Archiwum
łemkowskiego radia

сы ся о другы радию слухачі коли Госпо Ісус Христос Выконал вшытко што было потрібне про спасіня людского роду кєдал себе розпятий на кресті Коли многы находившый ся там посмівали ся йому І він одповідают сі на то вочы одпуз ім бо не знают што они творят Коли нахылил свою голову і оддал духа отце до твоіх рук оддавам свого духа ци том тото устий говорит тым і сис до посліднього моменту указал же він є правдивым Богом кудислюты кут чоловікови цілком удават ся допослухняновскій отцові Бо звычайно чловік оддаст духа І так голова Невладно падат долов Но Ісус нахылил ся голову оддал духа Тым указал же не діє ся то без його волі самовольні Але він то так хотіл Істотник потверджує його смерт в тым же пробівать єму його ребро копію А коли си зуміл на кресті товды Йосиф із Каліматиі вызначний член рады приходит і сміло выступує перед пілатом і просит собі і сусове тіло Но пілат скорше як йому дати Вычыдувал ся тому же Ісус умер Дават собі закликати стотника Вец це вірить стотникови свойому як тому богатому чоловіку Йосифови Ориматиньскому А коли стотній потвердил з правды тот котрый є завроз пятий є мертвий Єнту засвідчыл про бше його ребро Пілат доволює знятий тіло іскриста І так з офіцері матей і з дальшым учеником Христовым Тайным котрий належал ку Фарисейом Никодимом котрий раз приходит вночі ку Ісусові і веде з ним бесіду Знимают Ісусове тіло Завінут годучістого полотна І уложіли до гроба выкресленого в скалі приваливши ку дверям гроба великій камінь Чым так до подробности є описаной вшытко то в євангелиях Божа мудрос то так зарядила або нихто Не міг повісти раз же або Ісус не умер або был хоц умер його тіло было украдено і з гроба І так пілат сам засвідчує його смерть коли бере потверджіня одстотника котрий своіма руками копійол пробіват його ребро Кугробу был приваленой великый камінь Айси было додане до нового гробу абы не повіли же то хто з інчий был в тым гробі А кугробу была представлена страж або раз не повіли же украли його ученикы і сусоветіло І так Бог вшытко мудро зарядил абы то што Жыды выналожыли на то абы придавити правду в Оскресиню Притавити правду Абы засіяла тота правда засвітила цілому світу І так скоро рано Іщы за темно же не міру носитс котры належали ку тій ґрупі котра вєдно з учениками Ісуса його справачыло котры своіма послугами допомагали йому і ученикам Ідут скоро рану кугробу накупивши дорогоцінных мастий олів ароматів Жебы погасати тіло Велика любов гнала іх кугробу і велика віра Перед нима Были Великы два проблемы Они бесідуют медже собом хто нам одвалит камінь од дверей гроба Іх слабенькы женскы рукы не были способны одвалити тот камінь Ани знали іщы о єдным проблемі же воякы дозерали над гробом Чы Жыде выпросили упіля то страж Абы стражыли входку гробу абы як говорили не пришли ученикы не взяли його тіло і не розголосили воскрез і змертвых Іжени ідучы по дорози не догадуют си як выполнят своє желаня но наперек тому они не дают ся одбити тыма проблемами Але ідут ґу гробу Бо в іх душы є віра же бок ся постарат же тот котрого они так полюбили котрий пришол од Бога же зарядит же будут модчі проявити йому тоту послідню услугу А коли приходят ку гробу находят двері гропа отворены Тот великой тяжкій камінь был одвалений Не нашли Там того котрого глядали Но на місто Ісусового тіла мертвого Находят там світлого ангела котрий им говорит Не бійте си Глядате Ісусеру з оскыс ідте повічте його ученикам і Петрові Він вас опередит о Ґалиі Ака была реакция жен Коли увиділи того світлоносного ангела Упали лицем до землі З того великого світла Проникнул іх Великій страх і ужас упроканий лацітом і слова Коли увиділ Божого ангела Як бы упали його силы І він упавну ліцем на землю І такішыны Вітяці Божого ангела Сіяючы го надземном славу Іх слапенькє тіла Падают в тым страху і ужасу на землі Но ани ворі не війти ся Не страхє ту потрібной Але радос і покій Бо тот котрого выглядате воскрес Не є ту І они утікают Од гроба звістувати тоту радостну новину Апостулям і чымагелиє нам говорит жей су сам появлят ся ім по дорозі і утішує Тоту бурку котра в них єж не бійте си Радуйте ся на місто смутку на місто болести На місто плячів Буде наполнены радостив В Каноні преподобного Йоана Дамаскіна Чємы слова жены богомудрыя Сміры слід тебе тесяху Ішли за тобо богомудры жены глядаючы тя мертвого Але радуючіс ся поклонили сявому Богу і звістували паску тайну учеником Тоты слова нам пояснюют смысло нишньой неділі котру цітуцерков назвало недільовы жен Міроносиц Они хоц были розчаруваны Купили дорогоцінны міры не выхоснували його Бы уж не было треба но на місто того жебы помазати мертвы тіло Ісуса Были самы помазаны Господом міром радости покоя любили І так называют сія Міроносит самі Не лем зато же купили тоту міру Але же были самы помазнуты міром А такі мостарайме сия Наслідуватий приклад тых же міроносит Стерайме си льмоєдно Або все перебывати з господом Або глядати його Бо кілько є старости Іко стараня на тій землі А при цім мату лем єдно стараня Аби не стратити Господа Через гріх через одступліня од нього А коли ся нам то стане Або слосом його оглядати Або вшытко дати на бік Аби лем його найти А находяч його перебывати і з ним І быти помазаныма як то тыжену міруносицу міром його радости Коли говорит покій вам радуйте ся А тоту радостну новину потім звістувати цілому світу же смерт є переможена же гріх є побіджений бо Христос Воскрез і смертых Христос воскрез имох Бо