ся охопи поімал його кост Зправды він волскрес Нижній ден Нам свята церков ставит перед оці приклад Святок жен міроносиц Хто были тоты жены Чом ім церков дакый титул міроносицы Номже колисус Ходил проповідати коли переходит з Ґалилей до Юдеі з Юдей до Ґалилеі Його спровачало <unk> апостолів оты были все коло нього а він ім часто пояснювал Науку пояснювал образный приклад коли они часто звідували ся Пояснил нам тот образний приклад Але окрем того Ходили з ним і множество жен різной скорды того сполочыньского поставліня котры йому допомагали інчым Апостолям зо свого маєтку і своім служыньом выконуючы Ты потребы котры Было потрібно прослужыня Христові і Апостольом туты жени не были так близко коло Ісуса Але предциі сут был близко коло них Як Бог він виділ до іх внутра Він виділ іх наміріня виділ іх велику любов котром они ся роздавали зохабили своі домы Не сынували свого маєтку на Христа і на апостолів Але не лем то же были в диспозициі Любили Христа товды коли виділи його чудесна діла його выздравліня Чули його слова коли нажы такы міры як інчы Апостолы выходили подальше Але і тоды коли виділи як ісус был зятий наукы Я быт сованитеньом інчений Як выступлює на Ґолкофту І товды они його не сохапили Спровадцяют його на тій дорозі аж на Ґолкофту плачут на ним А коли бо прибити то креста Они оставают під Крестом Інчы Апостолы ся порозутікали аж на Йоана котры тыж вєдно іше нам і о стом они позымыкали ся зо страху перед жытами А то тішены Ти сой любви не опущают свого учітеля Остале при нім аж до кінци А коли його Йосиф Аріматейской і з Никодимом Клали до гробу они посмотрили де його положыли Ку гробу поприваленой Великій камінь А коли закончыла ся субота они скоро рано Іщы за темно По пілночі Выберают сяку гробу Хоти дополнити то што не было зроблене коли лем на скоро поховали Христове тіло Єглюповім не дас же не іх дале Але по дорози Они роздумуют Хто нам одвалит камін І то єдином старостьо было Як они можут выполнити то своє желаня Тат они своіма руками не могли одвалити тот великій камінь котрий запал дес там до той ямкы і не дав лем так ся легко отворити Ай ся не знали о дальшым Не знали же Фарисей і законознатель пришли за пілятом А говорят йому Мы ся здогадали же тот його назваєц водитель Горі в яв на третій ден воскреснул Та дай дозерати гроп Жебы його ученикы не пришли жебы не взяли його тіло а потім повідят Воскрезі з мертвых А пілят Ім говорит тумат і страж Ідте дозерайте вартуйте як знати Жен не знали О тім же окрем того каміня є то є сідальший проблем Ото страж пригробі Они ідут по дорози Ай коли тото діло за котре они ся взяли было безнадійным не было рішыня Як дістати ся до гроба Але преці любов них была сильнійша Розум ім говорил то не матьво знам на што брати ся за таке діло Але серце ім говоріло подме ку гробу Не зохабну Выконайме то наш послідній прояв Любві помажме його тіло А так оні веце вірят свому серцю як розуму Айдуть ку гробу А што з того сия Приходят а находят гроп одваленой Порожній Перша думка што іх напала коли увиділи же камінь одваленой Хто с украл нашого Господа Але коли приходят ближе видят появліня ангелів Ангелим звістує Чом глядати жывого медже мертвыма та днеє ту воскрез Ідте звістуйте інчым Апостолам Жебы сют о калеі там його видят А таконі наратуваны і перестрашены Ангелім іх заспокоює бы ся не бійте Бояці коли увиділи появу ангеля Острашыли ся упали як мертвы а потім ся порозутікалим появлят ся у тым ласковым біді І соспокойне бійте ся знам глядате Ісуса Він єшивой Неє ту воскрес по смо те місци дого полошыли А коли утікают од гроба жебы то повісти Апостолям Сам Ісус появлят ся ім на дорозі А і горі радуйте ся Ідте повіджте моім братам і Петрові Жебы ішли до Калилеі та мене увидят Чом і суз горі тукалиі Бо том было місце спокійне нихто і не огорошувал єдночасной нарашыня на то жебы ішли ку поганам жебы тепер несли тоту новину до цілого поганьского світа уж не лем же дам цілому світу Жбы звістували Христо з Воскрес а принесли расуновину Євангелия А так тоти жены утікают А звістуют Апостолям Христо з Воскрес мы сме його виділи Він появил ся нам робє порожні ангелам звістувал Але апостолы Оставают холодны Они на розділ лотых жен міроносиц так образно веце довіряют розуму А си говорят як Може быти порожні робил камінь привалений А Петро з Яном утікают ґу гробу а нашли так як жены повіли І як тяжко было увірити Апостолям ісу сам появлят ся ім А єм вытыкать Ту закамяні лос же не уверили том котры його виділи во скрайшого А то видимеше коли тушены мироноситцы Несли они дорогоцінне міро жебы помазати мертвого а самы были помазаны Жывыміром Христом жебы з тых міроносит носительок міра того дорогоцінного олію того аромату жебы стали ся Тома благо звістовательками першыма Апостолками Не Апостолем перше появлює си ся але тым женоміронусицом одмінює тоту іх любов Ай коли може Апостоли смотрили на тото діло тых жен може ас высока Не были так близко коло Христа Але він виділ до іх внутра виділ іх намиріня А так ся то Василий говоріт че Нияка роботы неє цінно котре заслугує на недбесне царство А так жены міроноси назвучат Жебы сме Не смотрили на то хто яку роботу робіт ци єда хто директор Ці лем даяка опратовачка або даяка продавачка або єдах тодаякій манеджер або учытель або звычаний робітник перед Богом тото не грат ниякой роли Бог позерат на наше серце Атакциі в нашых родинах коли може таколи не в ситуациі же наша робота неє оцінена Може є і пониже нам высміяна Але Господь видит нашы наміріня з якым чоловік робит А з погряду того світа найнийше робота коли єст зробленов мат велику ціну перед Богом а тому нас учат і ся течены міроносици Тому і мы учме ся од них будьме такыма духовныма міроносицом і приношайме тото духовне міролюбви тому світу котрий так прягне по тій правдивій любві А засвідчуйме нашым жывотом Ту правду же Христос возтрес Жебы нашы діла о тым свідчыли же справды віриме тому же Христос Воскриз так як тоты жены котры со стрітили з Христом Наратуваны утікают а звістуют Тоты солодкы слова Христос Воскриз Звоскальского ще родива Ріского з Воск A<unk> о Боска