Архів
лемківского радия

Добрий вечер витам барз сердечні в понедільковым слуховиску і перед нами наступна част біоґрафіі Петра Мурянкы а Вісла далей плыне Запрашам Ходіл Яросьо до Ліґніцы уж хыба треці рок в суботы хоц не в кажде приізджал перед вечером додому зас в неділе пополудня одіжджал І так было лятами Чекалем барз чекалем на соботы бо цкніло мі ся длуго пшедлуго за єросям А найбардій смутно м было самому в нашым лужку под зеґарем Заснуть не моглам втеди кєди была сямна ноц Длятого же была тімна І не спало мі ся кєди пелы місяц на небо выходіл і заглядал Очыма святого Яна просто до моіх очу А єщы кєди мі мама оповіді такє смутне здажаня з тым місянцем уж мі ся видял такій тровожны хоц справедливы Же як то з тым здажыньом было повім Вам хоц може ні так гладні і смутно як мама оповідали Бо то уж мі слова поутєкалы Бо то уж лята Але оповім Вам Ано Жыл єден ґазда не был богатый але і не так барз бідны бо был роботны Міял дом і жоны і громадкы діті Мал якось осміне поля Орал єм сял лелючыл Ховал і жывіне якось для сібє і на пшедай жебы кєдис діті як доросну вывяновать І так му ся для того же был роботны цораз незгорий вьодло Аж доховал ся і двох тенґіх вол На пшедай Жебы кєдис для діті было Пошыд з нимі котрого з ярмакового дня до Старого Мяста Повьодло му ся без велького тарґуваня бо плове сейкі нкне і тенґє вылелючоне были А задал ся з ним до розмовы єщы кєди тен сейкій не поспшедал кєд є на поврозі тримал якій хлоп ґазда не ґазда о якій чловек Он же старґовал Зґадали ся же праві в єдну строны буде ім дрога додому а дорога далека за дня не зайдеш По ноци єщы з перонзем при душы завше разні іст з кімс Хоц не цалк свуй то але бодай з третьой як моли всі то і не такій сну в обци Но та пыйдеме жекыл чловек з Третьой сі до ґазды кєди і ден старґовал Пойдеме тылько жонє бодай якось хусткы купє Она бєдна достє тых сейкув теж налелючыла А і до діці без зколача вруціт з мяста ніяк покупчыл ґазда Жонє тебетуфкы з френдлямі румяне колаче з макєн для діці Но та тераз пуйдеме жекл а ви міцні купчы додал як бы спитал То я самотны вдовєц і безєці уу та вам смутно Та смутно Але така видат доля одповіл чловек з Треці всі Но та пыйдеме та пыйдеме І пошли А дорога далека была през людскє осєдля дроґами а потем пустиками през ляс бодай ближей І ноц іх зашла бо зайсть мусяла кєди час єй настал Тыле же місяц някне взешет ясны округлы певны розсвітіл лесну полянкы як сонце в Божый єнь Давай періондзы за волы повіцял нараз страшным льодуватым голосом чловек з Треці всі вытяньс з за пазухы пістолет Цо ви Та шкода мі і вас Та за такій уджынек ниґди з криміналу не выйдете Никого ту нема Жадного святка давай і стреліл Захвял ся ґазда укленкнул на шолковом траве выпустіл вензелек з колачами з ронк унюсл є до ґуры в страны Ясного Ксенжыца Місьонцу місьончку боньсь моім святкєм здолал вышептать єщы затягнул чловек знєтше тій всі мертвого ґазды до Париі і вруціл до міяста з перінцми за Яковолы Чекали діті на колаче А враз з неповраюнцыми днями уж тылько на тата Але і он не повруціл Зешли лята Хоц в бідє пше огромний але уж дорасталы діті казды цо воли поспшедал Чловек єст всі котры ниґы не обдовял і котры бездєтным не был лежал в лужку зо свойом жоном а ноц ясна пшеясно ся трафіла на небі місяц світів певны округлы Так само Ясно місяц в світі як втеди повідало му ся Як кєди спитала жона по хвилі Но та Як кєди повторила питаня жона не одповідял І улягле ся мідже ними непокоє Ружны мыслі приходіли жоні до ґловы Бо ґзє бы не приходіли І заєдно поврацала до менжа з тым питаньом Як кєди а он не одповідал Зачали ся спшечкы клутне зажарте і глосне а жона не устемпувала Замільч кобіта бы т забіє як єґо Як кого одповіла жасткливым питаньом на його вжаск А люде по світі хоцу а люде вшытко слышу Хоц зда слухаю а слышу і выдала ся святу скрывана страшна таємница Знедолго пришли шандары по чловека знєтше тій всі Закуліт го в желязны ланцухы і повєдлі до Тємници ґде муж ани місяц до конця дні його не засвітіл Хоц он предсє дале світі над нашом добром земльом Кєди тілько заокруглі ся пелню в світі ясно такы мільчонцы так пшы огромні далекі А пше справедливы Відялем же ксяц єст справедливы а правда єст добре А добра бать ся німа чого Але Повіцте самі зоставиц бояз ся в шумлівым лесе Чы не пшыше дубы на вас бодай непокомуй в таком ксєнжыцову ноц а бодай тілько сребрны смуток вспомніньом зродзоны І длятого кєди приізджал в суботы Яросьо тішылем ся барзо тішы лем ся розспіваным суботнім вічорем і тіхом ноцом кєд не бым сам в лужку подзеґарем одміжаючым і нашы дні кєд моглам притулить ся до Ярося і оповіді смурак наробіл шыстынь як пасла ся Стияна як сміє ся Штесьо Кісєльовскій Ґжшы Спийте уж хлопці упомнял з Білого лужка ойтецш Оповідал шептал мі Яросьо Як му ся там в Ліґници вєде але ні за дужо оповідал бо он был Ани не пул такій теркотлівый як я а по другє і не вьодло му ся тій ліґніци Бо то час был тяжкій Але не буде вам тераз акуратні тераз о тым оповідал Знову бы м посмутнял а претіж собота пшымня І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу на наступний одтинок запрашам уж в пятницю чытала Моніка Тилявска