Skip to content
EN

Words, identity, emotions

The archive of
Lemko radio

About the culture, people and places of Lemkovyna.
Podcasts, conversations, memories, music.

Слуховиско #99 - 31 X 2014 Е. Матонокова Повісті з Лачнова Прядкы у Катарины
Ep. 99

Слуховиско #99 - 31 X 2014 Е. Матонокова Повісті з Лачнова Прядкы у Катарины

•

Episode description

Слуховиско #99 - 31 X 2014 Е. Матонокова Повісті з Лачнова Прядкы у Катарины

Streszczenie po polsku (automatyczne)

Audycja przedstawia opowiadanie o prządkach u Katariny: młodzi spotykają się w jej domu, jedzą kreple, śpiewają i tańczą, a Katarina z Jurkiem planują ślub oraz wspólne życie. Radość przerywa nocny pożar drewnianej cerkwi, po którym mieszkańcy zostają bez swojej świątyni i budują nową z kamienia. Po dwóch latach wieś ma już nową cerkiew, wracają śluby, chrzty i pożegnania zmarłych, a Katarinie i Jurkowi rodzą się bliźnięta.

Automatic transcript

Добрий вечер дорогы слухачы видам вас барз сердечні на слуховиску і гнеска Еріка Матонокова Повісти Злачнова Хавранів поклад такій є наголовок цілого складу тых оповідань а перед нами Оповіданя під наголовком Прядкы у Катарины запрашам Вас сердечні На кінци валаву стояла маленька приповідкова хыжка з каміня была выбілена до біла і з соломяном стрігом котру розтрясали вітры Але доджік іх пообмивал і погласкал жебы стріга вызерала порядні Сонце зась солому пофар было на темно а так хыжа потішыла очі каждого хто ся при ній заставил тат ся снажыли вшыткы природны силы цілый рік В тій Хыжци мали єдну парадну хыжу котра ся днес мала стати кудельном Мали прийти молоды на прядкы Катарина замісила тісто на креплі мамка рыхтувала дашто остре про парібків але і дашто під зуб закусити Кобасу і солонинку Катко Позерайці нам тісто не перекысло Не жебы ся веляло звагна по столі напоминала мама Ні не ліє ся мамко правіє добре Лем най уж прийдут дівкы і парібцы будеме прясти А кєд прийде Юрко з гармонійом та ся добрі повеселиме Завтра уж зачынат піст та уж не будеме танцьовати аж до різдва Ани співати ани веселити ся Маш правду катко Но лем прилож о пеца Отец ті дырва нарыхтувал жебы нихто не повідал же сме передню не выгріли Добрий вечір вшыткым тетко а мужа демате Ліг собі был звести сіно з хыжкы аж гын з Ракошів Перемерзнул выстав кус Боіт ся же коло різдва будут драхы задуты потім не буде дост сіна покормити статок Зато ішол уж тепер іший і воды мусил наносити по нагаті уж лед і потічок замерз обідвоє сме носили воды <unk> ведер То є трапеза саток сме напоіли А і піду лячі завтра зязь робота Будеме гній возити на поле гын на фердиковец Добрі тетко добрі лем ідте мы ся добрі забавиме Є катерины затанцюєме собі уж іде і Юрко з гармонійов О пілночі скінчыме жебы сте ся выспали Покы бесідували Катерина дала розпалити на великій пекач шмальцю і выпікала креплі готовы поцукрыла натерла малиновым лекварьом Креплі наскладала домискы і положыла на середину стола на вышываний леняний обрус Нукайте ся молоды най вам буде на ужыток на радіст нукала катка Тількы зачали прясти парібцы не дали ім покоя То сут добры креплі катко облизували ся уж ся можеш выдавати кєд ти такы добрі крепли знаш на печі або ті мамка помагали Вера і мамка помагали але знам такы на печі і сама Научі линя мамка не лем креплі але і колачі Юрк заграй нам най собі заспіваме або затанцюєме перелікували ся дівчата і хлопці Юрко грал перше лем співали а потім пішли і до танцю Вшыткы дівкы переплели собі рукы до карічкы дубкали на місті потім дрібныма кроками то права дозаду доліва і зясь на місті выдупкавали Было іх веце як парібків Прясти пришли і молоды невісты Пец холоднів ближыла ся пілніч Пойдьме домів бо о пілночі нас будут і мати духове збойників і вояків што ту загынули або лісны женкы богынькы Повідали дівчата і хіхотали ся Парібцы провадили дівкы домів але были такы веселы же іщы ся ім не хотіло домів іти Штокє бы сме ішли до гумна Побесідуєме по хлопскы нашы речі дівкы не мусят слухати Ідеме Я мам дакус палінкы Не буде нам зыма А я мам кус дугану покуриме кликал камаратів Ваню Добрі та пойдме Парібци ішли до гумна на хлопску бесіду і на циґаретку і остре А дівкы пішли домів Валак зостал тихий звізды світили місяц купал ся у власным світлі сніг блискал ся вшытко было тихе і красне як при повітка Юрко обнимал катаринку за пецьом коло мурика Уж і ім была зима бо в пецу не горіло Кать коли ся побереме Я ся не дочекам Повеликодны бы могли быти оглашкы што повіш нашы бы дозволили а вашы І нашы будут за оддавна мі выбрали Тебе А ці зробили планокать Цалком добрі про нас Нашы поля і лукы сут коло себе вєдно будеме орати сіяти Маш правду Ці бы сме мали лукы близко себе або не мали і так Тя люблю Одколи памятам лем тебе хочу за жену лем тебе повідал Юрко од тістого серця А так ся тоты двоє обнимали і тулили ку собі аж до Білого рана тішыли ся же буде свадьба і зачнут свій новый жывот Бывати будут у Катерины она є єдиначка потім собі збудуют хыжу кєд прийдут діти Горит горит наша деревяна церковця горит горит Такий крик выторхнул людей зо сна і теплых перин Пробудили ся до страху і нещестя Вшытко раз два біжало гасити огень Потік замерзнул вырубали провубу поставили доряду і подавали собі ведра з водом але ніч не помагало Церковця была прикрыта новом шындльовом стрігом дерево было сухе З храму Божого по куртім часі зостала лем копка червеных ухликів Там де стояла іх церков остало порожнє місто там лежал лем теплий попіл писал ся рік <unk> Пролачно был то нещастний рік Ці хлопці циґарету не загасили Ці Вітер здакы іскру приніс ці з дакотрого комина дашто прилетіло уж ся то нихто не дознат Нихто не был виноватий лем вітриско дикій Валавык зостал без церковкы барз порожньо было на місці де стояла долгы рокы Звыкли собі на нього Де будеме присіхати вінчати ся крестити дітей Вічную память співати небіщикам Вшыткы плакали Тать церков ту мали все од зачатку сторічя одколи ся споминат лачнов А мы Катаринко моя де ся тепер повінчаме В Ренчішові А што нам зостават докы церковцю поставиме я чекати не буду Ани я Юрку то бы было долге чеканя Не будуйме церков деревяну Зяс може згоріти Іскрас комина залетит і Зясь не будеме мати храм Божый повідали люди Вера так збудуйме камінний так як нашы гышкы за святыме го святому Михаловы Архангеловы він нам го буде хранити Гей камінь є твердий ниякій оген го не пошкодит Там опроти цінтрею на зачатку валаву там го выбудуєме жебы нам припоминал же нашом повинностьом є быти добрым християном і тяжко робити Тяжка робота на полях і луках в лісі і в горах тото нам все буде припоминати Два рокы вачну не мал свій храм Божий Новий збудували з каміня на березі з каждого дому го было видно Побілили го на Біло Высвятины Молоды ся зяз вінчали крестили своі діти одпроваджали своіх близкых на цінтер Церков будували і Катарина з Юрком народили ся ім двійнята хлопчык і дівчаткы Доокола Лачнова птахы рознашали черешньовы кісткы Тоты ся прияли росли і овили черешнями цілий валал Все на яр вшытко тото квытне як білий вінец Зелень закрыєвачну перед людми Драху там найде лем тот хто знат же є там скрытий в білым квітю в глубокых горах або в зимі в іщы більшым снізі Нахнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу чытала Моніка Тилявска