The archive of
Lemko radio

Витам вас спарс сердечні дорогы радию слухачы і запрашам на слуховиску Агнеска Зас ззераме до книжкы Польско Рускій Бескід Леґенды о повісти Анджея Потоцкого Оповіданя під наголовком Діябля ґура По другій строні сану напреців містечка Мажыґлут Взносі ся масив Дяблий Ґуры Жеґулбис выраста впрост з подзємі вшынді докола розте розлегла рувніна він одразу видат же ґура зостала скось принесона і ту пожуцена Може на хвили Може на вікі Бо хто не зна єй істориі ружне може собі о тым помыслять Презорній мжыґло Дзянє на єй щыцє заткнелі кшыш жебы жадна сила нечыста не міяла до ней пристемпу і не могло єй рушыт з того місця Певне хтіли бысте видіть скым разі взяла ся та ґура в тым місцу ґде тераз єст Єдні повідают же то чарты єй там пожуціли кєди кур запял а они єм ньосли жебы жуціть на мжыґлоцкій костюл Але не віжте в то аж так дужа ґура на такі малы костюл Выстарчыло бы ґлаз якій на него з найнійшой хмуркі спустіт Така ґура Може пшыть Цале място же сляду по нім не зостане І так теж ся стало Давно тему В місцу дераз єст Діябля Ґура было містечко зване Тиравом Крулевском Обок містіла ся осада кором додіся зво тиравом сольном а пара кілометрів далей єст Тырава Волоска Як видіте дві тыравы притрвалы тылько тай найважнійший крулевскій Нєма Мєстечко заложено в поближу копальні солі і вцеле добре почало ся розвіять бо о посуль приізджалі купци з далекых стран Привозіли теж своє товары котры мі ту гандлювали вкрутце міщанє стали ся бо ґаці поставили собі костюл з камєня мурованы і такіж ратуш на сродку рынку Място мурамі оточыли жебы никт непрошоный до нього ся не достал Вкрутци оплывали вешыткє достаткы ім ставали ся боґатсі тым цораз жадій ходіли до Костьола Бывало же на некотрых мышах ледві пара осуб было Відомым єст же то ні подоба ся пану Боґу подоба ся діябу і оне вєльцерадовали ся з безбожности Тиравян Крулевскых бо упатрибали в тым шансы для себе Ци ле дуж з єдного місця можна бепенді в отхлань пєкєльном Не помагали напоминаня ксєндза плебана і місийонажы ктру ся ту од часу од часу появляли Люде як бы запарли ся в своім зарозумяльстві і жадне розсонне слово до них не доцерало Мілі тылько єдно праґніє стават ся раз боґатшымі І ґди єдного разу на пастеркы не появил ся в костєле ани єден чловек плебан прид олтажем выповідял страж лепше клеінство А негай то мяс то пекло похлоне І в тій хвилі Зваліла ся на нє та ґура Повідали стары люде сам то слышалам же од той нізшой строны од всі добра єст до дяблий ґуры вейстє котре давній заґрадзали желязны джві Подобно як ци смялкови достали ся до єй внентра але страх іх облецял і видян чарну челюсь поземного коритажа выцофалі ся Хто ві може єст там вейст до поземных льоху неістнуюнцого мястечка По тым нещестю якє споткало Тираве Крулевском локувано място по другій стріні Сану Але оно уж ани за грож щестя не мало не без поводу пшето названо є Мжыґлодам І нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тлявска