Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слуховиско #142 - 3 IV 2015 P. Murianka A Wisła dalej płynie cz. 38
Ep. 142

Слуховиско #142 - 3 IV 2015 P. Murianka A Wisła dalej płynie cz. 38

•

Episode description

Слуховиско #142 - 3 IV 2015 P. Murianka A Wisła dalej płynie cz. 38

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja jest kolejnym odcinkiem biografii Petra Murianki A Wisła dalej płynie i skupia się na wspomnieniach o Rogościaku, przesiedlonym wraz z rodziną do Parhocina, który według narratora nie odnalazł się w gospodarowaniu, ale był człowiekiem wielkiego talentu, ducha i bolesnych doświadczeń związanych z wygnaniem. Narracja opisuje jego wojenne losy, w tym niewolę, pracę w Niemczech, ucieczki i ukrywanie się w lesie podczas poszukiwań prowadzonych przez gestapo i granatową policję, a na końcu zapowiada dalszy ciąg od epopei Żegnaj moja Łemkowino.

Automatic transcript

Добрий вечер Витам барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступный одтинок біоґрафіі Петра Мурянкы а Вісла дальше плыне Перед нами Розділ під на <unk> мобі Вспомина лем Вам же часом забєрал мє тато до Качанова док звозіл зо стрикєм митрем Кльоце Старало ся часом і при інной оказиі бо то качану был найблизшым мястечкєм і єзділо ся ту заход чым Нераз встемпували сме до ланя Рогощака Он єден з нашых ґаздув не мов ту о пізнійшых молодых выбіл ся так же замешкал в місце Привєзлі ґо враз з родіном до того самого пархоціна в котрым і мы осєдлі сме але не поґаздовал з єдной або з другой причыны коре зараз выяснє А може і з обидву Пшедівны то был чловек Повіл дужо і достыбко Кто бы лепей не знал моґу те недаюце ся латво пшервать монолоґіі назвать часом пустым ґаданьом І на позор міл бы віле рациі слышонц як оповіда о способах господаруваня дорабяня ся улатвяня собі жытя <unk> кроли <unk> скірок <unk> злотых га знаш як ся кролі множат Альбо я кєд бы м ґаздувал та бы м ся так не дзядувал класти вылами сіно до драбника а гвіздати до мотуза цілу копу і нераз ю коньом на віз І то была бодай та перша причына з причыны котрой не поґаздувал Перша Але відімі ся посреднійша Бо так направды велького вродзоного інтелекту то был чловек вілького таленту а єщы вякшого духа Бардо пшежыл выґнанє А по тым цо пшежыл в ойцовізні І то нані друго перед тым же выґнаньом здавало бы ся могли му упшыкшыть ся те жыбыры по токі През два лята был в лесі Ого Зараз собі помысліте Бо помыслить тови потрафіте Ніц з тых речы То зупелні іначей было В <unk> пошедл до войска же мал вшелькы таленты скєрувано ґо на дівянцьомісячно снайперском школы у Подхаляньчыків З Подхаляньскым пулкєм займувал за Ользє Збулем серця бо Чехуф як вшытци насі любил В войску застала ґо польско німецка война достал ся до неволі але удало му ся з ней чмихнуть Дойчлянд єднак го не омінул три лята працувал у Балера А кєди му надокучыло чмихнул і стамтонт Не омешкал пшедтем написать по німецку здолжыл на учыці языка Ліст до Гітлера котрый панеґірикєм запевне не был Пришыд додому Нібы на крутком припустка Кєди надше длу нібы час выізду пожегнал ся зо своіми в дому і на подвужу шыроко розлев нє єщы і з сонсядами і з каждым кого споткал Та ідешла ідеш та іду што зробил та тримай ся там небоже Боже заплат і пошеду През каверы як завше годіло ся до Ґрибова На каверарах на граници всі мішкало кілька родін польскых там теж не поспішаюч порайцувал з