Архів
лемківского радия

Добрий вечер Витам на слуховиску Гнеска запрашам на поезию будут тото вершы Андрия Потоцкого Стоміку Мадонны Бєщадскє послухайте Мадонна Бєщадска Шукала м єй в святынях на алтажах з налязлом в пустым очы до ледрожной капрічкі в здічалых яблунях на цментажу змінєным в паствіско заміст дівсотка тримала в длонях кшыж меншыньства на котрым умарли рускє все Не просіт для них усина о ласкы змертвых станя єдна смерть выстарчы Мадонна Бойковска Шлі шлі з тобовами родінами Бідльонтка придзілі дылько Цєбє Цєбє в пустей восце зоставіли Мадонно бойковска уж не руска ані польска ничыя Ничыя Мадонна з Лемковского цментажа зналяз лем єм лежонцом в Покшы в короні пажонцей в рдзе отульоном Здрова сь Марию з желівного одлеву Бенде ся модлю За тобом тераз і вгоджіню мойой смерці Амен Мадонна пастежы Споткалем єм нь нюсунцом скопєц вічорного удою для оцалялых з поґрому святого Нікона ґлеба і єжеґо розґжебуючого влучньом згліща спаленого дому Мадонна пастежы втіж стжеже полонін і выдаптує ся тіжкій бні зарослы смераковым лясом Каждого дня на царинє в сходонце і заходзонце слонце пася а потем поіє росом в безхмурны ноце зґанято кошар розпєшла стада ґвіязд бы ксяжец впелні Не прицьміл іх блязку А втеды он снув приміня ся внув і розпочына по небі вільча походы Мадонна пастежы вятрамі од карпатскых пшеленчы розчысує своє влоси і втіж наслухує уфна же котрогось дня принсон в теплым повєві одґлосы пендзоных на полоніны стат А тепер запрашам на коротку перерву по котрій вернеме іщы до томіка Мадонны Бєщадскє Запрашам на хвилю музикы Боже за дні прадавны ґужыня з волі <unk> Іжы Дзядо ві ойцуф нашых до конця дни До закончыня ти слеця Аж выдале с нас як офярест кого зльонт розжута ус руд народо свята гості за вездан Сонся дізне важаю на чырувнує он до поґан поспульства обляк везнань Не запомнелі сме о тобі Не зламали сме приказань як давні зносіме святыня посеред зеленых друк в нашым жытю Не было і на Боґа Песлядувана Церкєв наша ЗАґси струй рамєн значого натірнєм стоі на роздрозу жытя без мота без ботна Чому нас допустіле Запомняла правды наше гробы сотку ты за дні прада в них поса діва зеленым іду лемкого виня Мадонна Русьовей Достойна як ксєжничка з Басні для діті А он Праві на ґусінкій подвурковы урвіс праґнунцы увольніт ся з матчыного обєнця Іщы хвиля і побігні з громадом війскій галастры скакат пшез руф на лонце Чему Твоє спойжыня матко єст так карцонце то єщы дзєцко іх ся побаві Допукі ніц о нім не він свят Плюґавы Єндрусьова Мадонна на шкле Мальована Мадонна чулості В злотий авролі сонця гафтуваний червіньом польных квіятув До свойой дівченцей тважы тулі маленького хлопца туры в ґвяздах єй зреніц одчытує свой льос Матко он умже на кшыжу а пурпура твойой шаты то його крев плач Плач бо твоє лзы Єндрусь замініл в Квяти в Тле В рамі жезбьоной внєс лем тя на олтаж мойого серця і крулюєш в нім Єндрусьова Мадонно Бєщадска Мадонна Весолкіновой Цала в Квятах і блаватах в ксенжыцовых посвятах з мклы вельонах отульона Замысльона заслухана свірщыґранє Пшенді ніць бабєта Беде з ньогостроіна шата приоблече в ньом Дзіціна святечну Ґодзіна До церкви запроваді Посеред святых ґо посаді Бисє людкове мілі Божа Дзєця хвалілі і збавіня достомпілі Мадонна Пенкальскєґо в Стаєнце Бетлеємце породіла сына Дябел з ґвяздом Давіда ходіл по колендє вшындже Вур з Божа Узбєрал і яблок Ґарніц Аню скшыдляти як свінтечна булечка пизати млеко ве фляшетце студі бо ся зараз єзусек обудзі Юзеф добєро ся вруціл з хочевского склепу З менчыны пшы сядул на хвиле купіл ледве хлеб масло і млеко а видал ґрайцару в Тыле осьол звал лем посполу лубы позвішали додолу Маркотне в тей Ґодзіне бо худ до куча Дзіня Щур довора ся приміжа гент ні бысось зежару а Мария затрускана ляментує уж од рана з ужєв Чека Божы на тым холодно глодным світ Крульова Бєщадув Здрова Смарю ласкій спелна пан з тобом зділіт ся з алтажа з рам вывлеклі одарлі з короны з безче цілі твою святост Мадонну оцаль в чловеку його чловеченство Нагнеска то уж вшытко Дякую барз сердечні за увагу чытала для вас Моніка Тилявска Дякую