Words, identity, emotions
The archive of
Lemko radio
About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.
Ep. 122
Слуховиско #122 - 19 І 2015 P. Murianka A Wisła dalej płynie cz. 18
Episode description
Слуховиско #122 - 19 І 2015 P. Murianka A Wisła dalej płynie cz. 18
Streszczenie po polsku (automatyczne)
Audycja jest kolejnym odcinkiem czytania tekstu Petra Murianki A Wisła dalej płynie. Narrator snuje wspomnienia o dawnych sąsiadach i rodzinach, szczególnie o Kolskich oraz matce licznego rodzeństwa, opisując śpiew, pracę, trudne gospodarowanie i relacje sąsiedzkie. W końcówce pojawia się zapowiedź następnego odcinka oraz informacja, że czytała Monika Tylawska.
Automatic transcript
Добрий вечер Евы там Барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступну част Петра Мурянкы а Вісла далей плыне А было так Вступіл нонаш кочепер до склепу до Варанкі вытягнул пред себе вшыткє посядане пальце предмьотовой ренкі і жекл Варанко дайте пянь спів През плот од нонашка Чепера мєшкал Кольскій Походжіл з Любельщызны цо зауважыть могло юж в ніклі Виславіста по тым же мувіл Іде та робіта вцета Мє зрештом не тылько мне выдавало ся то кєдис смішне аж пізній далеко пізній зафасцинова лем ся том старословяньщызном Бо хыба Нє церквевнословяньщызну Пєнкні співал Шкода тылько же чынів то перед вшыткым ґди врацал о два ранкы Зато я з його Ірком кєд пошедлем з дому до свята власні од ней отрималем першом в жытю відокувкы писаном олувкєм Мам єй діс слышиш Ірко Раді співали свы на нормальных обротах но може тілько трохы поднесяных зафасцинуваньом вшыткы діті кольского співали а сплодзіл іх <unk> настьоро з чого дванастьо робше жыло Вымініл бым іх дісяй цюркєм добре жыли сме зо собом Но юж міям замір кончыть о кольскых але цось мі не трима Хоц он співал по Варанце і часом по Швоц працували сме разом паґєцкіми коні о віле лят пізній по смерті мойотати співали сме в лесе пілівійно уґайды купоно очывісти у варанкі под більонке з цебульом Вспомн не о нім не о Александже леч о ній матци тых дванастьорґа захованых діці Она была пшевспаняла З позору для співаючых золуза але для тых котрым треба было в так лічной родіє пшежыть вспаняла матка Кєди оброділы чы є оброділы борувкі ци чары яґоды пьору ніх там бє по нашемому яфиры выслала цало армію до лясу наробіла своікув Кєди пришедує женови час так само Кєди посяли ся ґжыбы так само Ой треба было спрубувать ґжыбку маринуваных през кольском Вєдзялі быстє по цо пан буґ дал кобєцє ренце Жаль мі было кєди розлеґл ся Александру в Спєв Поваранце А кольска уж летяла за нім альбо єщы перед нім жебы як наймній припіл Чого мі жаль было Його недоспіваня Його сповольненой вольности Чыєй захований для ванды для іркі для Юска для владкі для генька для Сташкі Ой яка она єндрна была Для Антка для Янка для Крислі для ґражыны для Едка куртка Уж запомялем хотяж так ся зажекалам же памятам О ній уж ся урозилі пізній а я уж до свята поґналем Але не докончы лем зданя Но він чого мі было Жаль А чого могло быть жаль То уж о віле лят пізній Кєди бракло таты кєд бракло маткі а з ньом борувак єжын і ґжыбув Втеди пришло часом ґлупо умірать Але оґульнє з Ірком споткалем ся ґдіс коло осімдесятого року в Ґорлицях Як жыєш Жыє А співаш Співам Напретів кольского обок косола ґжыбіяла стара плебаня Втеди кєди в ній час чекал на пастора ци пароха ци пробоща бігали сме по ній копали сме до непотребных ксьонґ папєру пізній замешкал в ній хуча Вєм же был збыт гощы Длуго сонділам же не поправні одміня назвы родінного мяста жебы повінен мовить збыт гоща Працувал на колеі але не колеіл ся За жоны міял казкє те власні казкє бодай бы ты была смола взяла о котрій мія лем приємне вспомніть найбардій типово за бужанкы з карґульовом мєдзом альбо абсолютні без карґульовой мєдзы І хотяж татові овше подобала ся бо была молода і шальона і хотяж ґрушкі з єй ґрушы падали за нашом мєдзе І хотяж хотяж Хотцяш єднак кєди одсипяла не могла цо очывісте Пільноват крови жебы до нашого не дорослого і так овсанєля зла І было часом зле Єслі о нашым овсє то значы же єстесме уж у нас подринастком Такій был наш нумер дому пізній кєди од руці нумерация зачыню од полудня як і я і втеди мешкали сме під четвернастком Ніц то не помогло Мало нас было щеґульне кєди Яросьо пошел до Ліґніцы ящы блазен тылецо до крув тылько ренце до роботы в тым маміна слабе уж а гектару дванасте з того девять орніци тий і штый клясы Сам пях Сам жвір А нєхто Аж завіст брала кєди там за полунотном мєдзом морчакі снопы на вузла довалі Не было ойця але Петро уж был хлоп Іаньо теж правє І до за два лята старше оде іщы улька і Марина внет юж з менжами І мама розалия єщы была як шваля робота шла утекала паліла ся А нам як крев з носа тяжко было вчестє муся лем зачынуть і я А нєхто Морчакі до чмєля рок прид нами теж з Пархоціна З дому были полянянє як і нонаш Кочепер Мув є уж о Морчаках а помину лем банє найблизшого сонсяда по другій строні дрогі Але о нім І о тым теж уж вспомялем же был он як і она з централі сподтарнова І о Яску дурбані котрый мешкал о мєды з Баньом теж вим Але ту треба доповідеть хоц то стало ся аж ґдіс в <unk> другым може же кєди Ясько пошол до міяста бо му по тым Палідрабір і попаце якось несвойо было в чмєлю то на його місце спровадил ся з новой всі под пархоцінем Штефан Поручник Он был з дому мухначан але жона взял собі теж Білца Робянка мойого правдівого нонашка хрица з горобка цуркы Кєди тілько пошедл хыр же Яско хце Звінонь сме не ле дали сме Штефанові Цинк і справа ся рипла Уж нас сідяло в сродку всі три родіны а до Нонашка Чепера теж было і летам Броних Хрозовскій бы каменєм дожуціл З палідрапком тылько заваліли сме Кєди постановіла выєхать до діці до польскій приходіла до мамы бо мама была состром Владиміра а його шановали шыроко приходіла жебы зналез купця на єй садибе Але стало ся же заваліли сме Але Мариян Не спамятала м назвиска бо то ні веретых лят было І пошлем до свята не злыхло был і жоны ладно міял Петрові Морчакові барзо ся подобала А єсли такєму дородному пристойному глобу ся подобала то ладна быть му сяла З Марияном Петро теж рад тримал штаме щеґульні уваранкі Тілько же Петро мал моцнійшу голове а то єст і моцны Атут при достриґаню ладных молодых менжатек Приступіла мі уж Шпротаве а може і мораль норме А мушы повідеть о тым для орієнтациі ідо з полудня на пулноц як од Карпат ку Можу же Шпротава плынела до того можа Но од разу бо найпер до Бобру а з ним до Одры же плынула пшест шмєль так на укос з полудньового сходу на пулноцны заход Юж дочыста так як мы сме приплынели ІНгнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу і запрашам на наступний одтинок уж заран котрий появит ся в місце проґраму што нас ці по голові ходит Агнеска дякую Вам за увагу чытала Моніка Тылявска