Архів
лемківского радия

Добрий вечер Витам барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступну част біоґрафіі Петра Мурянкы а Вісла далей плыне Біла смуга біялы пил Яро ся ходіл уж хыба За три лята до школы музычной в Ліґніци ґрал знут Але з серце теж уж пиякні грал Нєдів сидял претіж у Прокопа А Прокоп Слыва кто го не зна был музыкантем на цалы ґуры Походіл з крыльовий рускій тылько походіл так мож наповідеть бо в дому мало бивал ґрал з веселя на веселе а віме же кєдис веселе травало кілька дні Кончыло ся єдно треба ся было зберать на другє Пеграл Прокоп з циґанами цале жытя Значы ся не так як то ся морать жытє нібы змарновать Хоц доправды і трудно повідеть чы є так бо ани ся не оженю Бракло часу на своє веселе но а пізній вшытко ся зафайдало Циґанов в Зєлі Ніємци а Прокопа як і нас вшыткых пшыґналі ту на терувнины ді скрипце ани хцом ґрать як бы з ніх душа вышла Зрештом ту і голос ани не мазва тем певшыстко Хоц бы сь смык не вім яком каліфонійом смарувал хоц бы ж пальцом у самого пана Бога мємкост выпросил ніц з того Пошыд Прокоп до столярні бо хоц ґаздовать ту на тых рувнинах О іле лжей он од ґаздуваня одвыкл Пеграл претіж цале жытя Зналяз бы може і ту якых музыкантув до компаніі але ту ся ґрать не дало Но а з того вшыткого і до порцийкі барз ся взял І хоц музикантові порцийка не обца претіж кєди ґлова цераз старша стає ся і цераз слабша хоц бы ж само млеко а ні палюнке піл но а у Прокопа было наопак Ходила копа коло прокопа а Прокоп коло коп так мі з Прокопом як і без Прокопа послабіла ся цалком прокопова голова І хоц пізній за якій час кєд рувнины зачали ся ставать бардій нормальне ніж ненормальне кєд народ трохи пришедл до себе кєд зачал співать Прокопова ґлова на веселя уж ніяк ся не надавала Так го тато і зналязу в Ліґніци Знал Прокопа добре бо хто про копа не знал Та і Прокоп тата знал бо находил ся тато по веселях по музиках за час парібчыня дост Мал за то бо ґаздувка была як треба был ляс Ай дзядек Петро Хыба вам уж о тым мувілам ренте за австрийском войном Міял він і те в дор значы ся муй тато Чому він не міл ходіт по музиках А заєдно трафіл на Прокопа бо хто на Прокопа не трафіл Пришедл він тераз ту На те рувніє до нього з Ярося мі повідал Прокіп маш ту хлопця до гушель Думам же ти ся надаст Ой Тевдор Та я уж не грам одколи не грам А што порізал єс пальці ци як Та ні Го го Кєд твоі пальці цілы Хіба же гушель не маш ґлуж лімам Надал ся Ярося Прокопові Як бы му срайскій яблоні спаду як бы му овоцем хымєльний весельной молодости за сына пшыл зачал Прокоп знову ґрать Мал знову кому ґрать Кєди патрыл бы сь так збоку хоц в тым старым понурым понімецкым покоіску іле тємнійшым як бур в голубокім трудно было тос видіти кєди ся так попатшыл По самых цінях тым ґраюнцым і тым слухаючым видял бы сь аж переражаючом Мілост до скрипєц і кєди ці пришло одґатнуть Ктуры з тых ціні бардій коха не уміл бы сь повідеть Анияк уж не уміл быс вытлумачыть скяла та молода та єросьова мілост бо не переконал быс сам себе же ся в тій понурей ямі іле тімнійший ніж жбур в глубокім почунь ся так одраз могла і мал бы с правды бо і та молода мілост не была така знову молода єще ся там не так далеко од бору в глубокім уродзіла Же як было Он мовил мі о тым Ярося як сме в найґуцє крови паслі А і мама мілі Взялі ґо на веселе до Афіі Тати єщы не было з Німецчыны так ді там Міял чытри лятка сідял у маме на колянах і патрил на співаюце скрипце на смычек цовендрувал тамі з повротом і сыпал по іх бірсях по пірсях скрипєц білы пил Надле осунул ся Яросьо з маміных колян под стул Яросю де ідеш Але Яросьо не одповідял Зежала якось по стул і зобачыла го як нежывого Яросю Яросю піднєсла држонци глос зробило ся замішане Врокы повідял хтось Ктось іны похылил ся над безвладным цялкєм на матчыных ренках котре понєсли ґо з зємі і хухнул моцно в дробнюткє нозджа мідзы блядыми полічками І внет отварили ся над німі здівьоне очанта Яросю што ся ти стало Біл смуху єм виділ мамусь таку білу дорогу розстеліл смычок своім вендрованьем своім колысаньєм біле пил Білом дроґе од душы скрипят до Яросьовой душы І так уж позостало Біла дрога Білы пил І ясно было Яросьові в тний прокоповей ямі Поял Яросьо од ренкі Надал ся опусы в школе музичной опусамі а прокоп прокопем Кєди зачали грать на двой гушлі кєд притулили своє душе до іх душ Был лем там з мамом сам видя лем сам слухалем юж мі того оповідат никт не мусіл Взєлі внет Ярося до ґраня по нашых веселях хоц до такій ґраюцьой компаніі не так ладво ся залапат Пиш не был тато з Ярося кєди так на його ґранє патжыл А кєд бы ти так пришло на гармоніі заграти заграл бы с запитал кєдис Та заграл бы м Сандро може бы з черкла слово до Катерины Тета Катерина як уж віце была в Гамерице Мало Нє пям дісят лят там была Тато міл в Гамерици і свойом состры фенне але она тылько по войні просто з Німецчыне там гультула Сподабала ся американьскому офіцерови Льотнікови цо бомбардувал Дісельдорф і Солінґен і пошла з ним Але хоц дала свойому сынові на імя Мытро Напевно ні мала такій смялости до Анґліка як Катрена со вышла за свойого Лабовяна Зрештом котра на уж і вдовом была цуркі віре на діє і любов уж давно оддане мя Не могла уж міть выдатку в велькіх і до ней казал тато мамє черкнуть слово писать погармоніє І написали мама Вшытко описали од мала до віля як ся Яросьо надал і обєцала тета Катрена прислать І хоц для Ярося ніц дрожшого понад скрипце на світі быти не могло Пшытя і за акордийонем зачало му ся цкніть Добо скрипцы зробить мог нієден дост ці іх там в ґурах на струґалі Зась акордийону не выструґаш хоц бы ся не вім якій кляпач значыт ся цизорик міял І нагнеска то уж вшытко барз сердечні дякую Вам за увагу чытала Моніка Тылявска