Перейди до змісту
ЛЕМ

Слова, достоменніст, емоциі

Архів
лемківского радия

О культурі, людях і місцях Лемковины.
Подкасты, бесіды, спомины, музика.

Там в горах Карпатах #27 - 31.01.2019, Марина Кобані (з д. Хохоляк) з Боґушы (2 част)
Еп. 27

Там в горах Карпатах #27 - 31.01.2019, Марина Кобані (з д. Хохоляк) з Боґушы (2 част)

•

Опис епізоду

To druga część rozmowy z Mariną Kobani z Boguszy, poświęcona wspomnieniom o dawnym życiu na Łemkowszczyźnie. Bohaterka opowiada o wieczorkach przy przędzeniu, wspólnym śpiewaniu kolęd, ludowych psotach oraz historiach starszych o emigracji do Ameryki, podróżach i wojennych przeżyciach.

Автоматычна транскрипция

Витайте дорогы радию слухаче гев міри ґлоргат зо Заходу зо свойом авдицийом Та в горах Карпатах Хоц то моі реляциі нагрывано сут зо Заходу то заєдно споминаме на Лемковину пра дідівску землю вшыткых нашых люди де бы они не одышли і де бы не были розметаны в шырокым світі нескы запрашам на прогам котрому єм давно головок Трисесті лят працувалем жебы стондрусинів выґнать жебы выплевіть осец з пшеніци Запрашам до слуханя бесіды Назела м ся Мария Кобані хыжех охоляк родом з Буґуша до тых вечырок А том было так раз же ся сходили вечер бы были долгы вечеры а другє то была така ощадніст Бо як ся посходили вшыткы сусіды Зрілі то світили як на світло А они при нас приходили так мали куділь де была навинена прядіво і ковро точытоы якено то было ручне Але было уж потін і такє коловроток так І тото кажда приходила з тым куділю і з тым вверетеном ци товеретеном ци з тым тым коковротком кажда сідала там попопід то ци там на кресло ци на стільці сідали і співали коляды Для того мы я од самого почату Так то ся молоды вчыли бо мы ту не маме жадных шанс співати коляды мы співаме тыко в церкви А там цілы піс співали і так ся вытресували же тоты старшы знали добрі І як наприклад тот отец Іванович вщыл коляды тота то уж зробил такє молодежный хор а тот тоты молоды жены ци дівкы тиж приходили на тоты вечыркы і то были до <unk> до першой годины пряли На вычыргах лем прялиц ци дашто іщы а і надрітах робили надрітак сведре рукавиці шали скарпеты А піря тіж было на вычы дынчы Нє піря то было уж по різдяных святах То было мясниці А на мясницях то і співали не коляды лем співали співанкы Вернимей ся до вечырок Ци Окрем того же сте співали коляды саможены лем В роботах так А хлопці І молоде ґаздове то приходили Зробити збыткы або або як пристали і околяди співати то оповідали анеґдоты розмайты і так єдны другых забавляли Памятате яку анеґдоту тікал Но не знам ци анеґдоту потрафіл але памятам як такы молоде ґаздове котры уж пережыли кус были на вині так як моі няньо якто або дахто был в Америці іщы перед вином першым віном вернул ся был на вині і они оповідали своі Прежытя то было барз цікаве для мене было то так цікаве же вартало такє штоси слухати І може тото єм си запамятала же я такы стары давны іщы з припершой війны памятам Бо тото оповідали враз в хыжы А як не было нас вечерыв в нас были Як я я памятам то были два разы были вечыркы в нас А на інчы рокы то были інде Но то я была мама то я не ходила сестра ходила ци мама ішли там на вечыркы до сусідів а дораз приходили мужчыны І тіж оповідали же майте Тоты подіі Як такій сусід Сидоряк в нашой рілі ак він поіхал до Америкы і він двадцет років плывал по морях бо переважно як іхали до Америкы то ішли де до Копальні то были білы Мурина Но бы такій был заробок но і на тот зароґіхали А тот плывал та я собі так думам якє то море яка тота шыф А він оповідал такы іщы такы як піраты на них нападали то він розмайте там по моря оцеанах плывал до ружных народ видів То было такє цікаве для мене або інчы як были іщы предвіным в войску або як на вині І світовой вины то я си такє штоси запамятам А вспоминали сте же хлопчыска і молодґаздове любили збыткы Шо то бы з везбыткы А то робили такы цюцю бабкы Езберез робили такого когута по тым того когута казали цілувати дівкам До ней то такы сміхы вели тота Але то преважні уж робили веце не в пості Бо піст уважали за піст а то был уж ляґ як Пірязку Намятниці Намятниці До так Потера може лишме уж вечыркы І яко же вескы ґадаме о Велиі і о святых Здвяных я єм хтіл жебы сте ясні порівнали яка ріжниця єст медже тым што сь было на Лемковині а гев на чужыні Як утераз святкуєте гела чужыні Як нас привезли на село но то мы были не так як ту в місці мы нас привезли до Радце але то повіт сеців ту єст Олісніця повіт а перше был сыців А тераз юж нема того повіту але был і нас привезли до транд наш транспорт привезли до Олесніци і зо Лесніци розвозили по дві родины мы ся достали до повіту сицівского штырі родины Дві родины были ме в Радзовіцях то мы і такы Ґамбале іщы а до другого села сусіднього Дзядового Мосту то привезли мойого мужа родина тіла і моя тета мамы сестра там были дві родины і в нас были дві родины Но єсли бы м могла повісти за тоты За тото наше привесіня нас привезут до Радзовіц то было тяжкє жытя для нас А для чого Бо трафили ме до такого села же было піл села Збєщат Они были По Горінці де іх Украінці спалили Але дальше повім для чого іх спалили Як нас привезли бандеровци то як они ся на нас смотрили як они были як они мусіли ту на захід выіхати бо бы не мали де мешкати Але медже тыма Радзовіцанами то было і хыба пілсела А тоты позыставы то были одвелюня од Острова Великопольского <unk>родин было ґураль од Чарного Дуляйця Тоты ґурали были для нас барз добры Та заквдяткы тым людям же мы потрафили они нас дам добрі не зіли то тижовякы А ґурале то нове тарскій повіт Новесандецкій они добрі знали І было такых двох ґуралів молоды же они знали они были ф за Німців партизанці они знали дн Они знали навет нашу воґушу І они знали хто ж ото были Русіны І они тым же словякам казали зоставця тых люді в спокою Бо мых дам знаме добре То были для нас таком остойом Пані Мирино што то для вас значыт быти Лемком Чы Вы сте учыли ся чуєте Лемкыньом ци Украінком Я ся чую Лемкыньом як найберже А як А чом не Украіньком Но бо мы все уважали же Украіна то єст там на сході А мы ся все уважали єсли мы як родиче повідали Русинами А Лемко то был хыба такій придумок же з того того слова лем Но але як насы Як так уважам же як війну Бесідували Німці быціна на Русина то были во то были ворогы бо они з рускыма ся били Але они нас прижымунували Русина до Росиянина Ното мы тіж інчым народом А як вы уважате Лемко Русин то не Росиянин Но так мі ся здає не знам чы я добрі повім І не Украінец І не Украінец так і не Украінец Чы і Вы Марина Кобані так Сте Лемкыня так Русинка так Але не сте ани Полька ани Украіна боронь Боже Полька За русином світа нимори музы За русином світа нимори музы в нашой траішкы росивы Суфранійна пораділо з неба воді выз його Для тых што тепер влучыли наше лемківскє радийо припоминам што гнеска бесідуют паньом Марином Кобані з хыжых Холяк пані Марина Гнеск