The archive of
Lemko radio

Добрий вечер витам в понедільковым слуховиску і запрашам на наступну част а вісла дале плыне Петра Мурянкы О єйку як мама плакалі кєди тато одпровазили Стияне на спенд Але было дужо дужо пізній о вельо лят пізній І нема цо ся вырывать Бо єщы мі ся припомняло єдно пасінє на Найґу Але цалком інне бо в неділе В неділе завше паслі тато як вшытци господаже бо такій уж был звычай Давали нам одпочонь од крув а собі од роботы а тамтой неділі тато якось ґдіс поєхали може до цьоткі Сандры може на Поґожеліска уж мі з памяті вышло бо то уж лята І я погналем на найґуд кровы І выґнали там єщы сонся дбаня і варан і Порач і свойко і зінцюк был так Памятам то огромны чары не бырві котрых ся завше балем Але втеди акуратні зачало мі быти міле бо он ніц не мувіл так зрештом як завше То значы мовить уміл тілько не мувіл Зато оні ці решта опруч єщы свойкій страшні ся втеди розпапляли Зачали се земны вышкыркі розстроі не вім по цо і зато же м такій курду пель же мы циґаны зґубіли же м навет не Русін жем не тато з бялий до котрей качкі сгралы выловіл І та бяла найбарді мє знервувала А віцял о ній баня бо он был од Тарнова же она од Русінів до Дунайца плынела А я єй кохалем бо мі ю тато навет рисовал тако мапы зробил жебы му лепєй было оповідать я барзо кохалам то мапе і цалы на ній свят До Білой наша білцарка под Фльоринком вплывала А там далей над Біялом Брунаря лежала а далей Сініниця а збоку Поляны і Берест а єщы баржей збоку за высоком черешльом на полудні од нашой Білцеревей Камяна а на заход Боґуша і Руска Крыльова То мапе длуго мя лем аж ся олувек затар аж ся папір стар Але памятам І втеди тамтой неділі вшытко на ній видялем хоці і не нялем при собі і вшытко на ній кохалем ґуры доліны жекі і потокій Цалы муй свят і не муселі мі до нього так бжыдко влазіть Выбачыл бы м ім курдупля і циґанув але то мі заболяло І ґли мі єщы не давали спокою повідам А муфче мі со хыте тылько мі ляху не повідзє Утіхло Утіхло так Здало мі ся же слыше як ленівка плыне хоц якє там єй плыєнце Першы став стал Порач розкрачыл над де мном длуґє худе ноґі Дісяй мі дон Кіхота припоміна і выцеділ Як ці псипєр доле ти русиньскє щенє Вєще барзо ся втеди балем Скулі лем ся Доправды як щенє втулила м ґлове в раміна і чекалам але не псы пєрдоліл на моє і своє щестя Бо хоц был худий як дон Кіхот такого кур дупля такє щенє шорстком хлопском ремком был бы забіл Топравда же сонце высоко уж было і же час был зґнятат статок до дорогы Дост же всталі вшысци єщы Антек Варан Памятам же он бо то мі страшні пристрашыло до повідяв Довє ся пан Лакомскій як цє ойтец выховує Чы можна было зналез страшнійше застрашеніє ніж перед панем Лакомскым Кто з учнів не знал його бамбуса повід лем кто з учнів І жле повід лем значы ся недокладне Вшысци знали бамбус Лакомского але не вшыты на своім тылку досвядчыли До того бамбуса найбардій надавал ся тылек отуся альбо як то рецитувал на содженным предлекцийным апелю сам пан Лакомскій отто ґрубля В дальшій колейности были тылкі вшыткых Лемкув незалежні од того якє ґловы над собом носіли Але о тым шыроко доповім пізній бы доперо од расы мє учыл і досвядчал пан Лам Ґлакомскій Тераз тылько зато зарывала м темат жебы сті виділи же варанова рекомендация акуратні для пана Лакомского не была для неоєнтна Чекала м дня поніділі як сондного дня Але наразі была іщы неділя А вічором тій неділі пришла до нас нонашка Марина Орестова значы ся нонашка Орестова жона а моя нонашка І тілько порук пристомпіла повідала якось так Але с ім Петрусь повіл так єс ім повіл ани бы старий того не вымышлил А потем якось зараз за нонашком марином пришеду Уйко Владимір Довіділи ся о здажыню напевно од Свойкі а альбо Зінцюка Не памятам цомовил але То добре памятам же поґлазком не по ґлові А поґлазка не Уйка Владиміра то є былецо Бо Уйко Владимір то был уйковладимір Никт такого міру в чмілю не мал там діл Уйко Владимір там было тіхо Візиты Йонашкы Марины і Ука Владиміра справіли же уникнул лем бы зо страны Таты Бо он вцеле так ніж пунтувал протівко бріжньому народови як то ся здавало Варанові І хоц бы в духу был дум земнє бо завше был хоц бы сміял ся в кулак напевно повідал бы мі сось до слуху Цось там повідже нібы о ній было нє было господаже а я блазен значы діце пендрак такій єще Але то не было до слуху Та жадка поблажливост таты вцале не упевніла мі ци до мойой ютрейшой може поютшейшый позицию пана Лакомского Тылько о ній мысляме Цалы час стал мі перед очыма пришлы поранны апель розважалем Не былем певны чы зостане выволаны пшед чы заото ґрублем бо он міял стало утверджану позицию пана Лаґомского Знов зарбам темат але його го постарчыло бы на долго Пан Лакомскій впрост захвицал ся отусьовым подвуйным те в дорослым бжымєню Было мі завше трохи жаль отуся Цу до інных Єслі ім час од часу пришло благославлені одчувать як лепє ся до Тылу калакомского бамбус найчый было ся кому за ні уть выклуціть Заоту ся мі ул ся никд ниґды Не вім докладні бо отуж был в старшій клясі і мешкал діс там под Шклярами ґурными не по дродзе якій он міл дом якій сміл але тыко в сенсі даху над головом Опікувала ся нім бабця але здає ся і была його родзоном бабцьом Он ся нібы якось ґдесь скубіл чы брако му родіцу Приблискувал мі оповісти Але туж лята дост же не было ся кому занімуют Він єл ся ґо пан Лакомскій Правда Отусь то был дрань Лакомскій голоіл а тен му заєдно тось выструґал як бы му не хтял позостати дужны Тому єсенных лісті насыпал до варштату поміндзы нажендя помінзи ґвоздє то насрал в ним выходку на деске замаз там ді срать належы Памятам як Мурасла Комскій зато сранє натягнул Ґацєп і біл без опамятаня А оту звжежчал є трафі леб падякєром в віку є трафі леб Чекалам на апель в понедялек Але не выволано мі пред ідеальні уставяны двушерак з буцікамитра на каждій лініі Розешли сме ся до своіх кляс Не вім бо то уж лята Чи была то перша лекция Дост же то был польскій І пані Лакомска заміст рисувать кольоровыма кретками красно людкє на таблици зачала оповідать пякну леґенды о Леху Чеху і Русє Мувіла дого пшедолго аж пришла ку тему же Лях Хоц так называно Поляків на всході там ді єст тераз братні Звьозы Ґрадєцкій то ні єст ніц образливого То значы слово Лях не Звьвек Радєцкій І патрила нале чулем же патрила і віця лем же Антек Варан был єднак вчора у лакомскых І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявцка