The archive of
Lemko radio

Добрий ден Витам вас барз сердечні дорогы слухачы і запрашам на третій одтинок оповіданя Червений бераг Людмілы Шандаловой Пришла Зужя і Ілія Петраникови а з хлопців Янко Дзубай Мыжо Олеярчін Петро Баньків і братя Палюхови Осиф і Янко Хлопці принесли лобту і лем што ся зявили на полю уж бігали горі долов Давайту уж мар кумі кумі Кричали весело хурялк одразу розрушал розпасте рано переніс го з лагодной пташачой музыкы до білого робітного дня Хлопці полны енерґіі і парібской силы ся перед дівчатами передганяли хто є фрышнійший і ліпший грач Ян Ку втікай по ню бо піде аж до Ярку Нихто з них сі не завертал голову тым же ногалчата вірґаючі коло тоніцькых ножок ся на колінах зеленіют од травы же ногы печут од коприлы Лобта весело підскыкувала літала в люфті мінила свого пана ном не встигла ся ім омерзити не встигли сі найти ани інакшу забавку ани перескакувати огень ани сут яжыты хто дале шмарить з паліцьом ани ся бавити на сліпу бабку як другы раз Іх думкы за недолго зауяла цалком інакша ситуация якой ся не могли сподівати Меджым вітор нараблял з конарями стромів подумал і переганял ся през поле Крячіну ліс при тім дивно таємні гучал Може му было тяжко нести на своім гарбаті далекы неприємны вісти о котрых знал лем він Наперек тому ся виділо же цалком теплий ден ся буде спокійно наполнювати аж до вечера Осіннє сонце ся підняло кувыше на небо грілорукы і єй лице кєть не зашло час од часу за даяку хмарку Безстаростно переходили минуты Єдна за другом Неціла година оставала до товды коли треба перейти з королами на другій бік през Драгу до річкы Ондалы там іх наповали Каждий ден так робили і днес ся рыхтували лем треба позганяти худову до Лолбережком Але што то з каде ся одразу несе тот незвычайний голос Ей Янкове выпала лопта з рук одкатуляла ся до недалекых кряків Янку чом не граш Осив чекаючый на пригрылку кричал злосно на камарата Діти застали вшыткы спозорніли За лобтов веце нихто не смотрил З неба загырміло звук тяжкый незвычайно дуднивий звалил ся на долину Страх міцно обнял малых пастырів они зачудувано обернули голову До горы і говачі сі руковочі зазерали Там там Перший збачіл Осиф і вказал пальцьом додалека смером на ядлову Летадло смотте Споза ліса высоко на небі ся зявил желізний птах за ним дальший і дальший Рычаня моторів зміцніло одразу над головами дітей были великы темны чуда Скрийме ся Хтоська задіріґувал Малы пастухове ся розбігли по луці дівчата выскаючі а вшыткы зо страхом на шыроко розмахуючі руками як пташата розлетіли ся каждий до інчой страны Поскакали хтоде знал до найблизшой крячіны жебы ся там скорчіли під галузя летадла Страшно гучали Раз ся прибложували раз оддальовали Злетіли ниже потім высше а долго кружыли понад село понад верлишскій готар засвистіло і бухло бух бух Далеко в полю выбухы бомб не дозволили дітьом підняти голову Не то іщы выйти зо своіх скрыж Летадла знову і знову перелітовали перетинали небесне поле вшеліяк залітали іддале на Юркову волю В єднім моменті ся виділо же уж одлетіли же уж буде покій Але знову ся вернули а вернули ся през ден іщы пару раз Марча пригнала коровы домів і рівно втікала до хыжы Няню няню виділи сте летадла летіли Здалека кричала ледва імаючы діх Отец сиділ сгорблений за столом схолол під оперто в долонях Як збачыл дівочку выскочіл на рівны ногы Марчо ніч ся ті не стало хвала Богу На то задумано сіл назад Марча свого нянька скоро не спознавала Што з вами няню Другій раз веселий енерґічний тепер втягнутий до думок засмучений незвычайно застараний хлоп высокого зросту долгой твари з густыма чорныма бровами днес вынятково з необритвеным стерниском вызерал страшний Піпка яка му ниґда не выходила з рук одпочівала на столі незапалена тілько того уж пережыла з ним Долує він в памяти Роздумує над своім <unk>річным жывотом Споминкы ся добывают до нього як неприємны осы Зазнал вера того дост воювал у І світовій войні страдал <unk> років в заятю в Руську што го позначыло на цалий жывот Три раз был в Америці де тяжко зараблял в майнах жебы ся мали ліпше Як пришол назад до краю ку своій жені і дітьом стяжко нашпореных пінязєй поставил хыжу купил коня і почал ґаздовати Не у великім розкошу зато серйозно як найліпше знал як му можности бідного краю дозволювали Селяне му на више довірували і поставили го уверлиху рыхтарьом приял одповідню функцию Хотіл ю робити добрі і чесно як службу як долг своім краянам зато же долго был зо села гет Мал за собом вельо тяжкых років але і много скушености з далекых кутків світа якы міг тепер схоснувати Старостовал і по свадьбах Канторувал у церкви Рыхтар я робил вісем років А тепер по долгім часі бы ся може конечні виділо же го чекат спокійна староба медже своіма і на своім Вельораз о тім в Америці думал вельораз мал перед очима свою маму жену діти і чул одповідност за них А Днес Деє днес Што за скушка од жывота го чекат і цілу його родину днесь І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу на наступний одтинок запрашам о тыжден в пятницю чытала Моніка Тилявска