Театр Руской Бурсы Терка запрашат на суховиско Іван Желян Горуба Берта Но і уж юж ку моі фертик ани мою тугу не розбивайте бо так єм і уж забанувала же м забанувала Бо тепер уж каждий пес на мене авкне уж каждий же брак повіст же брак седа нич не варта Стратила м кумо свій гонір як злотий піняс до честам стратила Забрала м його гниска секлета мій ворог смертельний документні повідам же мі забрала іщы І публику з мене зробила цілий мій рід выставила на стыд ганьбу Уж тепер медже люди не выйду ани сой очы на світ не вкажу Най чешут языкы намі най брешут з мой ворогом най мя огваряют А я уж нич не одповім бо уж нич не значу перед нима як не мам свого гонору Ей кумцю уж не значу Того з вам вшытко оповім може мі легше буде Може такус більтуга на серци втихне Отом Вышла коло полудня надвір підчую як моя ариябата кура летит перестражена з сиклетиной з агороды на свій подворец і котко даче Най Бог заварує тує не вытримала і повідам гречні Тати чого Поганине так ся збыткуєш над боскым створіньом ци ти уж серце гедвоєм заросло Або она така сама жертва як єй ґаздыня Знищыла мі ту манюра цілурядку промиморала під носом Циклета споза плота То она шельма повідат так кумо До того же м сой дрібна і прудка як мотовило тай голосистам така же я іщы нихто в селі не пересварил Та іварил Но то што же м не така куфа як ты Што аж свята земличка ся під тобом погынат за том соі легка і шларна як серна на поляні або як шалена коза на припони А ты несґрамнах старий медвід в берлозі Так сме ся кумо тост долго перехваряли през тот плід Уж і моя рябата ся втишыла і задоволено шпорчы ся на купі гною а мы обі фурт своє Секлета од свойой стодівкы ледво часом выдусит од мене даякє слово бо она як самы знате на язык тупа а я од свого порога як з мажын ґоловера сиплю єй одразу по десят О уж ся мі давно так файні не сварило як онеско та єм сой одраз подумала чом то мя на о так ліва долон свирвіла Так ся мі кумо файні сварило же м секлеті не давала ани слова выгварити А єй дівка текла як занюгала же ту не пет то втекла як заметена до свого Ґмитра потреба Вам знати же насекле ту мам в серци о крутну і зато же взяла мо і дівці фраіря бо єй зять Дмитро на смітю был іщы в мойой Параскы а в Мясниці цеклета юж го перешварицувала до себе за приімака А добрий был паробок неє што повідати акурат для мойой дівкы Хоц правда добрі ґанчувал на ногу але зато мал пят морґів поля а то гнеска не баґателя А тераз тоты морґы як корова огньом змела Пропали за єй текльом А днайту зас другого такого жениха То так ся мі повідам кумо так файні зо сиклетом зварило же навет і старий фраз арасин як нас кусцьок послухал то лем голосно сплюнул в наш бік і забрал ся назад дохыж І зараз єм єй так приперла же уж не знала што має робити лем іщы крикнула на остаток ци чарівниця Але я все знам што одповісти А ти Руба Берта І виджу же секлеті одых заперло бо іщы такого не чула а я такы мудры параґрафы добрі знам бо мій Петро в тамту войну был аж на італиянскым фронті то я дуже начул такых вояцкых меджунків же можу і реґіментом командувати А Груба Берта то жебы сте знали кумо был такій канон якым Німец стрілял на Француза аж до його першого міста О так То тепер лем сой спокійно стоіл і чекам што ся зо секлетом стане а она як звалена колода покотила ся за поріг стодолы Отом ти дала кричу за ньом Отом ти повіла жебы знала з кым собі зачынати бо я знам ся і на высокых ґєшефтах готом ти дала Але мотрю а тота ваґа бунда зазвы ходит і несе перед собом лудженицю То я іщы голоснійше Отом ти повіла ага Жебы см ня знала ага отом ти дала Але секлета сперла гладженицю наплід і як зачне ньом тріскотати як зачне тріскотати Што я рушу языком она уладженицьом Як бы лем терла Трах шах чах чах трах шах чах што я слово а она трах шах чах шах І так не дає чловекови слова поговарит Аж мяштоси штрык хынуло в серце бо чую же то уж напевно Як то повідают пришла криска на матиска же уж мене хыба гет пересыварит бо уж лем стою пред ньом як дур на уця і не знам што дальше робити А ту і сусіде тоты гармідер почули як ся позлітували регочут ся і іщы сиклету піддурюют Ной баба ной воєвода Дай і секлет да і за нас най знає як вшыткым допікати І мусілам як попит і пес ховати ся до хыжы а секлета Гіба ліщы там стоіт і торжествує Ану посмотте кому ци іщы стоіт бо зо мну што се уж зле робит гей тя мі ногы заламуют Но тепер то уж ся мя нихто не буде боял мя вшыткы будут мати за нич За нич куло бо стратилам свій гонір як золотий пінянь гет єм го стратил стратила м кумо і уж і фертик
