The archive of
Lemko radio

Теодор Кузяк як Мясниці то Мясниці На дворі сніг і мороз як фраз Бо было то в січне в самым мясниці там то за часів Франц Юзефа Але в Абрамовій корчмі было тепер Там при великым буковым столі сідило пару поважных ґаздів котры жыво дебатували при кварті оковиткы Знайте говарит Петро Гар Я ся дост по світі нагодил і не з єдного пеца хліб іл Лем при самым войску єм служыл перешло <unk> років был єм прешо в Кошыцях в Бражбурґу і в Пешті Ам єм дост напризерал як світ іде і як люде жыют Я служыл в кавалериі в гусарях гей крохциф Дост ся мня надіцірували бо треба было ся добрі научыти райтувати на кони а вчыли най і гріхо Найме на то як підеш на райтулю то такє місце де хчат на конях іздити то там было так На середині Діцір пляцу стоіт собі пан вахмайстер в єдній руці тримат на долгым шнурку коня по котрым я сіджу а в другій Долгій Вич і віо Кіни літат докола раз дриндом Раз цвалом а тот райтенмастер поганят коня і раз збичом покою раз спомі нибы не готячы Але нараз як мня шморнул по тых допасуваных гусарскых ногавках То герґоц аж ся мі свічкы в очах засвітили жебы го так матичка боска скарала не мусіл чловека затиснути зубы і терпіти Бо там це нич не помо з вояком не шлясували ту Петро выгыли богарек палінкы вынял дуганчык і зачал набивати голиняну файку грубо по краяным баку Я был хлоп завзятий бесідувал дале Петро Я не якыся там о ферма ци обероферма То єм вшытко вытримал і был найліпший в Абталюнґу Зато зробили ня фрайтром а потім капральом том был па вшыткы воякы А і фрайтарі мусіли мі салютувати а як домя бесідували то мусіли стояти на абахт інакше том го міг по писку выбити ани бы мі волос з головы не пал Даєме м на то приходит вояк До кухні з двома минажками то кухар ся звідує Для кого береш другій минаж Для пана Капраля аврана мельдує вояк Кугар уж знає як і што Наберат варигом так жебы і то было густійше і веце кузкєл мясо І то не лем для мене але і для мого вояка Но бо Як бы лем для мене то вояк не глупий Замінил бы ме нашкы собі взял бы тоту де більше і ліпше кугар то был добрий хлоп Наш руснак з Маковиці Знате што Австрийскє войско єст найліпше Над австрийского вояка найліпшого в Европі Е там летиш ізвал ся Якым Ступір де там Австриякы найліпшы рускы воякы сут найліпшы на світі Дідомі повідали Як ішли козакы през наше село на кошуцку войну А потім гет Мадярі любили а Австриякы Кєд такы найліпше то чом си самы не дали рады з кошутом лем руского царя о поміч просили А сам Кожут ледво вцюк Рускы бы го зівали але він был хытрий Поперед битвом як давал сой коня підковати доказал ковальовы підкови взаду ус прибыти так же сліды кіньскы были не в тоту сторону де втікал Йой Я знам ци то правда з тыма підковами Я такє чул а был єм і в Кошыцях і Брежбурґу і в Пешті одозвал ся Петро А я знал Не давам ся якым бо мі там люде повідали на Венґрах як єм ходил на жнива і на молотбу Ето глупота Перебыл Петро Што там цивілісты можут знати Тобор такы А тото як говариш же рускы воякы сут найліпшы Та бы м не повіл Бо працін недавно в <unk> році Японці побыли рускых під Порт Артуром ґазеты о тым писали Така маленька Японія Повідают же тоты Японці то люде барз дрібны але і барз завзят Іх і кытайці ся боят хоц кытайців єст тматменна Повідают же кытайскы бабы родят по пятеро діти нараз То так як в нас псята або котята візвал ся паусатий Ілько Клапач Але плетете глупства вмішал ся Прокіп Квін якій тілько што пришол до корчмы і призюл ся дом Я бы сім років в Гамери І обігал цілу Гамерику бо выглядал роботы А было барз тяжко о ню такым як мы Ґрінорам Ниґде не хотіли дати роботы ани в шапі ани в майных ани на фармах Так же я виділ там ріжны чуты і ріжных люди Негрів чорных як члюзды і чаровеных Індіянців і жолтых Кытайців виділ єм і японців а не подібны до Кытайців і до Корейців Правда же сут невеликого росту але не такы аж барз маленькы а тото же китайскы бабы родат по пятеро діти то чыста брехня Не знам якій Сановабиць тото выдумал Як єм был в Бруклині коло Ню Йорку то там Кытайців было барз дуже Были такы стріты де мешкали самы Китайці они там мают своі рестораны і шторы і салюны а найбільше то занимают ся они праньом лахів Вера Боже Повідувал же нихто так чысто і добрі не выбере як китаєц А тото же японці рускых розбили під портАтуром то лем зато же наголоскых вдарили без выповіджыня войны Ай Рускы мали там за мало войско або то і барз далеко Я в гамериті смотрил на мапу тато од Петрограду ци од Москвы Страш далеко Дальше як од Гамбурґа до Ню Йорку А тот рускій ґенерал Куропакоф ци Куропакін Тіж ся не пильнувал Не дбал о нич лем волочыл ся по кочмах і попивал з офіцерами Бо як бы на часі добра в Русиі войска і воєнных шых то бы так японцям ґачы скоріл же лем бы ся за нима курило так бы втікали на тоты своі пострямбаны островы Так то мудро закінчыл свою проповід Прокіп і высыпал попіл з файкы під стіл А повіджте лекуме Прокіп звідал ся Филип Дурбак якы тоты гамерицкы Індиянці Варетеж очарваны Ци такы чысто чаруваны як Дайме ляту Калин Та де там Петро махнул руком Іх лем так называют Они мают скору таку як кольор капру біды волося мают чорне просте а хлопы не мают боріды ани баюсів То і голити ся не може Денекотры ходят там як в нас циґаны овазкы кус жебрают покус крадут але мало Більшіст з них сідит по лісах і степах Там полюют на ріжну звірину мясо ідят а скоро продают жебы мати грож на дуган ци лыскі Тоє таку гамерицку палінку Повідал єден Айриш Же перше тоты Індіянці барз нападали на білых люди і забывали на ріжны способы пізнійше поліцмане або воякы як взімали такого індіянця того привязали до столпа або дерева полювали канфіном і підпалювали Пізнійше ся зачали бояти на білых нападати Санова быть Але было давно Як я был в Америці то о такым не было чут закінчыл Прокіп іскрил Гей Абрам Дай нам гелищы фляшку доброй палінкы а і закусити дашто Абрам стоял за шынквасом і записувал штоси крейдом на дощці Я уж даю пане Кірилю уж даю а закусити што бы сте хотіли мам файны москаликы і гаренґы следі А може яєц зобаряти Ой я брам абрам покывал головом Прокіп Кєпско дбаш о свій ґєшефт і о своіх костумерів Сановабиць Де міг бы ту мати кобасу і солонинку процін тепер мяснеці то бы ся зіло бо през шіст тыжнив Филипівка досме ся напостили Ой што ж вы пане крит Фриці добрі знате же наш закон тото заказує Є та бы с не мусіл істи одповіл Ілько Клапач Вшыткы ся розсміяли голосно Абрам замагал руками якы хотіл одогнати доідливы мухы Дайте спокій і перестаньте з тыма немудрыма жартами То гріх З повагом запротестувал Абрам Но добрі уж добрі не гнівай ся Абрам повіл Прокіп най зо штырі гаренґы але жебы были млічакы а мой ра най до них накроіт цибулі і поліє олійом но і пару было бдай Мойра жена Абрама чорнява дост туга але гарда жыдівка покроіла селедці пару цибулин вложыла до глиняной мыскы і поляла леняным олійом потім принесла пару зачерствілых ґулок і положыла просто на невар в чыстым столі Абрам націдил з бочкы кварту оковиткы Прошу пийте на здоровля повідомил Прокіп вынял з за пазухы гамерицкій пулярис вытягнул риньского і дала брамы Тот спритні Сховало го до кышыні полетіл за шынквас одкаль донюс Прокопови решту піняз Но Абрам але ти ся не з іщызнами не напил прилез на пагарик уж нас су закричал втішений Абрам уж нас су долетіло з зашынквасу Підишол замжурил очы і прахылил богарик пляскал язы комы што за файна палінка Такой ковидкы не достанете ани в хаіма ани в мыкыти Вы знате чом достанете Бо они єй не мают Ха ха розсміял ся Ґаздове тіж выгелили Кывнули головами жедобра і закусили Кождий брал пальцями змискы селадця і кусок цибулі Одламаны кускы булкы мачали волію облизували пальці За момент зас выпили наляли тіж Абрамови Мойра нела скаво пізрила на Абрама і штоси зашварґотала в його сторону але він лем ся засміял Мойра гнула рукы в шафлику і пішла спати до ванкіря О як добрі тепер буде спокій повіл Абрам і вынял з шафкы пляшку а раку А жебы сте пришли в неділю по вечырні позамовил єм гудаків то си по танцю лем Пяк мясниці то мясниці Іван Русенко Мясниці ся уж кінчат уж кінчат ся Мясниці пак по карнавалі Адже Ждами і дівыці Роблят балі і так далі Ідут на ба З каждой страны ідут мало же не вшыткы ідут пані Панны паны Шумны ладны а і брыдкы Ідут не лем попадянкы доркы даркы манькы янкы але тіж і меньшы пані насткы Девдоскы гані тамтым грают капеляны дуют в трубы най Бог хранит а тым другым циґаны тай но кушы розтресканы Тепер запрашам на коротку перерву а пак штоси для діты найде або і образ мала те A<unk> червене до тацю Як липняне сонце доміга і мали баі байкы і оповіданкы Лемків О двох дівках Єдна вдова мала по першы мужы пасербицю о Лемку а по другым свою дівку о рыну дівку барз любила Пасербицю о крутні ґаднила до роботы гнала а істи Мало давно котры того разу обіздівком зачали на пасербицю вельку бійту робити і одганят єй од себе же ся ім прині не кара Та піду я од вас гет повідат пасербиця Забрала зо собом псика котыка і когутика і пішла во світ По дорогі стрітила яблинку што поросла мофом взяла ніж і яблинку змогу очыстила Даколи будути придатна подякувала яблинка пішла дальше і нашла студню занечыщену болотом болотом позгратала руками і студенку очыстила Як скінчыла студентка Хварит Я тобі даколи стану в пригоді Ідучы дальше гошла до стайні і взріла там корову котра стояла Поколіна выгною взяла вылы гній спід ней вызгортала потім наносила соломы і постелила Наконец корова подякувала і гварит Придам ся ти доколи пішла дальше і нашла пец порыти жаль ся єй зробило пеца розмісила гылины і пец поліпила Я тобі доколи стану в пригоді повіл неодхідне пец Взріла єдну хыжу і гошла до ней з псиком котыком і колутом Наклала моху до пеца запалила пес принюс і заяца котик курку а колуд кыршыны хліба Повечеряли таляли спати Вночы штоси пукат додвери Підишла Олянка ґудварям позарат ату голова без рук і без нігы Нуля насня до хыжы прогварила голова Лемка ю внес А тепер мягмий і розчеш просит ся дальше голова Покірне дівча през три дни мило єй чесало голову а наконец положыло ю спати до головы приросло женьскє тіло Рано жена повідат до Оленкы а тераз зазрий мі в праве ухо Што там зріж то вшытко твоє бер Зазерат Лемка до уха а там красны повоз коні быкы коровы слугы і кугаркы Взяла тото вшытко і іде до хыжы По дорозі Вступила до пеца котрий поліпила а пец і гварит Дымя поліпила а яты напюк хліба бер собі домів придаст сяти Пішла далі всупила до стайні корова до ней гварит Ты мі была в пригоді а я тобі назберала масла і сыра Бер собі домів а прилез сяти Ішла далі вступила до студні котру скорше вычыстила а студня до ней Ти мене очыстила з болота зазрітам під дерньом што там єст Позерат Оленка там было полуно сребра і злота і дорогых камени Вас собі доміл а придаст сяти Наконец вступила до яблинкы а яблинка пойдат Ты мене очыстила од моху А я тобі народила і яблок красных Пер собі домів а придадут ся ты Вернула Оленка до хыжы вказує маєток а мачога ся єй зівідує Якым способом ты тото вшытко зобрала Розповіла Оленка о голові што єй мила чесала і спати поклала О яблинці студенці коровы і пецу мачога уж ани слухат них тіла лем прикликала свою дівку і повідат зберай ся тепер ты підеш І дівка пішла пішла до яблинкы а яблинка просит О чыстнє одмогу А Орина Не хце ся мі Пішла дале до студні студня ся єй просит жебы болото з ней выбрала А она же ні Зашла до стайня корова до ней говарит Ноле вызагартай спід мене гній І што іщы скривила ся дівка Пішла дале до пец прав сут бы го поліпила Але і пеца ся не хтіло поліпити Вкінци дишла до той самой хыжы што єй о Лемкы Думала же дашто повечерят але пес і не принюс нич ани котик ани колут зачала проклинати О пілночы щы дуркат до двери Підходит ґумин отверат а то голова заклятого мужа жены котра пришла першы ґоленці Што хочеш звідує ся Орина а голова на тото Не змя до хыжы вымий росчеш і помож спати І што іщы веце крикнула на ню Орина Голова лем спокійно одповіл Хоц не гідна і зазрів моє ліве ухо Орина заздрила в ухоі взріла там віз коні і скры Голова казала єй тотошытко взяти іти дому Вертат ся Орина дохыжы а же дорога долга по дорозі захотіло ся єй істи і пити Зашла до пеца і розказує Но ле напеч мі хліба А пец на то Ні Ты с я не поліпила та і я не напечу ти хліба Пішла дале і заходит до студенткы Дай мі ся напити Тыс Я не очыстила з болота прото вода во мі коломутна Не дам ся ти напити одповіла студентка Зайду до коровы даст мі молока сыра масла подумала дівка Але і она выгнала єй гет Наконец пришла бублинці думаючы же наторгат сой яблок Позерат ани яблинці ніт ани єдного ябка Не нам ты яблок бом не плидна Може як быс позберала мо спомадженого А уже не докінчыла яблинкы спрагнена і голодно вернула Орина до хыжы Мати урадувана вылетіла напротив ней і чым скорше Давай розбивати скрыню Як лем розбили повылазили з ней вшелеякы ґады і ползнут додівкы до матери так прудко же ледво втекли Од тамтого часу В селі уж іх нихто беты не виділ Оленка лишыла ся на Ґаздівці сама хоц мала тепер вшыткого під достатком роботы николи ся не ганьбила А про єй золоте серце люде оповідают до Онеска