Архів
лемківского радия

Нижнє слово Євангелия говорітнам о чоловіковий царьови котрий ішол робити рахунок зо своіма рабами І припали ку ньому єдного зрабил котре му долговал невычыслиму суму <unk> тисяч талантів Тяжко нам собі представити Кілько бы сме могли прирівнати <unk> тисяч Долярів евра цикіла злата Ішло превелику сумму І не знаме не говорит Євангелиє як пришол ку такій сумі на пожычол тот рап Лем самотний факт того же был приведжений передого чоловіка царя А на кілько не мал Як оддати тот долг Цар наказал продати його жену діти вшытко што ласнил і так сплатити долг і кєд то не было можне ніжне доказоло покрыти Тоту великє множество долгу котре мал то драп І што зробил товды то драп Падат перед царя ку його ногам і просит його Будь великодушний на мій А я тобі вшытко верну Плюмний як Петро котрий был на горі Табор Кєд виділ тоту солгорі Господи добрі нам то быті постоме трі шатра Не знал што говорит Так і тот рап Не знал што бесідує Коли мал то вернути Коли дотепер не доказ завернути Але говорит слова будь великодушний А што зробил товды тот чоловік цар Пропустят його Не дам йому даякій сплатковий календар де йому назначыл тілько а тілько буде сплачати каждий місяц тілько до рока Але одпустил йому цілий долг Нам і собі представити што одбыло ся в душы того раба Коли зачул о того царя слова єст вольной уж не маш ниякій долг Опущам тобі вшытко якє великє щастя яка радо заплавила душу того рапа Тот велик то велика скаля котра тяжіла на його душы Тот страх того што буде наслідуватий вшытко є гыд В єдным моменті вшытко єст рушене є то в Омансоне уж того неє А так вышол тот рап о того царя В тій заплаві радости Нараз коли вшытко йому припадало прекрасным коли посмотрил на горы наль на лісы на рікы як вшытко як бы сміяло ся на нього Така ратус была в душы коли ціла тота тягота од нього одышла была взята Але што стало ся то драп увиділ з свого з полю раба Син Дулос з котром вєдно был рабом у того царя котрий был на рівнакым рівню як він сам А він собі од нього пожычал <unk> грів А коли тот ослободжений о долгу раб увиділ свого должника раба з котрым вєдно служыл у того царя Хопив його дусил а говорит вертай оддай мі то што єст должен А то видиме Єден образ котрий є про нас барз важным тот сін дулос з полю рап робит тото саме што робил він сам перед царьом Падат ку його ногам як ку свойому владыкови А говорит тоты самы слова будь великодушний І я тобі вшытко верну Але він не хотіл настала зміна Тот котрий іщы перед хвильком сам пережыва великой страх тот тепер позициі владыкій котрому хтос што здолгує не мал великодушности наказал дати взяти і запертий його довязниці покы йому не верне долг А што туя Коли тот чоловий цар дізнал ся О тым што зробил тот його невдячний рап закликал його снова Він не знал чом його кличе Думал собі діло закончено доводпущеной уж мі ніч не грозит Але коли його цар увиділ говорит йому дуле поміре лукавий рабе діявольскый наполнений діявольском злобов што є з вытворів Я тобі одпустил цілий долг Бо тыня просил быти великодушным то і ты не мал так само поступити посме на частку яку ты мі долговал а посме на частку котру Тобі тий синдуло з сополю рап долговал Тобі то не мал і ты мати великодушност ґу собі рівному Рапові Як я мал з тобом І Євангелиє говорит розгнівал ся цар і уж нема великодушности І выполнил то што перед тым наказал Дав його запертий продати покы не верне цілий долг Дорог радийослухачі што нам тото слово говорит Може уж чуєме у своім внутрі што нам Ісус хоть хотіл повісти тым словом хотіл вказати коли посмотрим з того теолоґічного погляду Яка є ціна гріха Як великым злом є каждий гріх Якій робит нам долг Як нас задолжує І што є нас слідком Одплатов за гріх є смерть Не проданя до рабства але проданя тым мучітелям демонам котры будут мучыти цілу вічнуст Бо так як тот рад не был способний заплатити то долг Так ани мы Не сме способны заплатити То є та неґативна сторонка котра указує ціну гріха І з другой стороны з того теолоґічного погляду указує вели великодушно з Бога Бог є Богом одпустіня приготовленой одпустяти каждый єден дол хоц як бы был великый Каждый єден тот гріх Коли приходиме Коли собі тото усвідомляме согрішыли сме Так як троє младенций у Вавілоні Коли были шмарены до огняной Пециі Як часто нашой богослужіня чуєме Согрішіхом безеконовахом неправдовахом прето быгодівю Бо мы согрішыли Творили неправды Творили беззаконност і перед тобом перед твоіма очами котре видиш вшытко так і тот раз собі усвідоміл свій гріх Не поперат я тобі ніч недолгую Признал а просит а приймат одпущыня чоловік цар Хто буде судити цілий суд отец одолстал сынови Я і отец мы єдно Але тіж указує нам і другу сторінку з того людского погляду Як много раз І мы так реаґуєме як тот рап Як забываме на тото бродійства на ту Божу великодушну на то Боже одпущіня односиню ку нашым ближным Коли мы самы просиме одпустіня Бога Товды просиме жебы Бог не карал нас у своій справедливости жебы любов повышол на справедливост Але коли до нашых ближных тогды не смотриме на любов Але на справедливост Він ня образіл Я мушу єму то оддати Яму то не одпущу Я ся мушу помстити Зато Называ то чоловік цар того раба невдячного лукавым діяволскым Котрий приял тото на шептуваня посмод товдє Тобі должен Дай му што йому належыт по справедливости Але коли ішло нього самого тогды не пожадувал справедливос але великым страху просил о великодушнос А так є про нас тото слово великым напомянутьом Господь є Богом одпустіня милосердя указує нам ціну гріха Якій долг робит каждий гріх а як є Господь приготовлений скоро одпущати тым котры його просят Але тіж указує нам на небезпечынство неодпустіня одношыню ґу нашым ліжным Слава Ісусу Христу за сыто буду повіци мати сы