Archiwum
łemkowskiego radia

Добрый вечір витам барз сердечні по дост долгій перерві на слуговиску Але вертаме вертам я зо своім чытаньом і з літературом з лемківском літературом але тіж з літературом котра деси містит ся в лемківскій тематиці А іхнизка власні така книжка книжка котру уж знате леґенду лемковского Бескіду авторства Анджея Потоцкого запрашам барз сердечні Скарбы на каміню На ґуже Камінь коло Ясліск в місцу званым Лабачка руслу кєдизі бук оплецьоны доокола през Яблонь То очывісти ніц щеґульного в світі природы боєм при дродзе з суровіци до полян суровічных росне нас старий рысогатий вєжбє єжембіна Єй червоне корале жуцают урок на каждого кто тенди переході Люде пристаю Ґапюн ся з дєнця Яблулка на буку на певно не выглядаю так ефектовні як єжембіна на вежбі Але Але Под букєм была скала з веритым на ній знакєм ножыц Того знаку не учыніла натура Ту выразні было видать людском прецийом Отуж давно тему тутейсі з Буйовє звані Бескідниками означали такім знакєм нібы тайном пєченцьом місца ді укрывали зрабуваны скарбы І негай Буґ улітує ся над тым хто бы хтіл ім те скарбы поодебра бо грозіло му розерваня конь Бо кєди злупілі на гостінцю хлопа як шедл на ярмарк альбо як його купца то міял ледве обносны крамік заробок был невелькій і в кілька дні в карчмі го припущали Але кєди обрабували двор альбо костюл чы церквєв а навет цалом вєзь люб містечко треба было мі певне місце ді здобыти луп ся з хова Іше чекаш справа трохи притіхне Треба Вам видіть же збує ховалі также чест зребуваных скарбув на ґоршы часы Чы навет на старост Бо та відомо прийде як амен в патєжу А втеди не без чего жыть бо чеґо Ясні ощенді те Ян не бел Камінь значыта ґура звана теж Бєщадам была місцем щеґульным бо урочыск там знайдевало ся не мя до котрых дрогі таємне вьодли і завше поґонь можна было на них зґубіть і не тілько скарбы але і ґлове перед вшыткым оцаліть Врешт близко стонт было до Ґостівцуф цо з Дуклі Ясліск Ясєля Віслока Велького і Радошыт през Бескід на його другом строны переходіли Ніц пшето дівного же компаніє з буєцкє презтулетя ту власні ся зберали і стонт ся розходіли нібы недівєде з матычника Потем кєдмете з околичных всі скала зачали на каміню нажер на лупать і вывозіць з Буйови не ужондалі уж схацик Єно в тым давным місцу на лабачце скарбы надаль потаємні ховали Стало ся разу єдного так же на морове повітря цо з Закарпатя надешло вельо іх помарло а і споро смоляци теж вчесній были вытлуклі Но цуж здажа ся же і на матиска прийде криска Тых кільку то ся остало на розбужнього діло тілько з той крыівкі ци на каміню ножыцями была опєчентована од часу до часу трохы злота альбо сребра бралі Аж кєдись выпатшыл іх найзупелній припадково єден канаш то в леся єпше на букві выпасал Почыхал аж Бескідніци Одейдом і закраду ся до іх скарбу Очывісти выбрал вшытко до споду як нідвідзь барць злоты кєліхы монстранциє бранзолеты і інне прецийозас спшедал за пол цены Жыдов в Унґываже але і такы гроша взял цо німяра Потем вынюс ся з Бескіду і жыл собі нібы пан навет з шляхтянком ся оженіл а кєди по кількунасту лятах перехулял уж вшытко і страціл навет дом вруціл до Бескіду і до конця жытя нібы облонканы Ходіл по тым каменю шуканц місця означеного ножыцами в надіі же може єщы там зостало Але хыба уж по раз другій го не зналяз бо збує кєдисі зорієнтували же хто з ім скарб выбрал в злості стєлі теяблонь цо бука оплятала Вшыляко знак ножыт певнім гем поросли Ґєсь там єще мусі быть Ґанґусьова яма На кіляновскій Ґуже тай по другій строні Ясьолкі напретів церквой єст небелеяка болічо праві <unk> метрів коритажы Ґанґусьова яма до котры провадя аж <unk> весть Вєншост тых везть выкули в скале в Зєнці до Ніволі през Бескіднику в Купци цо подружували венґєрскым трактем през Пшеланч Дукєльском Первей было ту тым єдно вейстє і кєди войові пана Зындрама з Машковиц станелі при нім обозем внет вылапали вшыткых збуйцув Ґдиці зачали примірать ґлодем і мусіли выходіти з той поземной ямы єден по другім По тым здаженю колейні з бує кры заміжали корыстать з тій яскіні самі выкули другій отвор жебы в разі повтужыня ся подобной ситуациі могли по крийому подноци выдостат ся Преці єднак і то завіодло бо за часу Станіслава Ціковского котрый сам вельома лотовствами ся вславіл кєд разу єдного зыбує ц конкуренция на венґєрскым тракті робілі зостали запенджені до той ямы У давного вейстя запальоно огєнь на котры жуцано єдліна жебы як найвенцей диму было і обставівшы збоча ґуры патшоно Ґєн зачне выходіть Бо там повинны быти укрыте вистя Одразу затем зорієнтувано ся ді єст другій отвор Веку желіз буюл якы лісы сноры і вылапалі цо до єдного Згодні з участным звычаєм єщы того самого дня завіслі на Шлюбєніци Ціковскій выкорыстывал потем Теяме і сонсідньо звану тераз ліповідском Щеліном до своіх єцных целів Вєзіл в ніх купцуф і тримал лупы Правды повізявшы поза шляхетскым походжыньом нічым не ружніл ся од бескідскых збуів Мінул сну в якій час тіховскій помар і збує На учені злым досвідчыням постановіли выкуть в скале веле выізд з Яскіні так бы уж ниґды никт ту іх не заскочыл Втеди теж повсталы де вшыткє позостале вейстя до Яскіні Было оно очы добре замаскуване І опруч збуєцкого гетмана тылько найбардій зауфані Бескідници виділи о ніх Прето Кєди по раз колейны тым разом Смоляци Менціньского хтіли іх ст выкужыть і вылапат замір н спаліл на паневце Вшысты збує безпечні опустіли Яскінє і надаль збуювали бо така была іх натура І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска