Архів
лемківского радия

Михайло Діндя пришла коза до воза Был колиси в ґорлицкым повіті присілок Драґошів Стояло там вісем хыж приписаны они были до громады Оропиця Руска Хоц присілок Драґошів был барз малий ґаздовы з него мали великій хотор землі Дужорного поля обшырны паствыска і лукы Колорикы котры называли ся завоі Присілок был відомий на Лемківщыні з того же люде ту часто процесували ся з околичныма ґаздами Чысто можна было почути Дра Ґошовяны зо суду не вылазят На вшытко прото же навколо Прихівка было барз дуже границ З невеличкым Дра Ґошовом і обшыр Нема його Полями граничыли поляці Руской Мала стола пантной баниці Бортного ботаків сторужного На меджах тых біль были постійны непорозумліня Окрем того для Ґошовя не были добрыма ґаздами Зберали назвый уроджай Жыта Вілса і пандурок Ховали дуже коров і овец Мали добры коні котрыма зимом возили дерево з Панского Ліса до Ґорлиц Через Драґошів вела дорога до Бортного і далі до Іір Драґошів зо своіх сторін оплывала ріка Тенча Як літо при великых злывах Выходила зо своіх барегів заливала сінокосы і орны поля чы робила немалы шкоды ґаздам Через ріку Танчу не было моста і як не было великой воды Фіры переізджали єй в брід Два Проложена лем долга лавка з бельок для пішы Але з левы были часто Велика Вода заберала лавку і товды не было жадной можливости перейти ріку Товды єдному Драґо Шубянови притрапила ся велика пригода Называл ся вінуваньом Коли він был парібком сподабало ся му Швар молоды дівча з сусіднього села Дівчатко тото барз было вродливе веселе але барз неприступне Зачал ваню вечерами ходити до того села На вечірках з тым шварным дівчатом часто він танцує але нияк не може ся з ном добесідувати Хоче го одпроваджувати з вечірок домів Але Де там Дівча втіче од него Ет Прібує Ваню ріжныма способами приєднати сой серце парасі Так звали тоты дівча То на ярмаку в Ґорлицях до ней підходит то в неділю коло церков Бесідує часто з ньом Лем вшытко на дармо Хтовдиваня звідує ся парібків з того села в якым жыла Парася Ци она має даякого інчого хлопця Парібка одпоміла Никого она не має Она така велика парадниця же наме вшыткыма погороджує никого з нас не хоче А вы не будете проти того як я буду до ней ходил Та хоцой кілько хочеш Што нам по єй красі як она не хоче з нами бесідувати І ты тіж єй ниґде не поцілюєш Юж мы єй знаме А я вам докажу же пара ся буде моя і я єй поцілюю побілуваню і іщы більше зачал ваню крутити ся коло парасі Але все на дармо не хоче годівка і уж Цілю зиму протанцювал Ваня з парасьом на вечірка а серця єй не прихылил до себе Врешті звізд почала опанувати Ваня Парибкы сміяли ся з него він Нич не може порадити з том парадыницьом Ваню все іщы хоче показати перед парібками же не маче слів на вітер Єдного разу танцуючы з парасьом він несподівано поцілувал єй влице при вшыткых парибках і дівчатах Парася одскочыла од Ланя Як бы він єй облял горячом лудом а потым як вытягне руку та як вліпит ваня в лице Як дес смієш мя цілувати Я більше Тя не хочу знати ани не підходь близше до мене кричала она Яка королева ти іщы сама ведеш до мене будеш мя цілувала одповіл Ваню Николи того не буде Хіба як пісок на камени выросне Одрубала пара ся і тріснувшы двермы пішла гет з вечіром Предайщы коза до воза крикнул і навздоін Ваню З того часу они більше не спотыкали ся ниґды Было ндалеко Обминял Парасю як лем єй де увиділ Прошла весна і літо ся зачало А прородство Лоням Не сполнят ся Ґланю цілыма днями косыл траву коло рікы Жебы заглушыти злізд і жаль на парасі він