Archiwum
łemkowskiego radia

Добрий ден дорогы радийо слухачы Витам Вас барз сердечні на слуховиску і запрашам на наступний остатній уж одтинок оповіданя Червений Берег авторства Людмілы Шандаловой Ґазда Гавран зо зятьом митром вышли із схованкы і помалу сходжают понад село кусвой хыжы Є коло <unk> годины рано а іщы лем недавно одлетіли летадла Они сут жывы Але што остатні Іля і Марча побігли фришнійше попереді а перестрашено кричат Ганьо мижю мамо де сте Нихто ся не озыват Не знают хто пережыл Не відят ани своіх ани інчых сусідів зо села Страшна тихота Ці сут вшыткы побыты Марча перша збачіла хыжу Бошы Бошы без стріхы Кудол дыму ся піднимат до горы Чорны муры стоят обгоріты З плачом сходжают долов до села Пах спалениска ся з каждым надыхом остро пхать до носа дражнит на кашель щіпат очі Скоро вшыткы хыжы в селі сут спустошены Лем стринина хыже стоіт на чудно не рушена обстала Але глина з ньой є цалком опадена од выбухів бомб Што ся ту даст робити Што ратувати За недолго приходжают і остатні мама Ганя Мыжйо Там в іншым потоку были окремо од другых селян Приходят і баба зо стринов Анцьов тиж окреме были скрыты Дякувати Богу пережыли обіймают ся і плачут Плач Єдиний прояв якій выходит на поверх жебы одкрыл вшыткы емоциі і страх і полегшаня і боліст і радіст Але недолго ся ім ратувати забыло учіну Баранчікову Што будут робити дві сироты дівчата тепер Єдного з хлопців палюховых забыло дзьорічного Осифа тяж коронило звіжены друга стрина з вышнього кінця села є тиж мертва як утікала през воду През ундаву упала єй фосфорова бомба на голову є вельо шкоды і на маєтку хыжы схоріти Худоба побыта Коло воєньского теметова з першов світовой войны страшно посмотрити на розторхану худобу Зо штырьох коров лем єдна ся ім обстала а з двох стриненых коров тиж єдну черепины розторгали а єдна ся обстала а цітрона марче дрібныма пясточками втерат слизы і пвіт хлипує Ні лем малина ся нам обстала завертіл холол отец Малину зарвало на боку Малий шрам Істринина ружаня Тепер маме мало часу зберайте ся береме ся до ліса на Чорну Гору Обернул ся а вышол запрягати до воза конів Ззаду привязал обыдві коровы Віз наложений перенами горнцями плахтами і вшыткым што вчера порыхтували рушыл За годину пришли під Чорну Гору Выклали вшытко з воза Коровы спустили і вернули ся до села іщы раз привести сіна про коровы і кормиво про конів Марча і сестра Ханя зо сыном мыжйом остали пит лісом чекати Оддыховали під стромом по тяжкій ночі одразу знова перелетіло летадло коровы ся сполошыли і холосно забучали Што ся діє Йой Ганя зьойкла а притисла ся руку на серце Наказ доктора же неслобідно ся і нервувати злостити ани пережывати ся снажыла все дотримувати Але тепер сердечко котре было слабе ю не слухало міцно заболіло Стисло замліла і оперта о стрім ся звезла на бік Перешла даяка минута покы ся мыжо і Марча опамятали што ся стало Не знаючі чого ся хопити і што мают робити почали выскати Воду Скоро воду Марча ся розбігла до близкого потічка В мыжьовых оченятах ся появил страх і боліст Мамо мамо потряс за плече найдорогшу особу на світі Што вам Марча несла в долонях парука поґыводы векшыну розляла по дразі Іщы добрі жыю напало на мочыті фартушок з котрым сестру поомывала повтырала твари і рукы По першый раз ся ім повело і привели ю ку собі як ся пробрала Сіли сі коло ней з єдной страны мыжйо Марча з другой Ганя ся підняла і посадила Мыжйо ся ку ній ближе притулил болесно на ню смотрил і очыкувал холем єдно слово мамо мамо не бій ся Сыну мій не бій Я не умру Погласкала єдного сына по голови послідній раз рука безмоцно хпала коло тіла очі ся тихо заперли Затяхнуте небо зачало русити Здалека ся приближыл по другій раз до высока наложений віз Діти ся вискавці розбігли опроты Марча попереді мыжузаню Мамы мамол вмерли І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска