The archive of
Lemko radio

Добры вечер Вы там барз сердечні на слуговиску і запрашам на кустьок поезиі буде то Поезия Івана Русенкы з книжкы Русенко выберане котрой редактором є пан Петро Трохановскій Запрашам переселіня Лемків І то не лем од Коросна шли на восток Елоны то зо вшыткых стран іхали нашы Лемкы автохтоны Бо то з цілой Лемковины горнул нарід ку Востоку Памятайме во <unk> року горну на рід кустациям ку Санчови куґоролицям ку Яслі і ку Ґрибову кусаноку Новосільцям кузахірю Риманову Шли під воды долгым шнуром везли статок і добыток везли старців малы діти а дорослий нарід вшыток мушений был піше іти Як прибыли ку колеі розложыли ся в обозы поскладали своє добро кус на возі Кус під возом І чекали терпеливо на плятформы і ваґоны бо мусіли гет іхати нашы Лемкы автохтоны Так мусіли выіхати хоц ся звало добровільно роб што хочеш але в селі залишыти ся невільно Бідний нарід без опікы без проводу в тяжкій хвили Сам ся остал як сирота опікуны го лишыли Комітеты допомогы поліция украіньска освітникы ізза сяну і пророкы з Перегінска тройхендеры Фольксдойчеры Абсбойтеры Дельманчеры Уганберы і Пехтеры всі нашы Украінеры Професоры і докторы директоры інспекторы повтікали з Лемковины і всі зникли як камфора І на Лисник і дырымалик тиж не ждали на Москалів лем хватили што ся далі і на захід повтікали Зас голова пан Шандарук доктор Січка із Фриштака і штаб цілий Зосанока разом з нима дал драпакы Втекли цілы ешелоны і о нарід свій не дбают сідят собі за кордоном добры часы споминают А як Лемкы мусят іти залишати землю хаты Нема сенсу без народу самым панам оставати Од Крениці од Щавника од Посяня до Загіря з комітетів лем остали місцевы Мужы довіря а в Корослі На вокзалі паровозы загучали рушыл поізд а в ваґонах мусиканте марша грали хужлі плачут буба не ріже розограли ся гудакы Мілько Лежко оба Білі зо Штефаном зо Станчаком Мякшы люде заплакали тай міцнійшы посмутніли Вшыткы знали же край рідний раз на все уж залишыли рідны хыжы і обыстя лісы лукы поля ланы і могылы своіх рідных што там были похованы Стары Либы коло церкви Тоты грабы на цментери вільхы вербы коло річкы ділы верхы і кычеры березникы высыпаны і порубы і потокы Ціле наше рідне село де мы жыли тількы рокы Як Ешелон рушыл з місця то нам вшытко в очах стало Але трудно Трудно дармо уж пропало все пропало а паровоз тяжко дыше уж наберат кус росгону хоц за собом тяхне полных і фісем ваконів А коросно уж за нами уж ідеме через поля імя отця Хварят люде Най ся діє Божа воля Музиканты уж не грают і не плачут нашы люде Лем парово сильно фукат Кола шуршат кола худу А даколи моі стевы стане поізд в чыстым поли і никому невідомо Коли рушыт з місця знову Так оддале Кому треба тоту пяту греку складку і машына нетрушыла І зас было все в порядку І на тым внеска кінчыме Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска