Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слово - markian 264

Слово - markian 264

•

Episode description

Слово - markian 264

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja omawia przypowieść o synu marnotrawnym jako przygotowanie do Wielkiego Postu; prowadzący interpretuje ją jako obraz tragedii grzechu, fałszywie pojmowanej wolności oraz Bożego miłosierdzia wobec człowieka wracającego do Boga. Zachęca, by po upadku nie popadać w rozpacz, lecz uznać winę, powrócić i przyjąć przebaczenie oraz odnowienie godności dziecka Bożego.

Automatic transcript

зол свой тресол сы Другы радию слухачы Друга неділя котра нас приготовлят на вступ до великого посту Не зыват ся нитільов блудного сына Ісус говорит о празний приклад Отсові котрий мал двох сынів котры перебывали вірны з отцом Не мали жадного недостатку іщый слугове В дому одсомали ся добрі А єдного разу Молодший сын повіл отцові Дай мі частку котра із маєтку мі належыт Бо я хочу ужывати собі свободы Оце тото засмутило але некілько любил своіх дітей розділил єй маєток По недолгым часи тот молодший сын взял вшытко а одышол до далекого края дорозпустным жывотом прогайнувал вшытко а як вшытко розстратил Настал там голод А він тепер не мал што вложыти до уст Приятелі ся порозутікали А так ся припросил до істого чловіка того края котрый послал його пасти свині А він з такой жадобносты усмотыл на тоты струцькы котры давали тым свиням Аж єни тото нихто йому не дал А товды со опамятал А повіл собі Кілько то Лем наємникы мого отцы мают остато кліпа мают стріху над головом А я сон такого мером з голоду Вернут ся є насот Але што я повім од собі Як єм посмотрю до очі Пойму я уж недостойний называти ся твоім сыном Але дай мі хлом стріху І што сповісти Тото буде про мене достатком А так тот молодший сын встал і вертал ся назад А што робит отец выходит каждого дня вызерат Ци не верне ся його сын А коли його виділ утікат ку ньому шмарит ся му на шыю одцілює і радує ся А то ци мож отшия согришыл Протів неба і протів тебе Я уж недостойной называти ся твоім сыном Але тот отец як бы не чул Скоро приведьте выкорминетеля заріжте го Дайте му перше облечыня персти на руку сандало на ногы а весельми ся радуй миси Бо тот сым бы мертвый гожыл В страт і нашол си до радию слухачів Што нам говорит тото правсний приклад О кым говорит Хто є тым отцом Хто є тым блюдным сыном Годю отсові на Беснім котрий любит каждого котрий хоче про нас добрі котрий сотворил про нас світ приготовил райску загороду Но чловек собі выбрал Тут як бы свободу Бо грецкій текст говорит Отец ім розділил во жывот Дав ім владу над жывотом Тото так актуальне в сучасній топі Ты так часто чуєме свободу свободу Але што під тым Розуміме Своботу робити што хочеме што привязан з кустрастьом лем диктує же як хочеш ужывай собі ниякы обмечыня ниякы заповіді нич вшытко є тополене неє ниякого гріха тото розумліня Слопоту потля сучасного світа А де така слопота приводит Відиме в тым образным прикладі до духовного голоду Бо гріх чоловіка не накормит не заспокоіт Але іщы веце робіт його голодным і затлитым То як тот будний сон А што веце зосліплює Же чоловік не видит тот свій стол Прото нашы тексты говорят же тот сон в ній собе был Был як і мимо себе ти з осліплености Коли одышол до далекого края та де можно одыйти од Бога Тому свідоміньом одышол рішыньом свойой волі не міс сом А потім коли Чує тот голод на собі є голодний затлитий товды споминут приходит Тота думка як было колись красно Яка радост была до мі отцы То радийослухачы видме з єдной струнту траґедию гріха а з другой стороны Тото безконечне Боже Мілосердя Бог был коло нього І товды як был далеко Озывал ся ку ньому А він не был способний приятий Аж коли чує тот голод Товды бы приходит спасітольна думка Як то было з колись красно Ясим были може маленькы Як вєдно ся молили прославляли Бога Як сме были щестливы А тепер Якій непокій душы яка чорнота Што з тым Даст ся дашто зробити А так людний сон роздумує Як тоту было у його отци Встану і верну ся Там уже тоты діяня Божы плагодати Тото рішыня Усвідомліня своіх рішности той перший тен ступень Согрішыл єм Але не конец Іщі двери милосердя не заперли ся Іщы єм на тым світі іщы погнат про мене отворены двері небо Стану і верну ся А так вертат ся а отец сам його стрічат А коли він говорит ясогрішыл готе з на то говорит верните му перше облечіня так і мы Коли собі усвідоми нашу грішнуст не на то жебы наставело до одчаяния до безнадійности але жебы встати а вернути з ся прийти А повісти согришыві а погнато реаґує А я ти вертам Твоє достоінство царской Божой дітины то є тото перше облечіня то котры сме дістали при святым Крещыню а котре гріхом одмітуєме Але Бог його двігат А тринудю себе жебы коли вернеме ся Нам його подати в Очыщене Красне біле єх при святым Квещыню Ота нам тота неділя указує Як Бог не хоче смерти Грішника Як чекат на його обернутя приготовляючы нас до ствятого посту Веднес ку тому жебы задумати ся Жебы не падати на духу Хоц якы сме трюшыли Боже міну сердя нас щыкат прийд одолстай мі злож перед мени своі гріхы а я ті дарую своє одпущыня Дай тото мало што машТоту маленьку іскерку в порівнаню з оцеаном то сут твоі гріхы А я тобі дам Тот оцеон мойой люблі Отцеон неба Де людскы око не виділо а ухо не чуло што Бог приготовил про тых котры його люблят Є на каждым з нас Коли перебываме в домі отцы На чым споіню з Господом Богом Не смотме на Божеца повіді Як нал обнечіня Не глядайме фальшыву свободу Бо правдива свобода є Коли сме з Богом А коли ся зялиме коли падеме до рабства гріха не падайме на духу Але зробме так як тот блюдний сын Встану і верну ся А товды будеме чути Верніте му перше обличіня зареште выкормену тіля і дайте му перстінь Тото выкорме теля є сам образ самого сына Божого котрий проливат свою кров котрий нас кормит присятий охаристиі Котры си зєднават з нами а будеме ся тішыти і ратувати Бо тот сын был мертвий його жыл стратил і нашол сіл слава сусуфистут су со сос