Архів
лемківского радия

Добриден Видам на слуговиску як што пятницю і днеска в такій темний мокрый понурий вечер хтіла вам єм прочытати Штоси жебы ся кус побояти Будут тото істориі з книжкы Анджея Потоцкого леґенды лемковского Бескіду Кус страшны запрашам О яску ци поднюс рынкыл на пани Яську Яську Поцо ці то было Моглас дожыть сендівой старості а ти так молодосшедлес з того свята Непокорны было ся од дзєцка ойтец нераз мусіли свойом тяжком спрацуваном рынкы приволать до покоры Пошедлес до войска і домові мыслялі жоноці натура одміні а ты іщы бардій бунчучны вруцілась На кажде єдно слово мяла єс два Монджейший хял быть од другіх але ст не мог зрозуміть же як хто ся к мєцем поданым уродів той такім мусі умже і до пану покорні ся просіть Мувіл ці ойтец увіла матка мяркуй сыну Бо ясні пан во вшыткым ма рациє навет як очывісті єй не мали стых мі слухал Поєхал Яско панщызны з пшенжайном одрабят ойцові воламі Орка курат подєсінь выпадла і кажде на дню в кы мусял сєден пренту згорать Іначей зажондца не позвалял навет як ся уж змєшхало з поля зєхат Оже Яско волы звольна ходзом На полуднє сєстра внєсла му в двояках обяд з ньом пришла така єдна Мариянна Цо ту укрыват Єлі ся з Язкєм кусобі Є муж триджестка стукнела той надшедл час ся женіть Хвіле дуже по сєтілі поґадалі Сміху трохи было Пот оне пошли а он далей до роботы Волув непоґонійшой цо смі ся відінє за ожешты яз кудіся і тых седмю прентув беж за жондца встєкал Сонце уж заході сам пан Дзєдіс приєхал роботы одебрать Єде на сівым коню як бы якій пан гетман Быта Яска і ледіж зробил Ден показує стунд дотонд Цо так мало хамє Іш під срудом по ґамбіш петнє ґозацьов як бы якє пидле мал перед собом не чловека В войску учліґо не подават ся в жадной ситуациі і бід чы то жолнежа чы не приядьорского офіцера альбо навет і ґенерала Ім хто біднійший был тым вінцей заслуг і медалі навет міял Скочыл він Язєк до пана з коня госогну і батем цо воли поґанял одсвічыл Познайти собачы сину як хамийом Аж ґоронцо му ся зробило так ся тым батем намагал а потем зоставил го лежо в брузні і поґнал волы додому Не минуло кілька годін кєди єщы перед пулноцом зявили ся в його дому дворсци офіциялісті і жондци раз лесні враз з жандармем тендзакул Язька в кайдани і забрал до двору Домовині видя і для чого бо Язик ніц ім о тым здаженю не повідал Рано єднак цала справа ся выясніла Казал пан зволать на полудні цалом вєсі на єй очах Жывцем спаліл Язка привязаного ланцухом до возу выладуваного хрустом Нехай вшысци разем і кажды з особна вє яка єст кара за піднесенє ренкі на пана І сплонул язєк Дощентня до остатньой костечкы А вшытко то діяло ся ве всі конечкова Доперо по смерті Дзіца хлопі в місцу Спаляня Нязька поставили каплічкы зо святым Янем на вічну хлопскій траґетіі памяткы Тепер запрашам на коротку музичну перерву пак запрошу на іщы єдно оповіданя <unk>n<unk> Веди веде то вы Же товари само были Треба Самоволи зовси <unk>n<unk> Траґедия на пясках Єст такє місце в ґвозніци ґурней прирозстают рук до контуф Лютецкых і контув Ґвозніцкых котры єщы дісяй люди волю оміяти здалека Місце то звіє ся на Пясках Ту кєдис доконала ся стражна збродня і ту выконано вырок на мордерци Старсі люде Памятаю як приходзонцы тендні раз блонд ся хвял Так же по кілька годін валенсали ся по бездрожах за нім знув на добры Костінєц трафіли Приходнцы тенды на вшелькій выпадок жеґналі ся ту знакєм Крижа святого бы зле моцы од себі одпендіти Зачало ся то вшытко зупелні невінне Давно тому пані Дзічка зо двору выслала свойого жондце бы купил два волы здатны до роботы в полю Денже зашедл до карчмы языка засегнуць помідзы кміцями Кто бы такє воли міял до Спжеданя В Карчмі віядомо никт надшево інтересу не залатвя він здорово попілі і кмєце і жондца котры при оказы похвалил ся іле што онґрайцарув ма при собі Пізно уж было і по ноци до Лютчы ґзєволы міяли быть до купєня іст жондци ся не за барзы хяло він пристал на пропозициі єдного з кміці же унеґо може приноцувать В ноци ґди жонта заснул твердым снем кміць го звычайні забіл ґрайцаре му забрал а ціловжуцілу доставу упшедньо споры камінь до шыю увязавшы трупові Обавлял ся єднак же люде могло вставі трупа выпатшыть бы мочли там конопє Пшето наступной ноци выіл жондце зыставу і закопал на пясках Кєди жондца не врацал през кілька дні родіна його і пані дзєдічка зачали ґо шукать Шыбко устальоно уктуре ноцувал кмітя Никт єщы не видял же тен го забіл на смерть Кмітіт ничого ся не признавал і вряч тверділ яко бы вчестным ранкєм єщы прид світаньєм жолдца вышел был од него з дому і пошыд в кєрунку людчы Правда єднак о тым сто ся стало знала його жона Сумліня не давало єй спокою Як же то можыть подєдным дахом з забуйцом Як прийде му на мыслі єйом забіть Бо хто раз уж то учыніл ден і другій раз може Пошла пшето по крийому до двору і вызнала пані Дзічце те страшну правды о своім хлопі значыменжу Кмєць взєнти на тортуры по окрутным при паляню жывым огнєм теж вызнал целом правды і згодні з учестным правем зостал сказане на ґардло Єщы того самого дня стєнты го топорем в місцу ді закопал свою офяра Тамтеж зостал по одтінцю му ґловы поґжебане бо єм мордерцу не ховано в посвянцоний зємі на цментажу Люде през віле десяток лят оміняли то місце здалека Але якій час по той траґедиі знову ньо подаль почали выбірат пясек і каміня Вшеляко кажде был в страху чы часом то он не наткне ся в земі на костьо трупа Бескловы Нагнеска то уж вшытко Дякую барз сердечні за увагу Мам надію же не будут ся вам в ночы снити косто трупы без головы Добра ніч