Архів
лемківского радия

стресом A Дорогы радийослухачы пережываме пасхальний час Праздник Паскы котрый тырва до вознесения <unk> днів А нешто недільом называт ся недільом Сомарянкы А до того же Ісус переходячий через Сомарию пришол ґу студні котра звала си Яковом студньом І там з траплений по дорози сіл собі ку студні Єднак же был казати же з правды приял людскє тіло А єднак жебы напрямити кажде своє слово кажде своє діло лемку єдному цілю ґу спасиню людей будво обще цілого людства або конкретных особ котры стрічали го часы його земного жывота А такурто на то У тій студні приходит істо сомарияньска жены Ісус і говорит Дай си ми напити Она зачытувано реаґує Як же то Жыд Просиш воды од мене сомариянской жены Євангелиста Йоан пояснює же Жыде з Юзусамариянами не сходили Поважували іх За ташто низше За такых поло поганів котры не мают чысту віру і нима погоршували Іміці нима іщы то мі было неприягательство І та тота жена перепераючи думаня свого народа говорит Як же тишыт просиш воды од мене жены Сомариянской Але так як в Старым Совіті в першых сторінках писмо цитаме же діявол Беруці подобу гада навязує діалоґ із Явол ураів Не на то жебы не знал жебы хотіл ся получыти Але на то жебы здобыти Довіря Євы а си тягнути єй до гріха і до рабства Та Ісус навязує діалоґ з толсомаряньском женом жебы єй выслапотити з того рабства до котрого она упала А так і говорит Кє бы ты знала хто є тот хто і з тобо бесідує Тоту бы його просила а він бы ті дал воду шыву Справды кобы тота жена знала хто є і свыс Же сам владыка неба і земли сходит людскій подобі А приходит а бесідує з людми І она говорит Господи ведерка не маш Студня є глубока Одкы возме шыво воду Ци ты може векший Яґнаш отец Яков котрий нам дал Тоту студню з котрой пиви його стада і його слугове А дотепер мы і з ньой хоснуєме А на той сус говорит Не говорит і Я єм векший Але говоріт Каждого Хто пє тоту воду знову буде твоіти Але хто буде пити воду котру му дам я Того не буде твоіти навікы Астанеш ся нім жырідлом Воды котра тычыт до вічного жывота А тож єна говорит Господ і тамі той воды жебы я не мусила ту ходити одчерпатий Ісусі говорит о духовній воді Она роздумує по людскы Жебы не мусила приходити з міста Жебы коли раз напє той воды котрой сусідас жебы уж єй ниґда не тлоіло А тоди Ісусі говорит заклід свого мужа Кєд прягне справды той воды Заклід свого мужа Оно реаґує нема мужа Айсусі на то справ правду єст повіла Помале з пятьох мужіва з тым котрым тепер жыєш не є твоі мужом то по правді єст ту повіл Ісус одкрыл Де был проблем той жены Ід на ту глубину Одкрыват рану і серце Же она была спальована была тлоєна Пожадливостю нестріманостю рабством гріха А прото і говорит Заклик свого мужа Жебы тым єдал причыну на то жебы могла выповісти жебы могла признати ся бо дати зо себе Вон тото зло а так приняти Боже одпущыня А она тото выхоснує І кєд є розумліня єшинизкє Але ісус помаленькы є трий гать бо видит одкрыто зі серце А говорит єй Коли она реаґує вече же то пророк Повідж де ся треба кляняти Богу Вєрусалимі або на тій Близкій Горі На што і сут говорит Вірмі жыну же приходит час коли правдивы поклоникы Ани в Єрусалимі ани на тій Горі не будут кляняти ся отсові Але будут кляняти ся в духу і правді На каждым місци А такых поклонників бо охоче Отота жена товды Рід знам же прийде мисия А вшытко нас научыт Відиме якій розділ Той жены О нас ся не образіла Як жыте котрым Ісус говорит коли вас сын освободит будете справды свободныма они ображают ся Мун никто не были в рабстві Што нам ту говориш Анохот іщы мат низкы думаня Але помаленькы піднимат ся горі Господи виджю же ты пророк Одповідат з велико покоров айсусі веде іщы высше а потым говорит то єм я котрий з тобо бесідую а тото таженого Хабила Ветерко утіка до міста А звістує пойдьте посмотрит на чоловіка котрый мі повіл вшытко што я поробила в жывоті та ци то не Месия Відмет великый выневажний момент Она ненавіґасує свій погляд Не стверджыє поте тото емисия Але охаплят Жебы Христос через ню міг діяти Поте посмотрити того котрым є повіл што я поробіла Ци то не Христос Я ненавіґасую поте ся пересвічыти А через тоты і слова Много увірило А Выбрали си якій сусовій А коли пришли Просили го жебы перебыл у них він там побыл два дні Айще веце увірило А той жені повели Уж віриме не лем про твоі слова але мы самы ся пересвідчыли Же тото єст правды спаситель світа Видиме як і сус помаленькы Веде высше і выше тужену а приводит єй купознаню свойой грішности А товды на память То лжыво вото Котра гасит пожатливост котра гасит розкоші котра гасит неприятельство котра розвалює тот му розділіня во што говорят Сумарияне Тото єст правды спаситель світа Кутому нишнє Євангелиє позыват і нас І нам і сусход хоче подати той жывой воды котра і в нас загасит Тото розділіня котре настало медженами і Богом через рабство гріха котре настало в нашых родинах сусідстві парохіі містах селах ци медже народами Але наперед мусіме зачати од себе Так помаленькый суз выслігує Розумліня той жены приводит ті ку познаню што мусит зробити Признати свою грішност І она то робит Господивицю же ты пророк Ты познал што я поробіла Ты познаш мій жыво не образил вас я то хоче і од нас Коли приступиме ґутайны покаяня Хоче той одкрытости щырости жебы нас міг напоіти то вжыва водол свойого одпущіня свойого покоя свойой радости Христос со вы сер ложы се нова