Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий ден дорогы радию слухачы витам Вас барз сердечні і запрашам на наступный одтинок з книжкы Червеный Берег Людмілы Шандаловой на другій одтинок од оповіданя Червений берег На почудуваня малина што колодоіня фурт копала і треба быти за каждым разом опатерным тепер як назвист стояла певно на місці і не хотіла ся гнути Але цітрона тота цітрона што ю мали спомежі вшыткых коров за найспокойнійшу з красным білым знаком серед чела што давала і найвеце молока сі тепер здумала же іх попереганят Найліпша корова праві набрала опачний смер до горы до двора а медже тым встигла зарвати марчу магаючым хвостом по волосах На швацлаю паліцьол по хырбеті марча Забыла єс што было вчера Марча сі спомянула же іщы лем вчера першы раз у своім жывоті пробувала цітрону подоіти Спочатку не хотіла ани приближыти ся не одважувала Бояла ся Але мама настоіла на тым жебы ся привчіла і такій роботі Под марчы не бій ся посмыть так стиснеш а потя неш вказувала єй Мамо уж знам Зрадувала ся кєд ся і пощастило начюркати до відра може і три деца теплого пахнячого молока потім ю але розболіли рукы даяк ся єй знехотіло дале продолжувати одразу мала того дост Зогаб я додою сідаючы місто ньой на низкій стільчык мама ляпла цитрону по задній лабі Стань дале коровка ся кус одступила обернула величезны до брадзкы очі на марчу яка ю медже тым пришла похласкати над пыском там де ся вказувала біла звізда Мудякувала ся єй корова а перестала румыґати То было вчера Марча сі спомянула на тоту малу пригоду і думала же цітрона сі буде іх надзвычайне комарадство памятати цітрона Чом ня уж не слухаш надбігла єй зверху замагала паліцьом понад голову Гей гей назад аж тепер ся обернула і розбігла ся долов двором Марча конечні вывела вшыткы коровы на драгу Дома тримали <unk> коровы малину ягоду цитрону а четверта ся звала Тынта Але требало пасти іщы дальшы дві стрынины Стрына жыла з фамелійом гаврановых на єднім дворі невельо повыше в своій власній хыжы Сама ся трапила уж <unk> рік боєй муж марч стрык і няньків брат пішол до Америкы за роботом і ниґда ся не вернул Не мают уж так долго жадной справы о нім Стрина терпко споминат на свого мужа зогабил ю без высвітліня без єдного слова розлучкы саму на вшытко лем з двоіма малыма хлопцями на роботу на ґаздівство і на боліст яка перетяла єй материньскє серце кеть пришла о обыдвох сынів Померли молоды Петро Іщій як дітина а Янко як ся гварит в хрістовых роках дашто по тридцятці Стрена сій марчу дівочку свого шолґра облюбила Як бы ні тать тото чорняве дівча з полныма червеныма личками іскров в очах джавотаве і фурт весела єй приносило світло і радост до жывота Часто ю кликала до себе зробила єй дашто добре істи бесідувала з ньом притульювала ку собі зогрівала єй холодны ножкы на теплим пецу кєд пришла перемерзнута з поля Стрына была як найблизша родина як друга Марчына мама Марча заперла капуру і під скаківці побігла за коровами повеселішала гнець як збачыла надразі свою найліпшу камаратку гайчу Ходили вєдно до пятой клясы а обидвом уж минуло єднадцет років Ганчо Хотіло ся ті вставати Мі ся акурат штось ка приснило як ня мама пробудили Ні што єс Не як ся мі не хотіло Але тепер уж добрі уж єм ся пробаторила А тиж Томаш марчыт добре на Бериндзю Змальов торбов перевішену через плече ся ганча фурт обертала вертіла ся і хранила ю як великій поклад Хліб зо шмальцьом а ты адзімкы а дві ябка Помале ся кінчыл септембер Голосила ся осін острий воздух колол ух рудьох при глупшым вдыху болесно ся врывал до твари Холодный вітер ся переганял навколо обдувал зарядом вшытко што му пришло до драгы Сонечко ся дряпало помалы понад ліс і долгыма лучами о патерні облизувало каждий камін кажду травку Село ся пробуджало в тихости непозорувано в нім начынал ползовати каждоденне жывот з каждом прибываючом минутом наберал на силі з котрого з двора закукурикал когуд Дівчата ся сміло выкарчували Женучі коровы перед собом наголос бесідували розмагували руками сміяли ся медже тым ся обзерали котры давшы пастухове Іх ровесници днес выйдут на поле і будут з нима вєдно пасти Марчо дай покоштувати з твойой меринді Я ті дам єдно ябко ганьча шмарила схолол аж варкоч білявого волося долгый аж до паса підскочіл при тім ся і вказала бетярска ямка на лівим личку Чом бы ні Коштуваня є такє інтересне Оно і мало за наслідок же покы дішли на поле пойли вшытко што ім з дому порыхтували Такы доброты ся не дали долго нести бо голод як великій пан был з нима скоро фурт але дал ся загнати на час доброл водом з близкой студенкы або чорні цямы якы рошли недалеко з краю ліса пониже села по лівім боці драгы на світник было добре паствиско Там все пасли до обіда і днес перед тым як ся то стало І нагнеска то уж вшытко на наступний одтинок запрашам за тыжден Дякую Вам за увагу чытала Моніка Тылявска