часто переходил через рику на другій берег і ішол До кочм пит сгорівку Жебы не ходити далеко аж до лавкы він коло своіх сінокосів поклал в поперек рікы великы камені по якых переходил на другу сторону Тепер Ланьо мал свій перехід через ріку Коли вода заберала олавку і навет камані вкрывала так же іх не было видно Ланьо з дручком в руці переходил по тых каменях сміло в другій беріг коли лем хтіл Нестрашну му было же вода сягала му по коліна або і бызше Єдного разу дулже ґаздынь пішло на Ярмак до Ґорлиц Зрана была ладна погода Але пополудни нашла велика бурия раз по раз близкова блискавка і часто гыміл рім Потім зорвала ся страшна залива Вода в танчы піднесла ся высоко і перша фаля зорвала лавку На березі зобрали ся тоты ґаздыні што вертали дону з ярмаку Они ходили коло рікы і не знали як дістати ся на другу сторону Де декотры ґаздыні плакали бо барз хтіли дістати ся до нів закля на дейде вечер Вань як раз вышову посло молода не забрала сіно в копах Ґаздыні почали кричати до Ланя жебы він дал знати іх мужом най прийдут кіньми перевозити іх Коли Ваню підышол близше то увиділ же на другым боці рікы медже ґаздынями є парася Ага Попала смі пташко в рукы подумал сой Ваню Але ани виду Не подає же ся втішыл і так одповідат Ґаздыням То задалеко ходити по вашых хлопів зрештом такой воды як кін не перейде А што робити Як дате кажда мо горыч та пас вшыткы перенесу через воду на I берег Як то Повідаш же той воды кін не перейде як ти з нами перейдеш То уж моя справа Іте вшыткы горі берегом аж до того місця де я буду до вас через ріку переходил Во ньом пішол тіж Горій Бараґон до того місця де были камені Він взял в рукы добрий дручок і намацючы ним камені якы были тепер глубоко під водом осторожно полізыл воду Він ступил на першый камін і далі уж дотримуючы ся одповіднього кроку натрафлял на дальшы камені На середині рікы вода ся галаму правіжы до пояса але ваньо міцно спараючы ся дручком однорікы Сміло перешол через глубоку воду на другій беріг Ґаздині зо страхом смотрили на Ланя і не могли выобразити як то він іх буде переносил Но котра з вас найодважнійша котра хоче найскорше домів звідує ся выню Ґаздыні позерают на ріку де з шумом перекочували ся брудны од гылины фалі То нато як званя стікала вода і не рушают ся з місця Ага жалуєте грайцар на Могорич Я мам ся ту коло вас перестудити і захворіти Як сте такы скупы то вертайте ся до Ґорлиц а я піду домів Попілваня його че самолоду переходити Та почекай Ваню Нам не пінязи жаль для тебе лем ся боіме же нас ту в тій воді потопиш повідат єднас ґаздынь Не бійте ся не втоплю я вас І дві можу одразу нести А хоц бы мі з дакотром гбал долоды та і так з ньом выплыну бы м ся навчыл дообріплувати як єм служыл в войску Ґаздыні уважно слугают тоту бесіду Але одвагы ім тото не додават Аж ту найстарша бабу ся повідат Не сміяланю першу Як мя хто пишт і танчы то невелика шкода буде бо я уж старай Тост єм ся на світі нажыла Ваню взял папусю на плечы як то люде повідали на керкоша і осторожно поліз воду Тримайте ся мі добрі руками і ногами жебы вас не змило з мене наказує Ваню Бабусі не треба было два раз того повторяти і хоц она повідала же готова ся в тенчы хто пити то єднак так зтисла ланя руками за шыю же він аж ся здивувал десятой силы тілько набрало в старых костыстых руках Ідучы барз поволи ванял перенюс бабусю на другій беріг замочывшы бабусі ногы по коліна і кустьок спідниці В зогнутым вікті бабуся добрі тримала плетений кошок з сольом патичками і всякым інчым крамом што купила на ярмаку в Ґорлицях Вшытко тото слухе і ціле было перенесене разом з бабусьом на другій бік Як то увиділи другы ґаздыні уж смільше годили ся на такій перехід на плечах Ваня Ланю поволи і осторожно попереносил вшыткы ґаздыні на другу сторону рікы Не обышло ся без крику і выску бованьом што молодшы ґаздыні і дівчата старал ся як найбільше змочыти Нарешті на тым боці лишыла ся ну єдна пара ся А чого ся Ваню не верташ по парасю звідуют ся ґаздыні Но давна мі заказала близко до себе підходити та я не іду Одповідат Ваню Та його Ваню Хыбальже Не знаш дівоцкых выбрыків праці єй не лишыш саму на ніж на тамтій стороні рікы І Дваню Перенес парасю Най разом з нами іды домів просят они Як пара ся самам я о тото попросит то може єй перенесу Парась пара сю Порозваня най Тя перенесе бы уж близко вачер то де ся в таку пору подієш Кричат ґаздыню голосно жебы перекричати шум воды Бідна парася стояла за водом біла як полотно Уж направду зачынало ся змеркати Скоро цілком стемніє а она остане ся саміт на наберезі розбурганой рікы Она барз бояла ся назад вератати просити ся на нічлі бо до найблизшого села тіж было далеко Она добрі памятала слова котры повіла ланьови втовды як він єй прилюдно поцілувал Припомнуло ся єй і тото як сильно она го по лици вдарила Як же тепер она буде просила го о поміч Вшыткы там на другым боці бесідуваня жбы перенюс єй а она сама нияк не може зо себе слова выдобыти Вкінци пара ся голосну розплакала ся Слязы цюрком потакли полицы ціла аж затрясла ся од плачу Серце єй забыло ся неспокійно в грудях а горло здававлювал якысий тиск і бракувало повітря для дыганя Чого плачеш Треба Ваня просити а не плакати глупа дівком кричат доній тамтого берега ґаздыні лань гоц гнів і образу затаів на парасю єднак коли виділ як оно гірко Плаче пожаліл єй Він крикнул до ней Но як Парась Хочеш жебы я Тя переносил през воду ци не хочеш Тарася змохла лем головком кывнути на золоту Товды ваньо перешол до ней взял на своі плечы і так повідат Хоц я не мам права быти близко при тобі то тепер мусиш ся добрі до мене притулити обнятыма руками за шыю Бо як ні то впадеш до воды Уж темно і можу не выгадати де сут тоты моі камені Пара ся рада не рада обхопила Ваня сильно своіма руками Ваню якысий час присмотрювал ся до воды як бы однайдувал скрыты там камені а потім осторожно штораз то глубше входил до воды Коли уж перешол більше як піл рікы Раптом цитонул вода Дручок підірвала цитовін не потрафил ногом стати на камін не полетіл разом з парасьом під воду котра ся замкнула над іх головами Але одразу они выплы на верх боньо енерґічно вдарял ногами і руками по воді На березі вшыткы голосно закричали а пара ся в великым страгу ойкнула Йой ваню ратуй ня Вода несе іх гыдів Ваню гребе што з силы руками і ногами рве ся до берега а до парасі повідат Нашто Тя ратувати І так ты мя не хочеш а я без Тебе жытя не мам Ліпше буде як ся ту обоє втопиме З тыма словами Ланьо занурят ся з парасьом під воду але зас выплыват на верх пара ся іщы сильнійше як тот кліщ вчепила ся Ваня руками і ногами Она присуват свою голову до головы Ваня і коли фалі выш марили іх на верх цілує Ваню Як ся выратуєме з той воды то я піду за тебе Я не хочу такой жены жебы з мусу за мя выходила Уаню я не з мусу Я і перше Тя любила але лем того не розуміла Нарешті Ваню доплынул якоси до берега вхопил кряк што різ при оберезі і поволи разом з парасьом вышол з воды Парася далі ни жыва ни мертва тримат ся руками за ланя Што мі з ньом робити Раз мі повідат жебы м близко до ней не підходил то зас сама не може ся зо мном нияк розлучыти Повідат Аню до ґазды А нашто ся вам розлучати Жан ся Ваня з ньом і уж вшыткы мы чули як пара ся кричала же ся любит Повідают ґаздыні дованя а до парасі додают Преці любиш го Парась Ногыбальне правда Парася нич на то не одповідат лем тихо плаче юж сама не знає з чого Ци зо жалю же перше была така глупа Ци може з радости жаж допіро там в воді зрозуміла жона і перше Ваня любила лем не хтіла ся навет собі в тым признати Не все каламутна вода приносит шкоду писоньо пішло керпис перинами над мойом Ой то аня Мар По того ньом по дого николи день выджему на мантоні не комуні не мату та того нього Бо ньо марідло бойом процьойом ігрою Мойпойденя Йо За што Петро коровы навертал гумореска Урывкы Ідеме якоси єдного разу з кумом Петром по дорозі бесідуєме сой отым і осым а поперед нами ідут школяре до школы Ішло іх може з вісмеро а може і з десятеро і нич бы в тым не было дивного Як бы не тото же ішли они вшыткы параны Каждий хлопец ішол з дівчатом І то як він коній ішол гордо як даякій іспанскій ґарант Каждий єден як і належыт галантному рыцарьови кавалерови опріч свого іщы портель дівчатак свойой другы А дівчатка Як ішли коло своіх кавалерів Оу та они не ішли а грацийозно перхаль якы вельо можны аристократычны принцесы Оны раз по раз зазерали своім хлопцям очы штоси ім веселе щепетали і барз часто заливали ся дзвінкым голосистым і щесуливым сміхом Новы посмоты ся куме на ных Такє тото іщы смарака тай уж ся потрафит залицяти єдно до другого повітат домены кум Но такы то они куме смаракаты Певно будут <unk> я може навет до семой клясы юж ім буде по <unk> років одповідам Ба вшытко єдно і так ім іщы материньскє молоко не обсогло Они ся певно уж цілуют як іх нихто не видит Забыл віл як телятом был А припомнийте Сойкума ци ви самы як сте такы были ци сте не цілували даякого дівчата О ні я єм такій был то м іщы ани єдной не цілювал То зла кума Мі ся здає же як єм такым самым шкатом был то єм сой неєдну поцілювал Вам то добрі куме было бо сте одважны і бесідливы то сте знали як ся з нима повести А я Змалачку был єм боязливий і дуже встыдливий Я не то што цілувати Я навет не потрафил додівчате слово выповісти но Але наконец мусіли сте куме якуси сой поцілувати першый раз Оповідте мі як то вам ся вдало як сте такы встыдливы были Кум Петро замысліл ся і долго мі нично одповідал Видно было же полятіл мыслями в своій даокы юдатскы рокы кінци зітхнул сой з такым правеликым жальом і так мі зачал оповідати Не я поцілувал перший раз лем мя дівчы само поцілувал і то так огнисто Жек сой іщы наска припомнул то ся мі одразу кров бурит і подумати лем Не был не така то велика штука же Тя цмокне свойом ґамбусьом даякє шварне дівча як одразу ся вшытко мінят То мі ся здає же с до раю скочы А як ся Сам впєш до той чаруваной як мамлина а горіячый як поломін діючой ґамбусі аж Диганя спи Ого купы Не такій то визнал занадто нас смілий і встедливый як сте потрафили тото вшытко пережыти Ану познал єм тото познал За то ціле жытя буду дякувал єдній Красавици Ей доднес нияк не можу забыти А хыма то не была Ваша жена Параска Та де там Параска Она не єст спосібна выкресати з себе такій оген Як єм ся до ней залицял то ся нияк не давала мі выцілювати Лебаш товды як ся впевнила же ся направду з ньом оженю то ся позволила кілька раз поцілювати І то так стримано осторожно а не так огнисто як бы мі ся хотіло А як сме ся поженили то тіж не любила ся моя Параска цілувати Лем даколи м я так голоднувато поцілує як бы даякій шарварок одробляла А тепер то уж ся николи зо мном не цілює лем ся каждий ден зо мном сварит Про тоту сварку мі самому уж давно ся одтіло єй цілувати Ой правду повідате куме Дюж нас зачынают занедбувати нашы жены они нас уж зарахували до старых хлопів А мы іщы не такы браті стары Як бы нам дати дакє молоды дівча Ох го бы мы іщы о внес то потрафили бы цілувати Ней ся молодий паробок навет до нас не рівнат Але оповідайте далі бым багарз цікавы як то выкуме цілували перший раз Аном был єм направду барз несмілым і стидливым хлопцьом ішол мі срік А я іщы ани єдно дівча не поцілювал Зараз За нашом мечом пасла своі коровы старша од мене о три рокы сусідова єйця Была то дівка на выданю Я добрі знал же до ней ся уж оддавна старшы паробкы залицяют Хоц сме жыли по сусідстві я дома ци то даде в селі праві же николи з том євцьом не бесідувал бо до ней не мож было приступити така то была ділка парадна Но мале ту на пастписку під самым лісом де нихто не виділ та і не мож было прикликати вартістнійшого парібкам І такій жкат як я был для Євці добрым спілбесідником Бо была Євця од природы дівка быстра весела бесідлива любила барз жарты то ясно же єй самій нияко было Як лем я прижеру своі коровы одразу кличем я до себе Я прийду стану колоній і звідую ся што і треба А она нато Та ничмі не треба Лем ся сой Петрусю коло мене побесідуєме дашто О чым я буду з тобом бесідувал звідую ся я В очым очым Та ничым А заєдно о вшыткым покус Хыба не знача хто хлопец бесідує з дівчатом Нибыты мя за хлопця уважаш Знам я тя в мыслях смаракачом обзываш О го мякій ти Петрусю гоноровий Та тя направдуж мам за каваліра Мож ся навет домя кус позалицяти побіла єльця і голосно залевисто засміяла ся А я завсти да почервеню єм як бурак як опарений втюкєм од ней ет Но Але євця не дає мі спокою засмі кличе до себе А як я нейду і сама до ня приходит і зачынат драз знети ріжныма словами Наприклад же Я крас паробок і она має вельку охоту мя поцілювати А єй коровы тым часом зайдут в шкоду до сусідового уса або коничу Товды просит мяєвця жебы я єй коровы не вертал Так я не вертал жебы ся лем она одомя одвязала і не зачынала зо мном такых бесід од якых я почынал цілий черевеніты Лем же тото навертаня своіх і учыных коров заберало мі дуже часу А я хотіл дашто почытати бо м завсе брал зо собом даяку цікаву книжку І уж мі є великым тягаром тото подвійне пасіня А не знам як ся той языка той євці позабити Де інде погнати коровы пасты Неє бо акуратня ньо лишыли поле на паствиско Тандеі Євціны родича Тотіж нич дивного же єдного разу я ся занадто зачытал А євця все ціло заняла вышываню Натоміст єй коровы зашли в шкоду Я ся перший опамятал і кричу залека Євці же єй коровы ся пасут в вілці Євця зорвала ся навернула коровы а потім влетит до мене і як не закричыт на дому Де сякій такій Чого моіх корон не верташ А што Ци я твій наймет жебы м ти ту прислухувал одповідам зухвало бы уж мі направду збриднул тото подвійне навертаня праві же през цілый тыжден Ах Хто ты такій Так знай быро таку же каждый єден паробок в нашым селі мал бы великій гонір высоку чест для мя коровы навертат А то мі превелика чест Она сой буде сідила як даяка королева ты за єй лем не знати за якого фраса ногы ту обривай за єй коровами літай А фиґу не хочеш Ах ти смаракачу нещестний як тис єш чак до мя пискувати Люто закричала євця як даяка фурия налетіла на мене звалила мя на землю сіла мі верхом і зачала окладати пястунками де попала Я з великой несподіванкы навет забыл ся боронити так блискавично