The archive of
Lemko radio

запрашам слухати реліґійний проґрам Слово якій прирыхтувал а тепер нам выголосит єромонах Маркян з монастыря отців Василиянів в Пряшові люд Дорогы радийослухачы Євангелия нишной неділи Описує нам жывотовых людей Єден был богатой обликал сия до пурпуру гадвабу Выселил ся каждого дня Споряду того світа Был такым ідеалом щестя радости веселости Манного приятелів котры приходили ку ньому І з ним ся выселили Перешыла в розкошах Не мам ниякых старостий а з другой стороны Під його дверями Лежал чловік котрый звал ся Ласар котрый был покрытий з трупами і ранами котрай не мож што вложыти до своіх уст і хотіл носити ся колем тома одробинками котры падали Зо стола того богатця Але ани іому нихту не давал І так переходил час єдного того богача у тій радости у тых розкошах І то думал собі же так буде все ниже му не може забранити жебы біл Тот блажений з його погляду жывот А так переходит жыво того бідного Лазыря котрай Зобудивши ся рано учыку вечер Но не видимел того Лазаря жебы він оскаржувал жебы говил Богучом Я мушу так терпіти Чом то другій Перешыват в такым богатстві в такій славі А я не мам што вложыти до своіх уст не дудрат на Бога Але терпецливо переношат Тут свій стол Ну сталосия же Тур Лазар умер А Євангелия говорит Ангели го перенесли на лону Аврамы Твино місце радости місце покоя Но пришла кончіна і про того богача І він мусил зохабит тото вшытко То для злегко стьол Опустил тот світ Ніч не мал на тым світі О тот богач Як было про нього тяжко Зохабляти тото вшытко што думал Богатство славу розкошы В єдным моменті Мусіл тоту вшытку зохопити Но Євангели його говорит і умер богач і поховали го Неє там ниякы словоангелах котры пришли по його душу бо ниц полочного Не нашли там І так был лем похований Істол його похорон был великой Може зышло ся ціле місто Коли вышла інформация тот чловік умер Посходили со многы Тот похорон уже был торжественний торжественне прословы О заслугах того чловіка што вшытку він робил Но вшытко фашіво так як і його жывот О так його і як його тіло было поховане до землі Так і його душа Была похована в годі Яґнора вшытко змінило ся Тот котрий перед тым так выселіл ся Обліков сия до пурпуру Ягадвабу нараз уставатьовна женон облеченой до племенів вічной погыбеліі Тот котрай Освіл вам свій язык різныма напитками Тепер палит Свігасик огньом высушеной А в тых муках Коли підойме очы увітит великі талкы Аврама і в Яголоні Ласаря Будме як же тот біда котрай лежо під моіма дверями Тепер находит ся такій славі А я в такым трапліню і закричал одшы аврамы Пошли васаря най омочыт свій палец в воді а освіжыт мі язык бо я страшенно ту мучу сил в тым поміню Тот котрий заліва свій языкыма на підкомітет просит холем капку воды высвіжыня Но Авраам єм говорит сыну Здогадай ся ты уж набыл своє добро Ту уж вас сприял своє добро на тій землі А Лазар своє зло Ты тепер мусіш ся Палазар радуєш ся А затож медже нами і вами є велика пропаст і не мож перейти Од вас кунам і од нас кувам А товды тот богаць говорит Тото най Пошли його додому мойого отца Б мам іщы братів Най свідчыт жебы і они не пришли на тото місц мук А Аврам одповідают маві мой сея і пророків На єй слухают Но то была рідніются в рамы Але коли хто воскресне і змертвых то покают си а грам одповідаті Кєд не буду слухати моі сей пророків кыбы Хто з воскы зі змертвых непокают си дорогратів слухачы Што і про нас говорит тоту словонішню Євангелию Тот лазаль котрый лежол під верями Был дзеркал лем про богатше А богач дзеркал лемпло Лазаря Бо душа того богача Была так бідна як тот Лазар котрый леже під верями Ознова Душа того Лазаря Была так богата Як розкоші Як выселіня того богача Тот богат притілшыткій своій славі розкоші Забыл на Бога забыл на вічнос Думал собі же все так буде все буде пережывати У тій радости у тых розкошах А скоро приходит конец Тошне Іванови позорнює нас Меркуйте Бо Куртой є час того земного жывота Не знате дня ани годины Коли прийде Господь Коли засніє тот Господ уж є час Жебы сме увірили тому котрий пришол з вічности нам звістувати то є Христовий котрий нам говорит Меркуйме Тот земний жывот не є річний Алвічност приходит про святы Василий Нам говорит слова Як много людей не страшыт ся не памятат на свою смерть І то што буде по смерти І то же буде суд І якє буде рішыня того суду А же тото рішыня буде вічне Не мож його одкликати Одмяпостула Павла Выкупуйме тот час выхоснуйме про вічнос жебы сме Потім не мусили жадати о капку воды як тут богач котру уж нихто не подастАіме так жебы і нас годині нашой смерти Ангелы однесли до вічной радости о котре посупавель говорит людскы око не віділо і ухо не чуло Што Бог приготовил протых котры його люблят Освятит ся імя твоє То буде домоля твоя Якуно небесі гімно зно сучны і оставі нам долгы ногы Яку же мы оставляєм до Ложеником і не вывели назывоі ску <unk>