людзьми та ідес Ваню ідес та іде цо зроб Та цимай ся там єбозе Буґ заплать і пошедл А нагоже в лесе скренціл з путика вправо подщыт а кєди смєшгало зачал сходіть в дул Прешедл под ослонул ноци сьодлем Берльова до Зеляркі до тых єй пшепастістых нєджы остоівількуф Мудрий як волк Такє поведені годіло здавен давна поміджы людсми Чому акуратне Модрий як вільк Як вільк власне Чи може зато же вільк нікому ничому ся не да вількєм треба бы быть жебы ся над тобом святні осміліл паствіть жебы тя міял за чловека Фест то обмысліваньо Ани родіцом не повідал як і цо Жебы на тенчас кєди прийде Ґестапо бо прийде не здраділи ся држыньом змішаньом жадном чловечом слабостьом пошедл Вшысци виділи як пошедл своі насі і правє насі Повинні увєжыть ґеста повци Єдна тылько душа вєдзяла же не пошедл Олька Велька мілост велька на цале жытя Пізній за якій час то уж і вшысци виділи же ваньо ниґде не пошедл а вєділи по ольце бо з кошыкєм заєдно до Зеляркі шла Певні нієдна ходіла до зеляркі чержлі чы до убочы ніц в тым дівного дівне бы было ґдибы не ходіли Але час позьомек борувек черніц час ґжыбу кєди смія І настає час солоты хлуд зьомб паскуда Втеди то уж до ґур з кошыкєм лятат зупелні дурно вато Вєдзелі вшытци желаня в лесі Зрештом кєди ся троха Преваліли пошуківаня ґестаповцув і ґранатовой поліциі кукал час од часу на мало хвили додому часом навет приноцувал а віщый был Раз при паскудней непогоді просілі го бы зостал Не дал ся упросіть Кєди ушедл од дому <unk> метрів ґранатова поліция добіяла ся уж до джвів Змысль был од малого В повшехній школе научытель спровадзіл до него і кільку єщы юродівых подрянчників до середньой школы Змысль был але не до тего цо треба як бы ґаздовскым сынем є был Цудовал комбіновал а кєди розправлять зачал аж слухать тего дівне было Часами так ґадал оповідалі як брат його дзядка Кундрат же як кундрат ґадал но то уж тераз так докладні вивісти ся не да бо ти уж лята позапомінам віле з приказаного В каждым бондз разі ґадал то мыслял так як мыслял Га мыслял вольно значы ся ні помалу Але так як том вольномыслітельско З Америкы том заразы привюзу упоминали го зато іґомост значы ся ксьондз Пробощ Але не помогло ніц тілько до біды пришло А то і самі ґомость винні были же так ся стало Бо хоц был то пробощ чынны енерґічны але деспота такій же хце абы цала вісь так ся рушала як он тего зажонда абы никт не сміл навет оддетхнуть без його волі Як написал о нім Северин Удєля в Зємі Лемковскій перед Пулвєчем то вышла в Львові в р Тым способом Кєди од <unk> р одійміте <unk> лят можете вєзіть кєди то ся стало А надміням Вам о тым жебысте не мысляли же змыслям Удзєлі ту уділілем кєди то у него зналязлем для потверджыня Вєм тот таты Мам абы мі того не оповіді Вєм дужо вінцей як написал Удзєля Но він кєди вруціл кундат з Америкы позволил собі затанчыц іґомостьєм Дословнє Мілі музі охоты ужондіть гуляня потанцувкы але наторніст треба было позволеня іґомостя Кундрат Єднак уважал же в тым припадку єст то курателя уж понад выраз збытечна Выбрал ся він до вієбного на пертрактациє Але не нде оповідал Лепе єй переж не учыня тего Ништо зробил сам Ланє Рогощак стрічный внук кундрата во фраґменті своій Великій лічуй <unk> тисянци зроток епопеі Жеднай моя Лемковино І нагнеска то уж вшытко Наступний одтинок зачнеме власні од епопеі Жеґнай моя Лемковино А тепер дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска