Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий вечер Витам барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступну част біоґрафіі Петра Мурянкы а Вісла далей плыне Ярося привозіл з Ліґници ґазеты до чытаня найпершыл єм Тато Он є барз любіл чытать ксьонжек але ґазеты любіл Я любіла лем і єдно і другє Аже ксьонжек уж ту В нашой новой і малой тршмєльскій школе віле не было чекалем на Яросьову Ґазеты Роботничом цо выходіла аж во Вроцлаві Мія лем пшеоґромного бзіка на тле ґеоґрафіі інтересувало мі не тиле Цо діє ся во світі Як справяло мі приємност одчытываня назв ґеоґрафічных ма ся розуміть найчастіє і мяст як то в ґазетах быва Варшава Краку познань ой познань втеды ходіл Не треба было навет чытать ґазет люде віле о нім Цо ся там страшного дяло і то перетівко нашому вспанялому социялістычному паньству Але внет утіхло і послань перестал выружнят ся зпосеред інных міст в Польсце і ве світі Моцно тримала ся Москва хотяж там никт ніц злого не робіл Пісалі теж в роботнічей О Новым Йорку і Вашынґтоні в огуле о Америце тым сєдліску крвйожерчого імпериялізму Мыслялам собі втеди як же то тета катрена може прислать гармоні з такого пасткудного краю Але прислала І то яком пєнкнул То была срода Памятам як діс вруцілам зо школы а мама повідели мі же был перед полудньом Лістонош і повіл же пришла до нас пачка на котрій пише якось там і теж по польску осторожні і же тато запшенґлі коня накладли ся на додесек і поєхали на почте до Шкляр Ґурных по том пачкы на котрій писало осторожні І кєди тато приєхали зо Шкляр і кєди сме розпакували том пачкы і кєди сме захвицали ся тым червоно злотым цудем на котрым писало Гогнер Кєди сме ся бали навет пальцем доткнуть то внет до мешканя в шеду в Яросьо І втеди мама якось так повіділи Та што ся стало же с приіхал та гнеска середа Та пришол акордеон Та одкаль єст знал же пришол Та не знал єм Значыт так ся мі здавало же знам же пришол Біла смуга біле пил Як же ден Яросьо муґу такы вичуть то дня же приєхал заміст в суботы весєрода Пришедл додому такой зараз за акордийонем Біла смуга білы пил не увєжы взял го на себе на персі попорушал попшебєрал по нім пальцями і зачал ґрать І грал юж Яросьо заєдно кєди сходіла ся челядь до уйка Владиміра Хоц рок за рокєм цераз жадій ся сходіли старсі ся поженіли а молодсі пошли до шкул Хоц і приізджалі на суботы неділя але на голове наука бєлі Ой бо то оні ся учыли як оні шаленіє пянкні ся учыли Але то тым Бо претіж до шкул пото ся іде жебы ся учыть А додому і пото ся приізджа Жебы поспівать Він співалі Бодай жадій але Сходіли ся Бывали зрештом і втеди ферє вакациє Хоц кєд іде о то другє о вакациє якє там оне пилы Боже мій же знов одійде од ґлувного вонтку бо аж мі змрозіл тен припомняний знуі На сонцем стінте нівє Не мама макув червін квітне Не хабру в чар блкітны І пьостнкы танскном цклівом Не клосу внесє шум На сонцем стінте і нівє мяст кло ся штывне вєгце Аж серцу жыть ся не хце В знуженю плеци кшыві невдячны чарны знуі написал поета Федір Лазорик А я тен його смутно ны вірш приложы лем на польскій Не тераз давну тему приготовуюч двоязычну антолоґію нашой поезиі Тераз мі ся припомнял вірш пришел мі намысль як мі мрувкы поласкотали на вспомніня о тамтым вакацийным труді Нє втеди не чекало ся на вакациє втеди тенскніло ся за школом щеґульні за том школом в Тшмєлю зо жте ся кыкы В шклярах хто ся байка учыл теж не было зле тылько же дрога нераз давала в кост кєд пришла єс ся на слота зімове задуявы Але як гершко ґрінш пан мувіл завше так не безаєдно дещ пада незаєдно вітр в очы а вакациі не дало ся ниґє подяць они мусяли быз зо спєкотом над шмбєльскым аж чарным пяху Ой памятам косіли сме овєс подж было трохы пізній може по VII клясі Якось так ся дівні подіяло же не было ани ярося ані Уйкових Укача і Параскій Мало нас было до вязаня тато сам на косярце і наґарняв і фурманів з лейцами увязаными до дроншка А ґоронц пшео кропна была Цале лято такє Шпротава мало ні до чыста высла уж праві не плынела млакы тілько по ній сталы ту і там І мы сме ходіли до тых мулак выкнуть бодай паре кропель бо принесону воды замайону яфировым сокєм давно уж выпілі сме а віязало ся пшеокропнє З вышнього конця од асфальту овіс был такій круцютенкій налоків ани поврусла не шло зложыть А ту уж коня над тобом стойом лубами тлуком І так чловекові не гонорово же не здожа А тато хоц і зайде з косяркі поможе і довязать сте три штыри снопкі вцеле мі не жалує Тато ві Я дісяй О тым вім же он ві же жаловать мне на голос ани не може Хоц бы в душу хцял Бо жытя треба ся учыть а сонце пєче Так пєче Так мі ся послізгло на те дальше лято бо дало мі в кост ані о нім хялем тераз вспомнеть То было лято того року кєд пришла гармонія од тетыка трены насі пошли косіть за яме а я напасшы Бидлента теж ся за ними збіралем Уж міям выходіть але цо смі ткнело жебы обыйсти мешканє Очы спарли ся в конце малого покою на гармоніі І так єй зоставіли помысляме Сєнне джві замыка ся так хоц як без ключа звьозковых певні никт не вейде бо вшысти в полю Звозковых зрештом і так никт ніц не украдне Але як бы ся запльонтал якій ваґабунда Треба гармоніі сховать Тылько ґзє Обешла міщы раз мешканя Єст В пєцу хлебовым сховам ту єй ник не знайде А пєцы хлебове в тых старых домах як наш і Палідрабчын были такє огромны Были то такє домкы добудуваны на зевнонч а з вевнонт з кухні были до них джвічкы Положылам гармоніє на древняном хлебовом лопате постілившы перше на ньому шмате жебы ся футерал не похаратал і запхалам в чарну челюст пєца І погналам до нашых Чекало там на фурманьскє сідіско на косярце Яросьо бо он преважні наґарнял одвязал лейце од дорожка і дал міо Што співаме Петрусь А яку Ченсто співали сме на два голосы На косярце теж Чи сонце пєкло як встекле ци было щестливе під хмурком Тож певне так смаміней кр мама підспівивала заєдно Юж вам може о тым але лепій повтужы ніж міл лем запомніти ну ціла пул ґлосем чы цалкым тіхутко як бы комажык перед смєшхем над шпротавом бженчал Але ну ціла заєдно Чысто так як з тым єй плаканєм кєд на моє малюткы запитає олзе одповідала хоц бы не хтіл плакати то ся само плаче Цось в тым співаню єст но зобачте на воячце Хоц жолнєжом нієдно в очы загльода а співаюм Інна справа же ім шеважні кажом співать бы сме то робіли самі од себе Бо раз два три і Бо хоц бы не хтял співать то ся само співа І ярося вісядла яка знутка завісіла ся діс там в конціку його власного царства тылько же в полуднє не было часу дать єй скридла Треба покарміть конє самому ся посіліть і знув ґнать заяме А я пізнем пополуднєм з бидлентами на Найґуд Кєди врюціла м о змєшху в дому Райвах помішаны з ляментем Єросьова Нутка Нє зґасла в конціку його царства і хоц наробіоны зо зграбявыма пальцями хцял єй дать з кшыдла он од гармоніі а гармоніі нема Петрусь гармонію нам вкрали А мама на хлеб замісілі а тато уж в пєцу дранчасты з тос складом В пецу гармонія Де в пецу О там в хлібовым в кутику умкнийде дровна Сховал єм єй жебы акуратні нихто не вкрал Ты бортачку а што бы было кєд бы м в пецу розпалил кєд бы Яросьо алярму не зробил я ти си забыл о гармоніі Але Яросьо зробил алярм бы Яросьові ся нудка і мусял ся з ньом покохать хоц наробіоны з мдляючыми од труду пальцами мусял заґрать Біла смуга Біялы пил І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска