Архів
лемківского радия

Добрый вечер витам барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступний одтинок а вісла далей плыне Петра Мурянкы та ци былі кєдисні хлопци знад столу хцілі здлавіть тото іх длавіло співаньом та ци былі насі з ґуры Хоц ім ся ніраз і быть не хяло але умілі быть І кажде сось уміл Але заправды то тым як мувіл нонаш Орест Он кєдись кєди уж был моцно похыльоний а я уж по Варшаві так ся зо мном розмовил як бым му рувном был і при тым якось зо смуткєм повідал Акого сліду неє же єм жыл Припомняло мі ся і тераз то його поведзенє Такє круткє просте А такє мудре як бы то Сократес ані Орест повідал Но бо ніби як то Як то нема жадного сляду же жыл Претіж ничого в тым жытю не змарновал а придбал собі а і людям Претіж выховал чувуркы діці цуркы Сандре так нкнол же ся за ньом вшысты люди огльодали і трех сынів як Соколу в Митра Василя і Ярослава Правда Василя не доховал ні дочекал ся по нім внуку За веселый был Василь за одважне за радосні пошедл по смерть Шукал ти смерті єщы в дому єщы в ґурах ходіл до окопу вічні іграл з Німцями Вчас кєд направда не было то єст хваліл ся же хома круликів і обіцял же імшынє ся уж обраного выбе бешонго і нотоґарнка і принюс кота Без скуры трудно познать не крулік Позналі єднак Але Василь уж не чекал на власне розпознанє підчас колейной поранной збюркі Пошеду в ляс а зас кєди пришли Русци з німі на войны І згінул Бодай слят по нім перепал Але не през якогось там ґлупого кота а за родіну за свободу Вшак же ґувно то ся оказало не вольност А пошло на том войны з нашой тылько Білцаревей <unk> дву молодых соколов а <unk> враз з Василем Полеґло І дівіт ся тому же пошли єсли навет он навет Василь дал ся набрать на то засрану вольност Не могше болеть орест смерті сына Нераз в розмові з мойом мамом врацал до той болесті А мама старала ся розвєзд го розґоніть т його смуток Но та трудно брате на вшытко воля Божа Ну та так сестро так собі пєнкне на сєстро на братє мувілі Хоц преті сєстрами были тылько мама з донашком орестовом жоном і то дальшыми сєстрами по дзядках Але то ніц не шкоділо Люде повинні до ся білатньом мувіть так по людску як Бог приказал І вшысци кажде з особна повинні тось уміть жебы ся єдно другійому вшыдать А заправды Хоце по людях а хтіла лем ся тіж мувіт о таце як пєкнє уміл робіт кола і цале возы Зімов приносил варштат до кухні бо ту было цепло а місця і так дост Но і до того в зімі было добре видно в кухні бо ґонщ лісті пшеоґромного ожеха влоского не присланял окна І втеди зімов о чым Вам стул стал не под окнем а мінджы спіжарчаными і пілнічными джывями І тым столе тато з баньом і кольскій єщы з такым грали в карты Але тоты тато направды пиякно робіл тикола Не мови уж о сницях обертніцях сворах но бо то вшытко просте і каждей бы муґол то якось там зробить як бы ся уж до того взяло А коло то штука зробит Такє коло якє робіл тато Были інны ніж тетутейше Не такє ґрубе масивне тяжкє вус такє як мал хоцбы баня на тяжкых колісках і пружне было цо тягнуть коньові А я Кєдиж пошедлем до школы кєдим ся того дурноватого нашого коґута не бал Сам єден без ничыйой помоци моглам тати вуз попхнуть по подвужу А претіж робіл го тато Пєжевозіць Ладавал на тем вузі по четери кубікі кльоцкув сосновых ниякых там подисхнятых а суровых тылецосєнтых і вуз вытримал Взяло мі трохы на сміх бо припомняло мі ся як стрикомитро жартувал о тым што ся тычы вытриманя Хон завше жартувал так як його молодшый брат Василь тен од Кролікув і так як і його наймолодшый брат Ярослав котрый в войску Людовим служыл за збыткі два разы дуже ніж повінен Але тым взяла м є на сміх вцелем є то о чымко Митро А то же його повєдзеня втеды ніяк не моглам зрозуміти Деска наш шторц А баба Єднаково вытримуєм Ха ха Сміялі ся хлопі в ҐС альбо в Качанові кєди мі тато взяли з Круцками А я собі задавалем питаня Но цо маба Додескій Але втеди Того вечора кєди пришли до нас мітляш І стомпєнь втеди мі вцале не было до сміху Пришли по два готова уж кола до Сєвника Тато тиле ся при ній наробіл бо то цалком інны кола велькє ацєнькє багра в ніх інне і шприхы інне Вшытко мусял одґанс нова розміжат бы ніґде такых не робіл а на взурєдно тых обранч му привєзлі бо кола доцна ся поламало кєд ім ся коні сплошыли До тых желязных ґлуф шпрыхы так страшні тяжко ся набіяли Древно єст жыве оно тяжко приймує треба мыдлем смарувать Але кєди уж хвиті то само тінґне І можеш зрештом первыкєм по хлопску удержыть А та желязна зараза така як тлук Треба уважат жебы не пенкла бо то латина одлев значы ся Жаль мі было тати пшестрашні як ся з ним цале вєчюр тарґовали А тарґоват ся не было чого бо вшытко было пш роботом згоджоне На три стувкі по пултори стувкі за коло А оні тылько дві далі Жебы м видял яка то робота тані бым ся за пят не згоджіл тато Но але сте на час зробили Та Бо м робіл Анє дармовал Е старчы вам дві стувкі за таком робота За яком Цом зле зробил Може не зле але то не было дужо роботы Як ся на готове патр на бявнеженє дужо Єсона нашпрыхы сме свего далі таси го назад вестє зараз вам принесе такій заверисти пєрунґовє дзє он рус ден єсень Я зо свого зробилам Ей іле тамтого єсьона пошло Тати лейле пошло Але І так ся цалы вітвур перемавляли і не хтіли шкляракі дать той третій стувкі як обіцяли Аж тато встало од столу махнул рынком і повідал А бєжте си те кола і ідсте з панем Боґєм Нех ся ту вам пшеніцароді посяна з моім трудом І оні як бы ся трохы заганьбіли Бо обіцяли донес тя Але не донеслі ниґды Віділам єраз за Шклярскым мостем як ся ліс Боже чы то мікляш по левей ренце дрогій ци стомпінь по правий Ході лем лята до шкляр до школы і видім як росла там пякна пшениця і жыто і вшытко пянкне росло бо там добра земя была Нє така як наш жвір над ямом чы под асфальтем І так мі ся заєдно текола ся в нікове припомняли і жаль мі было тати Жаль як фраз жаль мі тати додісяй Бо так вчесні пошыд над яме до жолтого пяху Так мало добра зазнал в тым дурноватым жытю Ту надшпротавал чыто єщы в пархоцінє чы то уж в тшмєлю заєдно гаровал поправил згніле мурованьце А зацо А пшезцо Притіж чам в ґурах зостал його пякны новы Дом под бляхом з білом ізбом за світліцьом таком же ся до ней мулуць на танци сходіла Выбудувал ґо Дзядик Петро бо мал зацо бо і ґаздовство было немале а до того і ренте мял бо за цесажа ран не зостал І на гнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу а на наступну част запрашам в пятницю на годину <unk> вечер Дякую барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска