The archive of
Lemko radio

Добрий вечер витам барз сердечні на слуховиску перепрашам за невелику Перерерву але єм си чысто призабыла Так же єден одтинок нам на жаль втюк але вертаме і кінчыме помаленькы біоґрафію Петра Трохановского а днес запрашам на наступний одтинок Не ходілем до Костьола то зрозуміле Для вас зрозуміле бо вет якім єстем бож высповядалем ся вам Цоправда моі коледзы за выньоткєм може Ян Кая котрий не оминул жадной оказиі жебы встомпіз на ґліняном змовити Здроваській Не ході єй за често до костьола Але в вякшости тей Божой неділі не припущали Я видялем же во Вроцлаві церквив єст Відялем же во Вроцлаві єст навет наш біскуп Але Вроцлав тай великій Тымчасом церкв была зупелні близко Як же так долго немаль пул року не могла м єй зналез Втіснята помідзи дві камєніцы цофнята кілька метрів од улици Дымровского то была улиця міла на собі труй рамєнны кшыж то была она Боже як цепло мі ся зробило в бірсі В тій хвилі кєди зобачы лем єм на власны очы хоц претіж виділам же дісі єст Аж тераз поєм же вцале велькім Вроцлаві не єстем сам З яком я свєнтостьом пристемпувалем пшез єй прук кєд надешла ніделя З якым пшеєнцьом впатрывалем ся в служонце ковладыке Здавал мі ся подобны до ойця Максима Така сама нкна погодна тваж Велькє очы чарна брода Тілько же убране дубше алтажу так на свісонцо іщы барді свіцонцо ніж ксєнжа Зачалам ходіть до церкви немаль реґулярні Нємаль бо не завше удало мі ся выманеврувать колеґув Трохы встиділам ся прид самым собом же маневрує але балем ся вєще мі балем ся єщы недорослым але вкрутце мусялем дороснуть Доставали сме бльочкы на сняданя обяды і коляция Выберало ся є перед початкєм каждого місяця в адміністрацийным будинку обок школы і власні на корес з пшерв пошед лем по тебльочкій а заєдно колейка по нє была Кєди заміжалем вейст до клясы было ж добре по дзвонку але якой занадто тіхо На жадной лекциі не было так тіхо бодай понад свій вік выроснятого чеботаревіча подрываючого выхова вчыніє голос плывал по клясі запукалам Проше Препрашам за спузніє повім бо того не повіде не можна было і зобачы лем перед таблицом хыба пянцю колеґув а в околици Бюрка Научыльского Выховавчынє директора кєровника варштату і єщы когось не памятам Але решта вшытко памятам як в затриманым кадже затриманым Нє кіно шло О наш Пьотр Русь Анє ліла ся як завше выхова вчыні Єжели уж єстес на сродку то позостань устав ся обок колеґув додал кєровник Кєди зачали обмацивать зрозумялем В пінцьо особовым шереґу стал ізбишек то єґо маєл на цельовнику любіл рецитувать з карткы Еротичне віршыкы Мівал цікавом голізны Відочні хтось подкаблювал а обмацийом для чыстых ронк обмацуйом по колеі вытім з кєшені кажды картелюшек Помыслялем о моіх псальмах ношоных завше на серцу знайду зачну чытать цофну лем ся незначне выткну лем по малютку Ренкы до сподньой кєшені Намацалем зложены карткы Уж невіле бракло а вложыл бым є в пасек не здонжылем котрий ся зауважыл А цо ти там ховаш Ніц Як то ніц Дай Не дам І уєм карткы мідзы обє моє дробны рончкы Заклещы лем пальцы стісну лем длоні Дай не дам І взяли мні два рыце попод выставяне локцє І вынє слід шепоцонце го Ножынтамі до директорского покою Втеди не моглам мыслить о реакциі в Голавчыні О реакциі клясы Але тіж видже тен образ Тама скотка то Маковезяренко Цуж оно там може міц помідзы тым затіснятыми рончентами Дай жекл директор кєд зналезлі сме ся в його покою Проше Взял розложыл карткы прилетял очами по якійому то писане по руску По росийску Не по росийску але такы самы літеры Знам анґєльскій німецкій але Теґо не умім жедать тото єст Пане директоже В дісійшых часах ґде бы пан не знал росийского не был бы пан директорем Відалам як вірці ся моя вспаняла выховавчыні виділа лем як червенієє он директор Але я не чула люж страху встемпувала весь неслыхана гардост зацінта до злости вытіскаючой юлзы Не спущанц очы зачалем ґжебать по кєшынях за хустечком Зорієнтувал ся выял свою прошы Дякує і отар лем му лзи Ренкавем Чомусь одчыталам ґест як ірони хоц можна было в тым дойжеть ся зупелні призвоітом людскост То модлітвы А єднак потрафіл пан перечытать Далей бы ме в хардості злослівы тым бардій тераз кєди упевніме м ся же мі неучціві походіл упокажал моє псальмы мніманом велькостьом Анґєльщызны Німчызны Не мысля лем тераз цо бетро Від Лем же тераз мушы быть з собом з псальмами з Русенкєм і амрозом Можеш врацать до клясы Прервал другє своє мільчыня і моле доразстаня складаюч на чворо карткы з псальмами і оддаєнц міє Врацалам до клясы хотяж была она на самым першым пєнтше в тым самым концу ґмаху школы наша кляса Перша Ф Хотяж была зупелні близко выдала мі ся далека Мєнкла моя гардост зачынала ласкотать обава Як то прийде тераз жыть Цо то было Цо там міялась Чому не хялась показать Єден поза другого зачали мє засыпывать питанями Зи вспілчутьом з приязньом Добжеж коледзи были І такымі бы позосталі Ґыбы Ґдибы дорослі были людзьми ґдебы были педаґоґами ґдебы є та сука котра вешла до клясы колишон в біодрамі плынула пш таблицом і з шельмофскым усміхом зачала Цедіть Вє цо наш Пьотр русь повідял директорови Чулем те секунды тішы те встримиване оддехы А сука хцонц насиці себе і клясе сенсацийом цеділа вєци повітял І знову зробила павза ружовяла шыллемовскым усміхом Пьотрусь повідал нашому директорови же ґдибы не знал росийскє конь был бы директорем Хвіля сідала тіша Ці пятнастолітні люде не были в стані одповіді так од ренкі Цо то могло бы означать така вітомостре было на то хвилі тішы Превал єм курис з містовых Нє з інтернатскій пачкі мовиц полголосом але єднак глосным посюд тішы то стырусек тераз по тішы поточыл ся Лек Кішынер Взрастал як приближаючый ся пщелі руй Для мні уж хучал утіху знову Наґле кєд всталем єстем Лемкєм Лемек Цо то такого Знову приближал ся руй Не вім чы сука ґдибы не забжмял дзвонек і ґдибы она видала кто єст Лемек єла бы своім педаґоґічным способом розяснят молоды убислы але забшмял Перазлівє як ниґды перервал руі рує На як долго І нагнеска то уж вшытко Дякую вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска