Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слуховиско #39 - 24 II 2012, І. Головчак, Гуморескы і смішкы
Ep. 39

Слуховиско #39 - 24 II 2012, І. Головчак, Гуморескы і смішкы

•

Episode description

Слуховиско #39 - 24 II 2012, І. Головчак, Гуморескы і смішкы

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja składa się z humorystycznych opowieści i anegdot zapowiedzianych jako humoreski oraz śmieszki Iwana Hołowczaka, osadzonych głównie w wiejskich sytuacjach, małżeńskich sprzeczkach, piciu, jarmarku i strachu przed rzekomymi zjawami. W kolejnych historiach pojawia się m.in. mężczyzna tłumaczący się z picia, żart z prosiakiem zamienionym na kota, skarga wynikła z pochopnego podejrzenia oraz gospodarz, który przestraszył się własnej koszuli wiszącej na drzewie. Całość ma komiczny charakter i pokazuje łatwowierność, plotkowanie oraz skłonność bohaterów do przesady.

Automatic transcript

Витам в днешнім слуговиску гуморескы і смішкы Івана Головчака Запрашам Хыбаль я винуватий Добриден нацко Дай Боже здоровля Такій гнеска ясний ден а я тобі новину приношу як мару Йой та што ся стало Настя хопила ся за серце Повідай што за новина Акурат іду зо зруба з малинами і чую над дорогом в лісі хтоси сокыром цвеньк Та цвенькы Іду далі на тото цвеньканя Сталам Шмарилам очами на ялицю Фецько твій чатину рубат Не зробилам і пару кроків вперед аж чую кричыт Сусіды Ратуйте Забю ся Но А што я могла вдіяти Кабат не підставлю бо то летит не галушка а глоп як дубиско Йой Божечку та треба благо зголоску чытеле під него підставити Ой сусідо як раз взяла м ся законар але як бы то чловек знал на якє місце він впада Вітер так сильно дул жыялицьом і фецьком Гойдало як на гойдальці Йому і так пощестило як летіл зачепил ся кошельом за сук його пригамувало Так што гпал уж не з такым розогоном і як раз на кус той чатины што нарубал І нич собі не зробил Не забыл ся жыє Забыл ся сусіду Але не на смерт Як пришол до памяти то мургнул на мене оком Ай ей Ся засміяла бо абсолютно нич ся му не стало лем си Пущок ногу поламал Бож Бож вздихнула Настя четвертый раз ногу поламал то си чорт не хлоп Іповіда же іщы Натя оком мургнул Та так сусідо Сміял ся же му нич неє А іщы повідал же бы сте му дашто легкє зварили бы си бріх побил І ты го так самого лишыла а што я Йому там поможу Я скоро летіла жебы Вам тото повисти Хтіла м му кобылу запрячы Але тота ваша габета так почала быти за дом аж каміня спід копы творчало Як увиділ тото Фецько стал на єдну ногу пер ся на дручок і хварил же запряже сам Но то добрі Дякуют за тото же з мі повіла Сусіда Параска пішла домів А Настя як куля монументально полетіла до ліса Коли пришла взеріла лем драбняк І ко был што пасла ся медже кряками фецю страшні закричала але нихто не одозвал ся лем ехо деси в потоку Фецьку фецьку та што ся дреш як в стары ґачы одозвал ся неялици муж Слухам як соловейко співат а она розкричала ся чловече Божый Ногу споламал а соло вейко ти во голові злізай з той ялиці іщы ти мало чатины Як єс ся там вдрапал з поламаном ногом На руках нога ніяку з щы ломит але мам цілу но лем ся мі здавало же ся поламала но голера бы тя взяла што за хлоп Не проклинай бо што бы с мала як бы ня взяла Хоц злізай од тамаль Дальше приказувала Насті Дост того добра Чорты што тобі зробити же см ня так даремно настрашыл Як злізу поцілуй мене і в тоту хвилю одправившы ся од остатньой голузкы скочыл на чытину О драбе аж тераз звірюж важнову цілу Дам я тобі крикнула жона Федір підішол до Насті пригорнул єй і повідат Ты моя ры коробачний Хыба я винуватой жем си ногы не поламал Та певно же ні одповіл і долго долго З такого нещестя радували ся сміяли ся аж він ся котил по зеленым царстві ліса Непю лем Сербам Пришол Якоси в неділю вечером єф розкін уж до хыжы Вытягнул з креденса кватеркову фляшечку з палюнком одлял з половину до таніра а до другого набрал сикофльом зубы і наістє лем з першого таніра серват лыжком палюнку Жена в тот час лежала на постелі і удавала што нич не видит Але як уж муж раз дзеркнул лыжком по таніры же на одразу отворил очы і повідат Што ты чловече Божый робиш зас єс взял ся за палюнку лем єс вчера ся зарюк же не будеш більше пил Муж посмотрил косо на жену і говарит Посводри ся жено ліпше Видиш же ім зубу А з другого Таніра што єс пил Призерат ся жена Вера Бо же єфроско не пил єм лем серба лыжком Я слова присягы николю не порушу Я приціне патятко жена Муничу леце не повіла боси припамятала што договорили ся при такій ситуациі не робити аремідер в хыжы жебы люде з того не сміяли ся Але палюнка єст палюнка она і німому язык розвяже Павлови тіж як уж зашуміло в голові захотіло ся плести ріжны байкы Торочу торочу штоси барз дол Таженого ани кус не слухала нарешті стал споза стола выщырил коломутны очы і речы што в розкомаш Же яз виня так і гримкнул кулаком по столі аж чаніры підскочыли Навет єм не подумала же свиня але што пацятком то так О ні Єф розіл Яй не пацятко Я докажу же ты даремно промня такой мысли Тыгань быш тым пацячым словом Моє порядне імя Баба звыхнула плечыма і добрі добрі хтіла бы м ся переконати в твоій порядности І так того дня розмова медже мужом і женом Вторгла ся Пециі не было За кілька днів Павел зас припер ся ночы домів вялий од палюнкы як трава зопріла Видно было же ся нализал десиль а не закусил нич ани ґрама бо одразу почал рыти ся по вшыткых горцях за іджыню Єгроз го Дайдашто зісти Одозвал ся Понечасі як нич не нашол Та абсолютно нич єм агнеска не наварила Подумала м же не придеш Но Павел не повірил в хыжы было темно чом си світла не было Того Павел іщы долго рил ся по горцях Нарешті щестя му потрафило до рукы намацял горнец з теплыма комперями Понюхал іх але муслина потекла Моментально налял до горнятка квасного молока взял лыжку і спер вшытко до чыста Тідня встала жена принесла зо сін Валь Бію А компери Тых Што бы рыхтувала для пацяты неє Павле А што я дам свины жертвы тыхнуч вшыткы пацячыкомпері з лупами зіл Видиш Ты повідал Яне свиня Не свиня ти ні но добре пацятко Уж є сам того доказал добрі же такомпериі были а то січкы бы с ся наіл Йой ефрозю звіздочко ясно Встал з ложка муж клякнул перед жоном на коліна і дальше просит Хоц злотко не повідай тоты людьми то ся медже не покажу Жема слова дотримала Але і Павел не брал ся більше за палюнку боял ся же ся з него ціле село буде реготало як же на повіст што по пиятиці взіл пацячы комперила кота в мишку Вшытко вы знате як ся купує на ярмарку пацята привезе іх ґазда зо села в даякій пачці обступлят го доокола людеі продає си хлоп пацятка Такому они ся подабают а такому ні Найгірше на рынку товды коли пацят як мурянок на куп чом А тым же мож купити тоньше Але зато знате кілько треба ся надумати і наоберати докля хоц єдно выбереш Здає ся же голова трипше як має што выберати бо чловек товды купує што єст хоцби і не гірше А коли привезут той зіджы то каждий ся рыє як выг гнилых грушках тот ярмака А Сафатова тіж рила ся в тых пацятах цілый ден Богы А штоси на вечер як сонце ся опустило на гору Врадів выбрала си ту порилу свинку і зогоджат ся Но ґаздо кєло тот кєнурик має коштувати Вьой бабо так єс долго выберала і навет єс не пізрила што то він ци она одповідат єй ґазда Ет ґаздо Я ся на такым малым не розумію Егей покрутил хлоп головом вшыткы хоцете жебы одразу было велькє То повідате же то оны Свинка Байте ле так Видите