The archive of
Lemko radio

Добрий вечер Вы там барз сердечні на слуховиску і гнеска запрашам до выслуханя фраґментів з книжкы Петра Мурянкы а Вісла далей плыне описат жытя Мій добрый приятель Антек Крог жек до мні кєдись Опиш жытя Ходіці о моє жытя спитал лем Так єстес єдноляткєм Акциі Вісла Опіш своє діціньство своє жытя одповідял Але вес ся до того тераз зараз бо пізній може быти за пізно Зналем Антка не оддіс научы лем ся одчытывать його поведзеня Нюлкуло мні то за пізно може длятого же баржей ласкотала мысль його переконанє же моє жытє варте єст описаня Вправді зачыналем то робіт ні раз Петількунасту і уж нестети перед кількудісянцю ляты а то в формі памятників а то в формі вспомнінь Але моє жытя было якє такє же віле замыслу вказало одкладат на пізній Може мало было веры в однесеню до тых памятників вспомнінь до того мойого жытя Бо цуж то за жытя без жадной войны без явожна Навет на то анцикрискє выґнанє не здолжы лем ся як треба залапать Цо єст до описаня в такым малым жытю Но цо зґніли обдарты понімецкій мурованец в котрым вічні стяны плакали Але ж Я ся в ним уроділам выховалем і зазналем вчесній інных тіплійшых контув Ціплейшых ґлупє ґаданя Претіж до тых власні мурованьцув тего од уродженя і того од выхованя вразам найтеплійшым вспомніням Не до віяри родіце клелі го ґналі завше мыслями од свого направды тіплого древняного дому в ґурах Учыли мні кохать го І научыли І покохалем А діс по лятах врацам мысльом до плачунцого мурованьта вратам і єст мі там цепло Ателята діціньства уж не бо сего як брата в часі войны діціньство але бідного Дерджысте Єсєні десядчысте зімы в дродзе до школы з Тшмєля до Шкляр те Хоцкій Кльоцкій з панем Научытелем Лакомскым Завше кояжыло мі ся чемусь то назвиско з близкым мі примютникєм Лемковскій Хоц в натуральный спосіб повинно ся кояжыт зупелні з чымс інным Тілько я вім чему так бдурні кояжыло мі ся назвиско пана Лакомского Але нех му зємя леґком беде там ді спочыва Претіж раз взял мні навет на свойого юнака в дродзе зо школыж в концу были такы речы як істория ґеоґрафія котры вспільні кохали сме Цо єст до описаня в такым малым жытю Тлукло ся в моій ґлові кєди зоставіла м Ант Кавєґо кєровничой каюцє сондецкій офіцины выдавничой Мінулам як ґірлоньском плянты доходілам до дворця і втеди аж спостреглам же запомнялам реклямувкы Міалем в ней дівянь обважанковив по два для діті і по єдным для нас старых Щеґульні Улька завше кєди єхалем до Сонча просіла Няню купте обарянчыкы Трудно міркувал лем обійте ся без обважанкув Не маюж часу врацати по нєй Жебы хотяж Антекс з баськом зауважыли реклямувкы і зєдліте обважанкі Шкода жебы счерствіяли Сталем на становиску автобусовым подєжджал автобус кєди в одлеглости кількунасту метрів зауважы лем Антка поспішні хоц тяжко ступаючого нюсу своє кільоґрам і мою реклямувкы з обважанками Кєди был юж цалком близко З його тважы одчыталам автентичном як вшытко злост Ты альбо ся скуп альбо знай собі ординанса Антек Але Антек ні слухал одвуціл ся на єдной нодзе і понюс повротом своє <unk> кільоґрамів Почула м ся достатечні ґлупо І ґде бы мі знал Антка і ґыбы то не были обважанкы котрых мі єднак не зяд мог ся навет образіть Дом на взнесеню Памятам дом Стал на скраю Плаского Взнісеня котре выдавало мі ся вельком ґуром По лятах кєди там врацалем завше переконувалем ся же не была то жадна ґура была тылько доліна Доліна Шпрутавы ленівейжекі мойого дітіньства