мешкат на чужыні в Олесніци недалеко в Вроцлавія а родом сут з Боґушы на ридній Лемковині Прошу слухайте дальше Міре Ґоргач А єден ґуряль до молого а не знам може по трьох може по штырьох роках пізнійше то повідат так До мойого няня ґад Бєж сохохоляк як ваступ при вєзлі а мє такій сусід же шолвят кадат так Слухай єжели ты даш хотяж єден снопек сломи тым бандеровцом то тіж стодоле подбаля Так были на нас наставлены То было не то жытя Але мы сме одтамель ниґде не пішли для того же дали нас до такого великого палацу О тумам на фотоґрафіі Він был двері щы были і підлабыл але не было шып А як нас привезли до Лісніци то вшыткы боґушане ся доґадали так же першу неділю зыйдут ся на стациі в Лисници і жебы знали де кого дали на якє село і на яке мешканя на якы варункы жытьове І нашы двох братів пішло до той Лісніци они ся од тамаль вернули і повідают так То мы маме іщы дах над головом Але Боґушане В сякєровіцах туд <unk> кілометрів од Лісніци Три родины Стайны В Доброшыцах <unk> кілометрів од Лісніцы три родины в Стайны В сякєро в соковіцах <unk> кілометрів В кутцях по німецкых дві родины Іанотому жничник не глядали лем сідили помімо же нам докучали Але мы сідили там Потім уж ме привыкли а мій брат Вчул ся на Лемковині Зашевця Но і як ме ту приіхали То там якыси копыта привіз там решта молоток там іщы інчы річы до дошевцюваня і зачал направляти нота ся з цілого села люде сходили то в нас было полно людице а як пришли тоты жевякы то ой ничым інчым мале не было тику одним же і бандеровци спаліли А то была были з повіту Джозу повіт а село Ди Лонґома то было якє великє село польскє І як в <unk> році ся Німці уж ся війна скінчыла а там зачала ся біда Нападали єдны на другых А в тым селі в тых ґразоліцах мешкал такій єден котрий походил з сусіднього села не з той дильонґовы Як пришол до нас і так ґадат домо няня та Хохоляк та дилонґовяци плачем же іх Украінци спаліли але муж іх ся признаєм зацо іх спаліли но а ня не оповідают так нотозаци а пошлі грабоваць Тото велькє село Ди Лонґова поділило ся на штырі ґрупы І кажда ґрупа пішла інче село украіньскє рабувати на сам наш великден Пішли але мали в кышени бронь бо як Німці метали до дорогу то назберали і мали і пришол до того ґазды того Украінця запрягал його коні його віз і навіс квали што ся ім подабал А што люде мали Богатства не мали а лем мали мали коровы мали коні мали луцю мали мали якісе там зерно мали убраня То навет плуг брали бороны брали ы тоты млинок Брали тото і везли на тотопольскє село і за нариствяны свята католицкы в Рудни Тоты Украінці ся змобілізували З тых штырьох сіл обступили тотопольскє село і підпалили і повіли ім так Спалит ся наше штось сте нам забрали Спалит ся ще і ваше Тот Поляк тото нас повіл І повіджте мі за што они нас так попросту зненавиділи та самы си на то заслужыли Мы сме никого не підпалили А чы в нашых сторонах не было подібне В <unk> році повіні то як было З пташковы сусідове приходили рабувати Боґушу з камьонкы приходили Королеву Руску з кінцльови приходили Бінчареву з робы приходили Фльоринку ночами злодіяшкы А тоты звыдяжкы были накручаны през ксєнджыкатолицкы А для чого сміло тото повім Бо моі няньо мали такого колеґу што з ним были на віні Пташковяна А він приходил до нас дерево купувати І як він пришол як уж пришли з ліса боня се з нима ішли до ліса жебы там часами ся шуму зліни не стало бы ся не дай Боже то все шли іщы бы свого сына брали І як пришли до нас но то мама обід ім дали то ы і тот повідат так Філип ты віш як нам ся то не подоба сомовил ксьондз Замбоны Кричал аж єпєніл Муві так тяжці лят працувам жебы з тондрусину выґнать жебы выплевіть осец з пшениц То нас Поляк то я си тото добрі памята Бо мы не до Костева не ходили мы не го не чули Поляк пришло повісти што іх ксондз Католицкій повіл Так нас шалювали А што мы кому винны І як бы так Лемкы были зробили одверт было бы тото само што было в Бєщадах Але Лемкы сідили спокійно і нихто никого не спалил Але в королеві Рускій трьох Лемків двох забили на смерт тоты зведзяшка а єдного так побилиже ледве ся выкараска Пані Мирино то темы єст барз інтересуючы мы до него напевно вернеме Лем же гнескы мамерхідень святочны так такы святят Як выминате ружницю ріжницю медже святами на Лемковині а гев на Чужыні Но іж такє перше моє же Южным Америчкы хоцме мешкали там на селі лем мес состудні воду принесе але так само ме обходили велию Так само несли сіно і сут зерно вшытк того снопка так ме робили і так давали тот диничок вшытко так як ме робили на Лемковині Тоты самы стравы Так тоте саме ту мы юж даєме робиме іщы ужка з борщом Ай кіселицю тиж робиме се Я тоту кіселицю робіл ідеме бо перше ме велию робили ту А тераз як дівка ся выбудувала там на на Быстрым но то там велию робиме но то я час тут робіла час она і потин нас привезу там і там велию одлам і там бы так зятіж єст так привыкли же все співаме Рождество твоє Христе Боже наш і просвора мусит быти а заспіте нас ужесту Рождество твоє Христа Боже наш восеамирове свідра змом звізно слозашы звиздоюча охуй ся тебі кляняти ся сонцю правды Гір тебе видяти з высоты выстока Господе слава Ні на Янові ні діва роди Мария Не в царсковиті Но мать дубы даві аскані Треба то сін земля Мария На руках загывы зо мной Зария раді Сона борони а пресая сліваю ранує ця Тоту традицию мы принесли і так не утримували яличку му уберали Вшытко тото А так як было в домах постановлене же было вшытко пісне так єст догнеска пісни Я так само вшытко пісни робіл В моі хыжы єст так же мыєме ся в Зимній Лоді а в мризи Ішмаряме піня Чи Вас така вродицест То гнас така традиция Найордан ся милиязме і нарідство Нарізство першый ден мали ся то тиж быници так як было в Боґушы а і ту Так різдвяне Ні Пінязми навелиют ся не мылині І така буде ріжниця медже Жорінком або Ґушом но але то така не верст целинкы ноже Михаліл Ага но но но бы тамты жмішаны люде сут так но но на каждий з шосис свойого но нна я так думам же на селах дещо позміняне Ем дома было і ту але е векшызно то праві така сама Значыт так свята на Лемковині Влассяк ґенералі не ріжнят ничым тым што єст гел на чужыні Но прано ничым но ничым велия і свята ничым А памятате вашу пешу і ужте ся не бояли былияти Вел на чужыні як сы брігали Ні Помімо же нам докучали Але мы мешкали в тым палацу і Співали ме коляде А тоты ґорале приходили до нас співайце співайці і співайце Так так ся ім тото подабало мы од самого зараня нияк ся не за нияк ме ся не крыли Декотры ся крыли потіхы а мыні Вы на поли на подвірю по свойому не было в нас жадного крикя І тоты краснославом Базякую Припоминам што гнеска слухали сте в радию ЛЕМ фм другу част споминів пані Марины Кобань з хыжыхохоляк котра на чужыну до Олешніци недалеко Вроцлавія приіхала аж з Боґушы на Ридній Лемковині Дякую за увагу і запрашам зас в четвер за тыжден на год <unk> на третю част споминів з паньом Марином секу тишоля