Архів
лемківского радия

Добрый вечер витам барз сердечні на слуговиску Героіньом гнеснього одтинка буде Еріка Матонокова Але тым разом будут то повісти Злачнова Гавранів Поклад а оповіданя під наголовком Дикы сфині барона Ґіланія Запрашам Ґазда Андрий выберал ся на поле на перше ораня далеко аж ку зубрыку Гануш Я уж піду бороны і плу глуш мам на возі зрыхтуваны Повідал своій жені Кус почекай мужу покроплю тя свяченом водом жебы збыл ты і наше поле хранене перед каждым нещастом Кроплют тя посвяченым квітьом жебы сь мал щастя з нашым польом жебы ся мі добрі орало і кажде зернятко што посієш жебы ся прияло Так я уж іду гануш прийдеш за мном з обідом на поле прийду наварил ти перогів Андрий похнал волы перешол в гороблик а там уж было поле котре хотіл зорати Выорал першу борозду перекстил ся і повідал Господи помож мі і заорал мале яєчко до землі той першой борозды потім орал аж до обіда Ганушя принесла обід перогы як обіцяла Андрию подся наісти вынесла м перохы з леварьом і сиром Андрий любил перогы на ім ся досытай дістал силу ку вечеру поорал ціле поле Доміл пришол страплений ганушя шухла ведро воды на нього Гануш што то робиш НН но жебы смі ся не похворіл Так треба по першым о раню то был звычай і нашых родичів не памяташ Але і ты забыла Аж днеска єс ся вернула ку ним Чом Послідній раз єсня обляла кєд єм был іші паробок Товды єсмі ся любил зато єм то зробила і залюбила єм ся ті А днес єм твоя жена маме діти стараме ся і о старых а так і стары звычаі зостали на нас Днес єм не забыла бо яр і якось мі пришло же ці ся мі молоды рокы не вертают сміяла ся Як посадиме бандуркы буду іші щастнійша Но лем кєбы сме были здрави і урода буде добра Вера так Ку щастю нам веце не треба А ци зато же звычаі обновили або зато же Андрий Добрі поорал зродили ся ім прекрасны бандуркы нихто такых не мал Але бандуркы ся любили не лем Андрийови але і дикым свиням А тоты рыли Зрывали поле Єдна радіст Бандуркы ім смаковали Но то уж ся мі досправды не поздават гнівал ся Андрий Мусиме гануш тоты мандуркы іти стережати інакше в зимі не будеме мати што істи А так Андрий стражыл стражыл але свині го занюхали та не пришли Пішли на другє поле Андрий тыждень дома не спал Свині не ходили І так перестал стражыти Але рано як виділ тоту сказу ціле поле перерыте Ту уж Андрий ся нагнівал пішол до хыжы на страж але уж на долго До товды там буде покы іх не пострілят інакше домів ся не верне Вєдно скоро рано збачыл же ціла банда свинь іде на його поле взяла пушку і замірил і дунчо біжал дикых полошаты Так ся сполошале же пішли на маєток пана барона Но ту уж не можу стріляти подумал Андрий але наісто ся вернут назад на наше поле Андрий застрілил найвекшого дикого і притяг домів Мясо помолал до кобас і сусідом пороздавал Но злий і зависливый сусіду аньо Не жебы ся мяса наіл і тихо был але ішол жаловати панови вельможному же на його полях Андий порядного дикого положыл мясо з нього до коба спомолол і сусідам роздавал Андрия кликали до Пряшова перед суд судя повідат Ці ты Андрию забыл дикого на ґубернатках мясо єс до кобас помолол і поіл Сусідам дашто даровал є то так повідай Андрий затял ся тихо стоіт словко не пустит з рота Но што забыл єс рач повідай Судя страчат терпезливіст Бо ті на паріл такый терест же ниґда уж не будеш польовати на паньскым але ани на своім Пішлю тя до гарешту кіт ся нагнівам Діябол бы го взял дика єдного Він мі бандуркы може жерда я його мясо ні Што за справедливіст Тать тот дикій нема тьмено ціє мій або пана уродженого барона Ґіланія А бандуркы были моі Я іх посадил Він ся на моіх бандурках выкормил зато был мій Скінчыл Андрий цілый Червений од гніву Польовний листок Тышман так же дикого стріляти можу Ту з балкона озвал ся веселий сміх барона Ґіланія Но то є добра реч Кєд ся дикый на твоіх бандурках обжерал так є твій Лобиш ся мі ґаздо же з словом стоіш же ніч не скрываш не таіш Позывам тя до мого каштелю у Фрічовцях Поміриме ся при похарику вина побесідуєме А тепер перед свідками і славным судом выголошую же як моі псы заженут дикого на твоі лукы а я го застрілю пішлю ті задню шунку жебы і ты мал ужыток Што повідаш Шандрию Та добрі Я за чом бы ні є то ваша добра воля А так ся і стало барон післал шунку з дикого але лем єдну Штот барон перестал польовати ці што Лем єдну шунку післал Но але і так добрі Наробиме кобасы на святка вдякай за то же пан тримле своє слово завтра піду на Ярмарок до Шырокого до ґаздівства дашто покупити А кєд пана барона стрічу поодякую му Што повіш гануш Так треба Шунка то была велика є за што подякувати На ярмарку біжал Андрий за бароном пан барон барз красні дякую Вам за шунку з дикого была барз добра І кобасы сме наробили позывам Вас Кід коло нас підете зайдите покоштуєте Же лем єдну шынку єм то післал Што ты Андрию не знаш рахувати Або памят ті не служыт Повідж Я ті післал пять А ты повідаш о єдній Но я лем єдну достал присігам на здравя моіх дітей і на своє Лем єдну пан барон лем єдну єдину Ей уж знам де остали остатні Нагнівал ся барон аж почервеніл Лем што ся верну до каштеля зроблю порядок а зроблю тотакой злодіів вышмарю зо службы і вышмарил закликал гонців і слугів Хто послідні ніс з шумкы домів Андрийови ти Ваню Та я і Штефан а перед тым тиш мы двоми пан велькоможний А чом сте іх му не дали Дали сме іх гей але лем єдну а штырі де сут Но в колбасах на різдво вылуджены зогабили сме про себе Новолил єм вам то Ні не доволили Такой вам зо службы Мілост пане пане велькоможний Нияка мілост Іде вон з мого каштеля Ваньо і Штефан мусили з доброй роботы і од щыдрого стола пана барона Пітигет Каждий ся од них одвертал бо то не было першый раз іх нечестности А такы зачали ся радит як бы ся помстили Андрийови Выкопали глибоку яму Закрыли єй конарями рівно надразі кеде ходил Андрий по сіно на пастырску а кєд ішол перед святками з волами по сіно волы упали до ямы Єдного мусил забыти так ся доламал І Андрий собі ребра набил і думал собі Хто бы таку паст приправил но не мал свідків люде ся бояли свідчыти проти злодухам якы были Ваня і Штефан Зостали непотресаны Мусили чекати на справедливіст Божу Пришла скоро Штефан ся раз напил як ішол через Копытовску долину до Шындляра за фраірко та замерз в Снізі Не мал ани тридцет років А Ланя он долга в лісі привалил бук зостал калікол Андрий з бароном Ґіланійом кіт ся стрітили на ярмарках кобаскы з дикых іли винко попивали ради ся мали як медже добрыма людми мат быти Іна гнеска то уж вшытко Дякую Вам сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска