Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий вечер Вытам барз сердечні на понедільковым слуговиску і запрашам на наступний одтинок а вісла далей плыне Петра Мурянкы Найґуд Навет найбардій темпы ґерманіста без труду зорієнтує ся же найґуд не може значыть ніц інного як недобре Але я в круткых ґацьках видіть теґо ніяк не моглам зрештом навет тым в длуґіх ґацях ниґы не пришло на мысль бы перекладат найґут на недобре Найґут был добрий росла на нім цудовна дробна І хыба смачна трава бо крови пасли єй так лапчыві же міло было патрать Раз до року тылько ґуд діс так в ліпцу серпню заливала найґуд ленівка нецалы атак до дво <unk> кроків од брегу Мост был втеды до половы видак під водом але не здажыло ся ниґды ні кровє ні цєленцю ані навет нам двуножным омінонько Женды дембув і тополі обок дорогі вызначали мост немаль докладне Розлевіско утримувало ся як туры рок часом кілька дні часами і два три тигодні Може пшевы левы назвали найґут давні господаже як назвали Але для нас малых діті Надейстє велькій воды было немаль фрайдом То было пиякне місце тен Найґуд так меджей клясі Лакомска казала написать оповіданє о вакациях описала лем Найґуд Повіцяла же хыба бенде писажем Але то было пізній як вент клясі Найґуд зась полюбілем од самого почотку Найпер входілем там паст з братем Выбач мі Боже мысль же Ярослав струґал для мні цуденька тых длятого же хтіл бы м завше ходіл з ним паст жебы му ся не нуділо Он стругал по перше для того же кляпач цизорик мял по другє же любіл струґаць по третє же єднак не любіл хоц любіт вцеле мусял бодай з того поводу же тато любіл мє понад вшытко а його трохы мє ніж вшытко Юж само струґанє было чымсь а в рках Ярослава ставало ся направде чымсь Пришедл час же одважыл ся зробить правдівы вуз такій якє в дому робіл тато Замыслил го такім же колонь змістіло ся в длоні але заложыл собі же беяло правдіве багра і шприхы І цалый вуз міл бенде такє як тату Сницє і сфоре і Обертен і кляниці і під кулькы вшытко вшытко бе такє як в татовых возах Робіл брат мій правдівы вуз цале лято Я спостреґалем за каждым його струкніньсєм кляпача і тішылем ся як діцко Кєди юж был готув не виділам свята поза моім возем подобал ся не тыко мне Єдного разу під вечур кєди врацали сме з Поля Тадек Сокольницкій ґнал за нами аж за варанкы Он то значы Тадек был малый і напевно бы мі тоґо возу не дал рады одебрать а уж сконд же брату Але татка татко стал на подвужу він мусіли сме утєкать І зробил мій брат на найґуче іщы такій тиркач Два кола были полончены по обывозє десечками до осі зась умоцувана інна десечка така ґєнтка І кєди обрацало ся корбком та інна десечка спадают з тамтой десечкы удержала в настемпном десечкы і поводувала тиркотанє як бы машын ґвер стрелял як мовіл тато Ім шыбчей обрацало ся корбком тым тыркотанє было ґенстше Найфайній было кєди допаслі сме до вечора до самого змєшху ґди цалк утіху уж день і ґди доход до першых забудовань затыркотали сме зачынали щекать псы усвойка порача зінцюка а за ним язґотала за хвиле цала тшымєльска псярня З часом привыкла до мойого тыркотаня і не реаґувала бодай єдным щекєнцьом З наступным часом кєд не буджыл люж подіву знуділ ся Тыркач і мні Придал ся зато брату до страшыня Дзікув Пришли ґдесь такє лята же дікі стали ся окропні паскудны рыли картофля і треба было пильноват дызікув Так Мі ся то завше трохи дівне виділо здавало мі ся же треба пильноват картофлі ані дікуф але му же треба пильноват дікуф він і я так мую Він з початку пильновал діку в сам Бурек але те шыбко до неє го привыклы як он до моєго тыркача Зорієнтували ся вчесні же Бурек тылько в Жаск робі а кривды жадней Рылы затем навет недалеко самого паліка до котрого был увязаны а увязаны быть мусял бо спущены в носі бы міял цале то пильнуваня Зачал він тато высилать на ноц разом з буркєм брата Мілжнаст лят і был праве такій велькій як тато і мусял з том дорослостом сось зробити Відялем по очах брата же был маркот некєди мусял іст на ноц до поля але не одезвал ся ниґы ани пісня чым словом Ґєсь раз таты хыба не было цалк в дому Пошыд лем з братом і буркєм Бо мі ґо жаль было то значы брата Така тімна ноц была же хоц око выколь же не виділи сме єден другого тыко на Омацкій Тылько по словє виділи сме о собі ґзєсме Жаль мі было брата Але єму хыба єщы бардій жаль было мне І одеслал м назад же мі ся спать бетяло А тобі не хяло спать До школы не іде повіл То был єщы конец вакациі Але крови треба іст пасть То пуйдеш зо мном Бендеш пасул а я бенде спал І так мі переконал Але не цалкєм Бо кєди єщы трохме кєд были сме за ямом а там збоку о парудесят кроків был цменташ хоц говідать не было але през то не перестал быть втеди повідам Анє беш ся бал Така тємна ноц Мам тыркач Разом з мойом першом клясом розпочал брат школы музичном в Ліґніци Скончыли ся цудовне древняне чачка Ґналем кровы на Найґуд сам Найвенцей клопоту вміла м з том наймонджейшом скрув з том дурноватом стрыяном Вичувала неублаґанє вшыткє моє щенєнце слабости і не шластвіско так просто як за брата часу Цо трохы робіла скок в бок то до зінцюковой конічыны а то до слойковой жепы Найвякшом бідом было то же стріяна завше ходіла в стаді перша і при каждым скоку цьонґынела за собом красуле і ялувкы і бичкі і цілячкі Ним здолжыме выґнат з конічыны остатні огоны стрыяна была уж в жепі Найгоршый был ден нещестны кавалек дорогы дале были уж тылько спокладане серніска А уж з повротем з паствіска было правє добре хоц з днями кєди по отабах перепасали сме на ломках і для одмяны врацали сме на найґуд І ту травы уж жолкли Враз зо спасяными травами і бокі стыяны были тораз бардій вкленсле Втеды комбіновала як могла Раз при варановых вєжбах скочыла през невысокє тылько зы самых жердок огродзенє до зеленой єщы сараделі Очывісте вшыткє огоны за ньом Выкнат ся з тамтонт не было способу терен по другій строні огроджыня был значні нижей положеный од догім і огродженя од тамтой строны значні высше По длугіх змаганях препенді лем стіяне през палідрапчын руф з дембами зас през єй подвуже на дорогы Зараз за мном до двору пришол і Антек Варан Теодор рубте цо хыте пояшыте Салядеры для вашых крув ся не беде Як то сонсят А такто Пєтркові вшыткы кровы перескочыли до мойой заґроды і зробили руіны Пєтрек як то было А цо я зроблят тату з том Стияном Єй не упільнує Упільнує си не упільнує Татось тіснул варгі Юж мыслял лем хоц ниґы пальцем не ткнул же злоі мі скуре Але обезшло ся підочно муй час єщы не надшедл надшедл зато час на моє лекциє Для Стияны тот ойца диктандо Я бенде біл а ты кшыч І леможеш крич Стиян Взял тато бат з конта стайні здюл шмыґач батем поґаня ся тых конє і самым бійчыскєм зачал окладат Стияне Кєди зачала уж скакат на жлуб муй голос Стиян Стиян Ставал сяраз тіхшы Цораз єнклівшы Аж одважыла м ся повидец зупелні ці хутко викштусіт Тату може єй уж старчы Приложы ті тобя Крич ґлосно і ле можеш Крич Стиян Стиян ґу путю Стиян Ґупутю глосній Стиян Ґупутю Дулго не моглам заснуть Было мі стияни жаль як не вім але лекция оказала ся скутечна Назаутр кєди ґналем крови на Найґуд Не муся лем уж надрабять серпентинамі позарови Выстарчыло моє дітінце Стиян Ґупутю і справа ґрала Але Стияне длуго мі было жаль і маме мі было жаль бо она Стияне так завше ґласкала Бо Лисавы уж давно не было і она єдна єй Стияна з тамтой лончкі на воєнным остала Жаль мі было Стияны бо за выєнткєм тего же ґлупя бала ся мойого ґопутю была претіж така мундра наймонджейша зо вшыткых крув якє зналем І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска