Архів
лемківского радия

Добрий вечер витам в слуховиску вынятково а в віторок в місце што нас ці по голові ходит наступна част а Вісла дале плыне Петра Мурянкы запрашам барз сердечні Небарз любіл тато кєд прирывано му роботы Але по такым інтересі як тен з сєвниковыма колами певні волял ґрать в карты Зрештом яка там робота при камфіновій лямпі Я там виділа лем добры цінь комкресечкы потягнінтом по выґладоным древні А он судовал з тым кавалкєм єсонучы дембу обрацал го і до святла і под святло а заєдно далеко од очу на вытігніту ренкы Аж мні вибач Боже на сміх збєрало Карты теж так тримал він звіта же ся ногли приґрывал Грал як сам мовил в однесеню до каждой партачоной роботы як бы гівно пилом різал але ниґди ся не злостіл спжеґраний ниґде му брода в світли лямпы не дергала так як бані А претіж Деревусем было одбані <unk> і <unk> разів вєкшым і докладным был як німецкій цаль Аж дісяй вім же мусяло му вцале незалежыт на тым глупім ґраню котрого і я ненавиділам І черпя лем того карцярства бо заберало мі тате втеды кєд был муй Носіло мном кєди услышалам як сосіді цупкают перед проґєм одшепунц буціско од снігу Цішылам ся зас як малый Петрусь кєди никт на щестя не пришедл І втеди дом выполнял ся басньом цудовном басньом о Шепєкным краю в котрым жыли щестливі люде Веселі люде Нормальні в ненормальности радосні в бєді Амброз котрый не міл ани марного заґона пасул козы тілько по путиках але был щестливый бо слухали ґо ме чуле хоц як свят святем нихт ниґде не видял послушной козы Але люде не раз виделі як Амроз обіймувал козы за шыє навет том старом сивом котра уж ани млека не давала ани козьльонт не роділа Але Амроз єм кохал Бото вшетіж она учыла своє праправнучентакту ренды і як ходіт по тым великым світі котрый ледве да ся обыс през цале Боже Лято Разом з пастушом дроґом Амброза і його козілеґо статка вендровали моє образы мальоване през тате Темно зеленіл ся сосніном копулясти діл вылеґівала ся як пшеоґромны нідзвідзь черешля зо своіми лапами одноґами з незлічеными ягодными полянками маліновыми закутниками поточками зрюделками з добрыми і злыми боґінками Ходілам тамтенды пілем одсвіжаючом як бальсам воды в голубокім ціку мі з конціку в уст маліновы сок Не балем ся ничого видалем же тераз в леся ани вільк не зроби мі зла виділам же і полудніца не зможе мні ни моцом ісі не положы ся ніобачні на горбку в зениці сонця Овшем треба ся было міс на бачності придмуном але она кудіцьом не пристемпувала воділа о стемпами тілько дорослых як Новицкого Засідал ся у маюра Ґриншпана при картах выбрал ся додому не добре бо акурат под пулноц і не дошедл є пришедл заяснял дінь а його не было Чекала жона чекали діті а єґо не было А зіма з роґа ового року ся взяла сніґі велькє звалілы Пошли хлопі шукать Шукали день шукали два і ты але не зналезлі Розпитували по околици але никт ніц не видял никт го не виділ Свят по хлопі перепаду Одплакала жона одплакали діті а кєди надешла яр вісна кєди пустіли сніґі зналезли люде Новицкого під Ділем і застанавляли ся вшысты чему он од маюра пошедл акуратні в тамту строны в перетівну строну ніж додому Мамуна і конец воділа хлопа воділа аж заможыла Ніц інне тілько она Бо Маюр ся зажекал же Новицкій ніц дужо не випіл цо ся там схыліл але цо то такє на такого хлопа Былі там і інні теж стверділи же новицкій піяный не был тылько жебы шыд о недобрым часі Кєд єдных уж не было а друзы затримали ся до лепшого часу А он был гойрак а з мамуном нє на гойра куєш єщы до того в тну ноц кєд ани крижа на церкви не видат Зналем в нашый Білцаревей і жывых і умарлых Хоц не здонжы лем ся там уродіть зналем Миколайця теґоно о видіте же запомнялам уж як му было зрештом не треба вам вшыткым аж так вшытків видіть но бо на цо Вам ся то може придать А самі білцеревяне як собі то прочытаю як собі вспомнул То і так буду відеть о кого хоці Бо хоц Миколаів было купа Миколайця был тілько єден Кєдись Маюрига Ґріншпанка бардо ся мертвіла жаліла ся перед Миколайом Ай ва яка біда Миколайцю яка біда Не мам раз чым постіліть под кровом під свіньом ани жмытка слом нема в стодоле Она мувіла так праві по нашому бо мусяла умєть но бо як бы ся з нашымі зґадала Але пише Вам по польску бо ґлим намішал лемковском бесідец жыдовскым мысленьом то бы ся ані в зомб не поєлі оході Ой та чым ся старате Маюрихо подюл змертвіня старой Жыдувкі Миколайо та в лесі лістя дост но та дост дост але Маюр ма своє заянцє а Йошка діз вятр носій Ай вай Цуж мі почонь свінє уж так овалене же чарне як дікі айвай Йой та дама Юриго кватеркы а я вам привозе фурелістя Ой Миколайцю якєсти добре якійсти пожондне хлоп та дам ці дві кватеркі тылько привєз Відял Миколайцьо о бєльґахным мровіску на банисках О світ фурка уж дзвоніла по ваґоні Приєхал до лясу положыл на спут фуры кілька ґанстых єдліновых ґалензі а на нє впаковал в відламі цале велькє мровіско Прикрыл лісмі і пььорунем поогнал Шкапіне до Маюрихы Праві встала кєд до подвужа вєзджал Нім вруціла з двома патерками Вудкє Миколай тюж з возу зваліл Іле што роботы потягнул заєдліне з єдной з другой строны цала купа перед самыми джвями Взял квателькі од Маюрихы ані на подякуваня од вшыткых старозаконных пророків не выщекал тылько звінул ся з Подвужа Постіліла заспана єще Маюриха подровы под овце по свінє навет бы сему єдне відлы добуды вжуціла І он першы вщол алярм А до маюровей карчм з клепу печасу никт не вступил Вшытко мрувкы обсядли єдно зяренко цукру єдна мрувка Ты смі Міколайцю певні специяльні такій збыток зробил закончыла Маюриха свій новый жаль літанє кєд зобачыла Миколайця Йой Маюрихо так хто бы там мрувкы по ноци дойжал і то посюд сміє ся єщы Было мі трохи жаль Маюрихы і бідного бос сеґо боконсаного і крув і свінь і овец Не вім чы тато зауважыл втеди то моє змішане але мама бо она завше вшытко виділа і чула розвьодла мує непокій Маюрови ся такій моцны жарт належал бо ліхвяж был нієден не мог выплатіт ся з його проценту А пізній ся поправіл зауважыл і тато моє мєнкє єщы втеди серце Кєди Гриц Федорчак твуйно нашко выробіл собі позволіня на склеп кєди люде жадко входіли з маюрем до інтересу І нагнеска то уж вшытко дякую Вам барз сердечні за увагу і на наступний одтинок запрашам очывидно в пятницю Останте з Богом чытала Моніка Тлявска