Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слуховиско #223 - 24 II 2017 Л. Шандалова Черевеный берег ч. 1
Ep. 223

Слуховиско #223 - 24 II 2017 Л. Шандалова Черевеный берег ч. 1

•

Episode description

Слуховиско #223 - 24 II 2017 Л. Шандалова Черевеный берег ч. 1

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja zaprasza na słuchowisko z opowiadaniem Ludmiły Szandalowej z książki „Czerwony Brzeg”. Prezentowany fragment opisuje poranek w wiejskim domu: matka budzi Marczę, przypomina jej o śniadaniu i wyjściu z krowami, a dziewczynka szykuje się i wybiega z domu. Pod koniec ojciec wygania krowy ze stajni, a prowadząca dziękuje za uwagę i zapowiada następny odcinek za tydzień.

Automatic transcript

Добрий ден дорогы радию слухачы Витам Вас барз сердечні на слуховиску і запрашам на оповіданя Людмілы Шандаловой з книжкы Червеный Берег під наголовком Червений берег Лем што блиснул першый учік сонця мама приступила ку старій деревяній постели Тепло посмотрила на дівочку яка спокійно спала злегка ю потрясла за плече і тихіцько жебы ю не выстрашыти зо солодкого сна зашептала Марчо Марчо вставай маш яшнічку зроблену і молоко на столі треба іти з коровами Розмеркувало ся Ночна тыхота іщі падала на село а в поєдных хыжах ся вшытко зачынало переберати з глубокого спаня Люде ся перевертали на постелях помалы опущали тепло з выгрітых перин О патерні перешмарившы през себе даяку лагу вставали і шмаряючі руками запалювали слабенькє світелко петрольовых лямп Худоба ся в стайни Озывила тихым забучаньом або форканьом змагала ся на ногы і чекала на ґазду Курникы іщы спали лем де ту дакотре з домашньой пташыны затрепотіло крылами потім іх зас притягло кутіл а голову міцнійше штурило до мягкого піря Хто бы ся сподівал же ден ся зо свого спокійного початку нагылит до такого кінця Марча отворіла очі обернула ся помалу на другій бік Єй тіло глубоко занурене до соломяного стружляка было тяжкє кліпайкы ся назад заперали но розорвати сон хто знат де уж одлетіл З одхыленых дверей ся до задньой хыжы на глиняну землю лял малий пружочок світла Мамин дихнат головов у своім правідельным ритмі так познатий ю успокоювал давал істоту і днешньому рану Встань Марічко встань ласкавым голосом ю будит мама іщы кус подримлю просила Выходити спід теплу перенеся і нияк не хотіло Солодкый перерватий сон бы іщы рада доспала Але тяжко бы си спомянула о чым был уж є час треба встати З половины пробуджена а з половины іщы зо замороченом голову на заголовку чула якых голос чымов хоцііх кроків слабне аж покы цалком не замолк а потім десь ка здалека засичала пара прикрывка черкла о горнец ручка на желізных дверцятах шпаргета зачерчала Было чути як огень накоротко загучал То мама в передній хыжы приложыла дырвно до пеца Мальча сій на самий перед дрібныма пясточками протерла очі потім одкрыла перину на бік посадила ся на постели опатерні ся великыма пальцями на ногах дотулила землі і босыма ногами на ню стала Аж юс трясло земля была холодна але зато гладка і чіста А курат вчера сестра Ілія робила порядкы глиняну землю лвы замітала поляла з водол вымазтила Скоро на себе нашмарити кабатикы спідній потім верхній і обидва завязати мотузком колопаса Так а тепер глуньку Бісідувала ся потихы попід ніс як брала зо стільця теплий фалаток облечыня і натігала го на оплічатко Гунька шувні вышыта дрібныма квіточками вшеліякыма кривульками што Ілія вишыла про ню давнійше была уж зношена Кусі тісна Скоро з ньой выросла вера треба бы єй нову векшу Задумано сію прихласкала кутів обернула ся на пяті і потягла до носа пахоту яка і припомянула же є голодна Но відтай дівочко моя як іс ся выспала привітала ю мама лем што вышла зо задньой хыжы На столі чекал на скоро приготовлений теплий фрыштык так уж ся з нього іщы і парило пагота розпраженого масла заляла цілу хыжу та не барз мамо так бы єм іщ і спала Ліниво гавкала Але ту пахне Помалым кроком перешла до кута коло облака де на малым стільчыку стоял лавор з водовмила ся повтерала з рушником потім ся сплела чорны волосы до єдного густого варкоча і вернула ся к столу Наідж ся дітино на ту маш хліба мама приложыла ку яєчниці мягкий окраєц а не забуд зо собо взяти мериндзю маш положену на лавочці Припомянула вертаючій ся к своій роботі коло варіня Левеш што булькотіл на пецу помалы замішала набрала на деревяну ложку і о патерні скоштувала Потім зведаво посмотрила з облака Тма ся уж розмывала місячок штораз веце бліднул З двора было чути же ся там штоська діє Марчо дакус ся шыкуй Уж і іду перешмарила ся на голову квітовану хустку марча завязала єй під бородо схватила з лавкы фалаток хліба зо шмальцьом і выбігла з хыжы Гей ге гей Малина ідеш Ягода гыбай Отец выганял коровы зо стайні його грубий голос ся озывал по цалым дворі ляпкаючі кажду по шырокім гырбеті поганял іх перед порогом котрий мушены были высоко переступувати Марш на поле Крокы ту і там тихо забучали Вырушены з ночного спаня ся помале пустили долов двором Марча ся опамятала такой ся хопила свойой пастирской паліці яка в моменті засвищала в люфті Цітрона Та назад Магала з паліцьом горі долов помагала навертати худобу на драху І нагнеска то уж вшытко дякую Вам барз сердечні за увагу на наступний одтинок запрашам о тыжден чытала Моніка Тылявска