Архів
лемківского радия

Добрий вечер витам барз сердечні на понедільковым слуховиску і перед нами очывидно наступна част Книжкы під наголовком А Вісла далей плыне Авторства Петра Мурянкы запрашам барз сердечні палідрап Повшехні відомым было же сонсяд броновал Німцями Од самого початку чул ся тур певне видат то зрештом было по його додобитку Міял вшыткє в тым часі знаны машыны а то вонско Млоцкє сєчкарнь Кєрат сряркы косяркы навет сноповялкы та остатня на ніц му ся не придавала бо не было до ней шнурка Стала по дембем поза обрембем подлужа і спокойні рзевяла Мала пюра з кшыдла подобно до бятрака в пархоцінє Тылько мнійше Кєрад был зепсуты безужытечне были і машыны од него залежне бо до <unk> бы лем в чым клясі не было святла то значы пронду Слупы до святла хоц ґзді єщы были і трансформатор над шпротавом при самій дроде по прав єй строні был але святла не было Правы строны в тшмєлю утрвали мі ся дві Зрозуміле же мусяли быти і дві леве выходіло ся з подвужа ішло догоры альбо долов права страна означала правом лева левом Поврот был неістотны По єдной правой строні і по єдной левой мірі тылько ці ктужы мешкалі в єдным альбо в другім концу всі Так він трансформатор по правій строні помідзы Садибами Морчачкі і Язька Дурбана позостал по Німцях але пронду то значы енерґіі електрычной не было Сонсяд одкєди ґо запамяталем не был вцале злы а уж напевно його жона Ходілам до них често не тілько длятого же были найблизшыми сонсядами Іх мудшый сын Юзек был з мойого року і разом зачали сме ходіть до школы Не скончыли сме разем але то не перешкадзало нам паст разем кровы Хоц правдом єст же баржей любіл лем то робіт о іле то робота з його старшым одволята братом Сташкємє Сташкєм бо так міл на імі хоц никт го так ні называл Никт так ся до нього не зврацал Он был косьо і юж Дулго не видялем для чого Ґыбым ходіл з ним до єдной клясы видял бы м вчесні же то попросту было його назвиско Довідалем ся о тым пізній і вцеле мі то не заскочыло В сосєдстві мойого молодого жытя было то немаль правідловостьом Претіж і Владек Дурбану вцале не называл ся Дурбан і Владек Морчачын теж Морчак ся не называл І моя найцудовнійша колежанка старша о рок од мне Марися Слойкова теж свойко ся не называла То вшытко та война так покіцькала подобні як в припадку бабкы Юстины тамта война Война бєже люді а по войні любі є роді Обоєнтнє чыє Шкода тілько же не єст обєнтым яком дроґом напише ім назвіймето умовнє жытє Косьові написало жытє повтужме то умовне прикіханы сценариюш Често спал в будже разом з псем Запомнял лем як ся называл Памятам тілько же был чарный і пригрывал з нашым буркєм Щеґульні лятем косьо Хыба сам волял спати в буде Не мусял ся приймуват же ся посю ся ци не посю ся Очывісті єсли бы ся щестливі не посюсял не мало бы то значыня чы не стало ся то в будже чы в лужку Але ґдибы Зрештом пристайме обрацать справы по жыдовску на шест строн свята Сташек доставал в скуре і толаднє Його мама Вєле процівко тему ні мала Я вім Може го є кохала Певні ґохала на якій спосіб Але Сташек хыба не міл можливости достри одчуть Іначей не завязал бы се цикінітку Теум Косьове нещестє видзе як діс пришед лем за чымсь до іх подвужа І он заволал мі з плачем за сто дол і показал мі свойом цике на ден то як бальон Не моглам помуц єґо бульові Помоґл му аж лекаш І памятам Люде зачали жуграть і припоминат то бронуваня Німцями Нехтуже навет лучыли повоєнне гробіска в парку в маєнтку з сосяда особом Але не буде наражал свойого сумліня на такє посондзене Преце нихто му нічого не удоводніл то значы не удоваднял І не сіділ он в ниякым кримінале так як Ясько Дурбан з палідраба ци хоцбы так як стрикометро за побітє свінь на ромбанкы Єслі хоці о яска Дурбана моґу он сідіть уж за тестя котрого ґруб в лесе при дородже одкачанова оміялі сме здалека Могл сідіть за тестя Але святка палідраба бракло він сідял за палідраба то і так было лепше бо бардій моральным як сідіт за обцого до того Німця ніж за свого до того тестя Палітрап мешкал за Морчачком Приділяла іх шпротава То была бодай найладнійша садиба в Тшмєлю ніц зо взгляду на забудуваня а на положыня Тато бы повідал Цо за ріжніця турувніна і турувніна Так але садиба палідраба враз з приналежном рольом была як ранчо Хоц лежала всеред інных господарств в близкым іх сосєдстві не потребувала жадного плоту З єдной строны границом для ней была Шпрутава З другой строны луковато крайцами зближают ся кужецеце біґуру в меліорацийны такі солідны як вшыткы німецкє ровы Мімо вшытко Не становіло бы выразной граници ґдибы не жонт някных дембув роснуцых на цалой праві його ділости Цалост представляла ся як мотно сплащены оваль од длугости може <unk> кілометра в найшыршым місцу добре перекрачаюнцы <unk> метрів приділены ґловном вєйском дрогом на дві нерівны честі На мнійший стали за будуваня палідраба Старый Дом і положена до Вінкля невелика стодулка враз зо стайном Старый Дом і положена до Вінкля невелика стодулка враз зо стайньом Бардо старый Дом палідраба был єдиным ве всі немаль блізнячо подобным до нашого Може длятого так подобала мі ся та садиба А може длятого же палідраба вшысты любіли щеґульні насі Палідрап зо свойом палідрапком были таци погодні же не любіть іх не можна было Вправді Ясько Дурбан сонсяд з Зажекі выкшыківал нераз на ніх Німце перекленте Вправді єден чы другій дурбак як вил тато час од часу выражали лжей своє переконаня же то Німце але то правду не было Палітрап з палідрапком были тубельцями єдными кружы познали в Тшмєлю по бронованях і інных поґромах Уважали ся за Поляку хоц іх мова ріжніла ся од вшыткых інных мув Поляків з Нашой Всі Іх мова была найподобнійша до той котрой ужывали молоде панє научытелькі Палідрабови нім влітак трас праск не посрютуі ці Теодор бо мі ся Франца камі вытраснул ані так як казка сонсятка до кровы Бодай бы тя была смола взяла Мови палідрабу вслуха лем так як ґде бы м чытал ксьонжкы Може для того так іх любілам А може хто што ві чловек по тылю лятах сібє одґадне Може уділил мі ся шацунок родіцув для погодных сонсядів з садибы над Шпоротавом Ск ся взял тен шацунок Выдає мі ся хоц сам себі одґаднут ся не мог же діс по лятах знам одповідь на то питаня І нагнеска то уж вшытко барз сердечні дякую Вам за увагу на наступний одтинок запрашам в пятницю Останте з Богом чытала Моніка Тылявска