Archiwum
łemkowskiego radia

Витам барз сердечні на слуховиску і запрашам вас дорогы слухачы гнеска на кус поезиі а перед вами збірка выдана през пані професор Олену Дуць Файфер по обох странах Думкы Хыжа Хыжа як птах крыла простує і кулит до сонця перхат Ясном надійом кличе хыжа вкорінена святе діло битя Збуджена зо сну Як далеко і близко треба ґу ній іти жебы на все вернути Крик жданя міцне свитаня обуджений криком Стій на постаменті осмороменным Твоє терпіня уж застыло в камени Мене болит жытя як даровизна обік шмарена не встиглам піднести роздоптану місто Отварам вікно то не з той страны тот крик так болит То бабє літо розпинают на кресті а дрань сміє ся з мойой короны Зберам присталы ягоды сон розстерам в долонях биют дзивоны не стоі з тамтой страны Натыролоху Три раз обходили хыжу як закляти Не знали де зруб поставити бо крок выкрочыш і простір затратиш Стерегли таємницю весняного часу літом вмерло іх жытя і фурт страх про тот крок што хыжу лишат А в місци не годен стояти коли іщы раз сплетут ся на шыдолоні наберміє теплом ярня втіха і кєра остане уж зозаду буде тиша Так глубока як початок жытя і конец крыку Тот ден стати ся мусит так як вшытко про што все знаме незнаючы барз хтіло бы ся криком отворити заперте обнятя Хоц коліщаме ставали ся быти Мороз не зачал ся іщы а тепла не старчыл Для пізного літа Горяча яр го розстратила необачні як шаленіст сліпа Коли крик шептаня ся змінит в тобі тепло дозріє кольорами осены для цілого світа в гірскых буках Без прикладу Свобідным здаєш ся быти Неє колисы і деси єст всяди і все А місяц ци сонце без пожытку гын вісят Бо і они непридатны ку дорозі Звідувати ся не мусиш і нич знати навет хотіти і быти не мусиш Свобідний в набытю І на тым гнеска кінчыме дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тыляфска