The archive of
Lemko radio

Добрій вечер витам на слуговиску і запрашам на наступный одтинок біоґрафіі Петра Мурянкы а Вісла дальше плыне Сядайте сядайте А ту пусте місце ойцове А ту уйка Владиміра котры нам лятамі патріярхом был і іх пружны лыжкі Іщы єдна вольна Для ґлодного подружного котры може блонка діс по світі не прийде Нех ся уґості Перша страва то суль Суль зємі Суль жытя Петєрай ся ушы жебы слухать і слышеть Претєрайт ся очы жебы патжеть і видеть Суль жытя І чоснек Остры черпкій як льос ґураля лекарство на вшелькє буле І кєселиця Як же цудовні парує на велькій місє як же цудовні пахне Выпійме кєлішек на віґілє за кєселице і за Бескіды Выпійме за тых ктри не могут з нами плакат і цішыть ся Выпійме кєлішек сярчыстий пальоней Не вшынде по світі пійом сярчысто на віґілє Лемкові пійом Одпуст нам наше вины і бобалькы Кто цалом нараз полкне Єслі добре омащона то єно шустнє І ґжыбы Боґатство нашого краю Я о вас мыслялам през цалый день тривышкі до шафліка для бідльонтек для яґньонтек і уж вас єм ґжыбы моє і фасоля з ґрохем і ґрох з фасольом і слівкі і ябулка і ґрушкі уж єстем ситы Але юшкє добре єст посьорбать і карпєле Трохы символічні але спробувать треба В жытю хоц як ся притрафі невідомо чого можеш ся дочекат і остатня капуста Хвала ці панє іле ж мож наєсть Чому ж то остатня капуста Може на ню найпізній молода пришла як тераз на слезє понед жебы то стронґі теды чемуж бы ні вшак же своє то своє Але ґдє го ту зловіш Подякуваті Боґу за то єст словами пшотку благодарем Тяй Боже споткат ся так і на другій рок жебы никого з нас не убило жебы сме не запомніли о ґілій Кєселиці і о вшыткым то было дороґє ойцям і дзядкам Шануйме стрежме мийме од німовленця льодуватом водом в віґілі нехше звіє Нех памята А тераз заспівайме хвальме новонародзоного співайме співайме співайме пломінь свіци зяренка в ґарнушку шыпєка Юж ся допаля вігілия Здмухній свіце в котром строны дим пуйде з котрой строны синова прийде в ґуре іде В ґуры Ніц з того не беба чекат на другом віґілє на другій карнавал Ґє пастух Ту пастух Кренць поврусло і лыжкі звьож жебы ся быдлента разом тримали Жебы ся разем тримали жебы так звьозать повруслем вшытко о чым мажеш жебы так завше ксєжец ясно світіл як діс жебы так принсла щестє ґвязда котрой завше шукалем і діся зналяз лем Юж мі ся звізда Юж мі ся мґлі Іде домем сен Якій ты велькій Маленькій народі муй якій ты боґаты Дзякує ці за віґілиє Давно то уж записалем але пше не так давно як там жылем Жы цо Же зрозуміли сте уж дісні жыє тым Жыє Не оже не сєє Не мам быдльонтек ягньонтек але пшеце ньосе скляткі сходовой як зыстайні наренче ся наймолодше моє крочы з запаленом свіцом при де мном як я пшед татом четвердесті лят тому поздравяме тестаментовым поздровєм домовників І воды з крану выносіме нам мруз і вносіме єй знув додому з поздоровнієм Жебы не была з жадного там крану а просто з потока Не мам як ньонтек ані бытльонтек але пше одкладам для них з нашой єдной місы з каждой стравы подшевышкі і поврусло з ся накаже на пальцу крціть вязать лыжкі жебы ся бидлента разом тримали Выдавало бы ся же ніц а ніц не уроні лем статового з мамінного з уйкового Владимірового Выдавало бы ся же і Зомбек чоснку приґризам з тамтым Боже якым смачным смакєм выдавало бы ся Нє То тыко так доправды ся выдає Нема уж тамтых віґілій Привіджым ся тылько в розщыпний лузон ясності дісійшой віґіліни свіци зобаче є часем Явіт мі ся Уйко Владимір модлитва з велькым шыєнцьом як бы ся захвистивал наклада слово на слово А кєди уж по тыкротным при жеґнаню зґасне то остатнє амін Зачына своє слово свойом приповіст опертом на писаных святостях але свойом о новонародзоным отрочати дітьонтку О тым як шлі до бідного вертепу крульові жебы му ся поклоніть як ірод выпитувал іх о місце народжыня як пізній выслал Легіоны як Йосиф з Марийом і отрочатом мусіли істи на выґнанє до Єгыпту Кажде з нас од найвякшого до наймнійшого зналом приповіст Луйковом на память А преціж завше при леґіонах при Єгыпті мґліли ся очы розщепяла ся ясніст свіци Бо уйко при тых словах важных Заєдно ся захлыснул навет заколысал цялем Пристопіл з ноґі на ноґа як бы му тінжыл тянжар лят А мы виділи сме вшысци же уйка ноґі вцеле так не болом як бы ся комусь по струнному выдавать могло Не кожыстал ниґди з ниякой паліци хопкал як шухай такой як за найяснійшого по карентийскых Альпах Ой як хопкал Пошли сме туре з Віґілі уж втеди бы лем першы рок в Варшаві на пастеркы до Міхалова Так мі ся то припомина бо пошли сме акуратні тілько ведвох луйко і я Бо то ся так громадє і каждого року не годіло бо то кавал дрогій Нойзіме єщы втеди і там на заході тенґє бывали І власні я втеди якысь вуйка піддужылем за дня пустіло розмєнкло з неба лязло такє ні то снеґ ні то дещ а вічюр ся трохы выпоґоділ Хотяж не было ґвязд ні зналяз лем свойой Лапал леґкій мруз такій правє жескій ач не докучлівы Він повіда лем до уйка якось так Підеме Уйку до Михалова та підеме Уйко однюс ся до мні з том Варшавом якось щыґульнє выдало мі ся як бы утішыл ся том пропозицийом Пошедл до комуркі по Скірні зачал овіять стопы до флянельовых онуцек Не вім чы акуратні втеди одраз звертіла лем увагы на ты друбносткі чы тиж уж в дродзе мі ся одтвожыло вшак же і скірні і онуце оказали ся втеди вцале непослідніми Мє перед святами далі на нове бути Але в Качанові якось небарзы шло покупчыть Шукалем перебєралем аж десидувалем ся на таком переплятанкы з куры і фільцу Одобри нумер за дуже але же мі ся звідоку подобали і цепле были Він взялем Кєдись неєдні як тато оповідал ходій до церкви чы до школы на змяны залежні од того іле было буту в дому Я міл лем своє власне і то нове Чему бын не выкорыстать тей околичности Пошли сме І нагнеска то уж вшытко Барз сердечні дякую Вам за увагу чытала Моніка Тилявска