Архів
лемківского радия

Витайте дорог радийо слухачы витам Вас барз сердечні на слуговиску і запрашам на оповіданя з книжкы польско Рускій Бескід леґенды о повісти Анджея Потоцкого оповіданя під наскід Дурны ден цо мысли же свят в місцу стоі і ніц ся не зміня Не познал бы сь го ґде бы так цофнут навет тілько зо <unk> лят дотилу А ґде бы ся так цофнуть Тисяц лят Альбо і віней Мєшкалі ту втеди обок себе люде і бєсы Бєснікув было кєдис соне мяра а в них найружнійшых бєсув як ґавєді на мійскым одпустя Вєж втело чартовскых скал діябельскых баґєн чарціх потокув пєкєльных дебжы і росло навет чарцє зєля Бєс бєсові так яко і чловек чловекові є рувны пшыто єдне были мондре і не ґлупє єдне бардій наровісте і неспокойнійше Єдне ґладкє на ґембі Інне як діябліш петна Єдны шкоды чынілы і не тылько невінє хунт своціли Здажало ся же приберали ружны постаті якото кареґо коня білого зайонця чорного барана або і ґадаякого ядовітого Бывало же вціляли ся также в простать уродзівеґо молодєньца і втевкі любо тиж навет бабы статечне баламуціли Нераз ся здержало же хлоп пошел до асентерунку і невістка сама ся оставала на господарстві а бєс єй помагал во вшелькій роботі Не за дармо очывісте Але ту не годі ся вінцей о тым мувіть бо діцка могло ся до той ксіожкі дорвать і о безеценьствах прочытать В каждым бодразі напевно не тілько о душы о ней копєты му хоціло Кєди якій господар подпад был такєму бєсові вувчас поджас дещу копкі сяна му порозвалял або спул копку в снопкі порозжуцал альбо ґди звозіл збоже вуз му приврацал Здало ся же кічкі з даху повырывал коньом ґжывы в ґузы повязал альбо огон обцьол Джева в саді одшонс з яблык кровом млеко выдаял Прето належало з нимі добре ся обходіть і в параде ім ніє входіт А уж не дай Боже повідіть кому жебы ты дяблі взяли Бо ці тылько на то чекали І зараз такого переклентого порывалі в чартовскє таны і так уменчылі выласкотали же можна было тухо вызьонуть Бо відомо же бісна бєса не бескавал але на чловека і овшем Можна ж было собі бєса выховать такій бєс выхованец звал ся інклюзем выклювал ся з індичого яя коре треба было <unk> неділь чилі <unk> тиґодні носіт під пахом Кто мал такого інклюза Тому добре ся вьодло бо он во вшыткым помагал і інны чарты од свойого господажа любо теж господині одпендал і безпеку зробит не позволил Но хыба же ся котрого дня знаровіл і зачал вєждгать Втед належало го свєнцоном водом зе разы покропіть бо іначей нешло безстиі до послушеньства приволать З часом тораз вецей люді ту прибывало і тораз мній місця зоставало для бєсув Выкарчовано бєснікі чартовскє скалы переробіно на жар найоселкі Осушено діябельскє ваґна над чарціми потоками зроблено мосткы пєкєльне дебже заорано врештє вытян то вшыткы стары віжбы і в тоно бієсы з той краіны Люде ани ся спострегли як позосталі самі І смутно ім тераз а єщы не так давно мілі ябликы в очах Нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тылявска