The archive of
Lemko radio

Добрий вечер витам барз сердечні в пятницю на слуховиску і запрашам на наступный одтинок біоґрафіі Петра Мурянкы а Вісла дальше плыне Не дало ся єднак ошукать польскій жечыпосполітей І хыба не татого же УйКО австрияцкій жолнєж і санацийны тенґ і господаж Якось запомял же она єст тераз єщы і людова Напевно выжей выміны владзе По консультациі з низшымі виділи же власні он всюд невілю Не дал ся жадным способом затягнуть до спудні продукцийний ту в тшмєлю Ага Міям вам о ній оповіді Тыле же она знов мі якось не лежы в тым місцу Для чого він нашла ся на него така незмірна охота колективізуват ся в Бінчаровій Не дали ся владзы ошукать не выразіли згоды на єґо уіка згоды По просту повят Новосондецкій не зостал привідяны до повроту Для цалой решты Лемковины там діла єдна велька руіна ді осаднік веґетувал альбо го вцеле не было дімоства зостали розкраджены розебраны наопал там при одробіню щестя і при цалій вельтій волі можна было якось вруціть Поза тым на той цалой реште є было уздровіск тій мяри цокриніця Мушына же ґєсту в здруй не было терену так атракцийных краєобразово туристичні як сондеччына та остатнє в жадній міжы не можна было знову засміціть кєди ся єй уж раз од конколю очыстіло як же пред выґнаньом пробощ на пташковий і чого ні ож мішкалі приказать нам його парафянє Поляци Не было теж як выбюрчо потрактуват пощыґульных місцовости він вылончено цалы повіт Пропала надія забыли матвія Но може Не цалком так бо навет безнадійна надія потрафі жыть выґнанцу до конця його дні І она фактычні жыла Бодай тілько така але жыла Было з ньом так як звярал в трансцендентальну цілы В сполечности сон немаль вшытци віжонци А індивідуальне Надія в Боґул тен котрый в Боґа не віжыл Надія в войнів тен котры вызнавал сюдме не забія Каждый в каждым будувал надіє Хоц самому видяла ся она безнадійна Но пізрий Німці тримали тоту терену парусот років Полякы тримали галичыну такой тыльо само а вшытко ся одвернуло Но А Жыды <unk> років такой поза Домом Были агнеска зас своє мают Каждый видял же жыдовства науміт ся нієда Жыдам треба по просту быть але арґументувал Бо жыть без надіі холернє тяжко А уж напевно треба єм пелеґновать в нас дітях Правда Мы кєдись і так выроснеме Але бе своє дімєць Ойчызна пукы ся зєлені завше єст твойом ойчызном похлонила бній роля божонародзыньового аньола Але гау Не жеклам Вам бодай слова о нашым значы ся Божым народзеню Ты ле ся написалем і то на самым початку о велькій ноци а о велиі О Рождестві як бы мі якєсь убеґембе заткало а претіж для Руснака Бодай для Рождество было о іле вякше о іле хоц взімє тіплейше од великодня Бо великден єст може вспаняльшы взньослейшы барзі нібяньскій в церкві Але в дому тым храмі вшехвічным хрестияньскым і передхристияньскым же слово поґаньскій поміне скрыло ся цале цепло віку в тисяцлеці праз стара коляда спльотла ся з народженым Христусом наложыли ся на себе і вытвожыли пшебоґате пшевспанялы традициє Сніг скрипі подноґами щыпє душе вігілия Хоц подвыжу і так мі якось легко Як бы м до інного свята зшедл як бы м ся дісяй уроділ Ґє позяли ся вчорайше смертвєня цуденны згризоты Хотяж і вспомны о ніх выдає мі ся же то неправда же гризло мі цо кєдикольвік же было мі тяжко же было мі зля Ото знов як зего року як в попшетніх лятах зыйдеме ся вшысты стнеме з шырокого свята заспіваме вспомнеме Зайдеме ся вшыскы Вшысци Єдні за вельком водом друзы троха бліжей посют безкресных степув а ці найблисі Цалк близко Тылько ту за Вісєнкій за ледве кілька <unk> кроків пшейде Білы дембовык криж на млоде єще Моґіле Там муй тато зупелні близко Зайдеме ся вшысци діс віґіля Уж внет тылько сонце за ґуре зайде як матка повідаю задумам тілько копєц з зємняками яка там ґура Але ніх ім бынде Тылько сонце за ґуре зайде До мешканя ніяк не іде бы уж зглодня лем а там йой ґжыбы ся готую і кєселиця Ідзьте гет о де мні недобры мыслі Діс не пристоі мыслять о єдзеню єслі час на то єщы не настал Мія лем цукєрек в кєшені і віле браковало а был бым го зяду На час єднак вспомня лем як то мі мама давно єщы тем остреґала Не ідж цукєрків на велию бо Тя з трупы обсядут Не присвядчы лем чыто фактычні так вшак же ризикуват сь не маж так направды вім же матка острегала бы не мусяла мі през цалы рок цукєрку вкупуват Бо повідаєм же зле ґо в віґілийный день учыниш бе повтажало през цалы рок Не треба єсть цукєрку Такє тылько хершкове діті могло жрать ти ся і сушеными слівками обійдеш єйку Як зміня ся твят А ото уж і сонце за копєц зашло змєшха велькыми кроками Іде до обейстя правдіва вігілия Іде і я Дісяй мам перед собом велькій обовязок Завше носілам прид ойцем свєчка дешету лку бидлентом і по полонніст Тераз мушы принять палачкы Жебы м тым поласникув не запомнял бо єсли ся уж выбєш пруб стомпіш врацат не выпада А хто понесі свєчка Сынку Кєди ты выроснеш єсли маткі єщы не маш Заязґотало авто в подвужу О приєхали мамусю приєхали Тримайте братішку свіце але жебы вам не згасла в подвужу бо курнява як на віґіліє Пшепянкне Боже народзенє беде А ото і бльонтка огльодают ся якось так смішні Привыклы до цивілізациі до електры ціфном ім ся свіца виді Отче наш богородице діво под твою милост єц красульо полазникі Бо біла уж зядла но єд же полаздик добрий з чоснкєм быдіш здорова і в ноґах і в рогах і на цалым ціле діс бынде і ся но ядли Но бєж ся до писку Вєд же свято велькє а другє наренче до тому везьмєме Пережувайте здорово Бидлента Подай Бог на щестя на здоровя на тот новий рік Витайте полазникы што несете полонніст Вшытді треба розстріліть на вшыткє столы потрохы на столкі на кресла а на віґіни сту копчасто Бєгній по воде преціж єст То уж од полудня в мешканю На Віґільє треба зімной воды просто з потока теґоно Зо студні мілем жец Мыйте ся вшысты ся мийте стары млоді і немовлянта очы ушы і уста Віґлійна вода не зашкоді хотяж така зімна А тераз модлітвы одмовиме Не запоминайме о пану і он о нас не запомні Ойче наш якой мы одпущаме нашым виновайцом І нагнеска то уж вшытко ненаступний одтинок і дальшый опис мурянковой велиі запрашам барз сердечні уж в понедільок Дякую Вам за увагу чытала Моніка Тилявска