бабо што має попід веріг двома рядочками бородавочкы Но то кєльозаню правите штыри пятдесят же жадал І возмета Ні Вперла ся Ганя Піл пята дам Веце аны гроша Ґазда од сміху показал зубы підкрутил баюзы і то най буде што поробіл з вами як сте така комедиянтка Дайте таку торбу і берте того діябелка до чорта Мала вытягла з пачкы свинку запхала єй до мішка завязала і поклала ззаду себе покля вытягла з пазухы пінязі і розрахувала ся з ґаздом то ся стало чудо Теофіль найвекший бетяр і гандляр з сусіднього села лем смотрил за тым хто і што купує присмотрил ся і заганя Коли она выкладала хлоповы грошы на долон він підышол ззаду тихо зо своім пацятком што был тіж такым мішку пополо го на землю а Хани де Забрал і пішол Аня як ся розплатила тіж взяла мішок з пацятком на хербет і пошкандибала Але знате хто быват по ярмаку Доміл люда не любят іти поєдинчо позберают ся даде за селом ідут разом В тот ярмачний ден тіж ішли маленьком процесийом Як прошли половину дорогы посідали си як за все за хвосом Під вустыма смереками і одпочываючы жартуют сміют ся аж голос ся оддає в лісі дішла черга і догані Взял іх хтоси на язык і звідує ся Но Анцьо превелебна Якого з кнурика з двома рядами цицок купила А поразило бы тя Бетяре одозвала ся Аня Одкаль знаш же м ся не досмотрила Снило мі ся такє То якой породы купила єсти пацятко втрутил ся до жартів іщы готовси Може покажеш Доброй доброй най Тя тото паньку не обходит одперат ся Ганя Не перший раз купую А нуле посмут ся Ганю на моє пацятко розвязал мішок Теофіль Го Та чысто такє тупориле як моє выщырила очы Аня Ты певно од того хлопа купил што і я Не знам покаж своє Наполігат Теофіль Йой як уж так наполіга што покажу Але поплюй перше жебы ся му крокы не стало лем розвязала ганя рішок а од тамаль якы вырве ся чорний котиско як дас з драпака на ялицю лем патича за ним затріщало де зареготали ся аж позамли почали качати ся Лемганя стояла як заворужена Не знала як то спадцяте міг зробити ся чорний нибы чорт котиско Вшелеяк думала а наостатку зробила высновок же хлоп тот што і його продал Напевно знат ся з діяблом і омамонем є Ішли домів і ногы під ньом трясли ся не так шкода і было пацяте як пінязы Пелом хыжом підышол до ней Теофіль іварит на ганцю свою свинку ангелийской Породы а оддай мого кота Надалі Добрі ся обзерай як дашто купуєш Ганя аж долонями трепнула з той несподіванкы О чорт виділам крути голов Але такых іщы світ не вид Но тепер загод догыж Хоц кєдішых палюнкы выпєш Та за што здивувал ся Теофір Як за што Хіба не Варташ палюнкы за тото же змі цілу дорогу свинку нюс А кілько вартат тот надрывний сміх што ся од нега люде качали Таофільно одмовил Любил палюнку як його чорный кіт сметаны Зашол дохыж сіл за стіл І як си выпил заганеным Баском то оповіл му тоту комедию Посміяли ся з того іщы добрі а потім долго долго золиваючы ся од реготу єден наперед другого почали розповідати ярмачны рафункы Каждий был цікавый по свойому до того си люди вчыл штоси ім залишал А тото што придумал Теофіль тіж марно не пропало бо народило для люди села Пословицю купила кота в мішку маляй самы сяй помаляй досай поймаро ся дай помаляро ся навстояв дай помадай за рай помадай за рай помагайт зайдумай помагайт зай Дай кумай дусай куменку гарося дай кумадай дуса дай кумвенкуваро ся Отом его высповідала Я не поетеса і навет нияка не секретарка але ґлубо Я сяду писати лист бо іначе што мі треба то так ся мі ліют з Підпера слова Мудра гелі слова чародиі же аж сколо серця ми не выскоч якоси мі аж чудакувато солодко А іщы як прочытам кілько раз написане здає ся што м направду генія Іщо зо своім розумом повиннам не коровы доіти быдкє спід них метати на купу гною а сідити в высокым бюрі та придумувати такє жебы од того люде были в долоні або світ шкрябал ся по челі Може же кумочко моя такы долгы рокы в моій голові безплідным перелогом стояти мій мод Вы як ви чувците Здівати ся што ся мі найліпше вдає што можу писати Одповідам Абсолютно вшытко а найбільше талантовыто шкрябат моє перо буд якого роду з кары вчера написала до высокой інстанциі таку полну злости епістолу на сусіда што як прочытают тамтог не поздравит ся му І думате не мам рацию Мам строцентову І веграм наведі товды як бы до суду дішло Чым справа цілюєте ся так слухайте третій ден лем як жену його Скора поміч До родильного будинку одвезла а він той ночы уж другу привюл си до спаня Одкаль знам Ге та посмотрте десят кроків од мойой його хыжы а іщы попри сам єй выгляд мусит выходити на дорогу Позавчера стала м дідня коло вікна а він веде з хыжы з шельму за локот і вытріщыл очыска през шыбу просто на мене допіл необлечены Як виділ мене покрутил пальцьом коло скронів як вам ся тото подабат А видите так мене його поступок розспаідил што аж єм звізд кулаками затиснула Єдну ніч не міг вытримати чыртиского та не в тым справа Них вечер чуют Пукат хтоси в дебелі Отвера Сусід чаруваний як оген і просто до могы Слухай Адаме повідат так не файно іду гнеска дідня попри твоє вікно а улька твоя вывалила на мене през вікно окалі аж мі серце добріга гпало од неприємности Не гарді не культурно позерати через выгляд на дакого Е Лем повіл сусід тотому Адамови А як скочу вітром до двери одферам і марш мі з хыжы не своім голосом кричу Ти псяча натуро марш бо як тобі выліплю тоты вшыткы любовны клітины позагмерают І што выдумате так настрашыл ся мій сусід што три раз прекстул ся і позадкувал на них Але я не пристаю з обома кулаками Як з двома толчками суну ся за ним і дальшы друзя де псото Як ты мі ясний дан захмарил іщы повідаш што некультурно зо свойой хыжы смотрити ся на такого Я не смутрила на тебе а надвір на колоташ тоді ганял куль Што не мам права А ти кумаш совіт зазерати в моє вікно Повідаш же с не призерал ся А як ти виділ мене никому Покрутил пальцьом ковочыва так є мого остро сповідала же аж кури кутку дакали Што далі было Нич поблід мій сусід нибы стіна хоц бы єдно слово выпустил Ага мало м не забыла Наприкінци як цофал ся за дуз зашпотал ся на кобици як колот розпристер ся неборачыско на чорным дзеркалі гноівкы Зо сміху од той сцены за бріг брагало м ся От Бозьо покарал тя зас драду до жены закричала на остатку іщы три раз пракстил ся іх тюк смердячых до хыжы Ота Я тото в скарзі намалювала та выслала То як думал на вашу думку добрі м зробила ци злі Што Гварите же то рідна сестра ночувала в него направу Боже небесний Ходте з хыжы зараз же леджу на почту може іщы листы на одправили Як мя страшыло Жыл колиси в селі Тылич што коло Крениці великій ґазда Прозывали го Вавречко Пят дни косил на Поляні кустрицю каждого дня приходил ночувати домів і фурт приносил в ногах і руках слабіст бо на поляну было зо пят кілометрів каменисой дорогы іщы до того цілыма днями треба было магати косом по ослескій траві Нас то чортіло йому тото ходжыня Стал дідня з постелі а в хыжы іщы темно Намацял відрозлодом взял догорнятий помыл твар Потім клякнул перед образом помолил ся стал тай говарит дожены Юж єм Олено скінчыл косити свиняркы неска буду розтріпувал валкы і сушыл Заран рано жебы с принесла мі на поляну істы бо буду ночувал там Не забуд взяти граблі будеш помагала Што ты ланцюпів Де там будеш спал Можут вноджы тебе волкы зжерты Повідат Мужана А я ся не бою одповідат Ланцю А я Тя прошу не роб того пома діти маленькы просит дальшы жебы Видишлий там іщы страшыт над потоком в лісі Товды ланцьорт в кухні як слуп Припамятал же направду страшыт над потоком Колиси приіхал з австрийского войска на урляп сын Федька і поіхал до ліса Не ладувал на фуру дров а было то з горы Забыл бідний загамувати колесо Коні віз не могли сперти фура ся розогнала і привернула ся зо смереками на него І там го забило Одтовды тот хлопец вояк Ся появлят часто людям А як ся появит то так ліс тріщыт ломит ся аж люде клестят ся і молят І николи там нихто в ночы не ночує Але што ланцьови до того же там страшыт Най си страшыт Він тыжден тому был в сповіди вшыткы грігы му ксьондз одпустил Тераз уж нияка нечыста сила не має до него права ани силы і нич му не зробит Так слухай Олено што м ти повіл то і зробиш і сти мі принесеш А страгів і волків Неє ся кого бояти Я ся недавно высповідал Взял він раблі і до торбы осух хліба соломины адо збанка кавы і вишол з хыжы На дворі ся помацял ци має в кышены паточкы Посмотрил на горы а то уж сонце малювало іх шпіци ружовом фарбом Гнеска навет з дому вышол пізно і цілу дорогу ся понагляд аж го під облян Пришол на поляну пракстул ся і взял ся до роботы як наровистий кін Сіно з балків летіло догоры як і на вшыткы бокы нибы зыгараі великых птахів Сонце штораз то сильнійше припікало сушыло сіно в полудна добрі споіл зошмарил з себе кошелю і повісил єй на смерекову конар Бому было барз горячо кус одпочыл і зас ся взял до роботы За цілый ден так мусонце нагрило хербет і городы же горіли як бляга на штереті Як змерканя сповіло землю уж дост дуже кіпочыно было видно доколо ланця І він тым тішыл ся бы іщы заран як придержена вшытко зграбают і по сподавлю до кіпок нагнеска буде дост подумал ланцюк і розпалил оген За кілька минут загріл кау вытяг з торбы солонину і на сушний хліб пракстил ся і взял ся высіряти Як поіл помолил ся під найлустійшым смереком а найвекшый копці сін выставил плахту взял на себе луньку Ілію Заснул скоро і твердо Ар ся Мусон признал же му хтоси сіно краде протріщыл очы зіркнул на поляну І зразу ся йому показало штоси біле на чатині смерекы Оно ся рушало Што може быти Тут тот бояк што го забыло Подумал лайов а волося на голові устало як на іжы іжалу Подумал лаю а волося на головы не стало як на іжаку Серце воробльом было ся выгрудя Што мі робити під ны В тот страшний момент зробил з пальців обох рук дві фіґы бо тото нибы одганяло страх як зорвал ся з скупы то лем за ним камінці фурчали на пути так летіл помедже ліздоми Як вскочыл в річку то ся певно кузтьок спамятал же є близко своіх хыжы Підлетіл іщы кілька кроків і так загримал кулаком по вікні аж ся шыбы стрясли забранчали Жена ся зорвала з постелі як бы оглупіла змотрит у вікно нич не видит підышла близко аж мало носом не приперла до шыбы і познала Ланця Што з тобом чловече отворила двері а він як бы му ґамбу зашыл Завлекла берло гри покола на постіль і зас ся озвітує Та повідж мі што з тобом до діябла Мал він далі нич ани слова Товдолена взяла зо скрыні зіля напалила його так жебы ся лем курило і так долго окурювала ланця аж закашлял ся В тоту хвилю він пришол до себе і звідує ся А давно я уж в хыжы Та з годину одповідат жена А што з тобом ся трафило Ты знаш Олену страшыло мя То двояк показал ся мі на смереку і такій Білый як стіна А де твоя кошеля чловече божий же с попояз голий пригнал домі Як де моя кошеля недовірливо позерат на себе ланцю Я з тебе нич не знимала чловече Як нич А чорт бы тото забрал Та як ошелю іщы в полудни завісил на конари смерека Тато О на мало смене душу не выгнал а Бог бы єй скарал за моє стравы Долго анцьо ходил по хыжы і чухал себе по челі А жена Олена аж за бріг брала ся так реготала і веце ланцьо николи не ночувал на поляні сам