она нам налетіла Пробувал я ся спід ней выдерти Там Євця была дівком і высшом і тугійшом найтяжшом од мене то так мя придавила до землі як бы ся на мя несподіваном мішок з озерном з великой высокости зывалил Она мя бє безправно то по голові то по гору видях то по руках якыма я ся Старам заставити од тых єй ударів при тым євця приповідат за каждым своім ударом помі Будеш смары качу єден новы рефал мойой коровы ци не будеш Мі ся трудно боронити бо я під сподом бесідувати тіж мі тяжко бо уж не можу зачерепнути повітря до З давленых празівцю своіх горуды єднак одпойтам з великом прекором Не буду Не буду сама со іх навертайти дівуля превелебна будеш Ятяс зморкачунавчу роззум Ятян на вчу як міом маєш слух хати ти іщы в мене станеш як дід вабний Николи того не буде Хоц мя ту забий А ти більше коров не наверну кричу я і старам ся даякым способом звалити єйцю до себе Я одсунул голову бо м ся хотіл руками одіпхнути од замятуємця як не вліпит мя полици руком з цілого розмаху міся в очах звізды ля світль а мухах загудило як бы мі в них перон стрілил Ах Ты діявлице Та за што бя так толчыш крикнул я од болю В орудях мі закыпіла страшенна звізд Но тепер я ти покажу євцю як то паробка бити Як не крутну собом з цілой силы як не одтипру ся руками і ногами од землі одразу єйця злетіла з мене Натоміст я всіл ся звергу на ній і молоджу єй пястюнками де ся мі лем дас Тепер уж она сама як перше я заставлят ся руками од моіх ударів намагат ся звалити міяс себе і кричыт Што ты робиш То ти такій паробок то ты смієш ділку бити Хыба ты не знаш же нас діло го не вільно быти в ниякым разі Я забараніл од тых єй слів і рукы самы опустили ся мі З того одразу скористала яйця она зошмарила мя зас підмяла під спід і намагат ся мя быти Але я уж ся нащу як ся мам з ньом тягати Нок не вільно ділок бити то більше не буду лем же і себе бити тіж не позволю Я ся спритну выкрутил і зазєм на верху Але же і євця воює зо мном як розлучена тыгыриця єй тіло было такє упругє такє елястичне як даяка ґума є уж раз по раз як зме я выслиз дола спід мене І так ся качаме обоє по земли разом на наверху то зас я Юж ся не бєме а лем так борсами хто кого пересилит При тым Євця далі приповідат Будеш мі коровы навертал Не буду одповідам я коротко бо одчувам же за даякій час перемога буде за мном Євця Явно зачала вымотувати ся з сел Раптом в тій завзятій борсанині моя права рука з цілого розмаху вылітує єлці за пазу Роздає ся триск розрываного полотна Лемтя гет одорваны вшыткы нараз ґузікы зорваный зо шальок ліфт чык опадат вділ а на світло денны поля вяют ся білы піліхі єлця дівочы горуды Я аж закоменів од здивуваня бо треба вам знати жеєвця Од постійного перебываня на поли од вітру Од сонця Была симаглява аж чорна як даяка циганка А ту Несподівано показує ся така Чысто так нетурочно білі знає горуды То так як бы по серед літах палны зелену траву білий сінів і віныш разил бы в очы Так само выгляд і цін груды вразу мя до выповіджыня Бу я Першый раз увиділ дівочых груды і не міг єм очы од них одорвати Я не знал з чым іх порівнювати Так прекрасно были они окрислены як бы вырізблены з білого мару муру Такой карасоты Я дотепер іщы ани разу не виділ Я навет не підозрювал же дівчата чогоси такого можут ховати в своіх пазухах Я был барз потрясений увиджены Моі свідомости непереборно різ спходил і повага до дівчой Я мимо волі Посмотрил євці влице і як бы пелянах паламі сочы Як же я до той поры не достеріл яка то з євці Велика красавеця Перший раз зазріл єм уважнійше вєлціны очы і аж єм ся мусіл зажмурити од іх невыповіджаной красуты Они были селі Сині як небо а бездонны як крениці При тым В них мыго тіли як і сын таєм ничы і скоркы В них можна было як бы чытати і оціны мысли Тепер напря смотрила ся на мене і єй очы докоряли Видиш хунт свота яка якраз дівка О тым мя бєш під тым єй докірливым поглядом Я почаруваню як зіманий на горячым злодій Я заморгал закліпал своіма очами і не знал де іх подіти такій ся чул винувати перед євцьом а його уціны очы далі докоряют А видиш а видиш аж тепер ты встит аж тепер ся зрозуміл на што єс руку під нима Я з великом покором смотрую Єуці в очы і своіма намагам ся передати єй таку одповід Яду як ся літу і єлуцю аж тым мі одкрыла очы на свою Дивну дівочу красу Тепер тя уж виджу же такой красы направду не можна в ниякым разі быти єй треба лем любити Нараз Я усвідамлям сой же я заспід Сподома Євця сідит намі Коли оно встигла тото зробити нияк не припомну Певно я был Заворожений том дівочом вродом же м навет не зауважу што ся зо мном робит Отож Євця сідит на мі Але я уж не намагам ся зошмарити єй з себе Тепер я зачынам одчувати якій єст приємний тотій тягар Євця тіж уж не має никого наміру мя быти навет тырму цити А сідит сой так Выгідно Якоси теплоі ласкаво позерати іх очы як бы она перший раз виділа же я направту уж паробок Як євці так і мі чогоси так тяжко ся оддихат Ци тот проведеной недавно борсонины ци то Параз го знає од чого іщы другого раптом євця схылят ся низко на домном і шепче мі в ухо Будеш іщы смар качу єден м я пил Не буду євцю николи більше не буду шепчу я в одповід А до мойой свідомости доходит як то євця ласкаво вшептала тото слово Смарка Навет як была выповіла Милий ци коханий то бы так в єй устах не зас звучало приємне як тото образливе слово А я бою навет порушыти жебы нас спушыти єлці жебы она як найдолше тримала свою голову коло мою То ліпше ты Міс Маркачу шепче зас євця і я раптом одчулам і горячы воры на своі Свій те отця мя поцілювала од того першого в моім жытю поцілунку мі як бы мурянкы полізли по плечах а за хвильку як бымя Мороз цілого опару і в грудях діганя мі заперло А видиш Петрусю тепер то мя цілуєш а перше см я был повідат ємця і сміє ся щестливо задоволену Не припоминам собі коли м зачал ємцю цілувати Ани товды ани тепер не можу собі того припомнути Дося з того якыс без свойой свідомости Даруй мі тото євцю Зачал єм єй перепрошувати Я перше не знал же ты така мила примилена можеш быти прошу я покійно А то смаркач то гунцвод а то збыточник а то безстидник та чого він мі ту нагоропил Кошелю мі роздер ліфтчык мі одорвал ґузікы мі потратил груды мі полытягувал як я тепер выглядам удавано жалістливо бідкат ся яйця Ой ялцю Я не можу того выразити як ты тепер пракрасну выглядаш на таку я тепер я ся готовей без кінця смотрит А то смаркач а то тиха вода Но Вем позмотрте ся на него Уж мі потрафит компліменты правити На очах росне хлопец на очах робит ся з неголантний ковалі ха ха Сміє ся євця Но але ты Євцю направду так раз же я выповісти того навет не можу Но ти така як даяка свята на образку запевням я х на образ ку повідаш Но то може Петрусю будеш ся молил домя А коровы ци будеш мі іх тепер наверта Ой буду євцю буду і не лем коровы наверту але вшытко буду робу што мі лем прикажеш А видиш Петрусю як на моє пришло Я ти повідала же будеш мя слухал як єдвабний буду Євцю буду бо де того варташ і слова свого дотримал до кінця През цілый час як долго сме пасли разом євця николи своіх коров не навертала лем все Я за ній