На скраю той доліны може зо <unk> метрів од жекі на выньослості стал мій родінный дом Од сосідскых дому выружнял ся тым же был баржей одрапаны з велькыми платами по одпаднятым тинку Дулго не розумі лем Чему акуратні такій был інны од інных Не мім зрештом часу зрозуміть Пораз остатній видім ґо цалым кєди мія лем може десять лят Втеди уж мешкали сме в Тшмєлю Але врацали сме до Парагоціна бо там зостала мешкат тьотка Сандра з вуйкєм Штефаном а кєд он ся забіл з вуйкєм Онуфрим а кєдин умер з колейным вуйкєм на котрого іміні звруцілам увагы єзділи сме до Пархоціна Фурманком єзділ лем то дісять кілометрів і сам роверем покійні розебрал Ґовытро Он вшытко розбєрал найхетній циґары і колхознікі пізній ґди доруз дал собі вписать в доводі імімє Чыслав Але хыба не длятого же любіл змінять свят Бывалем в Парагоціні кілька рази до року ниґы не приєхалам коло родінного Дому бы м ся перед нім не затримал Был цораз бардій інны од інных аж стал ся купом ґрузу Пізній патри лем на доліны Шпротавы уж тілько з місця пороснятого зеленом муравом з місця під моім родінным дому Втеди уж видялем для чего был кєди был інны од інных А подобны єдині до дому в тых ктры приєхали ту з Ґур разом з моім татом мамом і братом Брат Ярося был старшый од емні о <unk> і пул року То значы кєди я ся уроділам його записали до школы Было му ніяк так мі пізній оповідал бо не розуміл школьного языка Мувіл іначей ніж вякшост діті Плакал бодай подобне може тілько чыстій Інных уломности не міл може поза том же не потрафіл пильнуват крув Волял слухать співу Птаку Патрыт як одляту єм діс на полуднє В ґурах зостало його саморобне ґеслікі він не мог слухати самого себі Ниґде не співал Люде теж ту втеды єщы не співали тылько птакі Ага Міял брат єщы то уломной же не барз хцял мне колысати Відочні муй найвчестнійшый спєв не впадал му в ухо Од колысаня была зрештом бабця Параска Выдає мі ся же памятам єй голос же слыше як стояц при окні і тримаюц в рку вола Мамцьо Мамцьо подте пильно бо Петрусь плаче Трудно єй было доволат ся мамусі і татуся бо оні были далеко працували на полях сонсяду працували по цалых днях завядерко картофлі Выдає мі ся же памятам голос бабці Але тылько так хыба мі ся выдає Не могы памятать бо бабця была старша оде о девят лят а <unk> мала кєди ума Може был бы м єй і запамятал ґди бы ні стара драбіна з котрой бабця спадла зламала р і болезні ся потукла Пошла умжыть до вуйка Владиміра котрый мішкал в Тшмєлю Там были лепше варункі до умєраня бо было вінце і люді Впатруют ся пізній в єй фотоґрафіє на котрій одзяна была в вельком хусты з Флендзлями выдавало мі ся же сконь знам те очы спогляндаючы з поджеченой хусты Але так тылько мі ся хыба выдавало Колысали мні теж сєстры ольця і Настя цуркі тьоткі Сандры Мує состры бо в цалій нашій роді не было жадных кузинек ани кузинув Были тылько братя і состры хоц бы і в третім поколеню завше братця і сєстры Ойця і Настя щеґульні та друга были пусте як наш сонсєк Раз мі так заколысали же колыска фіґнела козла а они смертельні переражены не были в стані учыніть якого кольвик руху Выратувала мє з трудной ситуациі волан сподкоскы Забыли Дзецко Забыли Дзецко Подобно мі втед нецалы два лятка подобно уж розмавлялем як стары Подобно Кажды ма своє міты і нагнеска то уж вшытко такій маціцькій фраґмент Але будеме іщы вертати до той книжкы напевно не раз Ана Гнеска Барз сердечні дякую Вам за увагу чытала Моніка Тилявска